Tibetan
དེ་ཐམས་ཅད་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པར་སྤྱོད་པས་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ལྡན་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལས། ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཞེ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྡུ་བས་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པའོ། །ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་མཎྜལ་དང་མཆོད་པ་དང་ཆུ་གཏོར་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་རང་སའི་འཇུག་སྒོ་དང་བསྟུན་པའི་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་སྤྱོད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས། དགེ་སྦྱོར་ལ་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པ། རང་གིས་རང་ལ་བསྐུལ་ནས་ཉིན་མཚན་དགེ་སྦྱོར་གྱིས་འདའ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས། ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི་བསམ་གཏན། དེ་དག་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་ལྟ་བས་ཟིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེའི་ཁོངས་སུ་ཡན་ལག་བདུན་པ་ལ་སོགས་པས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་དང༌། སེམས་བསྐྱེད་དང་བསྔོ་བས་ཟིན་པས་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་ཚང་ལ། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལས་སྦྱིན་པས་འདུ་བ་ནི་སླ་ལ། སྙན་པར་སྨྲ་བ་ནི་ ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་བརྩོན་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་གྱིས་གཞན་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། དོན་སྤྱོད་པ་ནི་གདམས་པ་དེས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ། དོན་མཐུན་པ་ནི་གདུལ་བྱ་ལ་འདོམས་པའི་དོན་གཙོ་བོར་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་སྤོང་བ་པའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཁྱད་པར་དུ་ཡང་གནད་ཆེ་སྟེ་བདག་ཉིད་མ་དུལ་བས་གཞན་གདུལ་བར་མི་ནུས་ཏེ། ཆོས་བཅུ་པ་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དུལ་བ་དང་ཞི་བ་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་བྱེད་ན། བདག་ཉིད་མ་དུལ་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་དང༌། མ་བསྲུངས་པས་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་པས། ཞི་བ་དང༌། དུལ་བ་དང༌། བསྲུང་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མ་ཟིན་པའི་རྨོངས་པ་ལ་ལ་དག་བདག་ཉིད་ལས་དང་པོ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ནས་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོན་པོ་ལ་དགོངས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མདོའི་དོན་ལ་དམིགས་ཏེ་ཐབས་གྱི་ཆ་ལ་བསྐུར་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ནོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་ཟག་གིས་ནོངས་པའི་ཚུལ། རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པ་ལས། དེ་ལ་མི་བླུན་པོ་དག་གི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁོ་ན་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་སུན་འབྱིན་ཏོ། །མ་ཕམ་པ་འདི་ཇི་ལྟར་སེམས། ད་ཀ་ཤི་ཀའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་འདི་ལྟར་ཕུག་རོན་གྱི་ཕྱིར་བདག་གི་ཤ་ཁྲ་ལ་བྱིན་པ་དེ་ཤེས་རབ་འཆལ་བ་ཡིན་ནམ། བྱམས་པས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་བསྩལ་པ། བྱམས་པ་ང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་བསགས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་གིས་གནོད་པར་གྱུར་ཏམ། བྱམས་པས་གསོལ་པ། དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མ་ཕམ་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ། བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། སོགས་ནས་དེ་ལ་མི་བླུན་པོ་དག་འདི་སྐད་དུ། ཚུལ་གཅིག་ཁོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཟེར་ཏེ་དེ་དག་ནི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་གོམས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཟག་པ་ཟད་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུས་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་སྤངས་པ་དང་བསྒྲུབས་པ་གཉིས་ཀ་མ་མཆིས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སོ། །འདིར་སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཚང་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ ཉིད་ལ་མ་བརྟེན་ན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཐབས་ལ་ལྟོས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སྤངས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དོན་རྣལ་མ་མཐོང་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་བས་ན་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་ཀྱི་ལམ་དུ་ངེས་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འཆིང་བ་ནི་གང༌། ཐར་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། ཐབས་མེད་པར་སྲིད་པར་འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཆིང་བའོ། །ཐབས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་འགྲོ་བར་འགྲོ་བ་ནི་ཐར་པའོ། །ཤེས་རབ་མེད་པར་སྲིད་པར་འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཆིང་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་པའི་འགྲོ་བར་འགྲོ་བ་ནི་ཐར་པའོ། །ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཤེ་རབ་ནི་འཆིང་བའོ། །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཤེར་རབ་ནི་ཐར་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཐབས་ནི་འཆིང་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཐབས་ནི་ཐར་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་ཆུད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས། དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོ
Chinese
彼一切三轮体空之智慧所摄持而行，是为方便与智慧双运。如是圣者《信力生起经》云：“何为善巧方便？谓善巧知一切法之总摄。何为智慧？谓善巧知一切法无差别。”如是，曼扎、供养、水施等是为布施；随顺自宗之入门而行持取舍无谬是为持戒；于善行勤苦忍耐是为忍辱；自励昼夜以善行度日是为精进；心专注直接之所缘是为禅定；彼等为三轮清净之见解所摄持是为智慧。于彼等之中，以七支供等摄集善法，以发心与回向摄持，亦圆满了饶益有情之戒律。四摄之中，以布施摄受易行，以爱语是为持戒，以忍辱精进等之言语令他者趋入善法，以利行是为以教授饶益他者，以同事是为调伏所化之义，主要由自己成办，是为弃舍者之行持。此尤为重要之要点，谓自未调伏不能调伏他者。如《十法经》云：“为令一切有情调伏寂静而精进，若自未调伏、未寂静、未守护，则非自之分，当寂静、调伏、守护。”未为善知识所摄持之愚昧者，或为初学之有情，于隐蔽处，以极敏锐之根器，缘于不分别之经义，而委身于方便之分，非为法之过失，乃为补特伽罗之过失。于《摄抉择分》云：“若有愚人作如是言：菩萨唯应学般若波罗蜜多，而毁谤余波罗蜜多。弥勒，汝意云何？ 如昔迦尸王，为鸽故，以自身肉贸鹰。”
English
All of these are practiced with the wisdom that does not conceptualize the three spheres, thus embodying the union of skillful means and wisdom. As it is said in the Noble "Generating Faith Power Sutra": "What is skillful means? It is being skilled in knowing the collection of all dharmas. What is wisdom? It is being skilled in knowing that all dharmas are without distinction." Thus, mandala offerings, offerings, water torma, and so on, are generosity. Practicing the correct acceptance and rejection without error, in accordance with the entry point of one's own vehicle, is discipline. Enduring hardship and diligence in virtuous activities is patience. Urging oneself to spend days and nights in virtuous activities is diligence. Holding the mind on the direct object of focus is meditation. These are all taken by the view of the purity of the three spheres, which is wisdom. Within these, collecting virtuous dharmas with the seven-branch practice and so on, and taking them with the generation of bodhicitta and dedication, also fulfills the discipline of benefiting sentient beings. Among the four ways of gathering, gathering through generosity is easy. Speaking pleasantly is discipline. Encouraging others to engage in virtue through words of patience, diligence, and so on, and engaging in meaningful conduct is benefiting others through instructions. Acting in accordance with the meaning is mainly accomplishing the meaning of taming disciples oneself, which is the conduct of those who renounce. This is an especially important point, that one who has not tamed oneself cannot tame others. As it is said in the "Ten Dharmas Sutra": "If one strives to tame and pacify all sentient beings, but one has not tamed, pacified, or guarded oneself, then it is not one's own part. One should pacify, tame, and guard oneself." Some ignorant people who have not been taken by a spiritual friend, or beings who are beginners, secretly, with extremely sharp faculties, focus on the meaning of the non-conceptual sutras and entrust themselves to the aspect of skillful means. This is not a fault of the Dharma, but a fault of the individual. In the "Collected Determinations," it says: "If there are foolish people who say, 'Bodhisattvas should only study the Prajnaparamita and denigrate the other Paramitas.' Maitreya, what do you think? Like the former King of Kashi, for the sake of a pigeon, he traded his own flesh for a hawk."
