Tibetan
རྒྱུ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྟེན་པའི་གཞི་སྨོན་པའི་སེམས་ཤོར་བ། འགལ་ཟླ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ། སྤོང་རྐྱེན་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་གསུམ་དུ་འདུ་བ་ལས། རྩ་བའི་ལྷུང་བ་ཉི་ཤུ་པོ་ནི་ལྟུང་མཚམས་ལེགས་པར་ཤེས་ཤིང༌། ཤས་ཆེར་གོམས་ལ་བརྟན་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་ཀྱིས། དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་དང་པོ་པ་ལ་སོགས་པས་བློའི་སྟོབས་ཇེ་ཆེར་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་བྱ་ལ་གོམས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ༌། དཔེར་ན་ལས་དང་པོ་པས་མགོ་གཏོང་བ་སོགས་ནུས་བ་མེད་བཞིན་པའི་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་འདུལ་བ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བློའི་ནུས་པ་ཇེ་ཆེར་བསྐྱེད་པའི་མཐུ་བསྟན་པ་ཉིད་དེ། གཞན་དུ་དུས་ཚོད་དང་མ་འབྲེལ་བའི་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་ལྟུང་བར་བཤད་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་བསམ་པའི་ཆ་ནས་ཉམས་པའི་ཉེས་དམིགས་ལ་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ། འགྱོད་པ་དང་བཅས་པ། བཤགས་པ་དང་བཅས་ཇི་ཙམ་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་འབད་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་འབད་ན་སྟོན་པས་བསླབ་པ་བཅས་པ་ལ་ཕན་གནོད་མེད་པར་འགྱུར་ རོ། །དེ་ལ་བཏང་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་རིང་ཞིང་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་མི་གཏུགས་པ་མྱོང་ངོ༌། །རྩ་ལྟུང་གི་ཉེས་དམིགས་ནི་བསླབ་བཏུས་ལས། དེ་དག་རྩ་བའི་ལྟུ་བ་སྟེ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ། །ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ལ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་བསྲུང་མི་ནུས་ན་འབུལ་དུ་རུང་བར་གནང་མོད། དེ་ལའང་སྡོམ་པ་ཕུལ་ཉམས་མུ་བཞིར་དཔྱད་དུ་ཡོད་ཀྱང་བྱང་སྡོམ་ཕུལ་ན་ནི་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་རང་གཞན་གྱི་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་གཅིག་པུ་ཆུད་གསོན་པར་མ་ཟད། དུས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དམ་བཅས་པ་དེ་བཏང་བའི་ཕྱིར། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ། །བསམ་པ་ཐག་པས་མགྲོན་གཉེར་ནས། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསླུས་བྱས་ན། །བདེ་འགྲོར་ཇི་ག་འགྲོ་འགྱུར་རམ། །ཞེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསླུས་པས་དེ་ལ་བདེ་འགྲོའི་རྟེན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། མི་ཤེས་པ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང༌། མ་གུས་པ་སྟེ་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་བཞིར་བསྟན་པའི་རྒྱུས་ཐུན་ཚོད་དེ་འཕགས་པ་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཉེ་བར་ འཁོར་འདི་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གལ་ཏེ་ལྔ་དྲོའི་དུས་སུ་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ཡང་ཕྱེད་ཀྱིས་དུས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་བར་གནས་ཏེ། ཞེ
Chinese
原因是：菩提心的所依，发愿心退失；相违品，根本堕罪产生；舍弃的违缘，舍弃学处，总摄为三者。其中，二十条根本堕罪，是针对那些清楚了解堕罪界限，并且大部分已经习惯和稳固的人。除此之外，对于初学者等，应该更加努力地增长智慧，让他们习惯于学处。例如，对于初学者来说，展示诸如一开始就放弃等无能为力的修行，这正是佛陀调伏法门善巧方便之处，显示了增长智慧的力量。否则，与时间无关的行为也会被说成是堕罪。然而，从意念方面来说，应该带着对破戒过患的恐惧，带着后悔，带着忏悔，尽自己所能地努力。如果不这样努力，那么导师所制定的学处就会变得毫无意义。舍弃的过患是远离菩提，并且经历轮回和恶趣无边无际的痛苦。根本堕罪的过患，在《学集论》中说：“这些是根本堕罪，是众生大地狱之因。”同样，对于舍弃学处，如果无法守护别解脱戒，允许舍弃。但是，对于舍弃戒律也有四种情况需要考察，如果舍弃菩萨戒，那么罪过非常严重。一般来说，不仅断绝了成就自他利益的唯一因，而且因为舍弃了直到菩提果之间所立下的誓言。入行论中说：“于无上安乐，以决意殷勤，迎请诸众生，若复欺彼等，云何生安乐。”意思是欺骗一切众生，那么他就不可能有安乐的所依。了解这些原因之后，即使已经尽力努力，导师无著也说：由于不了解、放逸、烦恼增多、不恭敬这四种堕罪产生的门径，在《圣近圆请问经》中说：近圆，如果进入大乘的菩萨在上午五点钟犯了堕罪，那么在半天的时间里，他也不会与一切智智的心分离。
English
The reasons are: the basis on which the mind of enlightenment depends, the loss of the aspirational mind; the opposing factors, the occurrence of root downfalls; the abandoning conditions, the abandonment of training, which are summarized into three. Among them, the twenty root downfalls are intended for those who clearly understand the boundaries of downfalls and are mostly accustomed to and stable in them. Apart from that, for beginners and others, they should strive to increase their wisdom and make them accustomed to the training. For example, for beginners, showing practices such as giving up from the