Tibetan
ཡང༌། སང་ཉིན་འགྲོ་བའི་ད་ལྟ་ནས་བླ་མ་ལ་ཞུས་ཏེ་གནང་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཚུལ་མ་ཡིན་པས་མི་འགྲོ་བ་དང༌། ཞག་ཏུ་བསྡད་པའི་གནས་སུ་དགོངས་ཀ་དང་ནང་པར་རྒྱུད་ཆགས་གསུམ་གདོན་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བདེ་བར་གནས་པའི་རྐྱེན་གྱི་གཞི་གོས་དང༌། ཀོ་ལྤགས་དང་གནས་མལ་ ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། འདིར་གླེང་གཞི་དང་སྤྲེལ་ནས་ངོ་བོ་ཙམ་སྨོས་ན། སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ་གནས་བཅས་སུ་དབྱར་གནས་པ་འཐོན་ནས་ཕྱག་འཚལ་དུ་འོངས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཚེགས་ཆེན་པོས་ངལ་བར་གྱུར་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བག་ཡངས་དང་འབྲེལ་བ་སྲ་བརྐྱང་གནང༌། འདི་ནི་ངོ་བོ་ཆོས་གོས་དྲས་དྲུབ་བྱེད་པའི་ཚེ་གདིང་པའི་གཞི་སྤང་ལེབ་ཡིན་ལ། སྲ་བརྐྱང་བཏིང་ཆགས་ཀྱི་དགེ་སློང་གིས་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བཅུ་འཐོབ་སྟེ། འཆང་འབྲལ་འཇོག་གསུམ། ཡང་ཡང་དང༌། འདུས་པ། མ་སྨྲས་པར་འགྲོ་བ། གོས་སློང་བའི་ཉེས་པ་ལྔ་ཁེགས་ཤིང་གདིང་བ་ལ་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་ཡུལ་གང་ན་འདུག་ཀྱང་རྙེད་པ་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པ་དང༌། རུང་བ་མ་བྱས་པའི་གོས་འཆང་དུ་རུང་བ་དང༌། སྣམ་སྦྱར་མེད་པར་གོས་འཆང་དུ་རུང་བ་རྣམས་སོ། །གདིང་བའི་ཚུལ་དང༌། དུས་དང༌། གང་ཟག་དང༌། དངོས་པོ་དང༌། ཆོ་ག་ནི་མ་སྨོས་སོ། །གོས་ཀྱི་གཞི་ནི། སྟོན་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་དབྱར་རྙེད་ཀྱི་རས་དྲས་ནས་ཁ་དོག་ངན་པར་བྱས་ཏེ་བཅང་བར་གནང་བ། གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་འཚོ་བ་པོ་མཐོང་བ་ཉན་ཐོས་སུ་འཁྲུལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་མ་གདབ་པར་ཞུས་པས་དྲས་ཤིང་དྲུབས་པའི་གོས་རྗེས་སུ་གནང་ངོ༌། །དེ་ཡང་ འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་བཅུ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ། སྣམ་སྦྱར། བླ་གོས། མཐོང་གོས། ཤམ་ཐབས། དེའི་རྔུལ་གཟན། རྔུལ་གཟན་དངོས། རྔུལ་གཟན་གྱི་གཟན། གདོང་ཕྱིས། རྣག་གཟན། གཡན་དགབ། སྐྲ་བཟེད། གདིང་བ། དབྱར་གྱི་གོས་རས་ཆེན་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཡང་ཧ་ཅང་ངན་པ་དང་བཟང་བ་མ་ཡིན་པའི་རུང་བ་བདུན་ཏེ། བལ་གོས་ཤ་ན་ཉི་འོག་དང༌། །རས་གོས་དང་ནི་ཟར་མ་དང༌། །ཀོ་ཏམ་བ་དང་དཱུ་ཀུ་ལ། །ཆོས་གོས་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་བདུན། །ཞེས་པའི་མདུན་པོའང་སྤུ་ཆེན་དང་ཁ་ཚར་ཕུན་ཚར་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་མི་རུང་བའི་ཚོས་ཆེན་བརྒྱད་གྱིས་མ་བཙོས་བ་སྟེ། རྒྱ་སྐྱེགས་ལེ་བརྒན་རྩི་དང་བཙོད། །སྨན་ཤིང་རྩི་དང་མཐིང་ཤིང་མཚལ། །སིནྡྷུ་ར་དང་གུར་གུམ་སྟེ། །འདི་དག་ཚོན་ཆེན་བརྒྱད་དུ་འདོད། །ཅེས་དང༌། རུང་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། སྔོན་པོ་བཙག་དང་ངུར་སྨྲིག་རྩི། །འདི་དག་རུ
Chinese
