Tibetan
པའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཡིན་ལ། དེའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་དུ་ངེས་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ཞི་གནས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་ པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པར་གནས་པ་དེས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ་ཞི་གནས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཀྱང་ལྷག་མཐོང་དང་འབྲེལ་དགོས་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་རེ་ཞིག་ཅིག་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་པ་ཙམ་ལས་སྒྲིབ་པ་མི་སྤོང་ལ། དེ་ཉིད་དང་བློ་གཅིག་ངོ་བོ་གཅིག་དུས་གཅིག་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་བྱེད་ལས་གཅིག་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་ལེགས་པར་འཇོམས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་མཐོང་བས་རྗེས་ཐོབ་དང་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་དུ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལས། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམ་མཁའི་དཀྱིལ་དང་འདྲ་བར་མཉམ་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་སྒྱུ་དང་ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་དོན་རབ་འབྱེད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་རྣམ་གསུམ་ལས། །རྟོག་དཔྱོད་ཡོད་མེད་མུ་བཞིའི་བསམ་གཏན་བཞི། །དེ་བཞིན་གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་རྣམ་པའི་ གྲངས། །ལམ་མ་ཞུགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ནི། །བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཡིན། །ལམ་ཞུགས་ཚོགས་དང་སྤྱོར་བའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཐར་ལམ་མངོན་བྱེད་དོན་རབ་འབྱེད་པར་གྲགས། །དང་པོའི་ས་ཡན་འཕགས་པའི་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །ཟག་པ་མེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེ་ཡིན། །དེ་སྐད་དུ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། །བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་བསམ་གཏན་དང༌། །དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ཏེ། །ཞེས་པ་ལས་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི་ལམ་དུ་མ་ཞུགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་མོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལས། དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཐར་པའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ནི་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ཀུན་ཀྱང་ངོ་བོ་ནང་དུ་སེམས་འཛིན་ལ། །རྒྱུ་ནི་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་བརྩོན་འགྲུས་ཅན། །རྣམ་པར་གཡེང་ན་སླར་ཡང་དེ་ལ་བསླན། །བྱེད་ལས་བདེ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲུབ། །འབྲས་བུ་ མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་ཐོབ་པ་ཡིན། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་སེམས་ནང་དུ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། །མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། །སེམས་ནི་ནང་དུ་གནས་པ་དང༌། །དྲན་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་བརྟེན་པ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁུགས་ནས་རྣམ་པར་གཡེང་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་པའི་འཇོག་ཚུལ་དགུས་ཞི་གནས་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། བཀའ་བསྩལ་པ་དེ་དང་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་གོ །རྒྱུན་དུ་འཇོག་གོ །བླན་ཏེ་འཇོག་གོ །ཉེ་བར་འཇོག་གོ །འདུལ་བར་བྱེད་དོ། །ཞི་བར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་དོ། །མཉམ་པར་འཇོག་གོ །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཇོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཤེས་ནས་དེ་སྤོང་པའོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤངས་ནས་ཕྱི་ཕྱིར་བརྟུན་ཏེ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇོག་པའོ། །ལྔ་པ་ནི་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཉེས་པ་མཐོང་ནས་མི་དགའ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །བདུན་པ་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ལ་ སོགས་པ་སེལ་བའོ། །བརྒྱད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་འཇུག་པར་མེད་པའོ། །དགུ་པ་ནི་སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིགས་ཏུ་མགོན་པོ་བྱམས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་བསྩལ་པ། །གནས་པ་དང་སྤྱད་པར་མི་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་དེ། །གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ངན་པ་འདི་ལས་འགའ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་འགྲུབ་བོ། །ཅི་སྟེ་གྲུབ་ན་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱིར་སྟོར་ཅིང་ཉམས་པར་གྱུར་ན་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་དང༌། ཐེག་པ་གཅིག་གི་བར་དུ་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཁ་ཅིག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་འདོད་ཀྱང་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་བྲེལ་བས་འཚོ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་འདོད་ཀྱང་ཞེས་པ་ཀུན་ལ་སྦྱར་ནས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མང་པོ་བྱེད་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བལྟ་ཞིང༌། འཇིག་ རྟེན་གྱི་ལྟས་བཟང་ངན་ལ་ཆགས་ཏེ་ལུས་དང་སེམས་མ་དུལ་བ་དང་སེམས་གཡོ་ཞིང་རྒོད་པས་འཕགས་པ་ལ་མི་གཞོལ་ཏེ་དབང་པོ་རྒོད་པ་དང༌། ཕྲ་མ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བས་དབྱེན་བྱེད་པ་དང༌། ངག་རྩུབ་པོས་འཕགས་པ་ལ་སྨོད་ཅིང་དབང་ཟ་བ་དང༌། ཚིག་འཁྱལ་པ་དང་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཕྲག་དོག་གིས་གཞན་གྱི་ཁེ་དང་བསྟི་སྟང་དང༌། རྙེད་པ་ལ་མི་དགའ་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། བཅས་པས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ལོག་པར་བལྟ་བ་དང་བཅས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པར་བལྟ་བའོ། །ཞེས་དང༌། འདི་ལྟ་སྟེ། ལས་སུ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པ་དང༌། བྲེ་མོའི་གཏམ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པ་དང༌། གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལ། ཟང་ཟིང་འཚོལ་བ་ལ། གཟུགས་བཟང་པོ་ལ། སྒྲ་སྙན་པ་ལ། དྲི་ཞིམ་པ་ལ། རོ་ཞིམ་པ་ལ། རེག་བྱ་འཇམ་པ་ལ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཤིང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས་ཀྱང༌། རིགས་ཀྱི་བུ་བཅུ་པོ་འདི་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང༌། ཁ་ཏོན་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ། །བཅུ་གང་ ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་འཛིའི་གཏམ་ཉན་པ་དང༌། རི་མོ་འདྲི་བ་དང༌། སྙན་དངགས་སྦྱོར་བ་དང༌། གཟའི་ཚོགས་དང༌། རྒྱུ་སྐར་སེམས་པ་དང༌། ཟས་རྙེད་པ་བདག་གིར་བྱེད་པ་དང༌། ཤ་ཟ་མོ་ལྟར་ནོར་བསྒྱུར་བར་སེམས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། མཁས་པ་ལ་མི་འདྲི་བ་དང༌། བདེ་བ་ལ་མགྲོན་དུ་འབོད་པ་དང༌། འདྲེ་ཞིང་གནས་པ་སྟེ་བཅུ་པོ་འདི་དག་གོ །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་སྤངས་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམ་པར་མི་གཡེང་པ་འབའ་ཞིག་ལ་གནས་པས་ཐུན་མོང་གི་བསམ་གཏན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །བྱེད་ལས་ནི་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཉིད་འཐོབ་པས་ཚེ་དེ་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲུབ་པའི་རྟེན་བྱེད་ལ། འབྲས་བུ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ནམ་ཐར་དང༌། ཟད་པ་དང༌། ཟིལ་གནོན་སོགས་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །མངོན་ཤེས་གནས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཙོ་བོ་
Chinese
不被（外缘）夺走的原因是止，完全了解它的自性，确定是胜观，如圣者《宝云经》所说：止是心一境性，胜观是如实地个别观察。因此，了知不执著于对境而安住，由此产生身心极度调柔，这就是等持，也就是止的自性，但也必须与胜观相关联。因为止暂时只是压制烦恼，不能断除障碍。而与止同一体性、同一本质、同一时间，具有断除障碍作用的个别观察智慧，能彻底摧毁习气，并且像幻觉一样看待一切法，因此是具有后得的胜观。如圣者《解深密经》所说：禅定能调伏烦恼，智慧能摧毁习气。以及《入无分别》所说：出世间的智慧能平等地看待一切法，如同虚空一般。之后获得的（智慧）则像幻术、阳焰和水中月亮一样看待（一切法）。如果区分，有凡夫受用、义善分别、如来善三种禅定。同样，有寻无寻等四种禅定，以及四无色定，这是种类的数量。未入道者的相续中的等持是禅定、无色定、凡夫受用。入道者的资粮道和加行道的等持，被称为能显现解脱道的义善分别。初地以上的圣者的等持，由于无漏，是如来善。如《楞伽经》所说：有凡夫受用禅定、义善分别禅定、如来善禅定。其中，凡夫受用禅定存在于未入道者的相续中的等持、禅定和无色定中，这是世间道。在两种出世间道中，义善分别禅定是入道后，通过资粮道和加行道的等持来显现解脱道。如来善禅定
English
The reason for not being robbed (by external circumstances) is quiescence (shamatha). Fully understanding its nature is definitely insight (vipashyana), as stated in the Noble Cloud of Jewels Sutra: 'Quiescence is one-pointedness of mind. Insight is accurate individual observation.' Therefore, knowing that one abides without clinging to objects, and from this arises extreme pliancy of body and mind, this is meditative stabilization (samadhi), which is the nature of quiescence, but it must also be related to insight. This is because quiescence only temporarily suppresses afflictions and does not eliminate obscurations. However, the wisdom of individual observation, which is of the same essence, the same nature, and at the same time has the function of eliminating obscurations, thoroughly destroys habitual tendencies and sees all phenomena as illusory, therefore it is insight with subsequent attainment. As stated in the Noble Sandhinirmocana Sutra: 'Dhyana (meditation) subdues afflictions, and wisdom destroys habitual