beginning, which are impossible, is precisely the skillful means of the Buddha's discipline, showing the power of increasing wisdom. Otherwise, actions that are not related to time are also said to be downfalls. However, from the aspect of intention, one should strive as much as possible with fear of the faults of breaking vows, with regret, and with repentance. If one does not strive in this way, then the training established by the teacher will become meaningless. The fault of abandoning is being far from enlightenment and experiencing the endless suffering of samsara and the lower realms. The fault of root downfalls is stated in the Compendium of Trainings: "These are root downfalls, the cause of the great hells for sentient beings." Similarly, regarding abandoning training, if one cannot keep the Pratimoksha vows, it is allowed to abandon them. However, there are also four situations to examine regarding abandoning vows, but if one abandons the Bodhisattva vows, then the fault is very serious. In general, not only is the sole cause of accomplishing the benefit and happiness of oneself and others cut off, but also because one has abandoned the vow made until the essence of enlightenment. The Bodhicaryavatara says: "Having invited all beings with a determined and earnest mind to the supreme bliss, how can one go to happiness if one deceives them?" It means that deceiving all sentient beings, then he cannot have a basis for happiness. Having understood these reasons, even if one has tried one's best, the teacher Asanga also said: Due to the four gateways to the occurrence of downfalls: not knowing, negligence, increase of afflictions, and disrespect, the Sutra Requested by the Venerable Ananda says: Ananda, if a Bodhisattva who has entered the Great Vehicle commits a downfall at five o'clock in the morning, then for half a day, he will not be separated from the mind of all-knowing wisdom.
Tibetan
ས་པ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་བྱང་བ་ཡང་ཕྱི་འཕྲེད་ཀྱིས་དུས་ན། གལ་ཏེ་ཕྱི་འཕྲེད་ཀྱི་དུས་ན་ལྟུང་བ་བྱུང་ནའང་སྲོད་ལ། གལ་ཏེ་སྲོད་ལ་ལྟུང་བ་བྱུང་ནའང་ནམ་ཕྱེད་ན། ནམ་ཕྱེད་ན་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་ཐོ་རེངས་ཞེས་སོགས་ནས། ཉེ་བར་འཁོར་དེ་ལྟ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི་བཅོས་སུ་རུང་བའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ཉིན་མཚན་སོ་སོའི་ཆ་ཐུན་གསུམ་གསུམ་དུ་བཅད་པའི་དྲུག་ཆ་སོ་སོའི་སྨད་དུ་གཉེན་པོས་སླེབས་ན་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱུན་ཆད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་དོར་བའི་སེམས་སྐྱེས་ན་ནི་ཐུན་ཚོད་ལ་མ་ལྟོས་པར་དེ་མ་ཐག་གཏོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་གཞན་པ་རྣམས་ནི་ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་འགྱོད་པས་སླེབས་ན་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ཙམ་དེ། དེའི་བཤགས་ཚད་ནི། དཔེར་ན་སྔ་དྲོ་ལྟ་བུ་ཐུན་དྲུག་ཆ་དང་པོའི་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བར་ལྟུང་བ་བྱུང་ན། དེ་མ་ཐག་གི་ཐུན་དྲུག་ཆ་གཉིས་པའི་ ཐུན་ཁོངས་ཅི་རིགས་པར་འགྱོད་པ་དྲག་པོ་དང་བཅས་བཤགས་པས་སོར་ཆུད་ལ། དེ་ལྟར་བཤགས་ཚད་ལས་མ་འདས་ན་རྩ་ལྟུང་ཡང་ཡང་བྱུང་ཡང་ཕྱིར་བཅོས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བཤགས་ཚད་ལས་ཐལ་ན་གཏུགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱིས་སོར་ཆུད་པ་མ་ཡིན་པས། བཤགས་བསྡམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སླར་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བླང་བར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཉམས་ཀྱང་སླ་ཡི་སླར་སྐྱེའོ་སྙམ་པས་གལ་ཆུང་དུ་བྱེད་ན་ནི་སྟོབས་བཞིའི་ཆོ་ག་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་ཆོས་ལ་དབང་ཟ་བར་ཟད་དོ། །ཕྱིར་བཅོས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཤགས་པའི་ཚུལ་ཡང༌། དབང་པོ་དམན་པ་རྣམས་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཤུགས་ཆེ་བས་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་ཀྱི་རྟེན་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡོམ་ལྡན་བཅུའམ་ལྔ་ཚོགས་ནས་གཅིག་ཡན་ཆད་ལ་ཉེས་ལྟུང་འཆབ་པ་མེད་པ་བཤགས་ཏེ་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་ངོ༌། །དབང་འབྲིང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་པ་དང༌། མོས་པ་བརྟན་པ་དག་ནི་རང་གི་མདོ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་དེ་ལྟུང་བ་རྣམས་ཀྱི་མཁར་བ་ལྟ་བུ། སྡོམ་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ། ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གོས་ལྟ་བུ་ཞེས་བཤད་པ་རིག་སྔགས་སྤྱིའི་ལྷ་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ལ་བཤགས་པར་བྱ་སྟེ། ཉིན་མཚན་གྱི་ བར་མ་ཆོད་པའི་ལྷུང་མཚམས་ནས་ཉེས་ལྟུང་འཆགས་པ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་འགྱོད་པ་དང་ལྡན་པས། ཐོ་རངས་ཁར་ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ
Chinese
从此处开始，同样适用于所有情况。如果中午时分已经清净，但在下午时分犯戒；如果在下午时分犯戒，则在傍晚时分；如果在傍晚时分犯戒，则在半夜时分；如果在半夜时分犯戒，则在黎明时分等等。如经中所说：近亲，如此看来，对于那些真正进入大乘道的菩萨们来说，他们的戒律是可以补救的。如是说，将昼夜各自划分为三个时段，在每个六分之一时段的末尾，如果以对治力补救，那么他的戒律就不会中断。然而，如果生起为了利益他人而无法成佛的想法，从而舍弃菩提心，那么无论时段如何，都会立即舍弃。因此，对于其他人来说，如果在时段内以忏悔来补救，那只是堕落的因。其忏悔的限度是：例如，如果在早上，在第一个六分之一时段的开始、中间或结束的任何时候犯戒，那么立即在第二个六分之一时段的 任何部分，以强烈的后悔之心忏悔，即可恢复。如此，如果不超过忏悔的限度，即使多次犯根本戒，也是可以补救的。如果超过了忏悔的限度，则称为“违越”，无法通过补救来恢复。因此，必须先进行忏悔和防护，然后再次如法受戒。虽然如此，但如果认为犯戒容易，恢复也容易，从而轻视戒律，那么四力忏悔的仪式就会失效，最终会滥用佛法。关于如何通过补救来忏悔的方法：根器低下的人，因为执着于实物，所以需要以惭愧和羞耻为基础，聚集十位或五位持有大乘戒律的人，向其中一位或以上坦白罪过，从而从堕落中站起来。根器中等，习惯于本尊瑜伽，并且具有坚定信念的人，应该向智慧本尊，特别是虚空藏菩萨忏悔，如经中所说：善根断绝，如同堕落者的城堡；戒律行为，如同持戒者的明镜；惭愧和羞耻，如同知耻者的衣服。从昼夜 不间断的堕落开始，心中只想着忏悔罪过，并怀有悔意。在黎明时分，沐浴和清洁
English
From here onwards, apply it to all situations in the same way. If one has purified oneself by noon, but then transgresses in the afternoon; if one transgresses in the afternoon, then in the evening; if one transgresses in the evening, then at midnight; if one transgresses at midnight, then at dawn, and so on. As it is said in the scriptures: 'O near one, thus it seems that for those Bodhisattvas who have truly entered the Great Vehicle, their precepts can be remedied.' As it is said, dividing each day and night into three parts, if one arrives with an antidote at the end of each sixth part, then his vows will not be broken. However, if one generates the thought that one cannot attain Buddhahood for the sake of others, and thus abandons Bodhicitta, then regardless of the time, it is immediately abandoned. Therefore, for others, if one arrives with repentance within the time period, that is merely a cause for decline. The limit of its confession is: for example, if one transgresses in the morning, at any point—beginning, middle, or end—of the first sixth part, then immediately in the second sixth part, in any part of that period, one can recover by confessing with strong remorse. Thus, if one does not exceed the limit of confession, even if one repeatedly commits root downfalls, they can still be remedied. If one exceeds the limit of confession, it is called 'transgression,' and it cannot be restored through remedy. Therefore, one must first engage in confession and restraint, and then take the vows again according to the ritual. Although this is the case, if one thinks that it is easy to transgress and easy to recover, and thus takes the precepts lightly, then the ritual of the four powers will be impaired, and one will end up abusing the Dharma. Regarding the method of how to confess through remedy: those with inferior faculties, because they strongly cling to objects, need to rely on shame and embarrassment, gathering ten or five individuals who hold the Mahayana precepts, and confessing their offenses without concealment to one or more of them, thereby rising from the downfall. Those with intermediate faculties, who are accustomed to deity yoga and have firm faith, should confess to the wisdom deity, especially Akashagarbha Bodhisattva, as it is said in their own sutras: 'The severance of roots of virtue is like the fortress of the fallen; the conduct of vows is like the mirror of the virtuous; shame and embarrassment are like the clothes of the knowing.' From the moment of downfall without interruption between day and night, one should only think of confessing sins and be filled with remorse. At dawn, bathe and cleanse