Chinese
生起悦意忧伤。买卖和农耕被罪恶的友伴所抛弃。赋税和徭役以及琐事不会困扰人。鸟和野兽不会发出不悦耳的声音。清澈的水和果实的受用广大。岩石山的洞穴和树叶的楼阁宽敞。树木的阴凉如果相伴则感到安乐，什么时候我才能一起居住呢？那里的边陲是与村庄断绝的尽头，而牧区寺院至少也是超过远距离呼喊的寂静之处。那是对轮回感到厌倦的人们所喜爱的，忧伤自然而然地增长。没有买卖和农耕的分别念。不会被罪恶的友伴所欺骗。没有赋税和徭役。生活自然而然地容易获得，所以不会被琐事所困扰。鸟儿们发出悦耳的声音。野兽们悠然自得地嬉戏，所以没有丝毫的不和谐。清澈的水，花朵，果实，嫩芽，药物，根，叶子，风食等等都可以依靠，所以是圣者们喜悦的广大受用。天然的洞穴和树叶的楼阁事务稀少。树木的阴影擅长消除炎热，如果相伴则感到安乐，想到那些事物我们就能生起欢喜，并且对家庭和喧嚣的地方感到厌倦。教诲书信中说：根、果、皮、叶圆满的树木具备。无所依赖的森林，山间清凉的流水，没有停滞的地方。河水上涨的边缘，果实和花朵坠落装饰的 地方。因为喜悦而最终没有什么没有的，却被地狱般的家庭所欺骗而停留。如此说。从利益的角度赞叹说：在那里，有四季的新鲜客人。 显现变化，炫耀显现的森林们。 将自己不是烦恼作为理由。 请看走向七步的福德宣说。在那里，森林等等寂静的功德的差别是这样的：对有为法的自性没有实义并且各自离散的法执着为常，以及喜欢它们的恶劣智慧者，季节四季的变化非常动摇的自性，森林们像炫耀显现一样清晰地显示，因此产生出离心和
English
Increasing delightful sorrow. Trade and agriculture are abandoned by sinful companions. Taxes, levies, and trivial matters do not trouble people. Birds and wild animals do not make unpleasant sounds. Clear water and the enjoyment of fruits are vast. The caves of rocky mountains and the pavilions of leaves are spacious. The shade of trees, if accompanied, brings comfort, when will I be able to live together? The edge of that place is the end of the village's extinction, and the nomadic monastery is at least a secluded place beyond the reach of a distant shout. That is pleasing to those who are weary of samsara, and sorrow naturally increases. There is no discrimination of trade and agriculture. It cannot be deceived by sinful companions. There are no taxes or levies. Life is naturally easy to obtain, so it is not troubled by trivial matters. The birds make pleasant sounds. The wild animals play leisurely, so there is not the slightest disharmony. Clear water, flowers, fruits, sprouts, medicines, roots, leaves, wind food, etc. can also be relied upon, so it is a vast enjoyment that pleases the noble ones. Natural caves and leaf pavilions have few affairs. The shade of trees is skilled at eliminating heat, and if accompanied, it is comfortable. Thinking of those things, we can generate joy and feel weary of family and noisy places. In the teaching letter it says: Trees with roots, fruits, bark, and leaves are fully equipped. A forest without dependence, a cool stream of mountain water, a place without stagnation. On the edge of the rising river, adorned with fallen fruits and flowers. Because of joy, there is ultimately nothing that is not there, but it is deceived by a hellish family and stays. So it is said. Praising from the perspective of benefit: There, there are new guests of the four seasons. The forests that manifest change and show manifestation. Taking oneself not to be afflicted as a reason. Look at the proclamation of merit for walking seven steps. There, the difference in the qualities of the secluded places such as forests is this: Holding the nature of conditioned phenomena, which has no essence and is a dharma that disperses separately, as permanent, and even those with bad intelligence who like them, the nature of the forests, which is very shaken by the changes of the four seasons, clearly shows as if showing manifestation, thus generating renunciation and
Tibetan
