Tibetan
རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་དང༌། ཚངས་པ་ཀུན་དྲིས་ཀྱི་མདོ་ལས། ལམ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བགྱི། བཀའ་བསྩལ་པ། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ལམ་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་དང༌། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒོམ་རིམ་ལས། ང་ལ་རྣམ་རིག་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་འདི་རྣམ་ཤེས་པ། །ཅུང་ཟད་ཤེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྱུང་བ་དང་ནི་ཤེས་པ་ཉིད། །བྱིས་པ་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་སྣང། །ཞེས་པས་རྟོག་དཔྱོད་དང་བློའི་དྲི་མ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངང་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ན་དོན་འདི་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཉིད་ཚད་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཞི་ལྷག་ཆ་སྙོམས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཆུ་ཚོད་གཅིག་གམ། མེལ་ཚེ་ཐུན་ཕྱེད་དམ། ཐུན་གཅིག་གམ། ཇི་ལྟར་འདོད་ཅིང་གནས་པའི་བར་དུ་བསྒོམས་ཤིང་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ ཉིད་མེད་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པ་དེ་ལ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་འབྱུང་དུ་རུང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་བྱང་སའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་ལས། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐུ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང༌། སེམས་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ནི་མཐུ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། མཐུ་དེ་ཡང་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་ལྔར་འགྱུར་ཏེ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་མཐུ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་མཐུ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཐུ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་བ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་དབྱེ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་མཐུ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ལ་གཞན་རྣམས་ནི་དེ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། མཉམ་གཞག་གི་སྣང་བ་ལ་སྣང་ཡུལ་འགག་པ་མེད་པར་སྣང་ཡང་རྣམ་རྟོག་གིས་དག་ལ། སྣང་བའི་ཆ་བེམ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལྔ་ཐ་མལ་དུ་སྣང་བས་འཇིག་རྟེན་པའང་ཡིན་ཞེས་བཏགས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་གཟུང་ བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མེད་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་འགྲེལ་ཆུང
Chinese
最为寂静。 此外，《梵天遍问经》中说：应如何修习道？ 佛开示说：不分别法与非法，修习离相之道。 此外，龙树菩萨的《修习次第》中说： 我没有丝毫的分别智， 同样，此法是分别识， 我没有丝毫的知晓。 显现生起和识， 对于愚痴的孩童们。 因此，在思辨和智慧的垢染完全清净的状态中，以各别观察的智慧，在一切行相中平等安住于无自性的状态，通过修习的智慧来体验，因此，对于此义，圆满的佛陀和圣者导师本身即是量。 因此，为了使人习惯于修习止观双运的瑜伽， 修习一个小时，或半个梅尔策时段，或一个时段，或随你所愿地安住，当一切法都专注于无自性的意义时，那时没有沉没、掉举和显现的造作，那时止观双运之道就圆满了。 那时可能生起的菩萨的现证，出自菩萨瑜伽地： 那么，佛陀和菩萨们的神通是什么呢？ 心调柔， 心完全被修习， 获得禅定自在， 依靠禅定，仅凭意愿就能成就一切事物，这被称为神通。 此外，神通也因类型的不同而分为五种，即现证神通、法神通、俱生神通、与声闻和独觉共通的神通，以及不共通的神通。 区分之后，现证神通如前所述，其他的则应从此了解。 在这些时候，世间和出世间的等持和后得的差别是： 在等持的显现中，显现的对境没有止息地显现，但却从分别念中清净。 显现的部分，如物质等五境，如常显现，因此也被称为世间。 当没有任何能取和所取的行相时，因为是无分别的心。 如是《小释》中说。
English
Utterly peaceful. Furthermore, in the Sutra of Brahma's Complete Inquiry, it says: How should one cultivate the path? The Buddha taught: Do not discriminate between Dharma and non-Dharma, cultivate the path that is free from characteristics. Furthermore, in the Stages of Meditation by the master Nagarjuna, it says: I have no slight amount of discriminating wisdom, Likewise, this Dharma is discriminating consciousness, I have no slight knowledge. The arising and consciousness themselves, Appear to foolish children. Therefore, in a state where reflection and the defilement of the mind are completely purified, with