Tibetan
བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་སྡོམ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་མིང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོར་དབྱེ་བ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། །འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ལས། །དང་པོ་ལྔ་ནི་བསོད་ནམས་དམ་པའི་ཚོགས། །ཕྱི་མ་གཅིག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཆེན་ཏེ། །གཉིས་ལ་མ་བརྟེན་སངས་རྒྱས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་བསྣན་པས་བཅུ། །འདི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བ་སྡུད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཁྱིམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཟོད་པ་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །སྦྱིན་པ་དང་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །བཟོད་པའི་ཆོས་ནི་ཁྱད་པར་དུ། །ཁྱིམ་པ་ལ་བཤད་སྙིང་རྗེ་ཡི། །སྙིང་པོ་ཅན་དུ་རྟག་ བསྒོམ་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་དགེ་བསྙེན་ཏེ་སྡིག་པ་ལས་དབེན་པའི་དོན་ཏོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་སྡོམ་པའི་ལེན་ཆོག་ཏུ། ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པ་དེས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱ། །ཞེས་དགེ་བ་སྡུད་པའི་གཙོ་བོ་ནི་སྡོམ་པ་དང་དེས་པ་སྟེ་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་ལྷག་མ་རྣམས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ལས་ཀྱང༌། དེས་ཤིང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་རབ་བརྩོན་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ནམ་ཡང་བརྗེད་མ་གྱུར། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཉིད་སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་བཅུར་ཕྱེ་པ་ནི། དབུས་མཐའ་ལས། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །འདི་དག་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུར་འདོད། །ཅེས་སྤང་བྱ་སེར་སྣ་དང༌། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། རྣམ་གཡེང་དང༌། ཤེས་རབ་འཆལ་བ་དང༌། ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་དང༌། སྟོབས་ལ་སྒྲིབ་པ་དང༌། སྨོན་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ་བཅུ་པོ་སེལ་བ་ལ་སྟོས་ནས་ཕྱེ་བའོ། །དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་པོ་ལྔ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་དང༌། ཕྱི་མ་ནི་ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུ་མ་ནོར་བ་ ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་གཉིས་ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་རང་འབྲས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཅིག་པུར་འཁྲུལ་པར་མི་བྱ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བས་སྤྱད་ན་དེའི་འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང༌། ཚེ་རིང་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཀྱང༌།
Chinese
是菩萨道的殊胜戒律，也以“波罗蜜多”之名广为宣说。为了首先说明其分类，进入的学处是六度，前五者是殊胜的福德资粮，最后一个是广大的智慧资粮，不依赖二者则无法成佛。加上方便、威力、愿、智慧则为十度。如此，六度是菩萨积累善法的法门。其中，就居家者而言，是安忍、布施和戒律。如圣者龙树所说：“布施与戒律，安忍之法门，尤为居家者，当恒常修习，具悲心之精要。”这里所说的戒律是指近事戒，即远离罪恶之意。就出家者而言，在《总集经》的戒律仪轨中说：“戒律之戒体，当随佛陀学。”因此，积累善法的主要方式是戒律和戒体，以及禅定等其余部分。如《普贤行愿品》中所说：“精进修习波罗蜜多，永不忘失菩提心。”就像这样。为了对治所断之障碍，而分为十度，如《中边分别论》中所说：“布施与戒律，安忍勤精进，禅定智慧度，方便力愿智，此等立为十度。”即为了对治悭吝、邪淫之戒律、嗔恚、懈怠、散乱、智慧邪见、不善巧方便、障碍威力、愿望无法实现、所知障这十种障碍而分。就六度而言，布施等前五者是福德资粮，是获得增上生的因，后者是决定善的无谬之因。然而，不应误以为二者只是直接体验各自的果报。如果以不善巧方便和缺乏智慧的方式修持福德资粮，那么其果报只会变成轮回中身体和受用广大，寿命长久而已。
English
It is the supreme discipline of the Bodhisattva path, and is also widely proclaimed under the name "Pāramitā." In order to first explain its classification, the discipline of entering is the six perfections, the first five are the collection of supreme merit, the last one is the great collection of wisdom, without relying on the two, Buddhahood cannot be attained. Adding skillful means, power, aspiration, and wisdom makes ten. Thus, the six perfections are the Dharma for Bodhisattvas to accumulate virtue. Among them, for householders, it is patience, generosity, and discipline. As the noble Nāgārjuna said: "Generosity and discipline, the Dharma of patience, especially for householders, should always be practiced, possessing the essence of compassion." The discipline mentioned here refers to the lay vows, which means being separated from sins. For renunciants, in the precepts of the Compendium of Sutras, it is said: "The precepts of discipline, should be learned following the Buddha." Therefore, the main way to accumulate virtue is discipline and the precepts, as well as meditation and other remaining parts. As it is said in the "Samantabhadra's Conduct and Vows": "Diligently practice the Pāramitās, never forgetting the Bodhicitta." Just like this. In order to counter the obstacles to be abandoned, it is divided into ten, as it is said in the "Madhyāntavibhāga": "Generosity and discipline, patience and diligence, meditation and wisdom perfection, skillful means, power, aspiration, and wisdom, these are established as the ten perfections." That is, it is divided in order to counter the ten obstacles of stinginess, immoral discipline, anger, laziness, distraction, wrong wisdom, unskillful means, obstacles to power, unfulfilled aspirations, and the obscuration of knowledge. In terms of the six perfections, the first five, such as generosity, are the collection of merit, which is the cause of obtaining higher rebirth, and the latter is the unerring cause of definite goodness. However, it should not be mistaken that the two only directly experience their respective results. If the collection of merit is practiced with unskillful means and lack of wisdom, then its result will only become a large body and enjoyment in samsara, and a long life.
