Tibetan
ལུས་མ་བཏང་བ་ཉིད་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་འགྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཆེ་བ་དང༌། བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་དང༌། དེས་འཇུག་པ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་མི་བསྲུན་པས་མཐོ་བཙམས་ནས་བསླང་བ་དང༌། སྨྱོན་པ་དང་སེམས་འཁྲུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསླང་ནའང་ཚོར་བ་རྣལ་དུ་མི་གནས་པས་གཟིར་བའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་གཏོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བཏང་ན་ལྟུང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཛའ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་སོགས་མདོར་ན་དྲག་ཤུལ་གྱི་མཐུས་གནོན་པ་དང༌། བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང༌། དམ་བཅའ་བརྗེད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་བུ་དང༌། ཆུང་མ་དང༌། བྲན་ལ་སོགས་པ་སྟེར་བ་དང༌། ནད་བུ་ཅན་ལ་བཟའ་བཏུང་མི་འཕྲོད་ པ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་ཀླན་ཀ་འཚོལ་བ་དང་ཆོས་ལུགས་ལ་གུས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་ནོར་དུ་འདུ་ཤེས་ནས་གླེགས་བམ་སློང་བ་ལ་སྟེར་བ་དང༌། ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་གླེགས་བམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དང་ཚིག་དོན་གཞན་ལ་སྟེར་བ་དང༌། རྔོན་པ་ལ་ཡུལ་སྟེར་བ་དང༌། ཉ་བ་ལ་ཆུ་ཀླུང་སྟེར་བ་དང༌། དགྲ་ལ་འགལ་ཟླ་སྟེར་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ལྷག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་གོས་གསུམ་སྟེར་བ་སོགས་ནི་མི་རུང་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཚིག་བརླང་པོས་འདི་ནི་ཁྱོད་ལ་མི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་མ་ཡིན་པར་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བརྡའ་སྤྲད་པའི་ཚུལ་གང་ཟག་གོ་བ་ཅན་ཡིན་ན་འདི་སྐད་དུ། བཞིན་བཟང་འདི་ནི་བདག་ཉིད་སྲེད་པ་ཆེ་ནས་མི་སྟེར་བར་མ་རྟོགས་ཤིག །འདི་ལྟར་དགེ་སྦྱོང་གིས་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ནི་མཁན་སློབ་ལ་རྣམ་བརྟག་བྱས་ནས་བསྔོས་ཏེ་འཆང་བ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ནི་སངས་རྒྱས་དང་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་བསྔོས་ཤིང་ཕུལ་ཚར་བ་གང་ཞིག་བདག་ཉིད་ལ་བཅོལ་བ་དང་འདྲ་བར་འཆང་བ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་རྫས་མ་བྱིན་པར་བླང་ཞིང་སྟེར་པ་ནི་བདག་ཅག་གཉིས་ཀ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གོ་བར་བྱས་ནས་རྫས་དང་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ཆ་ནས་དེའི་བསམ་པ་མི་ལྡོག་པར་སྦྱིན་ནོ། །སྤྱིར་བདག་ཅག་གི་ཡོ་བྱད་ཀྱང་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་བསྔོས་ཏེ་བཅོལ་ པའི་ཚུལ་དུ་འཆང་ན་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དོ། །ཡང་སྦྱིན་པར་འོས་པ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་དང་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་བདག་གིས་བསྔོས་ཤིང་བཏང་བ་བཞིན་དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མ་བཏང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ་སྙམ་པས་སྟེར་བར་རུང་སྟེ་གནང་བཀག་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཕྱེ་བའོ། །དེ་ལྟར་དགོས་དབང་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སེར་སྣས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་ཡིན་
Chinese
不舍弃身体本身对于成办众多有情之利益有重大必要，以及魔类的神，和被其附体的凶暴有情以傲慢而索取，还有疯癫和精神错乱者索取时，由于感觉不能安住于正常状态而折磨，因此不应施予他们。如果施予，则说是会堕落。同样，对于不友善者，以及夜叉和罗刹等，总之以强力压迫者，不感恩图报者，以及会忘记誓言者，不应施予儿子、妻子和奴仆等。对于患有疾病者，不应施予不适宜的饮食。对于外道，即使他们寻找争端，或者不尊重佛法，却因为认为财物而索取经函，不应施予。对于伪装成佛法的经函的形象和词义，不应施予他人。不应施予猎人土地，不应施予渔夫河流，不应施予敌人对立之物，不应施予已经出家的菩萨三法衣等，这些都是不行的。对于这些，也不应以粗暴的语言说“我不给你”，而是以善巧方便暗示，如果对方是能理解的人，就应该这样说：“不要误以为我因为贪恋这美好的容颜而不给你。像这样，出家人对于法衣等，是经过堪布和阿阇黎的观察之后，发愿并持有的。菩萨们的用具，是已经发愿并供养给佛和佛子们，如同委托给我一样持有的，因此未经允许而取用和施予他人的财物，对于我们双方都是极大的过失。”这样让他明白，然后从其他财物方面，不违背他的意愿而施予。总的来说，我们自己的用具，也应该从内心深处发愿并以委托的方式持有，这样才能积累巨大的福德。此外，对于应该施予者，应该像我发愿并布施给诸佛和佛子们一样，他们没有不布施给有情的东西，这样想就可以施予，这是以允许和禁止的意念差别来区分的。像这样，如果不是因为懂得必要性，而是因为自己的心被吝啬所压倒。
English
It is greatly necessary not to abandon the body itself for accomplishing the benefit of many sentient beings, and one should not give to gods of the demon class, or to violent sentient beings possessed by them who demand with arrogance, or to madmen and those with disturbed minds who torment because their senses do not remain in a normal state. If one gives to them, it is said that one will fall. Similarly, one should not give sons, wives, servants, etc., to those who are not friendly, or to yakshas and rakshasas, or in short, to those who oppress with violent force, to those who are ungrateful, or to those who forget their vows. One should not give unsuitable food and drink to those who are ill. One should not give to heretics who seek quarrels, or who, even if they do not respect the Dharma, ask for scriptures because they regard them as wealth. One should not give to others the image and meaning of scriptures that are disguised as the Dharma. One should not give land to hunters, one should not give rivers to fishermen, one should not give adversaries to enemies, and one should not give the three robes to bodhisattvas who are not superior to ordained ones. These are all impermissible. For these, one should not say in harsh words, "I will not give this to you," but rather, with skillful means of communication, if the person is understanding, one should say, "Do not misunderstand that I am not giving this to you because I am greedy for this beautiful face. Like this, renunciants hold robes and so on after examining them with their preceptors and teachers and dedicating them. The possessions of bodhisattvas are dedicated and offered to the Buddhas and their heirs, and are held as if entrusted to oneself. Therefore, taking and giving away another's property without permission is a great fault for both of us." Having made him understand in this way, one should give from other wealth and possessions without thwarting his intention. In general, one should also dedicate one's own possessions from the depths of one's heart and hold them in the manner of entrusting them, so that one may generate great merit. Furthermore, for those who are worthy of giving, one should think that just as I have dedicated and given to the Buddhas and their heirs, they have nothing that they do not give to sentient beings, and in this way one may give. This is distinguished by the difference in the intention of permission and prohibition. In this way, if it is not because one understands the necessity, but because one's own mind is overwhelmed by stinginess.
Tibetan
ན་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་བརྫུན་གྱིས་བསླུས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། བདག་ནི་ད་དུང་མཐུ་ཆུང་ཞིང་དགེ་རྩ་མ་སྨིན་ཏེ་ཐེག་ཆེན་ལས་དང་པོ་པ་དང་མི་གཏོང་བའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ལྟ་བ་དང་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་གནས་པ་ལགས་ཀྱིས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བཟོད་པར་མཛོད་ཅིང་གདུང་བར་མི་མཛད་དུ་གསོལ། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བདག་གིས་བགྱིའོ། །ཞེས་སློང་བ་པོ་ལ་ལན་གསུམ་བརྗོད་པས་ཕ་རོལ་མ་དད་པ་དང༌། སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་བའི་ཕམ་པ་ལ་ཕན་དུ་རུང་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། ཇི་སྟེ་སློང་བ་མངོན་དུ་འོངས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཤིན་ཏུ་མཐུ་ཆུང་སྦྱིན་པར་མ་ནུས་ན། །ཅི་ནས་སློང་བ་དམའ་འབབ་མ་ གྱུར་བར། །འཇམ་པའི་ཚིག་གིས་དེ་ཡི་ཡིད་ཀྱང་བཞོ། །ཕྱིན་ཆད་སློང་བ་དྲུང་དུ་འོངས་གྱུར་ན། །ཅི་ནས་ཡི་ཆད་དམའ་བར་མི་འགྱུར་བར། །འཇུངས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་རྣམ་པར་བསལ་བར་བྱ། །སྲེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་ཕྱིར་ནན་ཏན་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་འཇུངས་བ་དང་སྲེད་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་གེགས་ཡིན་ན། འདི་སྙམ་དུ་བདག་སྔོན་སྦྱིན་པ་ལ་གོམས་པར་མ་བྱས་པས་ད་རེས་ཀྱང་སེར་སྣ་དང་བཅས་ཤིང༌། དེའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱི་མ་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་དབུལ་པོར་འགྱུར་བ་གདོན་མི་ཟའོ་སྙམ་ནས་དེའི་དབང་དུ་ཅི་ནས་ཀྱང་མི་གཏོང་བ་དང༌། རང་འབྱོར་བ་ཆུང་ན་འདི་ཡང་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཕ་རོལ་ལ་ཕན་མ་བཏགས་པས་ལན་ན། ད་རེས་ཕོངས་པས་ཤིང་ཡང་སླ་ཡི། ཚེ་ཕྱི་མ་འབྱོར་པར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་ནི་སྦྱིན་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