the wisdom of individual discernment, abiding equally in all aspects of the nature of no-self, experiencing through the wisdom of meditation, therefore, for this meaning, the fully enlightened Buddha and the noble teacher himself are the measure. Therefore, in order to accustom oneself to the yoga of achieving the equality of tranquility and insight, Meditate for an hour, or half a melcha period, or one period, or as long as you wish to abide, and when all dharmas are focused on the meaning of no-self, at that time there is no sinking, excitement, or manifest activity, at that time the path of the union of tranquility and insight is complete. At that time, the abhijna of the Bodhisattva that can arise is from the Bodhisattva Yogacara Bhumi: What is the power of the Buddhas and Bodhisattvas? The mind is workable, The mind is thoroughly cultivated, Having obtained mastery over samadhi, Relying on samadhi, all things are accomplished merely by desire, this is called power. Furthermore, that power is also divided into five types according to the divisions of types, namely, the power of abhijna, the power of Dharma, the power of co-emergence, the power common to Shravakas and Pratyekabuddhas, and the power that is not common. Having distinguished them, the power of abhijna is as before, and the others should be understood from that. At those times, the difference between the samatha and vipashyana of the mundane and supramundane is: In the appearance of samadhi, the object of appearance appears without cessation, but it is purified from conceptual thought. The part of the appearance, such as matter and the five objects, appears as usual, therefore it is also designated as mundane. When there is no aspect of grasper and grasped, because it is a non-conceptual mind. Thus it is said in the Minor Commentary.
Tibetan
་ལས། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཤད་དོ། །དེའང་དུས་དེའི་སྣང་ཆའི་བློ་ངོའི་སྣང་སྟོང་གི་ཆ་ལ་མཉམ་རྗེས་སུ་བཏགས་པའི་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང༌། དོན་མཉམ་གཞག་ཉིད་དང་བློ་རྫས་ཐ་མི་དད་པ་ཅན་ཡིན་པས་མཉམ་གཞག་རང་གིས་གཟུང་འཛིན་སྤོང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རང་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ལ་གཟུང་འཛིན་དུ་ཞེན་པའི་འདུ་ཤེས་སྤོང་བ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནི་གཟུང་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཞེན་པ་དང་བཅས་པས་རྒྱ་ཡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་མཉམ་རྗེས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་ལ། ས་བདུན་པ་ཚུན་ཆད་ན་རྒྱ་ཡན་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཕན་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་མགོན་པོ་བྱམས་པས། བྱ་བ་བསྒྲུབ་ ལ་རྟག་ཏུ་བློ། །མེ་བཞིན་དུ་ནི་འབར་བ་དང༌། །ཞི་བའི་བསམ་གཏན་སྙོམསས་འཇུག་ལའང༌། །རྟག་ཏུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མདོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་དང༌། འཕགས་པ་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་དང༌། བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་ཆ་ནས་གཞལ་ན། དང་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་མཐོང་ཞིང་གོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས། འདུས་བྱས་སྤྱི་དང༌། ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སྲིད་པ་འབྱུང་བའི་རིམ་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཀུན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྩ་བ་མེད་ཅིང་གནས་པ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མཉམ་གཞག་མཉམ་འོག་ཏུ་ཆུད་ཅིང༌། དབང་ཐོབ་པ་ལས་རྗེས་ཐོབ་ཏུའང་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་སྤྲུལ་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་སྟེ། སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་བྱ་བ་ཅི་འདོད་དུ་བྱེད་ཅིང་དབང་འབྱོར་པ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱང་སེམས་ས་བཅུ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་མཛད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྟ་བུར་སྤྱོད་ཀྱང༌། དེ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་སུ་ལྷུང་ དོགས་པ་མེད་པ་འགོག་པ་ལས་སློང་མི་དགོས་པས་སའི
