Tibetan
ལེའུ་དགུ་པའི་འགྲེལ་པ། ལེའུ་དགུ་པའི་འགྲེལ་པ། ཤོག་ལྷེབ་༡༦༠ ནས་ ༢༠༠ བར། ད་ནི་བསླབ་པའི་གནས་སྟོན་པའི་ཐོག་མར་བག་ཡོད་པར་བསྟན་པ། སྔོན་ཆད་ལེགས་པར་མ་བརྟགས་བབ་ཅོལ་གྱི། །དམ་བཅའ་གཏོང་ལའང་ཡིད་གཉིས་གནས་མཆི་ན། །རྒྱལ་དང་དེ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་མཐུས། །གདོན་མི་ཟ་བར་བརྟགས་པའི་བླང་དོར་གནས། །བཏང་ན་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཀུན་བསླུས་པས། །མུ་མཐའ་ མེད་པའི་ངན་འགྲོར་འཁྱམས་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་བདེ་བའང༌། །བཤིག་ནས་བདག་ཉིད་ཉམས་པའི་ལས་མི་བགྱིད། །འཇིག་རྟེན་ན་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལྷུར་ལེན་པས་སླན་ཆད་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཇི་ལྟར་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་གང་ཡིན་པའང་འདོད་པའམ་འདོད་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པ་མ་ཡིན་པའི་བབ་ཅོལ་གྱི་གནས་དམ་བཅས་པ་དག་ཀྱང་ཡལ་བར་འདོར་བ་ལ་ཡིད་གཉིས་པ་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བསྐལ་པ་དུ་མར་རབ་དགོངས་མཛད་པ་ཡི། །ཐུབ་དབང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་ཕན་པར་གཟིགས། །ཞེས་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་ཞིང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང༌། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ནས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་ལེགས་དང་ཡོན་ཏན་དང༌། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་བླང་དོར་གྱི་གནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་པར་གྱུར་བཞིན་དུ་བཏང་བར་གྱུར་ན་སེམས་ཅན་བསླུས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། སངས་ རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དཔང་པོར་བྱས་ནས་དེ་དག་གི་སྤྱན་སྔར་སྨོན་པའམ། འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་དམ་བཅའ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་དག་བླངས་བཞིན་དུ་སླར་བྱ་དཀའ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇིགས་ཤིང་ཞུམ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁུར་བོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དམ་བཅས་ནས། །ལས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་མ་བྱས་ན། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀུན་བསླུས་པས། །བདག་གི་འགྲོ་བ་ཅི་འདྲར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ། །བསམ་པ་ཐག་པས་མགྲོན་གཉེར་ནས། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསླུ་བྱས་ན། །བདེ་འགྲོར་ཇི་ག་འགྲོ་འགྱུར་རམ། །ཞེས་སེམས་ཅན་བསླུས་པར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་དེ་ལ་སྲིད་པ་ཕྱི་མར་བདེ་འགྲོའི་རྟེན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་མུ་མཐའ་མེད་པར
Chinese
第九章的解释。 第九章的解释。 从第160页到200页。 现在首先展示在展示学习之处时要谨慎。以前没有好好检查过的轻率的。 如果在放弃誓言时也犹豫不决， 那么依靠诸佛和佛子的智慧力， 就不会被邪魔所吞噬，而是会处于经过检查的取舍之处。 如果放弃，我就会欺骗一切众生， 将会在无边无际的恶道中漂泊。 因此，即使是一个众生的幸福， 也不要破坏，不要做让自己堕落的行为。 在世间，专注于追求暂时的事务，就不会考虑到未来的过患。 对于如何追求的那个行为的结局是什么，无论是欲望还是与欲望不同的变化，如果没有经过思考和研究，那么对于轻率地发誓的事情也会犹豫不决，也就是会产生怀疑。如《入行论》所说： “无数劫中深思熟虑的， 诸位能仁认为此有益。” 正如这样，如来们在无数劫中示现苦行，菩萨观世音和慈氏等都经过仔细的思考和研究，对于暂时和究竟的一切安乐和功德，以及果的自性，都显示为大乘的行持。如果自己明明有能力却放弃了取舍之处，那就是欺骗众生。为什么呢？因为以佛和菩萨以及善知识为见证，在他们面前发愿，无论是发菩提心愿还是进入菩提心，在接受了这些誓言之后，又因为害怕和退缩难以做到的行为，而放弃了菩提心的重担。如《入行论》所说：如果这样发誓之后， 没有用行动来完成， 欺骗了那些众生， 我的去处会变成什么样？ 对于无上的安乐， 以坚定的决心来款待， 如果欺骗了一切众生， 怎么能去往善趣呢？ 对于欺骗众生的人来说，来世没有善趣的依处，所以会在无边无际的恶道中……
English
Commentary on Chapter Nine. Commentary on Chapter Nine. From pages 160 to 200. Now, first, showing mindfulness when showing the place of learning. Previously, without careful examination, rashly. If there is hesitation in abandoning vows, then by the power of the wisdom of the Buddhas and their heirs, there will be no consumption by demons, but rather a place of acceptance and rejection that has been examined. If abandoned, I would deceive all sentient beings, and would wander in endless evil destinies. Therefore, even the happiness of one sentient being, do not destroy, do not do actions that cause oneself to decline. In the world, focusing on pursuing temporary affairs, one