Tibetan
ཆོས་མངོན་པར་མི་བརྩོན་པ་དང༌། དགེ་སློང་རྒན་རབས་རྣམས་ལ་མ་གུས་ཤིང་བརྩེ་བར་མི་སེམས་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཚིག་ངན་པར་སྨྲ་བ་དང༌། བཟོད་པ་མེད་པ་དང༌། ལས་དང་སྨྲ་དང་འདུ་འཛི་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། ཁྱིམ་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་འདྲེ་བ་དང༌། བུད་མེད་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བལྟ་བ་དང༌། ཁྲོ་བ་དང་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་གི་གཙོ་བོ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དགོན་པ་བ་ཉིད་དང༌། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང༌། བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་ དང༌། སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང༌། ཙོག་པུ་པ་ཉིད་དང༌། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱིང་པ་བ་ཉིད་དང༌། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་དང༌། དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང༌། ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དང༌། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལ་དགོན་པ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པའི་ལམ་བསྟན་པ་ལས། དགོན་པར་གཉིད་ལོག་གྱུར་ཀྱང་དབེན་པར་ནི། །གནས་པས་བདེ་གཤེགས་ཐུགས་མཉེས་བྱེད་ཉིད་ཡིན། །གྲོང་གནས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་གྱུར་ཀྱང༌། །དེར་ནི་ཏིང་འཛིན་བདེ་བར་བསྲུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་པས་རྙེད་པར་སླ་ཞིང༌། ཆོག་ཤེས་པ་དང༌། སྲེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང༌། གོས་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱིམ་པ་དང་འདྲིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་ཆོས་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསོད་སྙོམས་ནི། སློང་མོ་ལ་རྒྱུ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་དང་ལྡན་པས་ལོག་འཚོའི་ཉེས་པ་དང་ང་རྒྱལ་སྤོང་ཞིང་བརྙས་པ་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །སྟན་གཅིག་པ་ནི། ཡང་ནས་ཡང་དུ་མི་ཟ་བ་ཉིད་དེ། གང་ཞིག་ཟོས་ནས་སྟན་དེ་ལ་མ་ལངས་ཀྱང་ལྷུང་བཟེད་འཁྲུ་བའི་ཆུ་བླངས་ནས་སླར་ཟ་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཁ་ཟས་སོ་སོར་ཐོབ་ནས་ ཁམས་ཀྱི་ཟས་ཟོས་ནས་སླར་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་ཟས་ཀྱི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཙོག་པུ་པ་ནི། མལ་སྟན་ལ་གློ་ཕབ་ནས་འདུག་པ་མ་ཡིན་པར། སྐྱིལ་ཀྲུང་དང་བཅས་ཏེ་ལུས་དྲང་པོར་གནས་པའི་དོན་ཏེ། སྔ་མ་ལས། དམ་བཅའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གློས་བས་སྤངས་ཏེ་འདུག་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ཙོག་པུ་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། ཕྱི་ནས་ཟ་བ་སྤངས་པ་ཡིན། །དམ་བཅའ་བླངས་པར་གྱུར་པ་ཡིས། །བརྐམ་ཆགས་མེད་ཅིང་ཆོག་ཤེས་དང༌། །དད་པའི་ཚུལ་གྱི་རྗེས་མཐུན་ཡིན། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ནི། སྣམ་སྦྱར་དང༌། བློ་གོས་དང༌། མཐང་གོས་གསུམ་འཆང་བའི་ངང་ཚུལ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་གོས་གསུམ་པའོ། །ཕྱིང་བ་པ་ཉིད་ནི། བལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཐགས་སུ་མ་བྱས་པ་ལ་ཕྱིང་པ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཆོག་ཤེས་ལྡན་པར་འཆང་བའོ། །གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ནི། གང་དུ་ཇི་ལྟར་རྙེད་པའི་མལ་སྟན་གྱིས་མ་མགུ་བར་གྱུར་ནས་སྟན་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་སྲེད་བྲལ་ཞིང་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནས་པའོ། །དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་ནི། སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཞིང་བག་མེད་ལས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དུར་ཁྲོད་གང་དུ་འཇིགས་པ་མེད་པར་གནས་པའོ། །ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་ནི། གཡོགས་པའི་གནས་སྤངས་པའི་ཤིང་དྲུང་ཉིད་དུ་དེའི་དུས་བཞིའི་འགྱུར་ལྡོག་ལས་མི་རྟག་ པའི་འདུ་ཤེས་དང་ལྡན་པར་གནས་པའོ། །བླ་གབ་མེད་པ་ནི། གནས་ཁང་མ་ཡིན་པའི་གཞི་ཉི་ཟླ་དང་སྐར་མའི་འོད་དང་གཟུགས་བརྙན་མི་སྒྲིབ་པར་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་བདག་ལ་བསྟོད་པ་དང༌། གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང༌། དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་མི་བྱའོ། །ད་ནི་ཞར་བྱུང་ཤུགས་བསྟན་གྱི་རུང་མཐུན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ན་ཕམ་ལྷག་བཅུ་བདུན་མ་གཏོགས་པའི། །མི་རུང་ལོངས་སྤྱོད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི། །དུས་མ་ཡིན་པར་ཁ་ཟས་སྤྱོད་དགོས་ན། །སྒྲ་མི་སྙན་པའི་གླིང་དུ་མོས་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཁྲུས་ལ་ནད་པ་གོས་ལྷག་གམ། །རུང་བ་མ་ཡིན་བགོ་བ་དཀར་པོའམ། །ཀོ་ལྤགས་སོགས་ལ་ཕོངས་པས་ཉམ་ཐག་པར། །སྲོག་བསྲུང་སླད་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམ་དང༌། །རིན་པོ་ཆེར་རེག་དཀོན་ཅོག་མཆོད་པ་དང༌། །སེམས་ཅན་གསོ་བའི་སླད་དུ་གནང་བར་བསྒོམ། །གནང་མེད་བཀག་པ་མེད་ལ་རྗེས་མཐུན་བརྩི། །དེ་ལ་ཕམ་པའི་དངོས་པོ་བཞི་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་བཅས་པ་ཕྲ་མོའི་གནས་ལ་ལ་དག་ཅི་ནས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་མ་ནུས་ན་སེམས་བསྐྱེད་དེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཚུལ། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་སམ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཟ་དགོས་པ་ལ། སྤྱིར་རང་བཞིན་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། སྡོམ་པ་དང༌། སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་པ་བཞི་ལས་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ཡིན་པས་གླིང་དེར་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། དུས་མ་ཡིན་པར་ཁྲུས་བྱེད་ན་བདག་ན་བའི་ཉེས་པ་དེ་དང་དེ་འགེ
Chinese
不勤奋于法，不尊敬和不爱戴年长的比丘，不如理作意，说恶语，没有耐心，特别喜欢工作、说话和喧闹，与在家人交往，一次又一次地看妇女，愤怒和怀恨在心等等的烦恼，也是戒律的障碍。因此，以完全清净的戒律，应当真实地接受禅定圆满之支的主要修习功德。它有十二种：住在寂静处，住在垃圾堆，行乞，一坐食，常坐不卧，不接受事后送来的食物，拥有三法衣，穿毡衣，如实而住，住在坟墓地，住在树下，无覆障。其中，住在寂静处是与誓言相符的地方。如《善道指示》中所说：即使在寂静处睡眠，住在寂静处也能令善逝欢喜。即使住在城市中非常平静，也不能在那里轻易地守护禅定。如是说。住在垃圾堆，会被世人责骂，容易获得，知足少欲，远离贪欲，不会因为衣服而与在家人交往等行为而从法中退失。行乞是具有乞食的苦行状态，因此能舍弃邪命的过失和傲慢，并具有忍受轻蔑的功德。一坐食是不再次进食，如果吃完后没有从座位上站起来，即使取了洗钵水也不再吃，或者分别获得食物后，吃完正餐后不再吃，这就是食物的边际。如是说。常坐不卧不是指躺在卧具上，而是指以跏趺坐的姿势端身正坐。如前者所说：由于誓言在前，因此舍弃了躺卧的姿势，具有这种姿势的就叫做常坐不卧。如是说。不接受事后送来的食物，如其所说：从外面吃
English
Not being diligent in the Dharma, not respecting and not loving elder monks, not applying improper attention, speaking harsh words, being impatient, especially delighting in work, speech, and bustle, associating with householders, repeatedly looking at women, anger and holding grudges, etc., these afflictions also become obstacles to discipline. Therefore, with completely pure discipline, one should truly take up the qualities of the main practice of the complete limb of Samadhi. It has twelve aspects: dwelling in solitude, dwelling in a heap of sweepings, alms-begging, eating one meal, sitting upright, not accepting food offered later, having three Dharma robes, wearing felt, dwelling as it is, dwelling in a charnel ground, dwelling under a tree, and having no shelter. Among these, dwelling in solitude is a place that accords with one's vows. As it is said in 'Instructions on the Good Path': Even if one sleeps in solitude, dwelling in solitude pleases the Sugatas. Even if one dwells very calmly in a town, one will not easily guard Samadhi there. So it is said. Dwelling in a heap of sweepings is easily obtained because worldly people reproach it, it is contentment and detachment, turning away from desire, and one will not fall away from the Dharma through actions such as associating with householders for the sake of clothing. Alms-begging is possessing the state of asceticism of wandering for alms, therefore one abandons the fault of wrong livelihood and pride, and possesses the quality of enduring contempt. Eating one meal is not eating again and again. If one has eaten and not risen from that seat, one does not eat again even if one takes water for washing the bowl, or having obtained food separately, one does not eat again after eating the main meal, that is the limit of food. So it is said. Sitting upright is not lying down on bedding, but rather sitting with legs crossed and the body upright. As the former says: Because the vow goes before, one abandons the posture of lying down, and having this posture is called sitting upright. So it is said. Not accepting food offered later, as it says: Eating from outside