此外，对于明天要离开的人，现在就应该禀告上师并获得允许。不合规矩就不要离开。对于要留宿的地方，应该念诵早晚的《续部》、《生起次第》和《圆满次第》三者。另外，为了安乐居住，衣服、皮革和住所等基础，应该在其他地方详细了解。这里只是简要地提及一下。据说，当释迦牟尼佛住在舍卫城时，结束了安居的僧人们前来顶礼，因为非常辛苦而感到疲惫，因此佛陀允许使用垫子。这实际上是缝制袈裟时使用的垫子的基础——草席。铺设垫子的僧人可以获得十种利益：持、离、置三者，反复使用，聚集，未经允许而离开，避免了索要衣服的五种过失，以及无论属于垫子的僧人住在哪里，都能共同获得财物，可以使用未经允许的衣服，以及可以使用没有缝补的衣服。关于垫子的方式、时间、人物、物品和仪式，这里没有提及。关于衣服的基础：佛陀允许声闻弟子们将安居期间获得的布料剪裁后染成不好的颜色并穿着。由于具身精进者看到修行人误以为是声闻弟子，因此请求设立标志，佛陀因此允许缝制衣服。这与十三种生活用具有关：僧裙、上衣、覆肩衣、下裙，以及擦汗布、实际的擦汗布、擦汗布的布、擦脸布、脓疮布、搔痒布、剃发刀、垫子、夏季的大块布料。这些材料也有七种合适的，既不是太差也不是太好：毛料、夏纳尼奥克、棉布、扎尔玛、科塔姆巴和杜库拉。袈裟的材料有七种。据说，布料也不能是毛多的和花纹精美的。此外，不能用八种不合适的颜色染色：茜草、胭脂树、紫矿、红花、朱砂和藏红花。这八种被认为是主要的颜色。合适的颜色有三种：蓝色、茜草和姜黄。
English
Furthermore, for those who are leaving tomorrow, they should inform the lama now and obtain permission. Do not leave if it is not in accordance with the rules. For the place where you are staying overnight, you should recite the three: Tantra, Generation Stage, and Completion Stage, in the morning and evening. In addition, for the basis of comfortable living, such as clothing, leather, and lodging, etc., you should learn about them in detail elsewhere. Here, I will only briefly mention the essence. It is said that when Shakyamuni Buddha was residing in Shravasti, monks who had finished their summer retreat came to pay homage, and because they were very tired from the great effort, the Buddha allowed the use of mats. This is actually the foundation of the mat—the grass mat—used when sewing robes. A monk who uses a spread-out mat obtains ten benefits: holding, leaving, and placing the three, using it repeatedly, gathering, leaving without permission, avoiding the five faults of asking for clothes, and wherever a monk belonging to the mat resides, they can jointly obtain wealth, they can use clothes that have not been allowed, and they can use clothes that have not been sewn. The manner, time, person, object, and ritual of the mat are not mentioned here. Regarding the basis of clothing: the Buddha allowed the Shravakas to cut the cloth obtained during the summer retreat, dye it in an undesirable color, and wear it. Because Embodied Essence saw practitioners and mistook them for Shravakas, he requested that marks be made, and the Buddha therefore allowed sewn clothes. This is related to the thirteen items of livelihood: the sanghati, the upper robe, the outer robe, the lower robe, and the sweat cloth, the actual sweat cloth, the cloth for the sweat cloth, the face cloth, the pus cloth, the itch cloth, the razor, the mat, and the large summer cloth. The materials for these are also seven suitable ones that are neither too bad nor too good: wool, Shananika, cotton, Zarma, Kotamba, and Dukula. The materials for the robes are seven types. It is said that the cloth should also not be too hairy or have elaborate patterns. Furthermore, it should not be dyed with eight unsuitable major colors: madder, annatto, purple ore, safflower, vermillion, and saffron. These eight are considered major colors. There are three suitable colors: blue, madder, and turmeric.
Tibetan
ང་བའི་ཚོན་གསུམ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང༌། མཚོན་གྱིས་མ་དྲས་པའི་གོས་བཅང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པས་དྲས་ཤིང་དྲུབ་པར་འོས་པ་རྣམས་དྲས་དྲུབ་དང༌། མ་འབྱོར་ན་ལྷན་ཐབས་བྱ་བའོ། །འོན་ཀྱང་ཐང་ཐང་པོ་རྣམས་ནི། སྣམ་ཕྲན་དང་སྲིད་དང་དཔངས་སུ་བཅས་པའི་ཚད་ལྟར་ལ་མཚོན་གྱིས་རེག་པ་འཐོབ་བོ། །འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོའི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པ་ལ་རང་མིང་གིས་ངེས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅིང༌། ཆོས་གོས་གསུམ་དངོས་མེད་ན་རྒྱུའི་བྱིན་རླབས་དང༌། དངོས་རྒྱུའི་བྱིན་རླབས་མི་ཆགས་པའི་རིགས་ལ་རྐྱེན་དབང་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །དགོས་པ་ནི། དངོས་སུ་འཆང་འབྲལ་གྱི་ཉེས་པ་ཁེགས་ཤིང་ཤན་མི་ཞུགས་པ་དང༌། བརྒྱུད་ནས་དངོས་ཞེན་དང་བྲལ་བའི་ཕན་ཡོན་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ལྷག་པའི་ཡོ་བྱད་ལས་སྣམ་སྦྱར་གཉིས་པ་སྟ་བུའི་གོས་རུང་བ་ནི་མཁན་པོ་ལ་དམིགས་ཤིང༌། མི་རུང་བ་ནི་སྦྱིན་བདག་ལ་ཡིད་བརྟན་ཏེ་བཅང་བའམ། གཞན་མིང་ཉིད་ཀྱིས་བརླབ་བོ། །བཅང་བའི་ཚུལ་ནི། བསམ་པའི་ངོས་ནས་ལུས་ལ་རྨ་དང༌། གོས་རྨ་དཀྲིས་དགབ་པ་ལྟར་བག་ཡོད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཁྱད་པར་སྣམ་སྦྱར་ནི་དགེ་ཚུལ་མན་ཆད་ཀྱི་རྟགས་ལས་འཕགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྟོན་པའི་རྣམ་ཐར་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིག་དགེ་སྦྱོང་གི་དྲན་པ་གསོ་བའི་ཆེད་དུ་བཅང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་སྟོན་པས་གནང་བའི་ངུར་སྨྲིག་གི་རྒྱལ་མཚན་ནི་མཐར་ལྷན་པ་སོགས་ཀྱིས་བཅོས་སུ་མི་རུང་ན་སྦྱིན་པ་པོའི་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་ལ་དམིགས་ཏེ་ས་དང་ལྕི་བ་སོགས་བསྲེས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་སེར་ཁ་ལ་བསླན་ནོ། །ཀོ་ལྦགས་ཀྱི་གཞི་ནི། ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ནའི་སློབ་མ་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་ པས་སྟོན་པ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་མཐའ་འཁོབ་རྡོ་ཅན་ནས་འོངས་ཏེ་ཞུས་པས་གནང་ངོ༌། །བཅས་པ་འདི་ནི་དམིགས་བསལ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་ཡིན་པས་ན་ཡུལ་དབུས་སུ་གནས་མལ་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་ཀོ་ལྦགས་ཀྱི་ལྷྭམ་ཙམ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱིམ་དུ་སྟན་མེད་ན་ཀོ་ལྦགས་ལ་འདུག་པ་ཙམ་སྟེ། ཉལ་བར་མ་གནང་ལ། མཐའ་འཁོབ་ཏུ་ནི་གྲང་བ་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་ལྷྭམ་དང་མལ་སྟན་གཉིས་ཀ་གནང་ཡང༌། ཁྲ་བོ་དང༌། གསེར་དངུལ་གྱི་རྒྱན་ཅན་དང༌། སྒྲ་སྒྲོག་པའི་མཆིལ་ལྷྭམ་དང༌། གླང་པོ་ཆེ་དང༌། སྟག་གཟིག་རྟ་བོང་ལ་སོགས་ཀྱི་ཀོ་སྤགས་ཀྱང་སྒེག་རྫས་ཡིན་པས་བཅང་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་ཡུལ་ཨ་སྨ་པ་ཏནྟར་ཀོ་ལྦགས་ཀྱི་གོས་ཀྱང་གནང་བ་བཞིན་ཆུ་ལ་ཆབ་རོམ་ཆགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཞྭ་
Chinese
