Tibetan
དང་ལྷྭམ་ཡུ་ཅན་ཀྱང་གནང་ངོ༌། །སྨན་གྱི་གཞི་ནི། སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་རྣམས་སྟོན་ཀའི་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས་རིད་པར་གྱུར་པ་ལ་སྨན་བསྟེན་པར་གནང་ངོ༌། །དེ་ལ་དུས་རུང༌། ཐུན་ཚད་དུ་རུང་བ། ཞག་བདུན་པ། འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅང་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཞིབ་མོ་གནས་ཏེ། དོན་གྱི་ཆ་ནས་འདུས་པའི་ནད་སེལ་བ་ལ་གཙོ་བོར་གནང་བའི་སྨན་གང་ཞིག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལོངས་སྤྱད་དུ་རུང་བ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མེད་ དོ། །དེ་ལ་སྨན་བཞག་པའི་གནས་སུ་རུང་ཁང་གནང་སྟེ། དེར་རྗེན་བཙོས་དང་ཞག་ལོན་སོགས་བྱ་བར་རུང་བས་རུང་ཁང་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་རྩར། རུང་བ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་བཙོས་པ་དང་གནས་པ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་དང་འདྲའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་རུང་ཁང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཚུལ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་སོ་ཕག་འགྲེམ་པ་དང༌། གཉིས་པ་བརྩིག་པའི་མགོ་བརྩམས་པ་ནས་རྗེས་མ་ཟིན་པའི་བར་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། གསུམ་པ་གྲུབ་ནས་གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརློབ་པ་དང༌། བཞི་པ་འཕྲལ་བྱུང་གི་བྱིན་རླབས་བྱ་བ་བཞི་ལས། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་གནས་ཁང་རྙིང་པ་རུང་ཁང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལའང་འཇུག་གོ །གནས་མལ་གྱི་གཞི་ནི། ཝཱ་ར་ཎཱ་སཱིར་ཁྱིམ་བདག་དགེ་བཟང་གིས་སྟོན་པ་ལ་གཙུགས་ལག་ཁང་བརྩིག་པར་ཞུས་པས་གནང་ངོ༌། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། གཙུག་ལག་ཁང་བྱའོ། །ངོས་གཅིག་གི་དབུས་སུ་དྲི་གཙང་ཁང་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་མདུན་དུ་སྒོ་ཁང་ངོ༌། །གྲུ་བཞི་བཟང་བ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོགས་དང༌། བརྩིགས་ནས་སྒོར་གནོད་སྦྱིན་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དང༌། སྒོ་ཁང་དུ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཆ་ལྔ་པ་སོགས་འདྲི་བའི་ཚུལ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་ཡལ་བར་མི་འདོར་རོ། །ཞེས་སྲི་ཞུས་བསྐྱང་ཞིང་གནས་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་དགོས་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་ཅི་འདོད་པས་ལུང་ དབོག་གོ །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བདེ་བར་གནས་པའི་རྐྱེན་གྱི་གཞི་རྣམས་ལ་གནང་བཀག་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་མདོ་ཡང་འདིར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་གོས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང༌། ཟས་རོ་བརྒྱ་པ་དང༌། ཁང་པ་བརྩེགས་པ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཡང་འོས་སོ། །དགེ་འདུན་གྱི་རྫས་ཀྱང་ངོ༌། །མི་སློབ་པ་མན་ཆད་ཀྱིའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར། བསླབ་བྱ་མཐར་ཐུག་པའི་གང་ཟག་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡིན་པས་གནང་བཀག་གི་ལམ་ན་མི་གནས་སོ། །སློབ་པ་
Chinese
并且也允许穿有鞋帮的靴子。关于药物的基础是：当导师住在舍卫城时，比丘们因秋季的疾病而变得消瘦，允许他们服用药物。其中，关于时间合适、剂量合适、七天、直至生命结束的持有方式有详细的区分。从意义上讲，主要是为了消除聚集的疾病而加持的药物，除了可以享用之外没有其他的用途。 因此，允许设置放置药物的地方，称为“药房”。在那里可以进行生煮、陈油等操作，因此称为“药房”。经文中说：“被加持的煮制和放置的地方，与外界没有区别。” 关于加持药房的方式有四种：第一，铺设砖块；第二，从开始砌筑到完成的整个过程；第三，建成后进行祈祷和加持；第四，突发情况的加持。其中，后两种也适用于将旧房屋改造成药房。关于住所的基础是：在瓦拉纳西，居士德善请求导师建造精舍，导师允许了。经中这样说：“要建造精舍。在一侧的中央要建造净室。其前方是门房。四方形是最好的。”等等。建造后，关于在门上询问金刚手药叉，在门房询问五辐法轮等的方式，以及“不要舍弃精舍”等，要努力进行侍奉和居住，以及随心所欲地使用行为规范来引导。等等，对于安乐居住的各种条件的基础，详细说明了如何运用允许和禁止的方式的经典也一定在这里。如《涅槃经》中所说：“对于以涅槃之心出家并具有戒律者，也适合给予百千件衣服、百味饮食和五百层楼的房屋。这也是僧众的财物。对于无学以下的，以及对于凡夫也是可以的。对于破戒者则不行。”正如这样，达到修学顶峰的人是福田，因此不住于允许和禁止的道路上。有学。
English