tendencies.' And in the Entering Non-Conceptualization Sutra: 'The transcendental wisdom sees all phenomena equally, like the expanse of space. What is attained after that sees (all phenomena) as illusion, mirage, and moon in water.' If we differentiate, there are three types of dhyana: childish application, meaning-discriminating, and Tathagata-virtuous. Similarly, there are four dhyanas with and without investigation, and four formless absorptions, these are the number of types. The samadhi in the continuum of those who have not entered the path is dhyana, formless absorption, and childish application. The samadhi of those who have entered the path, in the stages of accumulation and application, is known as meaning-discriminating, which manifests the path of liberation. The samadhi of noble ones above the first ground is Tathagata-virtuous because it is without outflows. As stated in the Lankavatara Sutra: 'There are childish application dhyana, meaning-discriminating dhyana, and Tathagata-virtuous dhyana.' Among these, childish application dhyana exists in the continuum of those who have not entered the path, in dhyana and formless absorptions, this is the worldly path. Among the two transcendental paths, meaning-discriminating dhyana is the manifestation of the path of liberation through the samadhi of accumulation and application after entering the path. Tathagata-virtuous dhyana
Chinese
从第一地开始，就是圣者相续的无漏三摩地。一切的体性都是向内摄持心，因是忆念相续具有精进，如果外散就再次收摄回来，作用是生起安乐并且成就神通，果是获得现量等。其中，禅定的体性是心向内安住于一境，成就的因是忆念相续不断，必须依赖精进的助缘才能成办。如《经庄严论》所说：“心于内安住，依于念与勤。” 如此宣说。那时，如果作意散乱，就要用《般若波罗蜜多》中所说的九种安住方式来稳固寂止：所谓在彼处安住心，持续安住，返回安住，就近安住，调伏，寂静，极寂静，专注一境，平等安住。其中，第一是于所缘安住心。第二是于彼所缘持续安住。第三是了知散乱并舍弃。第四是舍弃散乱后，再三努力于彼所缘安住。第五是生起欢喜。第六是见到散乱的过患后，极度寂静不悦意。第七是遣除掉举和睡眠等。第八是没有现行造作而进入。第九是当心平等时，行舍。如是等等，慈氏怙主如此宣说。那时，应当努力断除三摩地的违品。出自《地藏十轮经》：此后，薄伽梵对大梵天说道：有十种不应安住和行持之法。如果瑜伽行者跟随这些恶行中的任何一种，那么欲界的善根也不会完全成就。即使成就了，也会立即丧失和退转，更不用说听闻色界和无色界的三摩地，以及三乘和一乘了。这十种是什么呢？即是：
English
From the first bhumi onwards, it is the stainless samadhi of the noble lineage. The essence of everything is to hold the mind inwards. The cause is continuous mindfulness with diligence. If it wanders, it is brought back again. The function is to generate happiness and accomplish siddhis. The result is the attainment of direct perception and so on. Among them, the essence of dhyana is that the mind abides in one-pointedness inwardly. The cause of accomplishment is continuous mindfulness, which must be accomplished relying on the auxiliary condition of diligence. As stated in the Ornament of the Sutras: "The mind abides inwardly, relying on mindfulness and diligence." Thus it is taught. At that time, if the mental activity is distracted and scattered, one should stabilize calm abiding with the nine ways of settling the mind as taught in the Perfection of Wisdom: namely, settling the mind on that and that, settling continuously, settling repeatedly, settling closely, taming, pacifying, completely pacifying, making one-pointed, and settling evenly. Among them, the first is settling the mind on the object. The second is settling continuously on that same object. The third is knowing and abandoning distraction. The fourth is abandoning distraction and then repeatedly striving to settle on that same object. The fifth is generating joy. The sixth is seeing the faults of distraction and completely pacifying displeasure. The seventh is dispelling dullness and sleep, and so on. The eighth is entering without manifest activity. The ninth is practicing equanimity when the mind has become even. Thus and so forth, the Protector Maitreya taught. At that time, one should strive to abandon the opposing factors of samadhi. From the Tenth Chapter of the Essence of Earth: Then, the Blessed One said to the Great Brahma: There are ten kinds of dharmas that should not be dwelt in or practiced. If a practitioner of yoga follows even one of these evil deeds, then even the roots of virtue in the desire realm will not be completely accomplished. Even if they are accomplished, they will immediately be lost and degenerate, let alone hearing about the samadhis of the form and formless realms, and the three vehicles and the one vehicle. What are these ten? They are: