Tibetan
བདེ་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བརྗེ་བ་ལ་སློབ་པ་ནི་སེམས་སྤེལ་བའི་ཐབས་ཀྱི་དམ་པ་ཡིན་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་བདེ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དག །ཡང་དག་བརྗེ་བར་མ་བྱས་ན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་ཅིང༌། །འཁོར་བ་ན་ཡང་བདེ་བ་མེད། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཕར་ཞོག་གི །བྲན་གཡོག་ལས་མི་བྱེད་པ་དང༌། །རྗེ་དཔོན་བརྔན་པ་མི་སྟེར་བས། །ཚེ་འདིའི་དོན་ཡང་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ལས་དང་པོ་པའི་དུས་སུ་བདག་ཉིད་ཕུན་ སུམ་ཚོག་པར་དགའ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གཞན་དང་གཞན་དག་ཀྱང་དགའ། བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་བ་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་ཉིད་ནི་བསྲུང་ཞིང༌། གཞན་དག་ཡལ་བར་འདོར་བ་འདི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པར་བལྟས་ལ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གོམས་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁུར་དུ་ཁྱེར་ནས་བདག་གི་བདེ་བའི་དབུགས་ཕ་རོལ་ཏུ་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཏེ་གཞན་ལ་བཏང་བར་བྱའོ། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་དབུགས་ནང་དུ་རྔུབ་བའི་གནས་སྐབས་དང་ལྷན་ཅིག་རང་གིས་བླང་བའི་གཏོང་ལེན་ལ་བསླབ་པ་སྟེ་སྔ་མ་ལས། སྒྱིད་ལུག་མེད་པའི་དཔུང་ཚོགས་དང༌། །ལྷུར་བླང་བདག་ཉིད་དབང་བྱ་དང༌། །བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པ་དང༌། །བདག་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་བར་གྱིས། །ཞེས་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་དམིགས་པ་ན་བདག་ལྟ་བུས་དོ་ཟླར་མི་སྤོབས་སྙམ་ནས་སྐྲག་ཅིང་སྒྱིད་ལུག་པ་ལ་ནི་ཐི་བས་བྲག་ལ་ཚང་བཅའ་བ་ལྟ་བུའི་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་དཔུང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །རྨ་བྱ་མདོངས་ལ་གཅེས་པ་ལྟར་ལྷུར་བླང་བར་བྱའོ། །བྱ་རྒོད་ནམ་འཕང་སྙོགས་པ་བཞིན་བདག་ཉིད་ལ་དབང་དུ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་སྔོན་ཆད་ཀྱང་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ཕ་མར་བཟུང་ནས་དེའི་དོན་དུ་མ་བརྩོན་ཞིང༌། བདག་གི་དོན་དུ་གཞན་བཀོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་ད་ལྟ་ཡང་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྲན་གཡོག་གི་ཁོང་དུ་གྱུར་ལ། དེ་བས་ན་ད་ནི་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་དམིགས་ནས་བདག་ཉིད་ཚར་བཅད་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་སྙིང་སྟོབས་དང་འགྲེལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་བ་ལ་བསླབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བདག་ཕྱིར་གཞན་ལ་གནོད་བྱས་ན། །དམྱལ་ལ་སོགས་པར་གདུང་བར་འགྱུར། །གཞན་ཕྱིར་བདག་ལ་གནོད་བྱས་ན། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འཐོབ། །བདག་ཉིད་མཐོ་བར་འདོད་པ་དེས། །ངན་འགྲོ་ངན་དང་གླེན་པར་འགྱུར། །དེ་ཉིད་གཞན་ལ་སྤོ་བྱས་ན། །བདེ་འགྲོར་རིམ་འགྲོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །བདག་གི་དོན་དུ་གཞན་བཀོལ་ན། །བྲན་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བར་འགྱུར། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་བདག་སྤྱད་ན། །རྗེ་དཔོན་ཉིད་སོགས་མྱོང་བར་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་བདེ་བ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་གཞན་བདེ་འདོད་ལས་བྱུང༌། །འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་རང་བདེ་འདོད་ལས་བྱུང༌། །མང་དུ་བཤད་ལྟ་ཅི་ཞིག་དགོས། །བྱིས་པ་རང་གི་དོན་བྱེད་དང༌། །ཐུབ་པ་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ནི་ཁྱད་པར་ལྟོས། །ཞེས་པ་ལ་བློ་ལེགས་པར་སྦྱང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ སྦྱང་བ་ཡང་ཚད་མེད་བཞིའི་ངོ་བོར་གནས་ཤིང༌། བཞི་པོའི་ཐོག་མའང་བྱས་པ་དྲིན་དུ་བཟོ་བ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ལས་རིམ་པར་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་བུར་འགྲུབ་པའི་ཚུལ། སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་ཚད་མེད་བཞི་པོ་ཡང༌། །བྱས་པ་དྲིན་དུ་བཟོ་ལས་བྱམས་པ་སྐྱེ། །བྱམས་ལས་སྙིང་རྗེ་དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྐྱེ་བ་ཚད་མའི་ལུང་གི་ཡང་དག་འགྲུབ། །དེ་ལ་བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏ་མར་ཤེས་པ་དང༌། དྲིན་དྲན་པ་དང༌། དྲིན་བཟོ་བ་དང༌། ཡིད་འོང་གི་བྱམས་པ་དང༌། ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་དང༌། བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། རང་འབྲས་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དེ་རྒྱུ་འབྲས་མན་ངག་བདུན་ལྡན་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེའི་དྲིན་དྲན་པའི་ཚུལ། བཙས་མ་ཐག་པའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ངན་དེ། །མ་ཡི་པང་བས་ཁྲུས་ཁང་ལྟར་བྱས་ནས། །མི་གཙང་མཐའ་དག་ལག་པས་ཉེ་རེག་བྱས། །ནུ་ཞོས་བསྙེན་བཀུར་ལུས་ཀྱི་རེག་བྱས་གཡོགས། །བུ་ཆུང་ན་ལས་བདག་ཉིད་འཆི་བར་འདམས། །སྡིག་སྡུག་གཏམ་ངན་མཐའ་དག་བསྲན་ནུས་པའི། །དྲིན་དང་རིམ་གྲོ་ཁྱད་དུ་གསོད་བྱེད་ན། །དེ་ལས་ཆོ་ག་འཁྲུགས་པ་སུ་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་གི་ཕ་མ་བྱས་པའི་རྒྱུ་གང་གིས་ཤེས་ན། འཕགས་པ་ཡོངས་ སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། ས་ཆེན་པོ་འདི་རིལ་བུ་སྲན་མ་ཙམ་དུ་བྱས་ཏེ། སེམས་ཅན་གཅིག་གིས་བདག་གི་ཕ་མ་བྱས་པའི་གྲངས་བགྲངས་ན་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཟད་པར་འགྱུར་གྱི། སེམས་ཅན་གཅིག་གིས་ཕ་དང་མ་བྱས་པའི་གྲངས་ནི་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་བྱས་རེས་ཀྱི་བཙས་མ་ཐག་པའི་སེམས་ཅན་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་བ། འབུའམ་སྤལ་པའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་གི་རྩལ་མ་རྫོགས་པ། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་ཏུ་འཆར་ཀྱང་དབང་པོའི་མཐུ་ཉམས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ་མ་ཡིན་པའི་བཞིན་གྲུལ་བུམ་གྱི་བྱད་འ
Chinese
修习交换快乐和众生的痛苦是生起菩提心的殊胜方法。如《入行论》中所说：“若未将自身之乐，与他众之苦完全交换，则无法成就佛果，甚至轮回中也无乐。更何况来世？如不为主人做奴仆之事，不向主人奉献酬劳，则今生之事也无法成办。”因此，在最初修习时，如同自己喜欢圆满一样，其他众生也同样喜欢；如同自己不愿受苦一样，其他众生也是如此。因此，观察到守护自己而舍弃他人是不好的，应当视自他平等。对此串习，并将一切众生置于自己的责任之中，在每次呼出自己快乐的呼吸时，观想将快乐给予他人。吸气时，观想将他人的痛苦与自己一同吸入，修习这种给予和接受。如前所说：“无有懒惰之军队，欣然接受自身之控制，视自他平等，交换自他。”如是，当观想菩萨的伟大行持时，若因自认为无力胜任而感到恐惧和懒惰，则应生起如燕子在岩石上筑巢般的勇气。应如孔雀珍惜羽毛般欣然接受。应如雄鹰翱翔天空般控制自己。如此行持后，往昔自己将一切众生视为父母，却不为他们努力，为了自己的利益而役使他人等行为，导致现在仍然沦为国王等人的奴仆。因此，现在应当为了其他众生的利益而发愿，以欢喜之心降伏自己，修习不离增上菩提心。如《入行论》中所说：“若为自己利益而损害他人，则将堕入地狱等处受苦。若为他人利益而损害自己，则将获得一切圆满。若欲抬高自己，则将堕入恶趣，变得丑陋和愚蠢。将此转移给他人。
English
Training in exchanging happiness and the suffering of sentient beings is the supreme method for developing the mind of enlightenment. As it is said in the Bodhicharyavatara: "If one does not completely exchange one's own happiness for the suffering of others, one will not attain Buddhahood, and even in samsara there will be no happiness. Let alone the next world! If one does not act as a servant to the master, and does not offer rewards to the master, then even the affairs of this life will not be accomplished." Therefore, in the beginning, just as one likes to be perfect, so do other sentient beings; just as one does not want to suffer, so do other sentient beings. Therefore, seeing that protecting oneself and abandoning others is not good, one should view self and others as equal. One should become accustomed to this, and take all sentient beings into one's own care, and at every moment when one exhales one's own happiness, one should contemplate giving that happiness to others. When inhaling, one should contemplate taking in the suffering of others along with oneself, and practice this giving and taking. As it was said before: "With an army free from laziness, gladly accepting self-control, viewing self and others as equal, exchange self and others." Thus, when contemplating the great deeds of a Bodhisattva, if one is afraid and lazy because one thinks that one is not able to do it, then one should generate courage like a swallow building a nest on a rock. One should gladly accept it like a peacock cherishing its feathers. One should control oneself like an eagle soaring in the sky. Having done so, in the past one regarded all sentient beings as parents, but did not strive for their sake, and the actions of employing others for one's own benefit, etc., have led to being enslaved by kings and others even now. Therefore, now one should aspire to benefit other beings, and train in subduing oneself with joy, and not separating from the increasing mind of enlightenment. As it is said in the Bodhicharyavatara: "If one harms others for one's own sake, one will suffer in hell and other places. If one harms oneself for the sake of others, one will obtain all perfections. He who desires to exalt himself will fall into evil destinies, become ugly and foolish. Transfer this to others."
