Tibetan
གྲོ་བ་གཞན་དག་ཕྱོགས་སུ་རིང་བའི་འགྲོ་ལྡོག་ལ་ཁུར་གྱིས་དུབ་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ནི་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ཀླ་ཀློའི་གྲུབ་མཐའ་དང་མཚུངས་ལ། གཞན་ཡང་དགེ་མཚན་དང་བཀྲ་ཤིས་དང་སྦྱར་ཏེ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཁེངས་པའི་བསམ་པས་སྦྱིན་པ་དང༌། གཞན་དང་འགྲན་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་དང༌། སློང་བ་ལ་བརྙས་བཞིན་དུ་བྱིན་པ་དང༌། བདག་ནི་གཏོང་ཕོད་ཅན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་རློམ་སེམས་ཀྱིས་བྱིན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་རྫོགས་པ་ཙམ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆགས་བྲལ་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མདོར་ན་མ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པ་མཐའ་དག་ཡི་གེའི་ཁུར་གྱི་འཇིགས་ཀྱིས། རང་ལ་གཏོང་ཕོད་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་རློམ་པས་གཞན་འཇུངས་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་ལྷོད་པ་དག་ལ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། འདིས་ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་མཚོན་ཏེ་གཞན་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་པས་དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ཚེ་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་ལ་མི་དད་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེས་ཀྱང་ཁོང་ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་དམྱལ་བར་འགྲོ་བས་སྦྱིན་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བའི་ཚེ་ཡང་ཚུལ་འཆལ་ལ་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་མི་དད་པར་བྱེད་ཅིང་མ་དད་པ་དེས་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བ་དང༌། བཟོད་པ་སོགས་ལ་གནས་ནས་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་གནས་པ་ལ་མི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ལ་སྒྲིབ་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་མགོན་པོ་ཀླུའི་དབང་པོས། བདག་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང༌། །གཞན་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱ་སྟེ། །ཞུན་མར་ལྟ་བུའི་ སེམས་ཀྱིས་སུ། །ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཁོང་དུ་སྦ། །ཞེས་གསུངས་པའང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་པའི་མོད་ལ་སློང་པ་པོ་ཐུག་ཕྲད་ལ་སྟེར་བ་ཡིན་ཏེ་མང་པོ་བསགས་ནས་དུས་གཅིག་ཏུ་གཏོང་བ་ནི་རློམ་སེམས་དང་གཞན་དྲིང་འཇོག་པའི་རྒྱུར་མ་ཟད་དེའི་རིང་ལ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་བསྲུང་བ་དང༌། སྤེལ་བའི་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པས་དགེ་བའི་བྱ་བ་མང་པོར་བར་དུ་གཅོད་ཅིང༌། བར་སྐབས་སུ་བརླག་པར་གྱུར་ནས་སྦྱིན་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་མི་འགྲུབ་པའང་ཡོད་དོ། །མདོར་ན་མྱུར་པོར་མི་སྟེར་བ་དང་དྲིན་བགྲང་བ་སོགས་ཕ་རོལ་པོའི་སེམས་སུན་ཕྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་སྦྱི
Chinese
用那些为了远途跋涉而被重物压得疲惫不堪的物品来行布施，这与声称以伤害为法的野蛮人的宗派相同。此外，将布施与吉祥和美好联系起来，或者以傲慢的心态布施，或者为了与他人竞争而布施，或者一边轻蔑乞讨者一边布施， 或者以“我是慷慨的，而别人不是”的傲慢心态布施，或者认为仅仅完成布施就能转变为超脱世俗和出世间的状态等等，总之，所有所说的三十六种不清净的布施，都因为文字的重负而令人畏惧。自认为稍微有些慷慨，并且拥有戒律，就贬低别人的吝啬和行为放荡。这也能代表其余的情况，即因为使他人愤怒而堕入地狱的情况，在《业障清净经》中也说：当凡夫俗子们行布施时，会不信任吝啬之人，而那人也会因此生起愤怒并堕入地狱，这就是布施的障碍。守护戒律时，如果说出不中听的话，会使许多人不信任，而不信任会导致堕入恶趣。安住于忍耐等，却不赞叹那些安住于与此相违背的方面，这就是戒律等的障碍。因此，怙主龙树菩萨说：即使我拥有圆满的财富，也不应轻蔑他人，应当以如融化的黄油般的心，将所有功德藏于心中。这些话也应当理解。此外，菩萨的布施是在获得受用之时立即施与前来乞讨者，因为积累很多然后在同一时间布施，不仅是傲慢和依赖他人的原因，而且在此期间，由于贪婪等各种烦恼，以及守护和增长的分别念，会阻碍许多善行，有时甚至会因为中间的损失而无法完成布施的事业。总之，不迅速施与和计算恩情等，都不是使他人心生厌烦的布施。
English