་སྐྱོ་ཤེས་བཅོས་མ་ལས་འདས་པ་འཕེལ་ཞིང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བསྐུལ་མར་འོང་བས་རྩོད་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་ཡང་སྔ་མ་ལས། རི་སུལ་ཡངས་པར་སྐྱེ་བོ་བུན་ལོང་མེད་པས་རབ་བདེ་བ། །ཉེར་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེན་ནགས་ཚལ་སྔོ་འཁྲུངས་ཕྲེང་བས་སྦྲེངས། །ཆུ་ངོགས་སྙན་པ་ཕུ་ཆུའི་རྒྱུན་འདྲ་རྔ་ལྟར་སྙན་པ་ཡིས། །བདག་ཅག་ཉོན་མོངས་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་འདོན་ལ་སྒྲོགས་པ་ བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ནགས་ཚལ་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་ན་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བར་མི་ནུས་པས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང༌། རབ་བཏགས་ཀྱི་ཆ་ནས་དེ་དག་གིས་ནགས་སུ་ཕྱོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱས་ནས་སྒྲོག་པའི་ཚུལ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྐལ་པའི་བར་ཏུ་མེ་ཏོག་དང༌། བདུག་སྤོས་དང༌། ཞལ་ཟས་དང༌། བདེ་བར་སྦྱར་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐལ་པར་མཆོད་པ་བས། རབ་ཏུ་སྐྱོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དགོན་པར་ཕྱོགས་ཏེ་གོམ་པ་བདུན་ཙམ་བོར་ན་འདི་དེ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་དེ། ལུས་དང་སྲོག་ལ་བལྟ་བ་རབ་སྤོངས་ལ། །སྟོང་པ་ཞི་བ་མཆོག་ཏུ་བསྒོམ་པར་གྱིས། །བརྩོན་ཞིང་རབ་ཏུ་བརྩོན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང༌། །རི་དགས་བཞིན་དུ་དགོན་པར་གནས་པར་གྱིས། །ཞེས་དང༌། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ལ་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །གང་ཞེ་ན། འདུ་འཛི་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ དང༌། བྱ་བ་མང་པོར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་འདོད་པ་དང༌། དེའི་ལུས་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བ་དང༌། དེའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། ཚེགས་ཆུང་དུས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དང༌། ཚིག་དང་ཡེ་གེ་བསྟན་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དགོན་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཕན་ཡོན་བཅུ་པོ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །ཞེས་པ་དང་མཐུན་པར་ཟླ་བ་སྒྲོན་མ་དང་གང་བོས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པ་དངོས་བཤད་པ་ནི། གང་དུ་བསམ་གཏན་ཤིན་ཏུ་བརྟེན་པ་ནི། །ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུས་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི། །རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་སེམས་ཀྱི་སྲོག་ཤིང་ཅན། །གཅི
Chinese
厌离虚假之心得以增长，成为精进的策动，争论和烦恼也比以前更易平息。宽广的山谷里没有喧嚣的人群，非常安乐；广阔的受用，翠绿的森林，如念珠般连绵；清澈的河岸，如源头之水的潺潺流动，如鼓声般悦耳动听，仿佛在宣告：“我们不是烦恼的场所。” 如是说。因此，依靠寂静的森林，烦恼无法增长，这是对因的果的赞颂。从假立的角度来说，它们将趋向森林的功德作为如来教言的论据来宣告。如《圣妙吉祥真实名经》中说：如果有人以鲜花、焚香、食物和一切舒适的用具，在劫数中供养一切佛，不如以极度厌离之心趋向寂静处，行走七步，此功德更为巨大，不可估量。彻底抛弃对身体和生命的顾虑，修习空性和寂静。以精进和极度精进之心，如鹿一般安住在寂静处。以及，文殊菩萨开示佛土功德时说：舍利子，乐于安住寂静处者，将完全持有十种利益。何为十种？即：彻底舍弃喧嚣，依靠极度寂静，专注于禅定，不会有诸多事务，诸佛欢喜，其身安乐且不分离，其梵行不会有障碍，轻松获得三摩地，词句和文字的教导不会浪费，以及完全了知如所听闻之法义。舍利子，安住寂静处的菩萨将完全持有这十种利益。与此相符，月光童女和普贤菩萨所请问的经中也广为宣说。接下来是关于修习禅定的真实讲解：何处禅定得以稳固，即是增上心学的特征。缘起之身的仪轨是，毗卢七法，以心为命根。一
English
The mind of renunciation, surpassing the artificial, increases, becoming an impetus for diligence, and disputes and afflictions are more easily pacified than before. In the wide mountain valley, there are no noisy crowds, so it is extremely peaceful; vast enjoyments, lush green forests, strung together like rosaries; clear riverbanks, like the flowing of water from the source, as melodious as the sound of a drum, as if proclaiming, "We are not places of affliction." Thus it is said. Therefore, relying on the secluded forest, afflictions cannot increase, which is a praise of the effect on the cause. From the perspective of imputation, they proclaim the virtues of tending towards the forest as arguments for the teachings of the Tathagata. As it says in the "Arya