是说，染色的三种颜色。那些也，不能穿戴没有用刀剪裁的衣服。说的是，应该剪裁缝纫的就剪裁缝纫，没有的话就缝补。然而平整的那些，按照细布和长宽的尺寸，可以用刀触碰。生活的用具，那些也各自具有各自的自性，一定要用自己的名字加持，如果没有三种法衣实物，就加持其替代品，对于不会失去实物替代品的那类，就根据因缘加持。必要的是，实际上避免了穿戴和脱离的过失，不会混杂，并通过它产生远离实物贪恋的利益。如果剩余的用具中，第二件用过的布可以作为坐垫的，是针对堪布（住持）的，不合适的，是依赖施主而穿戴，或者用其他的名字加持。穿戴的方式是，从思想上来说，就像身体上有伤口，用衣服缠绕覆盖伤口一样，要有谨慎的意识，特别是用过的布，是为了使其超越比沙弥更低的标志，并追随导师的传记，为了唤起修行者的正念而穿戴。这样，导师赐予的袈裟的旗帜，最终不能用补丁等修补，而是为了增长施主的福德，混合泥土和重物等，涂抹在寺庙和佛塔的黄色部分。皮革的基础是，迦旃延的弟子稻穗生二十亿，为了拜见导师，从边地石地前来请求，导师应允了。这个规定是与特殊情况相关的，因此在中心地区，为了保护住所，只允许穿皮革的鞋子，在非寺庙的家中，如果没有垫子，只允许坐在皮革上，不允许躺卧，但在边地，为了抵御寒冷，允许穿鞋和使用卧具，但花哨的、带有金银装饰的、发出声音的皮鞋，以及大象、老虎、豹子、马、驴等动物的皮革，因为是装饰品，所以不允许穿戴。然而，就像在阿斯玛帕坦达地区允许穿皮革衣服一样，在水结冰的地区，也允许戴帽子。
English
It is said, the three colors of dyeing. Also, one should not wear clothes that have not been cut with a knife. It is said that those that should be cut and sewn should be cut and sewn, and if not, they should be patched. However, those that are flat can be touched with a knife according to the size of the fine cloth and the length and width. The necessities of life, those also each have their own nature, and must be blessed with their own names. If there are no three actual Dharma robes, then bless the substitutes, and for those that will not lose the substitutes, bless them according to the circumstances. The necessity is that in reality, the faults of wearing and taking off are avoided and not mixed, and through it, the benefit of being free from attachment to objects arises. If among the remaining utensils, the second used cloth can be used as a cushion, it is for the abbot, and if it is not suitable, it is worn relying on the patron, or blessed with other names. The way of wearing it is that from the point of view of thought, just as there is a wound on the body, and the wound is wrapped and covered with clothes, there should be an awareness of caution, especially the used cloth, is to make it surpass the mark of less than a novice monk, and to follow the biography of the teacher, and to wear it for the sake of arousing the mindfulness of the practitioner. Thus, the banner of the kasaya given by the teacher, in the end, cannot be repaired with patches, etc., but in order to increase the merit of the donor, it is mixed with soil and heavy objects, etc., and applied to the yellow part of the temple and the stupa. The basis of leather is that Katyayana's disciple, Rice Sprout Born Twenty Billion, came from the remote rocky land to see the teacher and asked, and the teacher agreed. This rule is related to special circumstances, so in the central region, in order to protect the residence, only leather shoes are allowed, and in a house that is not a temple, if there is no cushion, only sitting on leather is allowed, and lying down is not allowed, but in the remote area, in order to protect against the cold, both shoes and bedding are allowed, but fancy, gold and silver decorated, sounding leather shoes, and the leather of elephants, tigers, leopards, horses, donkeys, etc., are decorations, so they are not allowed to be worn. However, just as leather clothes are allowed in the Asmapatanta region, hats are also allowed in areas where water freezes.