Tibetan
ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཟབ་མོས་ཟིན་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུར་ཤིན་ཏུ་རུང་བ་ཡིན་པས་ན་ཐབས་ཤེས་འབྲེལ་དགོས་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་སོ། །བཅུའི་དབང་དུ་བྱ་ན་ལྷག་མ་བཞི་པོའི་དང་པོ་གསུམ་བསོད་ནམས་དང༌། ཕྱི་མ་ཡེ་ཤེས་ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུའོ། །ཡེ་ཤེས་རྒྱུར་འཇོག་པ་ཅིས་འཐད་ན། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། བསོད་ནམས་ལྡན་པ་བསོད་ནམས་ཚོགས། །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཆེ། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལ་མི་གནས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་མྱང་འདས་ལ་མི་གནས་པ་སྟེ། མི་གནས་པའི་མྱང་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གོ་འཕང་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཀྱི་བདེན་པས་ཕྱི་བའི་ཚོགས་གཉིས་སམ། ཐབས་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་ དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ལགས་སོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་བ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ལགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྩོན་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ཞིང་ཁམས་དང༌། འཁོར་གཡོག་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དག་འཛིན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་མི་གནས། ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པས་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡང་དག་པར་སྤངས་ཏེ་འཁོར་བ་ལ་ཡང་མི་གནས་པའི་ལམ་སྒྲོ་བསྐུར་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་ན། འཕགས་པ་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་འཇོག་པ་ཡང་སྲིད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པས་མན་ངག་གི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཟབ་མོ་ཐམས་ཅད་ནས་ཀྱང་དང་པོར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཕྱག་དང༌། ཡན་ལག་བདུན་པ་དང༌། མཎྜལ་དང༌། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་དང༌། བླ་མ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་འབུམ་ཕྲག་གི་མཐའ་བརྟེན་པའི་གྲངས་ཀྱིས་བཅད་པ་དག་བསྒྲུབ་པར་སྟོན་པ་དེ་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཡིན་ལ།
Chinese
如果精通方便和深刻的智慧，就非常适合成为一切智智的因，因此表明方便和智慧必须结合。正如《宝鬘论》中所说：“色身简而言之，由福德资粮所生。”如果从十方面来说，其余四个中的前三个是福德，后一个是智慧，这肯定是好的原因。为什么智慧适合作为原因呢？《文殊幻化经》中说：“具有福德是福德聚，智慧是智慧的大源泉。”这很清楚。因此，大乘行者所要成就的是，以证悟真如的智慧不住于轮回，以与大悲相结合的方便不住于涅槃。所谓不住涅槃的果位，必须通过世俗谛和胜义谛所摄持的二资粮，或者通过方便和智慧来成就。正如《秘密不可思议经》中所说：“以智慧资粮，将舍弃一切烦恼。以福德资粮，将使一切众生得以存活。世尊，既然如此，菩萨摩诃萨，应精勤于福德和智慧的资粮。”此外，像这样，通过布施等方便，执持色身、刹土、眷属等广大圆满的受用果报，因此如来不住于完全的涅槃。以清净的智慧，完全断除了颠倒的轮回之根，因此不住于轮回，是远离增益和损减的道路。因此，《圣法正摄经》中也说：“如来是由方便和智慧所生，要知道将他置于他者的境地也是可能的。”正因为如此，从所有甚深口诀的修持次第来看，首先是皈依、发菩提心、顶礼、七支供、曼扎、百字明、上师和本尊瑜伽等，都显示要修持以数十万为基础的数量，这是方便的部分。
English
If one is skilled in means and endowed with profound wisdom, it is very suitable to become the cause of omniscience, therefore it is shown that means and wisdom must be combined. As it is said in the Ratnavali, "The form body, in brief, is born from the accumulation of merit." If one is to take the ten aspects into account, the first three of the remaining four are merit, and the latter is wisdom, which is definitely a good cause. Why is wisdom suitable as a cause? In the Manjushri Illusion Sutra, it is said, "Having merit is the accumulation of merit, wisdom is the great source of wisdom." This is clear. Therefore, what is to be accomplished by the Mahayana practitioners is that with the wisdom that realizes suchness, one does not abide in samsara, and with the means associated with great compassion, one does not abide in nirvana. The state of non-abiding nirvana must be accomplished through the two accumulations supported by the truths of conventional and ultimate reality, or through the means and wisdom. As it is said in the Secret Inconceivable Sutra, "With the accumulation of wisdom, all defilements will be abandoned. With the accumulation of merit, all sentient beings will be nourished. O Bhagavan, since this is the case, the Bodhisattva Mahasattva should strive for the accumulation of merit and wisdom." Furthermore, in this way, through means such as generosity, one holds the abundant and complete results of great enjoyment, such as the form body, the pure land, and the retinue, therefore the Tathagatas do not abide even in complete nirvana. With pure wisdom, one has completely abandoned the root of samsara, which is the opposite, therefore one does not abide in samsara, and it is a path free from imputation and depreciation. Therefore, in the Arya Dharma Samgraha Sutra, it is also said, "The Tathagata is born of means and wisdom, and it should be known that it is also possible to place him in the realm of others." Because of this, from all the profound oral instruction meditation sequences, first, taking refuge, generating the mind of enlightenment, prostrations, the seven-branch offering, the mandala, the hundred-syllable mantra, the guru and deity yoga, etc., all show that one should practice the numbers based on hundreds of thousands, which is the part of means.