And also allowed to wear boots with shafts. The basis for medicine is: when the Teacher was residing in Shravasti, the monks became emaciated due to autumn diseases, and they were allowed to take medicine. Among them, there are detailed distinctions regarding the appropriate time, appropriate dosage, seven days, and the manner of holding until the end of life. In terms of meaning, the medicine that is mainly blessed for eliminating accumulated diseases has no other use than being able to be enjoyed. Therefore, it is allowed to set up a place for storing medicine, called a "medicine room." There, raw boiling, aged oil, etc., can be done, so it is called a "medicine room." The sutra says, "The blessed cooking and placing are no different from the outside." There are four ways to bless the medicine room: first, laying bricks; second, the entire process from the beginning of construction to completion; third, praying and blessing after completion; fourth, blessing in case of emergencies. Among them, the latter two also apply to converting old houses into medicine rooms. The basis for residence is: in Varanasi, the householder De-zang requested the Teacher to build a monastery, and the Teacher allowed it. It is said in the sutra: "A monastery should be built. A clean room should be built in the center of one side. In front of it is the gatehouse. The square is the best." And so on. After construction, regarding the manner of inquiring about Vajrapani Yaksha on the door, and the five-spoke wheel in the gatehouse, etc., and "Do not abandon the monastery," etc., one must strive to serve and reside, and guide with whatever conduct one desires. And so on, the sutra that details how to apply the methods of permission and prohibition to the basis of various conditions for peaceful living is also definitely here. As it says in the Nirvana Sutra: "For those who have renounced with the mind of Nirvana and possess discipline, it is also appropriate to give hundreds of thousands of clothes, hundreds of flavors of food, and five hundred-story houses. This is also the property of the Sangha. It is also permissible for those below the level of non-learners, and for ordinary people. It is not permissible for those who have broken their vows." As such, those who have reached the peak of learning are fields of merit, and therefore do not dwell on the path of permission and prohibition. Learners.
Tibetan
འཕགས་པས་ནི་དེ་དང་དེའི་ཡོན་སྦྱོང་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་སྦྱིན་པ་རྣམས་ལོངས་སྤྱད་དུ་རུང་ངོ༌། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ཡང་ཁྲིམས་དག་ཅིང་ཀློག་སྤོང་ལ་བརྩོན་པ་དག་ལ་ནི་སྟོན་པས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁྲིམས་ཙམ་དག་ཀྱང་དེའི་རྒྱུད་ལེ་ལོས་བཅོམ་སྟེ། །ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་བྱ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ནི་དབུལ་པོའི་བུ་ལོན་བཞིན་ཏེ་ཕྱིས་ནས་འཇལ་དགོས་པའོ། །ཁྲིམས་འཆལ་གྱིས་ནི་དད་རྫས་ནམ་ཡང་སྤྱོད་པ་བཀག་སྟེ། སྤྱད་ན་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པའི་དགེ་སློང་བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་ཁྲི་འབུམ་གྱི་བར་དུ་རང་གི་ཤ་བཅད་གཏུབས་ཏེ་སྦྱིན་བདག་ལ་འཇལ་ལོ། །ཕྱུགས་སུ་སྐྱེས་ན་ཡང་ཁུར་ལྕི་བ་ཁྱེར་བ་འོང་ངོ༌། །སྐྲ་ཉག་མ་འབུམ་དུ་བགོས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་བཞུ་བར་མི་ནུས་ན། གོས་དང༌། ཟས་དང༌། མལ་ཆ་དང་སྨན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཞེས་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུ་རོས་གང་བའི་ས་དེ་ན་ངའི་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་ཕོད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པའི་དགེ་སློང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་པ་ནི་མི་ཕོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པའི་དགེ་སློང་གི་ལག་གིས་བླངས་པའི་རྫས་སོ་ཅོག་ཚུལ་ཁྲིམས་འཛིན་པའི་དགེ་སློང་གི་ངན་དུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ས་གའི་ལྷས་ཀྱང༌། མི་སློབ་པ་ནི་བདག་པོར་སྤྱོད། །སློབ་པ་བྱིན་པ་སྤྱོད་པ་སྟེ། །བསམ་གཏན་ཀློག་དང་ལྡན་པ་ནི། །རྗེས་གནང་སྤྱོད་པས་ཉེས་པ་མེད། །ལྷག་མ་ལེ་ལོས་བཅོམ་པ་ཡི། །བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་བུ་ལོན་སྤྱོད། །ཁྲིམས་འཆལ་རྣམས་ལ་ནམ་དུ་ཡང༌། །གཙུག་ལག་ཁང་སོགས་ཉེར་སྤྱོད་བཀག །ཅེས་སོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ལས་ཀྱི་གཞི་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་དུ་ཤེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་དབང་པོ་སྡོམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ ཡིན་པར་མདོ་སྡེ་དག་ལས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་དད་པ་མེད་པ་དང༌། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང༌། ཁྲེལ་མེད་པ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། ཤེས་རབ་འཆལ་བ་ཉིད་དང༌། དབང་པོའི་སྒོ་མ་བསྡམས་པ་ཉིད་དང༌། ལྟོ་འགེངས་པ་ཉིད་དང༌། ཟས་ཀྱི་ཚོད་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང༌། ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བ་ལ་མངོན་པར་མི་བརྩོན་པ་དང༌། སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དགོད་པ་དང༌། སྨྲ་བ་དང༌། དགའ་ཞིང་བརྩེ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། དགེ་བའི་
Chinese
由于圣者能够净化那些功德，因此可以使用他人布施之物。即使是凡夫俗子，只要戒律清净且精进于阅读和背诵，佛陀也允许他们使用，因此没有罪过。如果仅仅是戒律清净，但内心被懈怠所侵蚀，不具备闻思修的功德，那就如同穷人的借款一样，以后需要偿还。破戒者无论何时都被禁止使用信财，如果使用，将会体验到堕入恶道的痛苦。在《佛藏经》中说：舍利子，破戒的比丘在百千万亿劫中，需要割截自己的肉来偿还施主。即使转生为牲畜，也需要承担沉重的负担。如果将一根头发分成百万份，连其中一份都无法融化，更何况是衣服、食物、卧具和药物等呢？又说：舍利子，在充满铁锈的土地上，我尚且不能容忍按照我的仪轨行事的人，更何况是与破戒的比丘一同居住呢？这是为什么呢？因为破戒比丘的手所取的任何物品，都会变成持戒比丘的剧毒。如是，萨迦的圣者也说：不学习者，如同主人般使用；学习者，如同被给予者般使用；具备禅定和阅读者，由于佛陀开许，使用没有罪过；其余被懈怠侵蚀的，那些自诩者如同使用借款；对于破戒者，无论何时，都禁止使用寺庙等资具。其余普遍适用的业之基础等，可以在其他地方了解。总而言之，简而言之，防护恶行的戒律之因，仅仅是守护根门，而其障碍则是恶知识，这是经部中所说的。例如，不具信心，没有羞耻心，没有惭愧心，懈怠，智慧邪僻，不守护根门，吃得过多，不知道食物的量，夜晚的上半夜和下半夜不精进不睡眠，回忆起以前经历过的欢笑、言语、喜悦和爱恋，以及善良的……
English
Because the noble ones are able to purify those merits, they are allowed to use the offerings given by others. Even ordinary beings, if they are pure in discipline and diligent in reading and reciting, are permitted by the Buddha, and therefore there is no fault. If one is merely pure in discipline, but their mind is consumed by laziness, and they do not possess the qualities of hearing, contemplation, and meditation, it is like a poor person's debt, which must be repaid later. Those who break their vows are always forbidden from using the property of faith; if they do, they will experience the suffering of falling into the lower realms. In the Sutra of the Buddha's Treasury, it says: Shariputra, a monk who has broken his vows must cut and chop off his own flesh for hundreds of thousands of millions of kalpas to repay the benefactor. Even if he is born as a livestock animal, he will have to carry heavy burdens. If even a part of a hair divided into a million parts cannot be melted, what need is there to mention clothes, food, bedding, and medicine, etc.? It also says: Shariputra, in a land filled with rust, I cannot tolerate those who act according to my rites, let alone dwell with a monk who has broken his vows. Why is that? Because whatever is taken by the hand of a monk who has broken his vows becomes a deadly poison to a monk who upholds his vows. Thus, the sage of Sakya also said: The unlearned use as masters; the learned use as those who are given; those who possess meditation and reading, because of the Buddha's permission, there is no fault in using; the rest who are consumed by laziness, those who claim themselves use as if using loans; for those who break their vows, at any time, the use of monasteries and other necessities is forbidden. The basis of action, which is universally applicable to all, can be understood elsewhere. In short, to summarize, the cause of the discipline of restraining misconduct is solely the guarding of the senses, and its obstacle is the unwholesome friend, as stated in the sutras. For example, lack of faith, lack of shame, lack of embarrassment, laziness, perverted wisdom, not guarding the doors of the senses, overeating, not knowing the measure of food, not striving to sleep in the upper and lower parts of the night, recalling past laughter, speech, joy, and affection, and virtuous...