Tibetan
། །ཞེས་པའི་ཕྱོགས་དང་པོ་རིགས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་རྒྱུད་ལ་ཚང་བར་ལྡན་ཡང༌། གོམས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་དུ་གནས་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ལ་སྔ་མའི་སྟེང་དུ་སྡོམ་པ་བསྣན་ཏེ་སྦྱིན་པ་གསུངས་པ་ལྟར། ད་ ལྟའི་ཆོ་ག་དག་ལས་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པས་ན་བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏས། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་པ་ལ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་པ་ལ་ནི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་པ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་བརྩིས་ན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུའི་དུས་སུ་གང་ཟག་དང་པོའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཚོགས་ལམ་འབྲིང་གི་དུས་སུ་གང་ཟག་འབྲིང་པོའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གང་ཟག་གསུམ་པས་ནི་གསུམ་པའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ལས་དང་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་དུ་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་རིང་པར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་དག་ནི། །ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་རྣམས་དང་ལྡན། །དེ་ལྟས་སྡོམ་བརྩོན་ཁྱིམ་པ་ཡི། །བྱང་སེམས་རྣམས་ལས་མཆོག་ཏུ་བཤད། །ཅེས་པ་དང་མཐུན་པར་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ལས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་འོག་ཏུ་བསྟན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཙམ་ལ་ནི་སོ་སོ་ཐར་པའི་རྣམ་དབྱེ་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་སའི་སྡོམ་པ་ལ། །སོ་ཐར་མཚན་ཉིད་ཆོ་གས་གསལ་བ་མེད། །སྦྱངས་པ་སྔོན་སོང་སེམས་སྟོབས་ཆེན་པོ་ནི། །བསམ་པའི་རྟེན་གཙོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་བཞིན། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པ་ཆོས་བཞི་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་སྡེ་ཚན་གཅིག་པ་ཞིག་བོད་དུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི། དེ་ལ་འདུལ་བ་གླེང་གཞིས་འཆད་པ་ལྟར་ལུས་ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་སྡོམ་པའི་རབ་དབྱེ་དང༌། ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་ཟུར་དུ་མ་བསྟན་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་བྱུང་བ་གང་བྱང་ཆུབ་གྱི་ཡན་ལག་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་ཏེ་གནས་པར་བྱ་བ་དང་ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ལའང་འཇིགས་པར་བལྟ་བ་དང༌། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པས་བསླབ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་བླངས་ཀྱང༌། དེའི་རྒྱུད་ཞི་བདེ་ལ་དགའ་བའི་སོ་སོ་ཐར་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་ པ་བཞི་པོའང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཕངས་པ་དང༌། དུས་དང་སྤོང་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། སྡོམ་པ་འདི་ནི་འདོད་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི། ལྟུང་བ་ལ་ལྟུང་བར་ང་མི་སྨྲའོ། །ཞེས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་མཚན་ཉིད་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཚུལ་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཤིང་སོ་སོ་ཐར་པ་ལྟར་སྤོང་སེམས་མི་སྟོན་ནོ། །སྤྱིར་སོ་སོ་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བཤད་ནི་སོ་སོ་ཐར་པས་ན་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་མིང་དུ་ཆགས་པའི་སོ་སོ་ཐར་པ་སྟེ། ལེགས་པའི་ལམ་བསྟན་པ་ལས། ལམ་འདི་ནི་སོ་སོ་ཐར་པར་འགྲོ་བས་ན་སོ་སོ་ཐར་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ལ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདྲའོ། །ཡང་ན་སྡིག་པ་ལས་སོ་སོ་ཐར་པས་ན་སོ་སོར་ཐར་པའམ་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་པས་ན་དག་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའམ། བསོད་ནམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྷག་པར་མོས་པ་མི་གཏོང་བར་བྱེད་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ན་བསྲུང་ཞིང་ཐར་པར་བྱེད་པས་ན་བསྲུང་ཐར་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང༌། ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་བསྲུང་ བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང༌། ཡང་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་པས་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་ཡིན་ལ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་འཁོར་བར་གྱུར་ཅིང༌། ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ངན་འགྲོ་རྣམས་སུ་འཁྱམས་པ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་བསྲུང་ཞིང་ཐར་བར་བྱེད་པས་ན་ལྟུང་བ་ལས་བསྲུང་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་ཐར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུར་གཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང༌། འཇུག་ངོགས་བདེ་བའི་ཆུ་ཀླུང་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གཞན་དོན་དུ་ཕན་པ་མི་བསྒྲུབ་པར་རང་ཉིད་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུས་འཁོར་བར་འཁོར་ཞིང་ངན་འགྲོར་འཁྱམས་པ་ལ་འཇིགས་ནས་ལྟུང་བ་བསྲུང་ཞིང་དེ་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་སྒྲ་དོན་དང་མཚུངས་པ་ལས་ད
Chinese
། །所说的第一类具种姓者，其自性具有大悲心，并且自性圆满具足波罗蜜多的功德，安住于下中上三种串习的戒律中，对于已如法受持戒律者，如前所述，在原有的基础上加上戒律，如布施等所说。现在这些仪轨中所开示的，都是后两种针对菩萨的，因此孟加拉的班智达说：资粮道的行者，以戒律为主；加行道的行者，以积聚善法之戒律为主；超世间的行者，以利益有情之戒律为主。如果就一个个体而言，在资粮道小位的阶段，应当努力修持第一类人的学处；在资粮道中位的阶段，应当努力修持中等人的学处；第三类人则应当努力修持第三类人的学处。如是说。因此，最初发心的菩萨们，考虑到自然远离罪行的过失，出家菩萨尤为殊胜。《经庄严论》中说：出家之品，具足无量功德，因此说出家精进者，胜于在家菩萨。与此相符，在《猛厉请问经》中有广说，将在下文阐述。然而，仅仅是菩萨戒本身，并不具备别解脱的差别相。《菩萨自地戒》中说：别解脱的体性，在菩萨戒中，没有仪轨的明显开示。往昔串习，心力强大者，如意乐之主因陀罗菩提。对此，有一部名为《菩萨别解脱四法经》的经典被翻译成藏文，但其中并未像律藏的解释那样，详细阐述身语恶行的戒律差别，以及仪轨的特殊性，而是这样说的：舍利子，凡是从在家而出家，精进于菩提分法的菩萨，都应当以别解脱戒来约束自己，并安住于仪轨和行
English
The first type of person, the one with the lineage, is naturally endowed with great compassion and fully possesses the qualities of the perfections. They abide in the three levels of habitual discipline: inferior, intermediate, and superior. For those who have properly taken vows, the vows are added to the previous ones, as stated in the teachings on generosity and so forth. The teachings in the current rituals are aimed at the latter two types of Bodhisattvas. Therefore, the Bengali Pandit said: For the practitioner on the path of accumulation, the discipline of vows is the most important. For the practitioner on the path of preparation, the discipline of accumulating virtuous Dharma is the most important. For the practitioner on the path beyond the world, the discipline of benefiting sentient beings is the most important. If we consider it in terms of an individual, during the small stage of the path of accumulation, one should strive to practice the training of the first type of person. During the intermediate stage of the path of accumulation, one should strive to practice the training of the intermediate type of person. The third type of person should strive to practice the training of the third type of person. So it is said. Therefore, the Bodhisattvas who are beginners should consider that they naturally stay far away from the faults of misconduct. The particularly excellent ordained Bodhisattvas are described in the Ornament of the Sutras: "The qualities of the ordained side are endowed with immeasurable qualities. Therefore, it is said that the ordained diligent ones are superior to the householder Bodhisattvas." In accordance with this, the extensive explanation from the Draghulcan's Questions will be shown below. However, the Bodhisattva's vows alone do not establish the distinctions of individual liberation. The Bodhisattva's vows in their own ground state do not have the characteristics of individual liberation clearly shown in the rituals. Those with great mental strength from past practice, like Indrabhuti, the chief support of thought. In this regard, there is a sutra called "The Sutra Teaching the Four Dharmas of the Bodhisattva's Individual Liberation" that has been translated into Tibetan. However, it does not explain the distinctions of the vows regarding misconduct of body and speech, nor the specific details of the rituals, as explained in the Vinaya commentary. Instead, it says: "Shariputra, any Bodhisattva who has gone forth from the household life and diligently strives for the limbs of enlightenment should abide by being bound by the vows of individual liberation, and by the rituals and conduct."
