Tibetan
ང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། གང་སྦྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མ་བྲལ་བ་དང༌། ཞེས་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་རྒྱས་པར་བཀའ་བསྩལ་ཞིང༌། དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཀྱང༌། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་ལ་སོགས། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསླབ་བྱའི་ལམ་མ་ནོར་བར་ངོས་བཟུང་ནས་དེ་གང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གི་བློ་སྟོབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལ་ལྟོས་ནས་ལམ་བགྲོད་པ་མྱུར་བུལ་ནི། བློ་སྟོབས་མཐུ་ཡིས་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱལ་སྲས་གསུམ། །རང་དོན་སྔོན་བྱས་འགྲོ་བ་སྒྲོལ་འདོད་པ། །རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་འདོད་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། །རང་དང་འགྲོ་བ་སྟབས་ཅིག་སྒྲོལ་འདོད་པ། །གྲུ་བ་ལྟ་བུ་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་སེམས། །འགྲོ་བ་སྔོན་བསྒྲལ་རྗེས་ལ་ཞི་འདོད་པ། །སྐྱོང་བྱེད་ལྟ་བུའི་དཔེ་མེད་སེམས་བསྐྱེད་དེ། །རྟུལ་པོས་གྲངས་མེད་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང༌། །འབྲིང་པོས་བདུན་དང་རྣོན་པོས་གསུམ་ན་གྲོལ༌། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས་ནི་ཐོག་མར་རང་ཉིད་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ་བརྩོན་པ་བསྐྱེད་ནས་ཕྱིས་འགྲོ་བ་བསྒྲལ་བ་ནི། རྒྱལ་པོ་འདོད་ཆེན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནི་སྔོན་ལ་རྒྱལ་སྲིད་རང་གིས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་ཕྱིས་མངའ་རིས་བདེ་བ་ལ་འགོད་པའི་ ཐབས་བསམ་པ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །རང་དང་སེམས་ཅན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཐར་བར་འདོད་པ་མཉན་པ་འགྲུལ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཆུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ་དབང་པོ་འབྲིང་པོའོ། །འདོད་ཆེན་མ་ཡིན་པ་རྫི་བོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་དཔེ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྐྱོང་བྱེད་དག་ལམ་འཕྲང་ངམ། གཅན་གཟན་ལ་སོགས་པས་ཉམ་ང་བའི་གནས་མཐའ་དག་ལས་བ་ལང་དང་ར་ལུག་སོགས་དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་ཉིད་བག་ཕེགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབས་ཤིང་ནུས་པ་རྫོགས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པའི་ངང་ཚུལ་དུ་གནས་ནས་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལྟ་བུ་སྟེ། དང་པོས་གྲངས་མེད་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང༌། འབྲིང་པོས་བདུན། རྣོན་པོས་གསུམ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བའང་དཀོན་བརྩེགས་ལས། དེ་ལ་འདོད་ཆེན་
Chinese
那么第五个是什么呢？就是不离布施，不离戒律等，从那里到智慧之间广为宣说。那圆满于空性之形象的方式，在《宝性论》中也说：布施与戒律及忍辱等，具足一切殊胜之相，称为空性之形象。如是，不错误地确定所学之道后，依靠以何者成办的士夫之智慧力量的三种差别，道路行进的快慢是：以智慧力量成办的三种菩萨，先做自利欲度众生者，如国王般的大欲菩提心；自己与众生同时欲度者，如船夫般的殊胜智慧心；先度众生之后欲寂灭者，如牧童般的无与伦比菩提心。钝根者以三十三个阿僧祇劫，中根者以七个，利根者以三个阿僧祇劫解脱。其中，钝根的菩萨们首先发起精勤于自己成佛之方便和智慧，之后度化众生，这称为国王大欲菩提心。如轮王首先自己获得王位，之后思考安立领土于安乐之方便，如圣者慈氏菩萨般的发心。自己与有情一同欲解脱，如船夫与旅客一同渡过河水彼岸般，称为殊胜智慧心，是中根者。非大欲如牧童般的发心称为无与伦比，如守护者们，从道路险阻或猛兽等恐怖之处，直到牛羊等未断气之前，自己不会安乐。同样，发起菩提心后，学习所学，虽然能力圆满，菩萨安住于十地之状态，直到轮回未空尽之间不成佛，如圣者文殊和观世音菩萨般。初者以三十三个阿僧祇劫，中者以七个，利者以三个阿僧祇劫成就无上菩提，也在《宝积经》中说：彼等大欲
English
So, what is the fifth? It is that which is inseparable from generosity, inseparable from discipline, etc., from there to wisdom, which is extensively taught. The way in which that is perfected into the form of emptiness is also stated in the Uttaratantra: Generosity, discipline, patience, etc., possessing all kinds of excellent aspects, are called the form of emptiness. Thus, having correctly identified the path to be learned, the speed of progress on the path depends on the three differences in the intellectual strength of the individual