Tibetan
་སྦྱོང་ལས། དགེ་སློང་རང་གི་ཕ་རྒན་ལ། །མྱུར་འདོང་ཞེས་ནི་བསྐུལ་གྱུར་ནས། །ཕུལ་བས་དེ་ནི་ཤི་གྱུར་ཀྱང༌། །མཚམས་མེད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། དེ་ཕྱིར་བསམ་པའི་རྩ་བ་ལ། བསོད་ནམས་སྡིག་པ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་དང༌། བཞི་བརྒྱ་པར། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །དགེའམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བ། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་སེམས་དེ་གཙོ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་དང༌། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་ཀྱང༌། སྙིང་རྗེར་ལྡན་ཞིང་བྱམས་ཕྱིར་དང༌། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་བཀག་པ་དག །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནས་གནང་བ་ནི་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་བློའི་རིམ་པ་དང༌། ནུས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གསུང་ལ་བསྟོད་པ་ལས། །གནང་བ་དང་ནི་བཀག་པ་ལ། །ཁྱོད་བཀའ་ལ་ལར་གཅིག་ཏུ་ངེས། །ལ་ལར་ངེས་པ་མ་ལགས་ལ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲང་ངེས་དང༌། ལྡེམ་དགོངས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གནང་བའང་པདྨ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ལྟར་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ན་སྡོམ་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལ་འཇིགས་པ་དག་གིས་ཚིག་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བར་མི་བྱ་བའི་ཚུལ། ཡུམ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་ སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ཡང་སྟོན་ཏེ། ཉམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན། དེ་ལྟ་ནའང་རྒྱལ་སྲས་སྡོམ་པ་ལ། །རང་དོན་ཞི་བདེ་ཉེར་དང་བྱ་དཀའ་སྤང༌། །གཞན་ཕྱིར་ཕན་པ་མི་བསྒྲུབ་གང་དང་གང༌། །ལྟུང་བའི་རྒྱུ་རུ་གཅིག་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་གནང་བཀག་གི་གནས་གང་ལའང་རང་རང་གི་བློའི་མཐུ་དང་ཉམས་ལ་དཔགས་ནས་དགག་བསྒྲུབ་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་མ་བརྟགས་པར་བརྩམ་པར་བྱ་བའི་གནས་མཐོང་ཡང་ཞི་བདེའི་བློ་དང་དུ་བླངས་ནས་དེ་ཉིད་བཟློག་པའམ། བཟློག་པར་བྱ་བའི་གནས་མཐོང་ཡང་བསླབ་པའི་གནས་འོག་མ་བྱ་དཀའ་བ་ལ་འཇིགས་ནས་སྤངས་ཏེ། གོང་མ་བབ་ཅོལ་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། འཇུག་ལྡོག་གཉིས་ཀའི་གཞི་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་རུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྟུང་བ་དང༌། དེའི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། ལྟུང་མེད་དང༌། དེའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་འཆད་པའི་མུ་བཞི་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་དུ་སྦྱར་ན་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཞེ་སྡང་གིས་སྲོག་གཅོད་པ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་གསོད་པ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། སྙིང་རྗེས་མི་གསོད་པ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་ཕན་ཀྱང་མི་གསོད་པ་ ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ལ། སེར་སྣས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བསམ་པ་དག་པས་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་གནོད་ཕྱིར་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ལ། ནད་པའི་རིམ་གྲོ་མ་བྱས་པ་ལྟུང་བ། དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བརྩེ་བས་ནད་གཡོག་བྱེད་པ་ལྟུང་མེད། དེ་ལ་རིམ་གྲོ་བ་ཡོད་བཞིན་དུ་རང་གི་དགེ་བའི་ལས་དོན་ཆེན་པོ་དོར་ནས་ནད་གཡོག་བྱེད་པ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་གང་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་བྱ་ན་དགེ་བའི་ཆ་དང་མ་འབྲེལ་བར་ས་བརྐོ་བ་དང་རྩྭ་འདྲེག་པ་ལ་སོགས་དོན་མེད་པའི་ཉེས་བྱས། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་ན་ལྟུང་མེད། དོན་མེད་དྲན་པས་མ་ཟིན་པར་ས་ལ་རི་མོ་འབྲི་བ་སོགས་ཕྱོགས་མཐུན། དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཟིན་པར་བྱ་བ་བསླབ་བྱ། བསླབ་པ་དྲན་ནས་ཕྱིར་འཆོས་ཤིང་སྡོམ་པ་ཕྱིར་བཅོས་ཏེ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་རྩ་བ་འདོད་པ་སྤངས་པ་ལ་རག་ལས་པས་ཐོག་ མར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱ་བའི་ཚུལ། དང་པོའི་ལས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། །བློ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤྱོད་གཙོ་བས། །ཐོག་མར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་དག་པར། །གཞན་གཉིས་གཙོ་བོར་གཉེར་ན་བར་ཆད་མང༌། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་བཤད། །དེ་ལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྐྱོན་དང་ཉེས་དམིགས་སུ་ཤེས་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་སོ་ནམ་རྣམ་པ་བཞི་སྤངས། ཕྱི་རོལ་གྱི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་པའི་རྟེན་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ལས་དང་པོ་པས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གཉིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་སྟོབས་སུ་འགྱུར་དཀའ་བས་གཉེན་པོ་ཕྲ་ས་ནས་བརྟེན་ཏེ་རང་གི་ཉོན་མོངས་པ་བསྲུང་བའི་དུས་ཡིན་པས་ན། འཇམ་དཔལ་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ལས་ཀྱང༌། ཤཱ་རིའི་བུ
Chinese
又如《律经》中说：比丘劝自己的老父亲说：“快来！”结果父亲死了，但这不算犯无间罪。又说：因此，善与非善都存在于意乐的根本中。又如《四百论》中说：菩萨的意乐，无论是善或非善，一切都会转为善，因为心是主要的。又如《二十戒律》中说：具有慈悲心和爱心，善心没有过错。因此，从小乘律藏中禁止的，大乘中允许的，要知道这是考虑到清净和不清净众生的智慧层次和能力。如《赞颂语》中说：在允许和禁止方面，您的教诲有时是确定的，有时是不确定的，但彼此之间没有矛盾。应该以这种方式了解直接和间接，以及隐义。像莲花不沾染污泥一样，安住在世间的菩萨，如果考虑到具有空性和慈悲心的菩萨，就不应该因为害怕戒律的苦行而仅仅在字面上产生误解。如《母经》中说：大菩萨想要修持甚深的般若波罗蜜多，为了使众生完全成熟，有时也会示现享用五种妙欲，但实际上并没有被享用。因此，如果这样，对于菩萨戒来说，为了自己的安乐而放弃困难的行为，以及不为他人利益而努力，都被说成是堕落的根本。对于允许和禁止的任何情况，如果不衡量自己的智慧和经验，不考察取舍的合理性，就贸然行事，或者看到应该采取行动的情况，却因为追求安逸而接受，从而阻止行动，或者看到应该阻止的情况，却因为害怕承担较低层次的困难而放弃，随意地进行较高层次的行为，或者对采取和阻止两种情况都采取漠不关心的态度，所有这些都是堕落的根本原因。就像这样，堕落、堕落的影像、无堕落和无堕落的影像，这四种情况应该如法解释。
English
Also, as it is said in the Vinaya Sutra: 'A monk urged his old father, saying, "Come quickly!" As a result, the father died, but this is not considered an action of immediate retribution.' It is also said: 'Therefore, merit and demerit reside in the root of intention.' Also, in the Four Hundred Verses: 'The intention of a Bodhisattva, whether virtuous or non-virtuous, all will turn into virtue, because the mind is the principal thing.' Also, from the Twenty Vows: 'Having compassion and love, there is no fault in a virtuous mind.' Therefore, what is prohibited in the Hinayana Vinaya, but allowed in the Mahayana, should be understood as considering the levels of intelligence and abilities of pure and impure beings. As it is said in the Praise of Speech: 'In terms of allowance and prohibition, your teachings are sometimes definite and sometimes indefinite, but there is no contradiction between them.' In this way, one should understand the direct and indirect, as well as the hidden meanings. Like a lotus that is not stained by mud, if it is intended for a Bodhisattva who abides in the world with the essence of emptiness and compassion, one should not be mistaken by the mere words out of fear of the asceticism of the vows. As it is said in the Mother Sutra: 'A great Bodhisattva who wishes to practice these profound Prajnaparamitas, in order to fully ripen sentient beings, sometimes shows the enjoyment of the five desirable qualities, but in reality, they are not being enjoyed.' Therefore, even so, for the Bodhisattva vows, abandoning difficult actions for one's own peace and not striving for the benefit of others are said to be the root of downfall. In any situation of allowance and prohibition, without measuring one's own intelligence and experience, without examining the rationality of what to adopt and abandon, acting rashly, or seeing a situation where action should be taken but preventing it by embracing a mind of ease, or seeing a situation where action should be prevented but abandoning it out of fear of undertaking the difficulties of a lower level, casually engaging in higher-level actions, or adopting an attitude of indifference towards both taking and preventing actions, all of these are the root causes of downfall. Like this, the four categories of downfall, the image of downfall, non-downfall, and the image of non-downfall should be explained properly.