Chinese
做了，就会次第获得善趣。为了自己而役使他人，就会遭受为奴等果报。为了他人而役使自己，就会遭受为君主等果报。世间所有安乐，都源于 желать благополучия другим。世间所有痛苦，都源于 желать благополучия себе. 何必多说呢？看看孩童只为自己做事，而佛陀却为他人行事，这两者之间的差别吧。要好好地修习这些道理。 如此修习也安住于四无量的自性中，而四者的开端也从知恩报恩中产生，并由此次第如因果般成就之理。祈愿的修学四无量也是：从知恩报恩中生起慈爱，从慈爱中生起悲心，从悲心中生起菩提心，生起是量之正理的真实成就。对此，孟加拉的班智达认为，认识母亲，忆念恩德，报答恩德，悦意的慈爱，纯净的增上意乐，慈悲大悲心，以及自身的无上果位，是具有七支的因果窍诀。因此，要将一切有情视为母亲，忆念其恩德的方式：如同刚出生的可怜之人，母亲用怀抱作为浴室，用手触摸所有不净之物，用乳汁供养，用身体的接触来照顾，宁愿自己死亡也不愿孩子生病，能够忍受一切罪恶、痛苦和恶语。如果忘恩负义，那么还有什么比这更糟糕的呢？如是说。那么，以何种理由得知一切有情都曾做过我的父母呢？《圣大般涅槃经》中说：将此大地做成豌豆大小的丸子，如果计算一个有情做过我的父母的次数，大地会因此而耗尽，但一个有情做过父母的次数是无法穷尽的。如是说。如此，未经作母的有情，刚出生的有情非常弱小，如同虫或小虫的形态，肢体和支分尚未圆满，感受显现为苦乐，但感官的力量衰弱，面容并非悦意，而是如同破损的瓶子。
English
If you do, you will gradually attain the happy realms. If you employ others for your own sake, you will experience being a slave and so on. If you employ yourself for the sake of others, you will experience being a lord and so on. All the happiness in the world arises from desiring happiness for others. All the suffering in the world arises from desiring happiness for oneself. What need is there to say much? Look at the difference between a child who only works for himself, and the Buddha who acts for the sake of others. You should train your mind well in these teachings. Such training also abides in the nature of the four immeasurables, and the beginning of the four also arises from repaying kindness, and from that, the way they gradually become like cause and effect. The four immeasurables of aspiration are also: from repaying kindness, loving-kindness arises; from loving-kindness, compassion arises; from compassion, the mind of enlightenment arises; the arising is the true accomplishment of the scripture of measure. On this, the Bengali Pandit considered that knowing the mother, remembering kindness, repaying kindness, pleasing loving-kindness, pure higher intention, affectionate great compassion, and one's own unsurpassed fruit, are the seven-fold causal precepts. Therefore, having regarded all sentient beings as mothers, the way to remember their kindness: like a newly born wretched person, the mother uses her lap as a bathroom, touches all impurities with her hands, serves with milk, and covers with bodily contact. She would rather die herself than have her child be sick, and is able to endure all sins, sufferings, and evil words. If one is ungrateful, what could be worse than that? Thus it is said. Then, by what reason do we know that all sentient beings have been my parents? In the Sutra of the Great Nirvana of the Blessed One, it says: If this great earth were made into balls the size of peas, and if one were to count the number of times a sentient being has been my parent, this great earth would be exhausted, but the number of times a sentient being has been a parent would not be exhausted. Thus it is said. Thus, sentient beings who have not been mothers, newly born sentient beings are very weak, like the form of a worm or a small insect, the limbs and branches are not yet complete, feelings appear as pleasure and pain, but the power of the senses is weakened, the face is not pleasing to look at, but like a broken vase.