who accomplishes it: The three bodhisattvas who accomplish through the power of intelligence: those who first do their own benefit and desire to liberate beings, the great desire bodhicitta like a king; those who desire to liberate themselves and beings simultaneously, the supreme wisdom mind like a boatman; those who desire to liberate beings first and then attain peace, the incomparable bodhicitta like a shepherd. Dull individuals are liberated in thirty-three countless eons, intermediate individuals in seven, and sharp individuals in three. Among them, dull bodhisattvas first generate diligence in the means and wisdom to attain enlightenment themselves, and then liberate beings, which is called the king's great desire bodhicitta. Like a wheel-turning king who first obtains the kingdom himself and then considers the means to establish the territory in happiness, like the aspiration of the noble Maitreya. Those who desire to be liberated together with sentient beings, like a boatman crossing the river with travelers, are called the supreme wisdom mind, which is the intermediate type. The aspiration that is not of great desire, like that of a shepherd, is called incomparable. Like protectors who do not become comfortable from dangerous places such as road obstacles or ferocious beasts until the cattle and sheep, etc., have not breathed their last. Similarly, having generated bodhicitta, having learned what is to be learned, and even though the ability is complete, the bodhisattvas remain in the state of the tenth bhumi and do not attain enlightenment until samsara is empty, like the noble Manjushri and Avalokiteshvara. The first attains enlightenment in thirty-three countless eons, the intermediate in seven, and the sharp in three, as stated in the Ratnakuta Sutra: Those great desires
Tibetan
པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་གྲངས་མེད་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་གྲངས་མེད་བདུན་གྱིས་ཚར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་མེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་ གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པ་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། སེམས་སྟོབས་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་དག་དཔེར་བྱ་ན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། གྲུའི་ཁ་ལོ་པ་དང༌། སྐྱོང་བྱེད་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བློའི་ནུས་པ་ཇི་ཙམ་ཆེ་བ་དེ་སྲིད་དུ་གྲོལ་མྱུར་བ་ཡིན་པས་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་གོ་ཆ་བསྐོན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ལས་དང་པོ་པ་ནི་བདག་ཏུ་བལྟ་བ་ལ་གོམས་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་ཏེ་དེ་ལྟར་སྐྱེ་རུ་མི་འདོད་སྙམ་པའི་ཞུམ་པ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ཡིན་པར་བཤད་དེ་བདག་ཏུ་བལྟ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ། འོད་སྲུང་གི་ཞུས་པ་ལས། དཔེར་ན་ལུད་བཅས་འདམ་རྫབ་ཆུ་ལས་ནི། །པདྨ་སྐྱེ་ཡི་ཐང་ལས་ནམ་ཡང་མིན། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ལོག་ལྡན་སྐྱེ་བོ་ལ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ། །ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་དེ་ལས་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཅེས་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་བདག་འཛིན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་འདི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་ཆོས་སོ། །སྤྱིར་སེམས་སྟོབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདིར་བརྗོད་པའི་དགོས་ པའང༌། འདུལ་བ་དང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ནི་སྔོན་ལ་སྡོམ་པ་མ་བཟུང་ན་བསླབ་བྱ་མཉན་དུ་མི་རུང་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ནི་སྔོན་དུ་བསླབ་བྱ་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་དད་ཅིང་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་ཚེ་བསླབ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་བྱང་ས་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པས་འདིར་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་བློ་སྟོབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་བསྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྔགས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ལས་མགྱོགས་པ་ནི་གཞན་མེད་དོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། ས་བཅུ་ལ་མ་གཏོགས་པར་བྱ
Chinese
菩提心的生起能以无数三十三种从轮回中解脱。智慧殊胜心的生起能以无数七次圆满。无与伦比心的生起能以 无数三而现证圆满菩提。那是什么原因呢？因为心力有小、中、大之分。这些可以比喻为转轮王、船夫和守护者。因此，智慧的力量越大，解脱就越快，所以要披上精进的盔甲。对此，初学者会想，习惯于执着于我，与烦恼一起，不想那样出生，要舍弃这样的沮丧。为什么呢？因为坏聚见被说是如来的种姓，依靠于我见而生起菩提心的方式。在《光胜请问经》中说：例如，从有粪的泥泞水中，莲花才能生长，而从旱地上永远不会生长。同样，在具有烦恼邪见的众生中，才会生起诸位佛子的胜妙之法。以及《宝鬘论》中说：只要有对蕴的执着，就有对我的执着。从我执中又产生业，从业中又产生轮回。因此，以方便摄持的我执和烦恼是生起功德之因，这是大乘的特点。总的来说，在此讲述心力差别的必要是，律和密法的道路，如果事先没有受戒，就不能听闻学处。而菩萨的道路是，事先 ভালোভাবে了解学处后，在相信并能修持的时候，才能如理地受学处，如《菩萨地论》中所说，因此，为了使进入此道的行为具有越来越增上的智慧力量的伟大修持，所以在《集经》中赞叹说：具有修持六度等功德的菩萨们，是以如来的神变而行走的。没有比以如来的神变行走更快的了。除了六度和十地之外，
English
The arising of Bodhicitta liberates from samsara with countless thirty-three. The arising of wisdom's excellent mind is completed with countless seven times. The arising of an unparalleled mind is Enlightened with countless three and manifests perfect enlightenment. Why is that? Because mental strength is divided into small, medium, and large. These can be compared to a Chakravartin king, a boatman, and a guardian. Therefore, the greater the power of wisdom, the faster the liberation, so one must put on the armor of diligence. In this regard, beginners may think that they are accustomed to clinging to self, and together with afflictions, they do not want to be born that way, and they should abandon such discouragement. Why? Because the view of the perishable collection is said to be the lineage of the Tathagata, and the way in which the mind of enlightenment arises depends on the view of self. In the Sutra Requested by Od-srung, it says: For example, from the muddy water with dung, a lotus can grow, but never from dry land. Likewise, in beings with afflictions and wrong views, the victorious Dharma of the sons of the Victorious Ones arises. And in the Ratnavali it says: As long as there is clinging to the aggregates, there is clinging to self. From self-clinging, karma arises again, and from karma, rebirth arises. Therefore, self-clinging and afflictions that are grasped by skillful means are the cause of arising qualities, and this is a characteristic of the Mahayana. In general, the necessity of speaking about the difference in mental strength here is that in the path of Vinaya and Tantra, one cannot listen to the precepts unless one has taken vows beforehand. However, the path of the Bodhisattva is that after ভালোভাবে understanding the precepts beforehand, one can properly take the precepts when one believes and is able to practice, as stated in the Bodhisattva-bhumi. Therefore, in order for the conduct of entering this path to have the great practice of increasing wisdom power more and more, it is praised in the Sutra Collection: Bodhisattvas who possess the practice of the six perfections and so on, walk by the miraculous power of the Tathagatas. There is nothing faster than walking by the miraculous power of the Tathagatas. Apart from the six perfections and the ten bhumis,