Chinese
从（空性）中，清净的世间，对于能取和所取的行相没有显现执著的行相，由后得心所摄持的，与其自身相应的果，为了生起色等蕴的颠倒等，这样说了。那也是，对于当时显现的，心识面前显现空性的部分，施设为等持之后的后得心所摄持。意义上与等持本身，以及心识的体性无有差别，因此等持本身舍弃能取所取，并且与之后相符，与自身本体相同的后得，也舍弃对于色等五蕴的自性执著为能取所取的分别念，这样显示了。从等持中出定的后得，因为具有能取所取等的执著，所以叫做散乱。而且，等持和后得本体相同，存在于修习禅定的所有阶段中。直到七地为止有散乱，在那之前本体相同，而不是各自不同的。如是怙主慈氏（弥勒菩萨）说：行事成办 恒常有智慧，如火一般地燃烧，寂静的禅定等入定中，也恒常入定。这样说了。那也是，如果从《经部·等持王》和《圣勇猛行》以及以无间道所摄的如金刚喻的等持这三者的角度来衡量，那么，第一个是，对于所有世俗的法都见到如幻化八喻并且串习圆满的等持，对于有为法总相，以及五蕴，以及有产生的次第，特别是对于一切的作者——识蕴，如幻化般无有根本并且无有住处却显现的如幻化的等持包含在等持之下，并且获得自在，从等持中出定之后也如是见到的等持相续不断，从而使幻化的障碍完全清净，如同幻术师一般，对于幻化的事业随心所欲地做并且获得自在，叫做如幻化的等持。第二个是，菩萨十地时的无漏等持，其后得的智慧，虽然像如来一样行持广大的事业，但是，不会堕入无余涅槃的顾虑，因为不需要从阻碍中生起，所以地的
English
From (emptiness), the pure world, the aspect of not manifestly clinging to the aspects of the grasper and the grasped, the result corresponding to itself, which is gathered by the subsequent mind, in order to generate the reversal of the aggregates such as form, etc., thus it is said. That is also, for the part of the appearance of emptiness in the mind of the appearance of that time, it is gathered by the subsequent mind which is attributed as equality and subsequence. In meaning, it is the same as equality itself, and the nature of the mind is not different, therefore equality itself abandons the grasper and the grasped, and in accordance with the subsequence, the subsequent attainment which is the same entity as itself also abandons the conceptualization of clinging to the characteristics of the five aggregates such as form as the grasper and the grasped, thus it is shown. The subsequent attainment that arises from equality is called distraction because it has clinging to the grasper and the grasped, etc. Moreover, equality and subsequence are the same entity, and exist in all stages of meditating on samadhi. Until the seventh ground, there is distraction, but before that, the entity is the same, not different from each other. Thus, the Protector Maitreya said: To accomplish actions, Always have wisdom, burning like fire, also in the absorption of peaceful meditation, always be absorbed. Thus it is said. That is also, if measured from the perspective of the three samadhis of the Sutra Samadhiraja and the Noble Heroic Progress and the Vajra-like Samadhi gathered by the Unobstructed Path, then the first is, for all the conventional dharmas, seeing them as the eight similes of illusion and the samadhi of completely perfecting familiarity, for the general characteristics of conditioned phenomena, and the five aggregates, and the order of the arising of existence, especially for the creator of all, the aggregate of consciousness, like an illusion, without root and without dwelling, yet appearing, the equality like an illusion is contained under equality, and having obtained mastery, the samadhi of seeing it thus continuously even after emerging from equality, thereby completely purifying the obscuration of illusion, like an illusionist, doing whatever one desires in the activity of illusion and obtaining mastery, is called the samadhi like an illusion. The second is, the uncontaminated samadhi of the bodhisattva's tenth ground, the wisdom of its subsequent attainment, although acting like the Tathagata in vast deeds, there is no fear of falling into the nirvana without remainder, because it does not need to arise from obstruction, therefore the