Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་༡༦༠ ནས་ ༢༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་༡༦༠ ནས་ ༢༠༠ བར། ད་ནི་བསླབ་པའི་གནས་སྟོན་པའི་ཐོག་མར་བག་ཡོད་པར་བསྟན་པ། སྔོན་ཆད་ལེགས་པར་མ་བརྟགས་བབ་ཅོལ་གྱི། །དམ་བཅའ་གཏོང་ལའང་ཡིད་གཉིས་གནས་མཆི་ན། །རྒྱལ་དང་དེ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་མཐུས། །གདོན་མི་ཟ་བར་བརྟགས་པའི་བླང་དོར་གནས། །བཏང་ན་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཀུན་བསླུས་པས། །མུ་མཐའ་ མེད་པའི་ངན་འགྲོར་འཁྱམས་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་བདེ་བའང༌། །བཤིག་ནས་བདག་ཉིད་ཉམས་པའི་ལས་མི་བགྱིད། །འཇིག་རྟེན་ན་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལྷུར་ལེན་པས་སླན་ཆད་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཇི་ལྟར་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་གང་ཡིན་པའང་འདོད་པའམ་འདོད་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པ་མ་ཡིན་པའི་བབ་ཅོལ་གྱི་གནས་དམ་བཅས་པ་དག་ཀྱང་ཡལ་བར་འདོར་བ་ལ་ཡིད་གཉིས་པ་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བསྐལ་པ་དུ་མར་རབ་དགོངས་མཛད་པ་ཡི། །ཐུབ་དབང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་ཕན་པར་གཟིགས། །ཞེས་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་ཞིང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང༌། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ནས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་ལེགས་དང་ཡོན་ཏན་དང༌། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་བླང་དོར་གྱི་གནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་པར་གྱུར་བཞིན་དུ་བཏང་བར་གྱུར་ན་སེམས་ཅན་བསླུས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། སངས་ རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དཔང་པོར་བྱས་ནས་དེ་དག་གི་སྤྱན་སྔར་སྨོན་པའམ། འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་དམ་བཅའ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་དག་བླངས་བཞིན་དུ་སླར་བྱ་དཀའ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇིགས་ཤིང་ཞུམ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁུར་བོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དམ་བཅས་ནས། །ལས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་མ་བྱས་ན། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀུན་བསླུས་པས། །བདག་གི་འགྲོ་བ་ཅི་འདྲར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ། །བསམ་པ་ཐག་པས་མགྲོན་གཉེར་ནས། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསླུ་བྱས་ན། །བདེ་འགྲོར་ཇི་ག་འགྲོ་འགྱུར་རམ། །ཞེས་སེམས་ཅན་བསླུས་པར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་དེ་ལ་སྲིད་པ་ཕྱི་མར་བདེ་འགྲོའི་རྟེན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་མུ་མཐའ་མེད་པར་ཁ་བརྒྱུད་དོ། །དེ་བ
Chinese
第160页到第200页。 第160页到第200页。 现在开始讲述首先在修学之处展示谨慎。 往昔未经善加考察轻率地， 承诺发誓若仍心存犹豫， 则以诸佛菩萨之智慧威力， 不被魔障所侵，安住于取舍之处。 若舍弃，则我已欺骗一切众生， 将漂泊于无边无际之恶趣。 因此，即使一个众生的安乐， 摧毁后，亦不做自毁之业。 于世间，专注于追求暂时的事务，不考虑未来的过患。对于如何追求，以及该行为的最终结果是符合期望还是超出期望，未经考察和分析，对于轻率承诺之事，若有犹豫不决，即心生怀疑。如《入行论》所说： “无数劫中诸佛所深思， 唯此利他之心视为最胜。” 如是，如来以无数劫示现苦行，菩萨如观世音、慈氏等，皆善加考察分析，将暂时和究竟的一切安乐、功德以及果位的本质，都展示为大乘行持。若自身有能力却舍弃，则会欺骗众生。为何如此说？因为以佛菩萨和善知识为见证，在他们面前所发的愿或入行之心，在接受之后，又因畏惧和退缩于难以实行的行为，而放弃了菩提心的重担。如《入行论》所说： “若已如是立誓愿， 而不着手于实行， 则欺一切诸有情， 来世将生何等处？” 又说： “以至诚之心迎请无上安乐， 若欺骗一切众生， 如何能往生善趣？” 如是，欺骗众生之人，来世没有善趣的依处，将无止境地流转于恶趣。
English
Pages 160 to 200. Pages 160 to 200. Now, to begin with, showing mindfulness as the first thing to be taught. In the past, without proper examination, impulsively, If there is hesitation in abandoning vows, Then by the power of wisdom of the Buddhas and their heirs, Without being devoured by demons, abide in the place of acceptance and rejection. If abandoned, I have deceived all sentient beings, And will wander in endless miserable realms. Therefore, even the happiness of one sentient being, Having destroyed it, do not do the work of self-destruction. In the world, focusing on pursuing temporary affairs, one does not consider the faults of the future. How to pursue it, and whether the end result of that action is as desired or beyond expectations, without examination and analysis, if there is hesitation in abandoning impulsive vows, that is, doubt. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: "For many eons, the Buddhas have deeply contemplated, And have seen this itself as beneficial." Thus, the Tathagatas have shown austerity for countless eons, and Bodhisattvas such as Avalokiteshvara and Maitreya have well examined and analyzed, and have shown the happiness, qualities, and the nature of the fruit of all temporary and ultimate things as the practice of the Great Vehicle. If one abandons it while being capable, then one will deceive sentient beings. Why is that? Because having made the aspiration or the mind of entering in front of the Buddhas and Bodhisattvas and virtuous friends as witnesses, and having taken those, one fears and shrinks from the difficult practices and abandons the burden of the mind of enlightenment. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: "If having made such a vow, One does not set about accomplishing it, Then having deceived all those sentient beings, What kind of state will I go to?" And: "Having invited supreme bliss with a sincere mind, If one deceives all beings, How will one go to a happy realm?" Thus, a person who has deceived sentient beings does not have a basis for a happy realm in the next life, and will endlessly wander in miserable realms.
Tibetan
ས་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་པའི་བདེ་བ་ལའང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ཐོ་མ་འཕོག་པ་བྱ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལས་གཞན་དུ་མེད་ལ། བར་དུ་བདེ་བ་ཡུད་ཙམ་པ་འདི་འགྲོ་བའི་ངལ་སྟེགས་ཡིན་པས་ན་སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། བར་དུ་བདེ་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་ཟིན་གྱི། །ཞེས་བསྟན་ལ། དེ་བས་ན་དེ་བཤིག་ན་བདག་ཉིད་ལ་ཉམས་པའི་གནས་ཆེན་པོ་འཐོབ་པ་ཡིན་ ན། ལྟུང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོབས་གཉིས་ཀར་ལྡན། །འཁོར་བར་རེས་ཀྱི་འདྲེ་བྱེད་གང་ཡིན་པ། །ས་ཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་འཐོགས་འགྱུར་ན། །བསླབ་བྱ་གཏོང་བའི་སྐྱེས་བུ་སྨྱོན་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ངན་སོང་གི་ད་ལྟར་ལྟུང་བའི་སྟོབས་ལྡན་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོབས་ལྡན་པ་གཉིས། ལྟུང་བ་དང༌། དེ་ལས་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དག་གིས་འཁོར་བ་ན་རེས་ཀྱིས་འདྲེ་བར་བྱེད་པ་དེའང་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་འཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་པོར་འཐོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་ན་དམ་བཅའ་བ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཐོབ་པ་ལ་ཡང་ཡུན་རིང་པོར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཐོབ་ན་ཡང་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་ལ་བསམས་ནས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པའི་བསླབ་བྱ་གཏོང་བར་མི་བགྱི་སྟེ། གལ་ཏེ་བཏང་ན་རང་གིས་རང་ཉིད་གཡང་སར་བརླག་པར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་སྨྱོན་པ་བཞིན་ཏེ། མུན་པ་ནས་མུན་པའམ། འོག་ནས་འོག་སྟེ་ངན་སོང་ནས་ངན་སོང་མུ་མཐའ་མེད་པར་འཁྱམ་མོ། །དེ་སྐད་དུ་ཤཱནྟ་དེ་ཝས། དེ་ལྟར་ལྟུང་བ་སྟོབས་ལྡན་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོབས་ལྡན་པ་དག །འཁོར་བར་རེས་ཀྱི་འདྲེ་བྱེད་ན། །ས་འཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་འཐོགས། །དེ་ལྟས་ཇི་ལྟར་དམ་ བཅས་བཞིན། །བདག་གིས་གུས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དེང་ནས་བརྩོན་པ་མ་བྱས་ན། །འོག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། དབུ་མའི་མན་ངག་ཟ་མ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་ལས། བཏང་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་སེམས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ལ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་གསད་པ་དང༌། མཚམས་མེད་པ་ལྔ་བྱས་པ་བས་འདི་སྡིག་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཁྱབ་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གྲངས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་གྱི། འདིའི་སྡིག་པའི་ཚད་ནི་འདི་ཙམ་ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་མི་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་གཏོང་བའི་གནས་སྐབས་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟོད་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་བཤགས་སྡོམ་ཡང་ཡང་བྱེད་ཅིང༌། དེ་མ་ཐག་བླང་བར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་པའི་འདུལ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱིན་པ་དང་བཅས་
Chinese
即使对于仅仅一个众生的安乐，也应当避免触犯任何微小的过失。因为无上的安乐唯有佛陀才有，而短暂的安乐只是众生歇脚的地方，所以《入行论》中也说：“对于短暂的安乐，我们已经邀请它来做客了。”因此，如果毁坏它，自己就会遭受巨大的损害。具有堕落和菩提心两种力量，在轮回中轮番作恶的，获得地道也会被延缓。舍弃学处的修行者，真是个疯子！因为他具有堕入恶趣的力量，以及如来菩提心的力量。以堕落和从中恢复的力量，在轮回中轮番作恶，即使是获得初地极喜地等，也会被长久地延缓。甚至发誓以信心行持而获得地道，也会被长久延缓，因为即使获得了地道，也不会免于堕入恶趣。因此，考虑到这些过患，无论如何也不应舍弃所立誓的学处。如果舍弃了，就像一个疯子把自己推入悬崖一样，从黑暗走向黑暗，从下到下，在无尽的恶趣中漂泊。正如寂天菩萨所说：“如是堕落具力者，菩提心力具力者，轮回之中轮番作，得地亦将久延缓。是故如何立誓愿，我当恭敬而修持，若从今时不精进，将从下处趋下处。”以及《中观心要开启篇》中说：“舍弃的过患是，即使三千大千世界的众生都成为阿罗汉，杀死他们所有，以及造作五无间罪，都比这罪过还要大。此外，如同虚空般遍布的微尘数量，佛陀可以知晓，但此罪业的程度，佛陀也无法衡量。”因此，在想要舍弃的时候，应当以极其不能忍受的增上意乐，反复忏悔和受戒，并且立即重新受持。因为佛陀的律藏必定包含舍弃和受持。
English
Even for the happiness of just one sentient being, one should avoid incurring even the slightest fault. Because unsurpassed happiness exists only in the Buddha, and temporary happiness is only a resting place for beings, therefore, it is also stated in the Bodhisattvacaryāvatāra: "We have already invited temporary happiness to be a guest." Therefore, if one destroys it, one will suffer great harm. Those who possess both the power of downfall and the power of bodhicitta, and who alternately commit evil in samsara, will have their attainment of the bhumis delayed. A person who abandons the precepts is a madman! Because he possesses the power to fall into the lower realms, as well as the power of the Tathagata's bodhicitta. With the power of downfall and the power of rising from it, alternately committing evil in samsara, even the attainment of the first bhumi, Joyful Ground, etc., will be delayed for a long time. Even the attainment of the bhumi through practicing with faith in vows will be delayed for a long time, because even if one attains the bhumi, one will not be exempt from falling into the lower realms. Therefore, considering these faults, one should not abandon the precepts one has vowed to keep. If one abandons them, it is like a madman throwing himself off a cliff, going from darkness to darkness, from lower to lower, wandering endlessly in the lower realms. As Shantideva said: "Thus, those with the power of downfall, those with the power of bodhicitta, alternately acting in samsara, the attainment of the bhumis will also be delayed for a long time. Therefore, how I have vowed, I shall respectfully practice. If I do not strive from now on, I will go from lower to lower." And in the Opening of the Quintessential Instructions of the Middle Way, it says: "The fault of abandoning is that even if all the beings in the three thousand great thousand worlds become arhats, killing them all, and committing the five heinous crimes, this sin is even greater. Furthermore, the number of dust particles pervading the extent of space, the Buddha can know, but the extent of this sin, the Buddha cannot measure." Therefore, when one wants to abandon, one should repeatedly confess and take vows with an unbearable superior intention, and immediately take them up again. Because the Vinaya of the Buddha inevitably includes abandoning and taking up.