Chinese
难道这就是邪慧吗？ 慈氏菩萨禀告说：‘世尊，不是这样的。’ 世尊说：‘慈氏，我作为菩萨行持时，积累了具备六波罗蜜多的善根，那些善根会造成损害吗？’ 慈氏菩萨禀告说：‘不是这样的。’ 世尊说：‘弥勒，你于六十劫中圆满修持布施波罗蜜多，于六十劫中圆满修持持戒波罗蜜多。’ 等等，那些愚笨的人会这样说：‘仅仅通过一种方式就能成佛，比如通过空性的方式。’ 但他们的行为会变得完全不纯净。 尽管如此，由于对极稳固的智慧已经习惯，这种智慧是烦恼灭尽的智慧，因此，这样的人既没有舍弃的部分，也没有需要修持的部分。 为什么呢？因为需要舍弃的和需要修持的都只是分别念而已。 在这里，在学习道的阶段，如果不依赖于具备所有方便部分的、具备一切殊胜相的空性，那么，由于舍弃了依赖于方便的福德资粮，这是证悟空性的主要原因，因此无法真正见到智慧的意义。 所以，以方便摄持的智慧和以智慧摄持的行为，两者互相依赖，是确定无疑的道。正如圣者《无垢称经》中所说：‘菩萨的束缚是什么？解脱是什么？’ 也就是说，‘无方便而执着于轮回的流转，是菩萨的束缚。 以方便而进入轮回的流转，是解脱。 无智慧而执着于轮回的流转，是菩萨的束缚。 以智慧而进入轮回的流转，是解脱。 无方便摄持的智慧是束缚。 以方便摄持的智慧是解脱。 无智慧摄持的方便是束缚。 以智慧摄持的方便是解脱。’ 因此，通达这两者的双运就是具备一切殊胜相的空性。 如《宝顶经》中所说：‘其中，具备一切殊胜相的空’
English
Is that corrupt wisdom? Maitreya Bodhisattva replied, 'Bhagavan, it is not so.' The Bhagavan said, 'Maitreya, when I practice the conduct of a Bodhisattva, if I accumulate virtuous roots endowed with the six perfections, will those virtuous roots cause harm?' Maitreya Bodhisattva replied, 'It is not so.' The Bhagavan said, 'Maitreya, you will perfectly accomplish the perfection of generosity for sixty kalpas, and the perfection of discipline for sixty kalpas.' And so on, foolish people will say this: 'Enlightenment is achieved by only one method, such as the method of emptiness,' but their conduct will become completely impure. However, since wisdom that is extremely stable through habituation is the exhaustion of defilements, such a person has neither anything to abandon nor anything to cultivate. Why? Because what is to be abandoned and what is to be cultivated are only conceptualizations. Here, in the stage of learning the path, if one does not rely on emptiness that possesses all excellent aspects and is complete with all aspects of skillful means such as generosity, then one will not be able to truly see the meaning of wisdom because one has abandoned the accumulation of merit that depends on skillful means, which is the main cause for realizing emptiness. Therefore, wisdom grasped by skillful means and conduct grasped by wisdom are mutually dependent, and are definitely the path. As it is taught in the Holy Vimalakirti Sutra: 'What is the bondage of Bodhisattvas? What is liberation?' That is, 'Clinging to samsara without skillful means is the bondage of Bodhisattvas. Entering samsara with skillful means is liberation. Clinging to samsara without wisdom is the bondage of Bodhisattvas. Entering samsara with wisdom is liberation. Wisdom not grasped by skillful means is bondage. Wisdom grasped by skillful means is liberation. Skillful means not grasped by wisdom is bondage. Skillful means grasped by wisdom is liberation.' Therefore, the union of these two is emptiness that possesses all excellent aspects. As it is said in the Sutra of the Jewel Crown: 'Among them, emptiness that possesses all excellent aspects'