Chinese
如果将三种戒律结合起来，对于别解脱戒来说，以嗔恨心杀生是堕落，以利益心杀生是堕落的影像，以慈悲心不杀生没有堕落，利益他人而不杀生是没有堕落的影像。在积累善法方面，吝啬而不给予是堕落，以利益心不给予是堕落的影像，以清净心给予没有堕落，为了损害他人而给予是没有堕落的影像。在利益有情方面，不照顾病人是堕落，为了成办大事而背离照顾病人是堕落的影像，以慈爱心照顾病人没有堕落，有照顾病人的人存在，自己却放弃重大的善业而照顾病人是没有堕落的影像。因此，在任何情况下，对于身语意三门所做的一切行为，都应该这样理解：例如，不与善法相关的挖土、割草等无意义的行为是恶作，如果是为了善法方面，则没有堕落。无意义地、没有忆念地在地上画画等是随顺（堕落），以正念和正知摄持的行为是应学，忆念所学而改正，防护并修补戒律，了知五种特征。因此，菩萨的戒律也依赖于断除贪欲，所以首先要清净别解脱戒的方法。对于最初的业者菩萨们来说，心智主要在于从高到高的修行，如果最初别解脱戒不清净，主要修持其他二者会有很多障碍。出家的菩萨，在《经庄严论》中被说为是具有特殊功德的。对于凡夫俗子来说，认识到贪欲烦恼的过患和罪过，从在家到出家，断除四种农耕，远离外在的贪欲之物，成为比丘的所依，要清净别解脱戒。为什么呢？因为最初的业者积累善法和利益有情二者，如字面意义一样变得强大是很困难的，所以要从细微之处依靠对治，因为这是守护自己烦恼的时候。在《文殊师利刹土功德庄严经》中也说：舍利子
English
If the three disciplines are combined, then for the Pratimoksha vows, killing with hatred is a downfall. Killing with the intention of benefiting is an image of downfall. Not killing with compassion is not a downfall. Benefiting others without killing is an image of no downfall. In accumulating merit and Dharma, being stingy and not giving is a downfall. Not giving with the intention of benefiting is an image of downfall. Giving with a pure intention is not a downfall. Giving to harm others is an image of no downfall. In benefiting sentient beings, not taking care of the sick is a downfall. Turning away from taking care of the sick in order to accomplish great things is an image of downfall. Taking care of the sick with love is not a downfall. Even though there is someone to take care of the sick, abandoning one's own great virtuous deeds to take care of the sick is an image of no downfall. Therefore, in all situations, one should understand all actions of body, speech, and mind in this way: For example, digging earth and cutting grass, which are not related to virtue, are meaningless misdeeds. If it is for the sake of virtue, then there is no downfall. Drawing lines on the ground without mindfulness is conducive (to downfall). Actions that are taken with mindfulness and awareness are to be learned. Remembering what has been learned, correcting oneself, protecting and repairing the vows, one should know the five characteristics. Therefore, the Bodhisattva's discipline also depends on abandoning desire, so first one must purify the Pratimoksha vows. For the initial practitioner Bodhisattvas, the mind is mainly focused on practicing from higher to higher. If the Pratimoksha vows are not pure at the beginning, there will be many obstacles if one mainly cultivates the other two. The ordained Bodhisattva is said to have special qualities in the Ornament of the Sutras. For ordinary beings, having recognized the faults and shortcomings of the afflictions of desire, they renounce the household and go forth from home to homelessness, abandoning the four types of agriculture. Having separated from external objects of desire, they purify the Pratimoksha vows on the basis of becoming a Bhikshu. Why? Because it is difficult for the initial practitioner to make the accumulation of virtue and the benefiting of sentient beings powerful as they are in the literal sense, so one must rely on antidotes from the subtle level, because this is the time to protect one's own afflictions. In the Ornament of the Pure Land of Manjushri, it is also said: Shariputra