Samadhiraja Sutra": If someone were to offer flowers, incense, food, and all comfortable implements to all the Buddhas for eons, it would be better to turn towards a solitary place with a mind of extreme renunciation and walk about seven steps, for this merit is even greater and immeasurable. Completely abandon concern for body and life, and meditate on emptiness and peace. With a mind of diligence and extreme diligence, abide in solitude like a deer. And, when Manjushri revealed the qualities of the Buddha-field, he said: Shariputra, one who delights in abiding in solitude will fully possess ten benefits. What are the ten? Namely: completely abandoning noise, relying on extreme solitude, being focused on meditation, not having many affairs, the Buddhas are pleased, their body is happy and inseparable, their pure conduct will not be obstructed, easily attaining samadhi, the teachings of words and letters will not be wasted, and fully understanding the meaning of the Dharma as it is heard. Shariputra, a Bodhisattva who abides in solitude will fully possess these ten benefits. In accordance with this, the "Chandraprabha Kumara Sutra" and the questions of Samantabhadra also extensively explain this. Next is the actual explanation of meditating on dhyana: Wherever dhyana is firmly established, that is the characteristic of higher training in mind. The ritual of the body of dependent arising is, the seven dharmas of Vairochana, with the mind as the life force. One
Tibetan
ག་ལས་གཉིས་པ་མིན་པའི་མཉམ་གཞག་བརྩོན། །དམིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བའི་འཛིན་དཔྱད་ཀྱིས། །ཡིད་ནི་དགེ་བའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་བཅིང༌། །སྤྲོས་པའི་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ནུབ། །སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་དེར་འཛིན་མེད་པ་ཡིན། །ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་མཉམ་གཞག་ལ། །ངོ་བོ་གཅིག་པའི་རྗེས་ཐོབ་ལྷག་མཐོང་སྟེ། །དེ་ ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་དགེ་བའི་དམིགས་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སོ་ཚུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་དེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། དེའི་མངོན་རྟོགས་བསླབ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་དང་པོར་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ། དེ་གོམས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ། དེ་གོམས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་ཞིང་དེས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་རྩ་བ་བཅད་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་ཚུལ། འདུལ་བ་སྨན་གྱི་གཞིར། དགེ་སློང་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་གོམས་པར་བྱས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གོམས་པར་བྱས་ན་ཤེས་རབ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་གོམས་པར་བྱས་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ལས་སེམས་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རང་རྒྱུད་ལ་འདོམས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྦྱོར། མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀའི་བསླབ་པ་ གསུམ་དབྱེ་ཞིང་བྱམས་པ་ལ་སོགས་ཏེ་ཚངས་པ་བཞིའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་འགེངས་པའི་བར་རྒྱས་པར་བརྗོད་པས་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར། ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་བརྗོད་བྱའི་དོན་མ་འཁྲུལ་བར་སྟོན་པས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསླབ་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལས་བསམ་གཏན་གྱི་གནས་འདི་ནི་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མར་བདག་གིས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་མངོན་པར་གདོན་པར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། རྒྱན་ལས། ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་དག་པ་དང༌། །ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་བྱེད་པ་དང༌། །དགེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་པས་ན། །བསམ་པ་དག་པ་ལྷག་བསམ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་འགོད་འདོད་ཀྱི་ལྷག་པ
Chinese
努力修持无有二取的等持，以任何对境的执著分别，将意系缚于善法之上，戏论显现融入法性一味。显现之境未断绝，然无有执取。识于境上不起分别，处于等持之中，本体一味的后得为胜观。其中，禅定的体性即是心专注于任何善的对境之上，如《宝云经》所说：‘等持自性即是心一境性。’此处，生起禅定的因是三种戒律，以及由此而证悟的三种学处。首先，若以共同小乘而言，由串习增上戒律而生起增上等持，由串习增上等持而生起增上智慧，由此断除烦恼之根本，获得解脱之理。如《毗奈耶·药事》中说：‘诸比丘，串习戒律能令等持长久安住，串习等持能令智慧长久安住，串习智慧能令心从贪欲、嗔恚、愚痴中彻底解脱。’因此，律藏以防护恶行的戒律调伏自心，从而使行境圆满。经藏分别大小乘之三种学处，广说慈爱等四梵住之心遍满世间，从而使增上心学得以正确修习。论藏无谬地阐释所诠之义，从而使增上慧学得以正确修习四圣谛，因此，此禅定之位即是增上心学的体性。最初入定时，应发起欲令一切众生现证菩提之大悲心。如《庄严经论》所说：‘宽广且浩大，清净且饶益，能成办广大之利益，唯以善性而超胜，意乐清净即是增上意乐。’如是，欲令一切有情安住于菩提心
English
Strive to cultivate equanimity that is free from dualistic grasping. With any object of focus, bind the mind to virtuous intentions. May the appearances of elaboration dissolve into the single nature of reality. The field of appearances is not cut off, yet there is no grasping. Consciousness does not conceptualize objects, but remains in equanimity. The subsequent attainment of superior insight is of one essence. Among these, the essence of meditation is the mind's single-pointed focus on whatever virtuous object is chosen, as stated in the Jewel Cloud Sutra: 'The nature of samadhi is the mind abiding in single-pointedness.' Here, the cause for the arising of meditation is the three types of discipline and the three trainings that realize them. Initially, if we consider the common Lesser Vehicle, superior discipline, when cultivated, gives rise to superior samadhi; the cultivation of that gives rise to superior wisdom, which cuts off the root of the accumulation of afflictions and attains liberation. As stated in the Vinaya-bhesajja: 'Monks, the cultivation of discipline causes samadhi to abide for a long time. The cultivation of samadhi causes wisdom to abide for a long time. The cultivation of wisdom causes the mind to be completely liberated from desire, hatred, and delusion.' Therefore, the Vinaya Pitaka disciplines one's own mind with the discipline of restraining misconduct, thereby perfecting the sphere of activity. The Sutra Pitaka distinguishes the three trainings of both the Greater and Lesser Vehicles, and extensively describes the four immeasurables, such as loving-kindness, filling the world, thereby correctly applying the superior training of mind. The Abhidharma Pitaka accurately explains the meaning of what is expressed, thereby correctly applying the superior training of wisdom to the Four Noble Truths. Therefore, this state of meditation is the characteristic of the superior training of mind. Initially, when entering meditation, one should generate great compassion, wishing to lead all beings to manifest enlightenment. As stated in the Ornament: 'Vast and extensive, pure and beneficial, accomplishing vast benefit, surpassing by virtue itself, pure intention is superior intention.' Thus, wishing to establish all sentient beings in the heart of bodhi