does not consider the faults of the future. Regarding what the end of the action of how to pursue is, whether it is desire or a change different from desire, if it has not been thought about and examined, then there is hesitation in abandoning rashly vowed things, that is, there is doubt. As it says in the Bodhisattvacaryāvatāra: "Those who are capable have contemplated for many eons, the Sugatas have seen this as beneficial." Just as the Tathāgatas have shown asceticism for countless eons, and Bodhisattvas like Avalokiteśvara and Maitreya have carefully thought about and examined all the happiness, goodness, qualities, and the nature of the fruit of temporary and ultimate, showing the practice of the Great Vehicle as the very practice. If one abandons the place of acceptance and rejection while being capable, then one deceives sentient beings. Why? Because having made Buddhas and Bodhisattvas and virtuous friends as witnesses, having made aspirations in front of them, whether it is the aspiration of bodhicitta or entering bodhicitta, having taken those vows, one then fears and shrinks from difficult-to-do actions, abandoning the burden of bodhicitta. As it says in the Bodhisattvacaryāvatāra: If having vowed in that way, if one does not accomplish it with action, having deceived those sentient beings, what will my going be like? For unsurpassed bliss, having entertained with firm intention, if one deceives all beings, how will one go to happy realms? For the person who has deceived sentient beings, there is no basis for happy realms in the next life, so one will be in endless evil destinies...
Tibetan
་ཁ་བརྒྱུད་དོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་པའི་བདེ་བ་ལའང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ཐོ་མ་འཕོག་པ་བྱ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལས་གཞན་དུ་མེད་ལ། བར་དུ་བདེ་བ་ཡུད་ཙམ་པ་འདི་འགྲོ་བའི་ངལ་སྟེགས་ཡིན་པས་ན་སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། བར་དུ་བདེ་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་ཟིན་གྱི། །ཞེས་བསྟན་ལ། དེ་བས་ན་དེ་བཤིག་ན་བདག་ཉིད་ལ་ཉམས་པའི་གནས་ཆེན་པོ་འཐོབ་པ་ཡིན་ ན། ལྟུང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོབས་གཉིས་ཀར་ལྡན། །འཁོར་བར་རེས་ཀྱི་འདྲེ་བྱེད་གང་ཡིན་པ། །ས་ཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་འཐོགས་འགྱུར་ན། །བསླབ་བྱ་གཏོང་བའི་སྐྱེས་བུ་སྨྱོན་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ངན་སོང་གི་ད་ལྟར་ལྟུང་བའི་སྟོབས་ལྡན་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོབས་ལྡན་པ་གཉིས། ལྟུང་བ་དང༌། དེ་ལས་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དག་གིས་འཁོར་བ་ན་རེས་ཀྱིས་འདྲེ་བར་བྱེད་པ་དེའང་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་འཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་པོར་འཐོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་ན་དམ་བཅའ་བ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཐོབ་པ་ལ་ཡང་ཡུན་རིང་པོར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཐོབ་ན་ཡང་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་ལ་བསམས་ནས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པའི་བསླབ་བྱ་གཏོང་བར་མི་བགྱི་སྟེ། གལ་ཏེ་བཏང་ན་རང་གིས་རང་ཉིད་གཡང་སར་བརླག་པར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་སྨྱོན་པ་བཞིན་ཏེ། མུན་པ་ནས་མུན་པའམ། འོག་ནས་འོག་སྟེ་ངན་སོང་ནས་ངན་སོང་མུ་མཐའ་མེད་པར་འཁྱམ་མོ། །དེ་སྐད་དུ་ཤཱནྟ་དེ་ཝས། དེ་ལྟར་ལྟུང་བ་སྟོབས་ལྡན་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོབས་ལྡན་པ་དག །འཁོར་བར་རེས་ཀྱི་འདྲེ་བྱེད་ན། །ས་འཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་འཐོགས། །དེ་ལྟས་ཇི་ལྟར་དམ་ བཅས་བཞིན། །བདག་གིས་གུས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དེང་ནས་བརྩོན་པ་མ་བྱས་ན། །འོག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། དབུ་མའི་མན་ངག་ཟ་མ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་ལས། བཏང་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་སེམས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ལ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་གསད་པ་དང༌། མཚམས་མེད་པ་ལྔ་བྱས་པ་བས་འདི་སྡིག་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཁྱབ་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གྲངས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་གྱི། འདིའི་སྡིག་པའི་ཚད་ནི་འདི་ཙམ་ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་མི་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་གཏོང་བའི་གནས་སྐབས་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟོད་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་བཤགས་སྡོམ་ཡང་ཡང་བྱེད་ཅིང༌། དེ་མ་ཐག་བླང་བར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་པའི་འདུལ་བ་ནི་ངེས
Chinese
传承如是。因此，对于仅仅一个众生的安乐，也应避免施加任何微小的过失。因为无上的安乐唯有佛陀才有，而中间短暂的安乐只是众生的歇脚处。正如《入行论》中所说：“已邀中间乐，且作客 посетить。”因此，如果毁坏它，自己会遭受巨大的损害。 具有堕罪与菩提心力，于轮回中轮番作恶者，获得地道亦将长久延缓。舍弃学处之人，实乃颠狂之徒。其中，具有立即堕入恶趣之力的，以及具有如来菩提心之力的两者，以堕罪及从中完全恢复之力，于轮回中轮番作恶者，即使获得初地极喜地等，亦将长久延缓。甚至以誓言信奉而行持，获得地道亦将长久延缓，因为即使获得地道，也不会堕入恶趣。因此，考虑到这些过患，无论如何也不应舍弃所受持的学处。如果舍弃，就像自己将自己推入悬崖的疯子一样，从黑暗走向黑暗，从下堕向下堕，于恶趣中无有止境地漂泊。如寂天菩萨所说：“如是堕罪具力者，菩提心力具力者，于轮回中轮番作恶，获得地道亦长久。”因此，应如所立誓般，我当恭敬修持。若从今不起精进，将从下堕向下堕。此外，从《中观窍诀·开启宝箧》中说：舍弃的过患是，即使三千大千世界的众生都成为阿罗汉，杀害所有这些阿罗汉，以及造作五无间罪，此罪业也远大于舍弃学处。此外，如虚空般遍布的微尘数量，佛陀可以知晓，但此罪业的程度，佛陀也无法衡量。因此，在想要舍弃的时候，应以极其无法忍受的增上意乐，再三忏悔和受戒，并且立即重新受持。佛陀的律藏是确定的。
English
The transmission is thus. Therefore, even for the happiness of just one sentient being, one should avoid inflicting even the slightest fault. Because unsurpassed happiness exists only in the Buddha, and the intermediate, momentary happiness is merely a resting place for beings. As stated in the *Bodhicharyavatara*: "Having invited intermediate happiness, and made it a guest." Therefore, if one destroys it, one will suffer a great loss. Those who possess both the power of downfalls and the power of bodhichitta, and who alternately commit evil in samsara, will have their attainment of the bhumis greatly delayed. A person who abandons the precepts is truly a madman. Among them, those who possess the power to fall immediately into the lower realms, and those who possess the power of the Tathagata's bodhichitta, through the power of downfalls and complete recovery from them, alternately commit evil in samsara. Even the attainment of the first bhumi, the Joyful One, etc., will be greatly delayed. Even the attainment of the bhumi through practicing with devotion to vows will be greatly delayed, because even if one attains the bhumi, one will not fall into the lower realms. Therefore, considering these faults, one should never abandon the precepts one has taken. If one abandons them, it is like a madman throwing himself off a cliff, going from darkness to darkness, from lower to lower, wandering endlessly in the lower realms. As Shantideva said: "Those who possess the power of downfalls, those who possess the power of bodhichitta, alternately commit evil in samsara, and the attainment of the bhumis is greatly delayed." Therefore, as I have vowed, I will respectfully practice. If I do not make effort from now on, I will go from lower to lower. Furthermore, from the *Quintessence of the Middle Way: Opening the Treasure Chest*: The fault of abandoning is that even if all the beings in the three thousand great thousand worlds become arhats, killing all those arhats, and committing the five inexpiable sins, this sin is far greater than abandoning the precepts. Furthermore, the number of atoms pervading the extent of space is known by the Buddha, but the extent of this sin is not something the Buddha can comprehend. Therefore, when one wants to abandon them, one should repeatedly confess and take vows with an extremely unbearable superior intention, and immediately retake them. The Vinaya of the Buddha is certain.