Tibetan
།ཡང་ཡང་སྤོས་པས་ཚོད་མ་ལ་སོགས་ལ། །བརྐམ་ཆགས་འཇིག་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ལ་བསླབ། །དེ་ལ་ཐོག་མ་ནས་སེར་སྣའི་འཆིང་བ་དམ་པོ་དང་ལྡན་པ་དག་ནི་སྔོན་ཁྱིམ་བདག་འཇུར་གེགས་ཅན་ཞིག་ལ། རང་གི་ལག་པ་ཅིག་ཤོས་སུ་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་ངན་ངོན་ཅུང་ཟད་བཟུང་ནས་ཅིག་ཤོས་སུ་སྦྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་བསླབ་ཏུ་བཅུག་པས་མཐར་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཏོང་ནུས་པར་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་རང་ཅག་ཀྱང་ཚོད་མ་ཙམ་ལ་སོགས་པ་ཕྲ་མོ་ལ་ཐོག་མར་གཏོང་སེམས་གོམས་སུ་བཅུག་པས་ཕྱིས་ནས་བློའི་མཐུ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཚོད་མ་ལ་སོགས་སྦྱིན་པ་ལའང༌། །འདྲེན་པས་ཐོག་མར་སྦྱོར་བར་མཛད། །དེ་ལ་གོམས་ནས་ཕྱིས་ནས་ནི། །རིམ་གྱིས་རང་གི་ཤ་ཡང་གཏོང༌། །གང་ཚེ་རང་གི་ལུས་ལ་ནི། །ཚོད་སོགས་ལྟ་བུའི་བློ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཚེ་ཤ་ལ་སོགས་གཏོང་བ། །དེ་ལ་དཀའ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་དང༌། གོམས་ནས་སླ་བར་མི་འགྱུར་བའི། །དངོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སྦྱིན་པའི་བཀད་སའི་ཡང་སྟེང་ལ་འཛེགས་ནས་སློང་པ་པོ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་བའང་མིག་གིས་བསུ་ཞིང་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་ལྟར༌། སྦྱིན་གནས་ལ་འདི་ནི་བདག་གི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནོ་སྙམ་དུ་བལྟས་ལ་དངོས་པོ་འདི་དང་བདག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲལ་ཏེ་འདིས་ཀྱང་བདག་འདོར། བདག་གིས་ཀྱང་འདི་འདོར་བས་ད་ལྟ་བཏང་ན་ ཕྱི་མའི་དུས་འགྱོད་པས་མི་གདུང་ཞིང་ཆགས་ཞེན་མེད་པས་ཡིད་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སྦྱིན་པས་བརྐམ་ཆགས་འཇིག་པའི་ཐབས་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། དོན་རྣམས་གཏོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། །རྩ་བ་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་དང༌། །གཉིས་རྗེས་འཛིན་དང་རྫོགས་བྱེད་དང༌། །དེ་ཡང་སེར་སྣ་མེད་ལྡན་དང༌། །ཆོས་དང་མི་འཇིགས་ཟང་ཟིང་གཏོང༌། །སྦྱིན་པ་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པས་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི། མི་འཇིགས་སྦྱིན་པ་གཞན་གྱི་སྲོག་བསྲུང་དང༌། འཇིགས་པའི་ཡུལ་བསྒྲལ་དབུགས་འབྱིན་གནས་ལ་དགོད། །དེ་ལ་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ནི། འཇིགས་པས་སྐྲག་ཅིང་རྟབས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་མུན་དུ་ཆུད་པ་དང༌། ཆད་པས་མནར་བ་དང༌། ཆོམ་རྐུན་དང༌། གཅན་གཟན་དང༌། ལམ་འཕྲང་འཇི
Chinese
再三串习，对于蔬菜等，要学习使贪欲毁灭的力量得以增长。对此，最初就具有强烈悭吝束缚的人，就像以前一个有家室且多有妨碍的人，让他用自己的一只手拿着一点点劣质的布施物，然后让他学习用另一只手布施，最终就能做到广行布施一样，我们自己也应该首先习惯于布施蔬菜等微小的东西，这样以后智慧的力量就会越来越增长。如《入行论》中说：“蔬菜等布施，导师初亦行，习此渐能施，自身之血肉。何时于自身，生如菜蔬想，尔时施血肉，于彼有何难？”又说：“串习即能易，此事定非有。”因此，菩萨在学习道的过程中，要登上布施的台阶，就像从远处看到乞丐也用眼睛迎接并修习欢喜一样，对于布施的对象，要这样看待：‘这是我圆满布施波罗蜜多的善知识’，并且认为这个东西和我必定会分离，它也会舍弃我，我也会舍弃它，现在布施出去，以后就不会因后悔而痛苦，并且因为没有贪恋而心生欢喜。’要这样通过布施来学习毁灭贪欲的方法。如《经庄严论》中说：“能舍诸义利，根本依于心，身及受用圆，二者随持与成办，彼亦无悭吝，施法及无畏，杂施如是知，智者应正行。”无畏布施是：无畏布施在于救护他人的生命，以及从恐怖的境地中解脱出来，作为喘息之机。其中，无畏布施的体性是：对于因恐惧而害怕、惊慌失措的人们，给予一个喘息的机会。比如，陷入国王的牢狱中，遭受刑罚的折磨，以及强盗、猛兽、险峻的道路等
English
Again and again, one should train to increase the power of destroying greed and attachment towards vegetables and the like. For those who initially have a strong bond of stinginess, just as a householder with many obstacles was once made to hold a small, inferior object of generosity in one hand and then taught to give with the other, eventually becoming capable of giving generously, so too should we first accustom ourselves to the thought of giving away small things like vegetables, so that later the power of our minds will increase more and more. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: "The Guide also initially practiced giving vegetables and the like. Having become accustomed to this, one gradually gives away one's own flesh. When one has the thought towards one's own body as if it were vegetables, what difficulty is there in giving away flesh at that time?" It also says: "There is nothing that does not become easy through practice." Therefore, when a Bodhisattva is in the stage of learning the path, he should ascend to the top of the stage of giving, and just as he greets beggars from afar with his eyes and cultivates joy, he should regard the object of giving as: 'This is the virtuous friend who perfects my perfection of giving,' and think that this object and I will inevitably be separated, it will abandon me, and I will abandon it, and if I give it away now, I will not suffer from regret in the future, and because there is no attachment, my mind will be happy. In this way, one should learn the method of destroying greed and attachment through giving. As it says in the Sutra Ornament: "One who gives away all benefits, whose root relies on the mind, whose body and enjoyment are complete, who holds and accomplishes both, who is also without stinginess, who gives Dharma and fearlessness, and who knows mixed giving in this way, the wise should practice correctly." The giving of fearlessness is: The giving of fearlessness lies in protecting the lives of others and liberating them from fearful situations, as a chance to catch their breath. The nature of the giving of fearlessness is: To give a chance to catch their breath to those who are afraid and panic-stricken due to fear. For example, being trapped in the king's prison, suffering from the torment of punishment, as well as robbers, wild animals, dangerous roads, etc.
Tibetan
གས་པ་ཅན་དུ་ཉེ་ཞོས་གདུང་བ་དང༌། རི་དྭགས་རྔོན་པས་གཏུགས་པ་དང་ནད་དང་གདོན་གྱིས་གཙེས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། ཁྱད་པར་འཁོར་བའི་གནས་ན་དམྱལ་བ་པ་མ་གཏོགས་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྲོག་ནི་མི་བསྲུང་བ་འགའ་ཡང་མེད་ན། དེ་དག་གི་དཔུང་གཉེན་དང་མགོན་སྐྱབས་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་ དམ་པ་སྟེ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་མི་བདག་མཆོད་སྦྱིན་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། དེའི་མངའ་རིས་ནི་ལོག་པར་བལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་ཆར་པའི་སླད་དུ་སྲོག་གི་མཆོད་སྦྱིན་རྒྱ་ཆེན་པོ་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པས་ཡིད་ཤིན་ཏུ་མི་བདེ་བར་གྱུར་ནས་ཐབས་བསམས་ཏེ་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་ཞིང་ས་རྣམས་ནི་ཐན་པས་མ་རུངས་བར་བྱས་ཤིང༌། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྩ་དང་ཤིང་གེལ་པ་དང་ཆུ་ཀླུང་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ན། ཆར་པའི་སླད་དུ་མཆོད་སྦྱིན་གཞན་པས་ནི་ཉམ་ཆུང་གི རང་གི་མངའ་རིས་གང་ཡིན་པ་ནས་སྐྱེས་བུ་ཡིད་གཅུགས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུའི་སྲོག་གི་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྟ་གོན་རྩོམས་ཤིག་ཅེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོས་པས། དེ་ཐམས་ཅད་སྐྲག་ཅིང་རྟབས་པར་གྱུར་ནས་སྲོག་གི་མཆོད་སྦྱིན་ལས་ལྡོག་པའི་སྟངས་གསོལ་བ་ལ་མཉན་པ་ལྟར་བྱས་ནས་དོན་གྱིས་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་མི་འཇིགས་པའི་སྐྱབས་བྱིན་ཏོ། །དེ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོང་བ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཞོ་ཤ་ལས་སུ་འཁོལ་བར་བྱས་ནས་གཞན་ལ་མི་འཇིགས་པའི་གནས་སྦྱིན་པ་ལ་ནན་ཏན་ཆེན་པོས་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སློབ་པའི་ཚེའང༌། མི་ནུས་བཞིན་དུ་བབ་ཅོལ་ཆོ་ག་ཡི། །རྣམ་པར་སྦྱར་བའི་སྦྱིན་པའང་སྨད་པ་སྟེ། །སྙིང་ རྗེའི་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་མ་དག་པར། །ལུས་དང་སྲོག་གཏོང་བསླབ་བཏུས་ཉིད་ལས་བཀག །དེ་ལ་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཏོང་བ་དང༌། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང༌། རབ་ཏུ་གཏོང་བ་དག་ཀྱང་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ད་ལྟ་མོས་པ་སྟོབས་སུ་མ་གྱུར་ལ། ལས་དང་པོ་པའི་སེམས་རྨའི་ཤའུ་ལྟར་སྲན་མི་བཟོད་པ། འཇུག་ལྡོག་ཤིན་ཏུ་གཡོ་བ་ཅན་དག་གིས་རང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་མ་གསོས་པར་གཞན་དོན་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བས་ཞུགས་ན་སླར་གཞན་དོན་ལ་སྐྱོ་ནས་ཉན་རང་གི་སེམས་སྐྱེ་བའི་ཉེན་ཡོད་དེ།
Chinese
被冰雹所困扰，被猎人追赶，以及被疾病和邪魔所折磨等等，特别是在轮回的处所，除了地狱众生之外，没有谁是不守护自己的性命的。那么，对于那些众生，成为他们的助伴和救护者，是菩萨们最殊胜的行为。 我等之导师，当人主成为祭祀主的时候，由于他的领地追随邪见，所以考虑为了下雨而进行盛大的生命祭祀。当时，那位国王因为被大悲心所支配，心中非常不安，于是想方设法说道：像这样，田地都被旱灾摧残，赡部洲的草木枯萎，河流也干涸了。为了下雨，其他的祭祀力量微弱，从自己的领地中挑选出一百个被迷惑的人，准备进行生命祭祀吧！这样命令大臣们。他们都感到恐惧和慌乱，像听取劝诫一样，请求停止生命祭祀，实际上给予了许多众生无畏的庇护。因此，菩萨们应该精勤地学习布施、善巧方便，以及将自己的血肉作为役使，给予他人无畏的处所。在这样学习的时候，如果力不能及，那么轻率地进行仪轨，这种虚假的布施也会受到谴责。在慈悲心极不纯净的情况下，施舍身体和生命，在《学集论》中是被禁止的。其中，大布施和极布施是证得无生法忍者的行境。如《圣近圆请问经》中所说：安住于无生法忍，也应该行布施、大布施和极布施。因此，现在信心尚未成为力量，初学者的心像伤口的痂一样脆弱，难以忍受，进退非常不定的人们，在没有治愈自己的烦恼之病之前，如果直接投入到伟大的利他事业中，恐怕会因为对利他感到厌倦，而生起声闻缘觉之心。
English
Being afflicted by hail, pursued by hunters, and tormented by diseases and demons, etc., especially in the realm of samsara, there is no one who does not protect their own life, except for the beings in hell. Therefore, to be the companion and protector of those beings is the supreme conduct of the Bodhisattvas. Our teacher, when the human lord became a sacrificial master, because his territory followed wrong views, he considered performing a grand life sacrifice for the sake of rain. At that time, that king, being dominated by great compassion, felt very uneasy and tried to find a way, saying: Like this, the fields have been ruined by drought, the grass and trees of Jambudvipa have withered, and the rivers have also dried up. For the sake of rain, other sacrifices are weak. Select a hundred deluded people from your own territory and prepare for the life sacrifice! Thus he commanded the ministers. They were all frightened and panicked, and like listening to admonitions, they requested to stop the life sacrifice, actually giving many beings the refuge of fearlessness. Therefore, Bodhisattvas should diligently learn to give, be skilled in means, and use their own flesh and blood as servants, giving others the place of fearlessness. When learning in this way, if one is unable to do so, then rashly performing rituals, this false giving will also be condemned. In a state where compassion is extremely impure, giving away the body and life is forbidden in the Compendium of Trainings. Among them, great giving and extreme giving are the realm of those who have attained forbearance of the unborn dharma. As it is said in the Holy Near-Circle Question Sutra: Abiding in the forbearance of the unborn dharma, one should also practice giving, great giving, and extreme giving. Therefore, now that faith has not yet become strength, the mind of a beginner is as fragile as the scab of a wound, difficult to endure, and those who are very unstable in advancing and retreating, if they directly engage in the great altruistic cause before healing their own disease of afflictions, I am afraid that they will become tired of altruism and give rise to the mind of a Shravaka or Pratyekabuddha.