Tibetan
་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི། །དགྲ་ལ་འདུད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བསླབ་པ་བསྲུང་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གྲོགས་སུ་མི་དབང་འཕགས་པ་ལ་འོས་པའི་རྒྱལ་སྲིད་རིན་པོ་ཆེ་བདུན་གྱི་ཁྱད་ནོར་བསྙེན་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལས། དད་པའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེས། །ཉིན་མཚན་དགེ་བའི་ལམ་སྣ་དྲང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་བཙུན་མོ་རིན་པོ་ཆེས། །རབ་ཏུ་མཛེས་པའི་ རྒྱན་ཕྲེང་གདགས། །གཏོང་པའི་བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེས། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་འཕྲུལ་ཆེན་འབྱུང༌། །ཐོས་པའི་དམག་དཔོན་རིན་པོ་ཆེས། །ལོག་རྟོག་དགྲ་ཡི་གཡུལ་ངོ་གཞོམ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་རྟ་མཆོག་གིས། །ཉོན་མོངས་བདག་མེད་སྤུབས་སུ་སྦ། །ཁྲེལ་ཡོད་སྟོབས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལས་རྣམས་སྤང༌། །ཤེས་རབ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས། །བདག་དང་གཞན་གྱི་རེ་བ་བསྐང༌། །ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་འཕགས་པའི་ནོར། །ནོར་གཞན་ཕལ་པ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ན་ཉོན་མོངས་བཙོན་རར་བསྡམས་པ་ཡིས། །བདག་གི་ཚོད་ཀྱང་རིག་པར་མི་འགྱུར་ན། །མཐའ་དག་འགྲོ་བ་དེ་ལས་དབུགས་འབྱིན་ཞིང༌། །སྒྲོལ་བའི་བརྟན་པ་མི་ཉམས་ག་ལ་ཞིག །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ནའང་མི་གནས། ནང་དུ་དབང་པོའི་ཚོགས་ལའང་མི་གནས། བར་དང་བར་ཞེས་བྱ་བའི་ཁམས་ལ་ཡང་མི་གནས་ཏེ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལས་གློ་བུར་དུ་རང་བྱུང་ལ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་ལའང་ཡུལ་མེད་ན་ཉོངས་མོངས་པ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པས་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལྟ་བུར་མི་རུང་ཡང༌། རང་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདིའི་བཙོན་རར་ཚུད་པ་འབའ་ཞིག་པས་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་རང་གི་ ཚོད་ཀྱང་རང་གི་རིག་པར་མི་ནུས་ན། འགྲོ་བ་གཞན་དང་གཞན་དག་དེ་ལས་སྒྲོལ་ཞིང་དབུགས་འབྱིན་པའི་བརྟན་པ་མི་ཉམས་པ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག །ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་བྱེད་པ་ངན་པའི་རྒྱུས་ད་ནི་དུས་ནམ་ཡང་འདི་དག་གི་དོན་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་ཞི་བདེའི་བློ་སྐྱེས་པ་ནི་བཏང་བའི་ཚད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེའི་གཉེན་པོར། བག་ཡོད་ཤེས་བཞིན་ལྡན་པའི་ས་གཞི་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་སླ་བས། །མི་ཉམས་བཟུང་ཞིང་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་དང༌། །སྤེལ་བའི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་བགྱིད་འཚལ་ལོ། །ཞེས་མཚམས་སྦྱར་ནས་བག་ཡོད་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ལྡན་པ་ནི་ས་གཞི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། གཞི་དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་བཟུང་ནས་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་སློབ་ཤཱནྟ་དེ་ཝས། ནད་ཀྱིས་དཀྲུགས་པའི་མི་དག་ནི། །ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་མཐུ་མེད་པ། །དེ་བཞིན་རྨོངས་པས་སེམས་དཀྲུགས་པ། །ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་མཐུ་མེད་དོ། །ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་སེམས་ལྡན་པའི། །ཐོས་དང་བསམ་དང་བསྒོམ་པ་ཡང༌། །གློ་རྡོལ་བུམ་པའི་ཆུ་བཞིན་དུ། །དྲན་པ་ལ་ནི་དེ་མི་གནས། །ཐོས་ལྡན་དད་པ་ཅན་དང་ནི། །བརྩོན་པ་ལྷུར་ལེན་དུ་མ་ཡང༌། །ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་སྐྱོན་ཆགས་པས། །ལྟུང་བའི་ རྙོག་དང་བཅས་པར་འགྱུར། །ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་ཆོམ་རྐུན་དག །དྲན་པ་ཉམས་པའི་རྗེས་འབྲང་བས། །བསོད་ནམས་དག་ནི་ཉེར་བསགས་ཀྱང༌། །རྐུན་པོས་ཕྲོགས་བཞིན་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཞེས་དང༌། བདག་གི་རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་དང༌། །ལུས་དང་འཚོ་བ་མེད་སླ་ཞིང༌། །དགེ་བ་གཞན་དང་ཉམས་སླ་ཡི། །སེམས་ནི་ནམ་ཡང་ཉམས་མི་བྱ། །སེམས་བསྲུང་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི། །དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དག །ཐམས་ཅད་འབད་པས་སྲུངས་ཤིག་ཅེས། །བདག་ནི་དེ་ལྟར་ཐལ་མོ་སྦྱོར། །ཞེས་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་བག་ཡོད་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་གསུམ་མི་ཉམས་པར་བསྐྱེད་ཅིང༌། མ་བཏང་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མི་ཆོག་པར་སྤེལ་ཞིང་རྒྱས་པའི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་དུ་སློབ་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བལྟ་བར་བསླབ་བཏུས་ལས་ཀྱང་བཤད་ལ། ཇོ་བོས་བོད་དུ་སྡེ་སྣོད་བལྟ་རྒྱུ་མེད་པས་ཁོ་བོའི་དད་པ་འགྲིབ་གསུངས་པ་མན་ངག་ཏུ་མྱོང་བས་ཐབས་དེས་རྟག་པར་ཀུན་སློང་བཟོ་པོ་འབའ་ཞིག་ལ་སློབ་ཅིང་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་ཆོ་ག་མཚན་ཉིད་པས་བླང་བའམ། གལ་ཏེ་མ་ནུས་ཀྱང་དགེ་བའི་ལྷའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཐུགས་རྗེ་ ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་པའི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བཤགས་པར་བགྱིའོ། །ཡང་མི་བགྱིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་བྱའོ། །ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བཤད་པ་ལས། ཐོག་མར་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་སྤང་བྱ་ཆ་དང་བཅས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་ལྟུང་བའི་རབ་དབྱེ་ཉི་ཤུ་ནི། །དཀོན་མཆོག་དཀོར་འཕྲོག་ལ་སོགས་རྒྱལ་པོའི་ལྔ། །གྲོང་དང་གྲོང་རྡལ་འཇོམས་སོགས་བློན་པོའི་ལྔ། །བློ་མ་སྦྱངས་ལ་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པ་སོགས། །ཕལ་པའི་བརྒྱད་དང་སྨོན་འཇུག་གཏོང་རྣམས་སྤང༌། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ་ནི། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་ལེའུ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་
Chinese
不应屈服于烦恼的敌人。 因此，为了守护戒律的苦行之友，应供奉适合君王圣者的七政宝。 如同导师英雄所修的世俗菩提心： 信心的宝轮，日夜引领善道； 戒律的宝妃，佩戴无比华美的璎珞； 布施的宝臣，产生福德智慧的大力； 听闻的宝将，摧毁邪见的敌军； 知惭有愧的宝马，将烦恼的我执藏匿； 具惭之力的宝象，舍弃颠倒之业； 智慧的宝珠，满足自他的愿望； 功德无边的圣者之财，其他庸俗之财乃痛苦之源。 如是。 在此，被烦恼的牢狱囚禁，连自己的限度也无法知晓，又怎能将一切众生从那之中解脱，救度他们的坚定不移呢？ 烦恼既不在外境之中，也不在内里的诸根之中，也不在所谓中间的界中，而是从遍计所生的，突然自生的。 遍计本身也没有处所，烦恼并非有色法，所以不能像所依和能依那样。 然而，一切有情众生自然地被囚禁于此牢狱之中，因愚痴等原因，连自己的限度也无法认知，又怎能救度其他众生，让他们从中解脱呢？ 特别是，想到众生因恶业的缘故，现在无论何时也无法成办这些众生的利益，而生起寂静之心，这就是舍弃的程度。 因此，作为它的对治： 在具足谨慎和正知的土地上，菩提心的幼苗容易生长，所以应当不失坏地守护，清净垢染，并努力修习增上的方法。 如此衔接，谨慎、正念、正知持续不断地具备，就像大地一样。 从那个基础上，执持菩提心的种子，生起幼苗。 如是说。
English
One should not submit to the enemy of afflictions. Therefore, as a companion in the asceticism of guarding the precepts, one should offer the seven precious royal possessions that are fitting for the noble king. As the master hero meditates on the conventional bodhicitta: The precious wheel of faith leads the way to virtue day and night; The precious queen of discipline adorns herself with a garland of exquisite beauty; The precious minister of generosity brings forth great power of merit and wisdom; The precious general of learning crushes the enemy of wrong views; The excellent horse of shame and awareness hides the afflictions of selflessness; The elephant of the power of modesty abandons all inverted actions; The precious jewel of wisdom fulfills the hopes of oneself and others; The endless qualities of the noble's wealth, other ordinary wealth is the cause of suffering. So it is. Here, imprisoned in the prison of afflictions, even one's own limits cannot be known, how then can one liberate all beings from that and not diminish the steadfastness of deliverance? Afflictions do not reside in external objects, nor do they reside in the collection of inner faculties, nor do they reside in the realm called the intermediate, but arise suddenly from pervasive conceptualization. If that pervasive conceptualization itself has no place, then afflictions are not form, so they cannot be like a support and what is supported. However, since all sentient beings are naturally trapped in this prison alone, due to causes such as ignorance, even one's own limits cannot be known, how then can one liberate other beings and not diminish the steadfastness of deliverance? In particular, thinking that sentient beings, due to the cause of bad deeds, can never accomplish the benefit of these beings at any time, and giving rise to a peaceful mind, that is the extent of abandonment. Therefore, as an antidote to that: On the ground of possessing mindfulness and awareness, the sprout of bodhicitta is easy to grow, so one should guard it without loss, purify defilements, and diligently practice the means of increasing it. Thus connecting, possessing mindfulness, memory, and awareness continuously is like the earth. From that basis, holding the seed of bodhicitta, one should generate the sprout. So it is said.
