Tibetan
པས་ན་གླིང་གསུམ་གྱི་རྟེན་ཅན་ལས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་རྟེན་དང་ལྡན་པ་གཅིག་ པོ་ལ་མ་ལྟོས་ཤིང༌། ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་བརྡའ་ཤེས་དོན་གོ་བྱང་སྡོམ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཉེས་སྤྱོད་གང་རུང་སྤོང་བར་དམ་འཆའ་ནུས་ཤིང༌། བླང་བའི་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེས་པའི་རྟེན་དེ་ལ་གཏོང་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་བྱུང་ན་ཚེ་བརྗེས་ཀྱང་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་ལ་རིགས་སད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོན་གྱི་ཆ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་པ་མི་ཕྱེད་པ་དང་ལྡན་ན། དེ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྤྱོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ཡིན་པས་ན་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་དེའི་ཤིང་རྟའི་ཐག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུ་ལ་ཡང་བསྐུར་རོ་ཞེས་བསྔགས་ཤིང༌། སྡུད་པ་ལས། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱད་ཀྱང༌། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་སྐྱབས་སོང་སྟེ། །སངས་རྒྱས་འགྲུབ་བྱ་སྙམ་དུ་ཀུན་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་ན། །མཁས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གནས་རིགས་པར་བྱ། །ཞེས་དང༌། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་འཕགས་བུད་མེད་དྲུག་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་པ་དང་མཐུན་པར་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པས་ཀྱང༌། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་སྤྱད་པ་ཡང་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་བདག་མེད་པ་གཉིས་རྟོགས་པའི་འཕགས་པ་དག་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བས་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་ལ། གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པའི་བྱ་དཀའ་བ་དག་གི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུམ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཁུར་བོར་བ་དག་ནི་སོ་ཐར་གྱི་ཕས་ཕམ་པ་ལས་ཀྱང་སྤྱོད་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བར་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ། །སྤྱོད་ཀྱང་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ལ་འདོད་བསྐྱེད་ན། །དེ་ཚེ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱོན་བྱུང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་ཡིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞིང་མི་མཁས་དེ་བཞིན་སྤྱོད་པ་ཉམས། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཕས་ཕམ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ལྕི། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་བྱང་བཟང་དང༌། །ཨབྷྱ་ཀ་རས་སྲོལ་གཉིས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་བསྲེས་པ་ཁུངས་སུ་བྱས་ནས་དབུ་སེམས་ཀྱི་ལུགས་ཐ་དད་དུ་འགོད་པ་མ་དག་པར་འགྱུར་ན། སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དབྱེ་བ་གཉིས། དེ་བཞིན་དུ་སྡིག་པ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་ཆ་ནས་སྐྱེ་བར་རུང་མི་རུང་གི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །སོ་ཐར་རིགས་བདུན་པོ་གང་རུང་གི་སྟེང་དུ་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞེས་བརྗོད་ པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་གྱི་ལུགས་བྱམས་པས་བཀའ་བསྡུས་ཤིང་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱིས་བཀྲལ་བ་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། །བཤད་མ་ཐག་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་དང༌། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་དང༌། དཀོན་ཅོག་བརྩེགས་པ་དང༌། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས་བཀའ་བསྡུས་ཤིང༌། ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོས་བཀྲལ་བ་ལས་ནི་ཉིན་གཅིག་ཏུ་སྲོག་མི་གཅོད་པའི་སྡོམ་པ་བླངས་པ་ལའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་མཛད་ཀྱང༌། དེ་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འཐད་པས་ཀྱང་དབུ་སེམས་གཉིས་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལེགས་པར་གྲུབ་བོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་ཅོག་བརྩེགས་པ་ལས། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་གནས་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སྡོམ་པ་ལ་འདོད་ཀྱང་དེ་ཚངས་པའི་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ལ་གནང་ཞིང་བཅས་ པའི་སྡོམ་པ་དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབུ་མའི་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་ལྡན་གྱིས་བླངས་ཀྱང་བྱང་སྡོམ་ཐོབ་པའི་ཆོ་ག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང༌། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ནི་སྨོན་སེམས་བླང་བ་ལ་སོ་ཐར་མི་དགོས་ཀྱང༌། འཇུག་སྡོམ་ལེན་པའི་རྟེན་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་གང་རུང་དུ་བཤད་པ། རྟེན་དེ་ལྡན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སློབ་ནས་དད་ཅིང་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་ཚེ་སྔོན་ལ་བར་ཆད་དྲི་བ་དང༌། རྗེས་ལ་བསླབ་པ་བརྗོད་ཅིང༌། སྐྱེ་ཚུལ་ཡང་སེམས་དང་བ་ལས་སྐྱེ་བས་ཕྱག་མཆོད་ལ་སོགས་པས་ཡིད་དང་བ་བྱས་ནས་སྨོན་འཇུག་གཉིས་སོ་སོའི་ཆོ་གས་ལེན་པའོ། །འོ་ན་དེ་གཉིས་ཀ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་དུ་མཚུངས་ན་གྲུབ་མཐའ་ནང་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པའི། ཐུན་མོང་བ་ནི་དགེ་བསྙེན་གྱི་
Chinese
因此，在三界有情众生中，不依赖于仅仅具有别解脱戒律的所依身，而是天、龙、夜叉等能够理解意义，能够生起菩提心戒律的所依身，能够发誓断除任何恶行，并且具有接受戒律意愿的一切众生，对于已经生起和将要生起的所依身，如果没有舍弃的因缘，即使转世也不会舍弃戒律，并且具有唤醒种姓的慈悲心，因此被称为种姓之子或种姓之女。从意义上来说，如果具有不分别空性和慈悲的差别，以及对佛和众生不偏颇的意念，那么即使享用五种妙欲，也是行为清净的持戒者。因此，如前所述，赞叹说可以将那辆车的缰绳也放在如来佛的头上。在《摄颂》中说：如果菩萨享用五种妙欲，也皈依佛法僧三宝，心想成就佛果而忆念一切智智，那么智者应知其安住于持戒波罗蜜多。又，菩萨与六万八千名法增比丘尼一同享用五种妙欲。与此相符，勇猛者请问时，也说了在家菩萨可以享用（五欲）。如果不是这样，那么证悟二无我的圣者们，因为离开了大悲心，也不应受到赞叹。对于以利他为目的的难行之行感到退缩，从而放弃菩提心重担的人，比别解脱戒的堕罪还要更加堕落。如《彼经》中说：如果于无数劫中行持十善业，却生起想要成为自利阿罗汉的想法，那么此时戒律出现过失，戒律已经毁坏。戒律破损且不精通，同样是行为堕落。菩提心比根本堕罪还要严重。因此，如果导师善知识和无著菩萨将两种传承的戒律仪轨混合作为依据，从而将中观和唯识的宗义分别安立，那是不正确的。出生的所依身有在家和出家两种差别。同样，罪业有
English
Therefore, among sentient beings in the three realms, not relying solely on the basis of individual liberation vows, but rather on a basis where gods, nagas, yakshas, etc., can understand the meaning, can generate the Bodhisattva vows, can vow to abandon any wrongdoing, and all beings who possess the desire to receive vows, for those bases that have arisen and will arise, if there is no cause for abandonment, even if they transmigrate, they will not abandon the vows, and because they possess awakened lineage compassion, they are called sons or daughters of the lineage. In terms of meaning, if they possess an unwavering mind that does not differentiate between emptiness and compassion, and is impartial towards the Buddha and sentient beings, then even if they indulge in the five desirable qualities, they are still virtuous and upholders of morality. Therefore, as mentioned before, it is praised that the reins of that chariot can even be placed on the head of the Tathagata. In the Compendium it says: If a Bodhisattva enjoys the five desirable qualities, but still takes refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, and contemplates achieving Buddhahood while keeping omniscience in mind, then the wise should recognize that they abide in the perfection of morality. Furthermore, Bodhisattvas enjoy the five desirable qualities together with sixty-eight thousand Dharma-increasing nuns. In accordance with this, when asked by the powerful one, it was also said that lay Bodhisattvas can enjoy (the five desires). If it were not so, then even the noble ones who have realized the two selflessnesses should not be praised because they are devoid of great compassion. Those who shrink from the difficult practices aimed at benefiting others, thereby abandoning the burden of Bodhicitta, are even more degenerate than those who have committed root downfalls of