Chinese
以及行持圆满，对于极微小的过失也视为可怖，身语意三门的行为完全清净，以清净的活命受持正确的学处并加以修学。如是菩萨于积累资粮之支分中受持别解脱戒，然其相续并非喜乐寂静之别解脱者，四谛也被抛至他处，时间和舍心的差别也是近事所请问的。菩萨的别解脱是直至菩提之间随行，此戒是于贪欲所生的堕罪，我不说是堕罪。与此相符顺的，对于贪欲无自性进行决定的方式，在那部经中广为宣说，而不像别解脱一样宣说舍心。总的来说，所谓别解脱的词义解释是，因为别解脱，所以在因上安立果之名为别解脱，如《善显道》中所说：此道是趋入别解脱，所以是别解脱，譬如趋入城市的道路称为城市之路一样。或者，因为从罪恶中个别解脱，所以称为个别解脱或律仪，因为要学习，所以是清净和解脱的，或者是不舍弃对圆满福德的增上意乐的誓言。或者，因为守护和解脱，所以称为守护解脱，因为要守护恶行、一切烦恼和恶趣的缘故。如是说。或者，因为是异生，所以是有堕罪之法者，因此是堕罪，被业和烦恼所束缚，在非智者的恶趣中流转，从那样的痛苦中守护和解脱，所以是从堕罪中守护，是从痛苦中解脱的誓言，这是在因上安立果，也就是像“入处安乐之河流安乐”一样。如是不成办利他之事，而是自己因业和烦恼的因缘而流转轮回，畏惧流浪恶趣，因此与守护堕罪并从中解脱的词义相符。
English
And to make the conduct perfect, and to regard even the slightest fault as fearful, and to purify completely the actions of body, speech, and mind, and to take the precepts correctly with a completely pure livelihood and to practice them. Thus, although a Bodhisattva takes the vows of individual liberation as a branch of merit, his mind is not that of an individual liberation practitioner who delights in peace and tranquility. The four truths are also cast aside elsewhere, and the differences of time and renunciation are also asked by Upali. The individual liberation of a Bodhisattva follows until enlightenment, and this vow is born from desire. I do not say that falling into faults is a fall. The way to determine that desire is without characteristics, which is said to be in accordance with this, is widely explained in that sutra, and it does not show renunciation like individual liberation. In general, the explanation of the term individual liberation is that because of individual liberation, individual liberation is established as the name of the result on the cause. As it is said in "Showing the Good Path": This path goes to individual liberation, so it is individual liberation. For example, the path to a city is called the city path. Or, because one is individually liberated from sins, it is called individual liberation or discipline. Because one must learn, it is pure and liberated, or it is a vow not to abandon the increased intention of perfect merit. Or, because it protects and liberates, it is called protection and liberation, because it protects against misconduct, all defilements, and bad migrations. It is said. Or, because it is an ordinary person, it is a dharma of falling into faults, so it is a fall. Bound by karma and defilements, wandering in the bad migrations of non-wise people, protecting and liberating from that suffering, so it is protecting from falling into faults, it is a vow to be liberated from suffering, which is to establish the result on the cause, just like "The river of happiness at the entrance is happiness." Thus, without accomplishing the benefit of others, one's own karma and defilements cause one to wander in samsara, fearing wandering in bad migrations, therefore it is in accordance with the meaning of the words protecting against falling into faults and liberating from them.