Chinese
邬波夏 শান্তা দেব（Śāntideva，寂天）说：被疾病困扰的人们，对于一切事业都无能为力。同样，被愚痴扰乱心智的人，对于一切事业也无能为力。拥有没有正念的心的人，他们的听闻、思维和禅修，就像漏水的瓶子里的水一样，不会留在记忆中。即使是博学、有信仰、勤奋努力的人，由于缺乏正念的过失，也会变得堕落，充满污垢。没有正念的强盗，追随失忆的脚步，即使积累了功德，也会像被强盗抢劫一样堕入恶道。如是说。我的获得和尊敬，身体和生活都容易失去，其他善行也容易退失，但心永远不能退失。对于想要守护心的人们，记忆和正念，请你们用一切努力来守护。我就是这样合掌祈请。如是说，为了对治烦恼，生起不放逸，以及不退失记忆和正念这三者，并且不仅仅满足于不放弃，还要殷勤地学习增进和扩展的方法，因此要依止善知识，并且反复阅读菩萨的论藏。《学集论》中也这样说过。觉沃（Atiśa，阿底峡）曾说，因为在藏地没有可以阅读的论藏，所以我的信心会减退。因为在口诀中体验过，所以要经常以那种方法来教导唯一的工匠，并且每天早晚三次接受具足相状的仪轨。如果不能做到，也要像《善天释论》中所说的那样：具有大悲心的您，请垂听我。我，名叫某某的人，将分别忏悔一切罪业。我再也不会做了。要以这样的想法来如实地接受。如是说。现在从菩萨的戒律开始讲起。首先，为了说明遮止恶行的戒律及其组成部分，特别是二十种根本堕罪的分类是：盗取三宝的财物等国王的五种，摧毁城镇等大臣的五种，没有训练智慧而宣讲空性等普通人的八种，以及舍弃发愿和趣入。其中，国王的五种确定是：从《虚空藏经》的章节中可知：善男子，国王，国王种姓的领袖
English
Thus spoke the teacher Śāntideva: Those who are afflicted by illness are powerless in all their endeavors. Likewise, those whose minds are disturbed by ignorance are powerless in all their endeavors. Those who possess a mind without mindfulness, their hearing, thinking, and meditation, like water in a leaky vase, do not remain in memory. Even those who are learned, have faith, and diligently exert themselves, due to the fault of lacking mindfulness, become fallen and filled with defilement. The thieves without mindfulness, following in the footsteps of forgetfulness, even if they accumulate merit, go to lower realms as if robbed by thieves. Thus it is said. My gains and honors, body and life are easily lost, and other virtues are easily diminished, but the mind should never be diminished. For those who wish to guard the mind, memory and mindfulness, please guard them with all effort. I thus join my palms in supplication. As it is said, in order to counteract afflictions, generate conscientiousness, and not lose these three: memory and mindfulness, and not just being content with not abandoning them, but also diligently learning the methods to increase and expand them, therefore, one should rely on a virtuous spiritual friend and repeatedly read the collections of bodhisattva treatises. It is also said in the Compendium of Trainings (Śikṣāsamuccaya). Atiśa said that because there were no treatises to read in Tibet, his faith would diminish. Because it has been experienced in the oral instructions, one should always use that method to teach the sole craftsman, and take the ritual with complete characteristics three times a day and three times a night. If one cannot do that, then as it is said in the commentary on the Good Deity: "You who possess great compassion, please listen to me. I, named so-and-so, will separately confess all my sins. I will not do them again." One should take it properly with this thought. Thus it is said. Now, beginning with the precepts of the bodhisattva. First, in order to explain the precepts that prohibit misconduct and their components, especially the classification of the twenty root downfalls: Stealing the property of the Three Jewels, etc., are the five of the king; destroying towns, etc., are the five of the ministers; teaching emptiness to those who have not trained their minds, etc., are the eight of the common people; and abandoning aspiration and engagement. Among them, the five certainties for the king are: From the chapter of the Essence of Space (Akashagarbha Sutra): "Son of good family, the king, the leader of the royal lineage,