To give with things that have been exhausted by the burden of traveling long distances in other directions is the same as the tenets of barbarians who claim violence as dharma. Furthermore, giving associated with auspiciousness and good fortune, or giving with an arrogant mind, or giving for the sake of competing with others, or giving while despising the beggar, or giving with the prideful thought that "I am generous, but others are not," or thinking that merely completing the giving will transform one into detachment from the worldly and transmundane, and so on. In short, all thirty-six impure givings that are spoken of are frightening because of the burden of words. Assuming that one has a little generosity and is endowed with discipline, one denigrates others' stinginess and loose conduct. This also represents the remaining situations, that is, the situation of going to hell by causing anger in others. In the Sutra of the Purification of Karmic Obscurations, it also says: When ordinary people give, they do not trust the stingy, and that person also becomes angry and falls into hell, which is an obstacle to giving. When guarding discipline, if one speaks unpleasant words, many people will not trust, and that lack of trust will lead to falling into the lower realms. Abiding in patience and so on, but not praising those who abide in the opposite of these, this is an obstacle to discipline and so on. Therefore, the Protector Nagarjuna said: Even though I have perfect wealth, I should not despise others, but with a mind like melted butter, I should hide all qualities within. These words should also be understood. Furthermore, the giving of a Bodhisattva is to give to the beggar immediately upon obtaining enjoyment, because accumulating a lot and then giving at one time is not only a cause of arrogance and dependence on others, but during that time, due to various afflictions such as greed, and the discrimination of guarding and increasing, it will hinder many virtuous deeds, and sometimes the act of giving will not be completed due to loss in the middle. In short, not giving quickly and counting favors, etc., are not givings that make others feel annoyed.
Tibetan
ན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། བདེན་པ་པོའི་ལེའུར། རིམ་གྲོར་བགྱིས་ཏེ་བསྩལ་བས་ནི་གཉེན་ལ་སོགས་པས་རིམ་གྲོ་བགྱིད་པར་འགྱུར། ལག་བདར་ཏེ་བསྩལ་བས་ནི་རིམ་གྲོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། དུས་སུ་བསྩལ་བས་ནི་དོན་རྣམས་དུས་སུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། གཞན་ལ་མི་གནོད་པར་བསྩལ་བས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་བརྟན་པ་དག་འཐོབ་པར་འགྱུར། མི་བདེ་བ་བཟོད་པས་བསྩལ་བས་ནི་འཁོར་སྙིང་ཉེ་བར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེ་བོ་སེར་སྣའི་དྲི་མ་ཅན་དག་གི་ཉེས་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རང་གིས་ཐབས་ ལ་མཁས་པའི་ངག་འཇམ་པོ་དང༌། ཟང་ཟིང་ཡང་ཅུང་ཟད་བྱིན་ནས་དེ་སྦྱིན་པ་ལ་བསྐུལ་བ་དང༌། ཡོ་བྱད་མེད་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པའི་རྒྱུ་སྦྱིན་ནས་དཀོན་ཅོག་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་ཅིང༌། རང་ལའང་ཡོད་བྱད་མེད་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་བཟོ་དང་རང་ཉིད་ཀྱི་ཞོ་ཤས་བསྒྲུབས་པའི་ལས་ཀྱི་གནས་དུ་མས་ནོར་བསྒྲུབས་ཏེ་སྦྱིན་པའི་ལས་ལ་འཇུག་ཅིང༌། གཞན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་གེགས་སུ་འགྱུར་བ་མི་བྱེད་ལ། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་རྫས་དངོས་སུ་དམིགས་པ་རྣམས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །ཡང་གཏོང་དུ་རུང་མི་རུང་གི་སྒོ་ནས་དཔྱད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོ་གང་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་འཕྲལ་དུ་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་ཞིང་ཚོར་བ་བདེ་བ་བསྐྱེད་ལ། ཕུགས་སུ་སྡིག་སྤོང་དགེ་སྒྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་དང༌། འཕྲལ་དུ་བདེ་བར་མི་འགྱུར་ཡང་ཕུགས་སུ་ཕན་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་བྱ་བའོ། །གང་ཞིག་བཏང་བ་དེས་འཕྲལ་དུ་བདེ་བ་བསྐྱེད་ཀྱང་ཕུགས་སུ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འཕྲལ་ཕུགས་གཉིས་ཀ་གདུང་བ་བསྐྱེད་པ་ནི་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །དཔེར་ན་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་མཚོན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདག་གིར་བཟུང་བའི་ཕྱུགས་ལ་སོགས་པའི་སྲོག་ཆགས་གཞན་ལ་བྱིན་ན་གསོད་པ་དང༌། མནར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ན། གཞན་གྱི་ བུ་དང་ཆུང་མ་ཕྲོགས་ནས་སྟེར་བ་དང༌། ཕ་མ་དང༌། དགེ་འདུན་དང༌། དཀོན་མཆོག་གི་རྫས་དང༌། བྲན་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་ནས་བླངས་ཏེ་གཞན་ལ་སྟེར་བ་དང༌། གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཀྱིས་སྟེར་བ་དང༌། སྡོམ་བརྩོན་ལ་མི་རུང་བའི་རྫས་དང༌། ཟས་སྐོམ་གྱི་ལྷག་མ་སྟེར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་དག་ནས་ལུས་སྲོག་སྟེར་བའི་དུས་སུ་བབ་ཀྱང༌། དགོས་པ་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ཆེན་པོ་ཡན་ལག་ལྟ་བུ་མི་བཏང་བ་དང༌། རང་ངོ་ནས་སྦྱིན་པའི་སྙིང་སྟོབས་རྫོགས་ཀྱང་གཞན་ངོས་ནས་
Chinese
布施的利益是：在《真实者品》中说，以恭敬心布施，亲戚等会恭敬对待；以手施舍，会得到恭敬；按时布施，诸事会按时成就；不损害他人而布施，会获得稳固的受用；忍受不适而布施，眷属会亲近。此外，为了消除具有吝啬污垢之人的过失，自己以善巧方便的柔和语言，也稍微给予财物，从而劝勉他们行布施；对于没有资具的人，给予布施的资财，让他们对三宝行布施；自己如果没有财物，就从事没有罪过的手艺和自己辛勤劳作的各种职业，积攒财富，从而从事布施的事业；不做阻碍他人行布施的事情，也不退回已经确定要布施的财物。此外，还应了解从可以施舍与不可以施舍的角度进行观察。无论是何种事物，暂时能远离恶趣之因，产生安乐的感受，究竟能止恶行善；暂时不能带来安乐，但究竟是有益之因的，菩萨都应施舍。如果施舍之物暂时能带来安乐，但究竟会造成损害；或者暂时和究竟都会产生痛苦，就不应施舍。例如，第一种情况是指，菩萨将自己拥有的牲畜等动物给予他人，导致被宰杀或遭受折磨等。此外，如果成为国王，抢夺他人的子女和妻子来施舍；从父母、僧团、三宝的财物、奴仆等资具中拿取来施舍给他人；以损害他人的方式进行施舍；施舍对于持戒者不适宜的物品；施舍剩余的食物和饮料等。同样，即使从慈悲心出发，到了需要施舍身体和生命的时候，也不应为了微小的需求而舍弃像肢体一样重要的东西；即使自己一方布施的勇气圆满，但从对方的角度来看，
English
The benefits of giving are: In the chapter of the Truthful One, it says that giving with respect will cause relatives and others to treat one with respect; giving with one's own hands will result in receiving respect; giving at the right time will cause all matters to be accomplished at the right time; giving without harming others will result in obtaining stable possessions; giving while enduring discomfort will cause one's retinue to be close. Furthermore, in order to eliminate the faults of those who are stained with miserliness, one should use skillful and gentle speech, and also give some material possessions, thereby encouraging them to give. For those who have no resources, give them the means to give, and allow them to make offerings to the Three Jewels. If one has no possessions oneself, one should engage in blameless crafts and various occupations that one has diligently worked at, accumulate wealth, and thereby engage in the work of giving. One should not do anything that hinders others from giving, nor should one retract items that have been designated for giving. Furthermore, one should understand how to examine from the perspective of what is permissible and not permissible to give. Whatever the object may be, if it immediately separates from the cause of bad migrations and generates a feeling of happiness, and ultimately leads to abandoning evil and accomplishing virtue; or if it does not immediately lead to happiness but is ultimately a cause of benefit, a Bodhisattva should give it. Whatever is given that immediately generates happiness but ultimately causes harm, or that generates suffering both immediately and ultimately, should not be given. For example, the first case refers to a Bodhisattva giving away livestock and other animals that he owns to others, leading to their being slaughtered or tormented. Furthermore, if one becomes like a king, one should not steal the children and wives of others to give away; one should not take possessions from one's parents, the Sangha, the property of the Three Jewels, servants, and other resources to give to others; one should not give in ways that harm others; one should not give items that are unsuitable for those who uphold vows; one should not give leftover food and drink, and so on. Similarly, even if one is motivated by compassion and the time comes to give away one's body and life, one should not give away something as important as a limb for the sake of trivial needs; even if one's own courage to give is complete, but from the perspective of the recipient,