་ནས་སློང་བ་པོ་མི་ལྡོག་པ་དང༌། སྦྱིན་བྱའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བཅགས་པས་ཆགས་ན་འདིས་བདག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཟུང་བ་མེད་ན་བདག་གིས་འདི་ལ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་འབྲལ་མི་ཕོད་པར་བལྟ་བ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་ཆགས་སེམས་འདྲལ་བ་དང༌། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་མ་མཐོང་བར་ལོངས་སྤྱོད་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་ལ་བལྟ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ན། ཀྱེ་མ་ཧོ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་ཅིང་འདྲལ་ན་སྦྱིན་ འབྲས་ལན་གཅིག་ཐོབ་པ་ནི་ཚོང་པས་ཁེ་སྤོགས་ཐོབ་ཀྱང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པས་རྨི་ལམ་དུ་བདེ་བ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ་སྙམ་པས་དེའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་དམ་པའི་རྒྱུར་འསྔོ་བར་བྱའོ། །སྤྱིར་ས་དང་པོ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་ཤེས
Chinese
因此，由于依赖于佛法的言论，可能会被他人的虚假所欺骗，对此，勇猛者如此说道：我如今仍然力量弱小，善根尚未成熟，对于大乘的初学者，以及受不舍弃之心所支配，并执着于取舍之见和我与我所，请圣者宽恕，不要悲伤。我将尽力使您和一切众生的愿望都得以圆满。这样对乞讨者说了三遍，如果对方仍然不相信，或者吝啬而不愿施舍财物，这样做是有帮助的。正如《入行论》中所说：即使乞讨者真的来了，如果实在力量太小，无法布施，也要想方设法不让乞讨者感到沮丧。用温和的语言来安慰他的心。以后乞讨者再来的时候，要想方设法不让他灰心丧气，消除吝啬的过失，为了彻底断除贪欲而努力。是这样的。因此，吝啬和贪欲是布施的障碍。心想：我以前没有习惯布施，所以现在仍然很吝啬。由于这个原因，来世也不喜欢布施，并且会变得贫穷，这是不可避免的。因此，无论如何也不要受它的支配。如果自己很贫穷，这也是因为前世没有帮助他人的缘故。现在因为贫穷而感到羞愧，来世变得富有的原因只有布施。因此，不要让乞讨者失望。如果对要布施的物品产生执着，心想：如果我没有以各种方式执着它，我就不会颠倒地认为我不能放弃它，这种想法是产生痛苦的原因。因此，要断除贪恋之心。如果没有看到布施的果报是产生菩提的利益，而是只看到享受的利益，心想：唉！一切有为法都是无常和分离的，一次获得布施的果报就像商人获得利润一样，虽然获得了利益，但不是功德，就像在梦中体验快乐一样。因此，要将布施的果报转化为证得殊胜菩提的因。一般来说，在没有获得初地之前，享受是不会穷尽的。
English
Therefore, because of relying on Dharma talks, one might be deceived by others' falsehoods. To this, the courageous one said: I am still weak and my roots of virtue are not yet mature. As a beginner in the Great Vehicle, and being dominated by the mind of not giving up, and clinging to the views of acceptance and rejection, and to the self and what belongs to the self, please forgive me, noble one, and do not be saddened. I will do my best to fulfill the wishes of you and all sentient beings. If the other person still does not believe after saying this three times to the beggar, or is stingy and unwilling to give alms, doing this is helpful. As it is said in the Compendium of the Perfections: Even if a beggar actually comes, if one is truly too weak to give, one should try to not let the beggar feel frustrated. Soothe his mind with gentle words. In the future, when a beggar comes again, one should try not to let him become discouraged, eliminate the faults of stinginess, and strive to completely abandon greed. It is like this. Therefore, stinginess and greed are obstacles to giving. Thinking: I have not been accustomed to giving in the past, so I am still stingy now. Because of this reason, in the future I will not like giving, and will become poor, which is inevitable. Therefore, one should not be dominated by it in any way. If one is poor, this is also because one did not help others in past lives. Now one feels ashamed because of poverty, but the only cause for becoming wealthy in future lives is giving. Therefore, do not disappoint the beggar. If one becomes attached to the object to be given, thinking: If I did not cling to it in various ways, I would not perversely think that I cannot give it up; this thought is the cause of suffering. Therefore, one should sever the mind of attachment. If one does not see the benefit of the fruit of giving as the arising of Bodhi, but only sees the benefit of enjoyment, thinking: Alas! All conditioned phenomena are impermanent and subject to separation. Obtaining the fruit of giving once is like a merchant gaining profit, but although one gains profit, it is not merit, just like experiencing happiness in a dream. Therefore, one should transform the fruit of giving into the cause for attaining supreme Bodhi. In general, until one attains the first ground, enjoyment will not be exhausted.