Chinese
已舍弃。由于已立誓，故无贪恋且知足，并与信仰之行相符。如是。三法衣者，因持有僧伽黎、郁多罗僧、安陀会此三衣之行仪，故名三法衣。穿毡衣者，即以未经织造之羊毛为材料，世间称之为毡衣，持有知足之行仪。随处而安者，即不以任何处所获得的卧具为满足，对好的坐垫不贪执，安住于随处而安。住尸林者，为生起厌离心并守护不放逸，故安住于任何无有怖畏之尸林。住树下者，即舍弃隐蔽之住所，于树下安住，并具足由彼时节四时变化所生之无常想。无覆蔽者，不住于房舍，于日月星辰之光及影像皆不遮蔽之处安住。如是修习，于获得真实功德后，不应赞自、毁他，亦不应随顺非圣道。现在为了显示顺带提及之允许，此处，除了十七种他胜及僧残之外，对于不应享用之物进行加持：若必须于非时食用食物，则应于音声不悦耳之洲生起意乐，同样，沐浴时，若病人需要剩余之衣物，或是不允许穿着白色等衣物，或因皮革等匮乏而困顿时，应想是为了守护生命而允许，并观想接触珍宝是为了供养三宝，以及为了救护有情而允许。对于未允许及未禁止者，应视为随顺。其中，对于四种他胜法及十三种僧残等之外的微细学处，若无论如何也无法成办，则应生起菩提心而进行加持。对于非时之食物，或是必须反复食用时，一般而言，戒律有自性戒、法尔戒、 律仪戒、远离戒四种，其中北方的音声不悦耳者，是自性之持律者，故于彼洲应生起意乐而享用，若于非时沐浴，则应承担彼彼生病之过患。
English
Has been abandoned. Because vows have been taken, there is no greed and contentment, and it is in accordance with the manner of faith. So it is. The three Dharma robes are so called because they possess the conduct of holding the three robes: the sanghati, the uttarasanga, and the antarvasa. The one who wears felt is the one who uses wool that has not been woven, which is known in the world as felt, and holds the conduct of contentment. The one who dwells as he finds is the one who is not satisfied with the bedding found in any place, does not cling to good cushions, and dwells as he finds. The one who dwells in the charnel ground dwells in any charnel ground without fear in order to generate renunciation and protect against carelessness. The one who dwells under a tree dwells under a tree, abandoning sheltered places, and possesses the thought of impermanence arising from the changes of the four seasons of that time. The one without cover dwells in a place that is not a house, where the light and images of the sun, moon, and stars are not obscured. Having practiced in this way, having taken up genuine qualities, one should not praise oneself or denigrate others, nor should one follow the path of the non-holy. Now, in order to show the permissibility of incidental implications, here, apart from the seventeen defeats and remainders, the enjoyment of what should not be enjoyed is blessed: If it is necessary to eat food at the wrong time, then one should generate intention in a continent where the sound is unpleasant, and likewise, when bathing, if a patient needs leftover clothes, or it is not allowed to wear white clothes, or when one is distressed by the lack of leather, etc., one should think that it is allowed in order to protect life, and contemplate that touching precious things is allowed in order to offer to the Three Jewels, and in order to save sentient beings. For what is not allowed and not forbidden, it should be regarded as compliant. Among them, for the minor precepts other than the four defeats and the thirteen remainders of the sangha, if one cannot accomplish them in any way, then one should generate bodhicitta and bless them. For food at the wrong time, or when it is necessary to eat repeatedly, in general, there are four kinds of discipline: the discipline of nature, the discipline of dharma, the discipline of vows, and the discipline of abandonment. Among them, those whose sound is unpleasant in the north are those who hold the discipline by nature, so in that continent, one should generate intention and enjoy it, and if one bathes at the wrong time, then one should bear the fault of becoming ill.