individual liberation vows. As it says in that very text: If one practices the ten virtuous actions for countless eons, but then generates the desire to become a self-serving Arhat, then at that time, the discipline is flawed, and the discipline is ruined. One who is immoral and unskilled is likewise degenerate in conduct. Generating Bodhicitta is heavier than a root downfall. Therefore, if teachers like Shantideva and Abhayakaragupta mix the rituals of the two lineages of vows as a basis, thereby establishing the tenets of Madhyamaka and Cittamatra separately, that would be incorrect. The basis of birth has two distinctions: householder and renunciate. Similarly, sins have
Chinese
那么，从二者的角度来说，对于可以或不可以生起的区分应该如何做呢？在七种别解脱戒中的任何一种之上，具有愿心和行心的菩提心，被称为菩萨的戒律之律仪，这是出家的菩萨。关于《现观庄严论》的宗派，由弥勒（慈氏）结集，无著（无着）兄弟阐释，将要进行讲解。刚刚讲过的极其广大的藏经《宝积经》、《虚空藏经》、《宝积经》、《贤劫经》、《教诫国王经》等的宗派，由文殊菩萨结集，龙树（龙树）心阐释，即使受持一天不杀生的戒律，也发起菩提心。由于这并非别解脱戒等理由，因此将中观和唯识二者区分开来是完全成立的。如圣《宝积经》所说：“律仪戒使菩萨心安住，摄善法戒使圆满佛法，饶益有情戒使有情成熟。”因此，虽然戒律之声被认为是律仪，但它并不完全等同于梵行，因为菩萨本身被允许和规定的律仪也是戒律本身。同样，中观宗的菩提心即使由持有别解脱戒的人受持，在获得菩萨戒的仪轨上也没有差别。唯识宗认为，发愿心不需要别解脱戒，但受持行戒的基础被说成是七种别解脱戒中的任何一种。当具备这种基础的人学习菩萨藏，并能生起信心和修行时，首先询问有无障碍，然后陈述学处，生起的方式也是从心中生起欢喜，因此通过礼拜供养等方式使心欢喜后，分别通过愿心和行心的仪轨来受持。那么，如果二者都同样属于大乘藏，那么宗义内部的矛盾又是什么呢？菩萨的戒律被分为两种，共同的是居士的
English
So, from the perspective of the two, how should the distinction be made regarding what can or cannot arise? Having the mind of aspiration and the mind of engagement on top of any of the seven types of individual liberation vows is called the discipline of the bodhisattva's ethics, which is an ordained bodhisattva. Regarding the school of the Ornament for Clear Realization, compiled by Maitreya and explained by the brothers Asanga, it will be explained. The extremely extensive collections of scriptures just mentioned, such as the Heap of Jewels Sutra, the Essence of Space Sutra, the Heap of Jewels Sutra, the Fortunate Aeon Sutra, and the Advice to the King Sutra, were compiled by Manjushri and explained by Nagarjuna's heart. Even taking the vow not to kill for one day, the mind of enlightenment is generated. Since this is not an individual liberation vow, etc., the distinction between Madhyamaka and Mind-Only is well established. As the noble Heap of Jewels Sutra says, "The discipline of vows makes the bodhisattva's mind abide. The discipline of gathering virtuous dharmas makes the Buddha's dharma complete. The discipline of benefiting sentient beings makes sentient beings mature." Therefore, although the sound of discipline is considered to be vows, it is not completely equivalent to pure conduct, because the vows that are permitted and prescribed for the bodhisattva himself are also discipline itself. Similarly, the mind of enlightenment in the Madhyamaka school, even if taken by someone who holds individual liberation vows, there is no difference in the ritual for obtaining bodhisattva vows. The Mind-Only school believes that individual liberation vows are not necessary for generating the mind of aspiration, but the basis for taking the engagement vow is said to be any of the seven types of individual liberation vows. When someone with this basis studies the bodhisattva's treasury and is able to generate faith and practice, first asking if there are any obstacles, then stating the precepts, and the way of arising is also from the heart arising joy, so after making the heart joyful through prostrations and offerings, etc., they are taken separately through the rituals of aspiration and engagement. So, if both are equally part of the Great Vehicle treasury, then what is the internal contradiction of the tenets? The bodhisattva's ethics are divided into two types, the common one being the layperson's