Tibetan
ས། །ཆུ་སྐྱར་བདེ་བ་འཕེལ་བར་འགྱུར། །དཔེར་ན་ཆུ་སྐྱར་ཞིག་གིས་ཉ་བཟུང་བ་ལས་ཇི་སྲིད་ཉ་དེ་མ་བོར་གྱི་བར་དུ་ཆུ་སྐྱར་གཞན་གྱིས་བསྙགས་ཏེ་རྩོད་པར་གྱུར་ནས། ཉ་དེ་བོར་མ་ཐག་རྩོད་པ་མེད་དེ་ བདེ་བར་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཟང་ཟིང་ལོངས་སྤྱོད་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་དུ་འཐབ་ཅིང་རྩོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ལ། ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀུན་སྤངས་ཏེ་མེད་པ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གདུང་བ་མེད་ཅིང་བདེ་བ་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ནོར་མེད་པ་དག་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་ཅིང་བྱ་བ་ཉུང་བས་བསམ་གཏན་འགྲུབ་སླ་བ་དང༌། ཁྱད་པར། ནོར་རྣམས་ཀུན་གྱི་ནང་ན་ཆོག་ཤེས་པ། །རབ་མཆོག་ལགས་པར་ལྷ་མིའི་སྟོན་པ་གསུངས། །ཀུན་ཏུ་ཆོག་ཤེས་མཛོད་ཅིག་ཆོག་མཁྱེན་ན། ནོར་མི་བདོག་ཀྱང་ཡང་དག་འབྱོར་པ་ལགས། །ཞེས་སྔར་དྲངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་དང་འགྲོགས་པའི་ཉེས་པ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རང་བཞིན་བྱིས་པ་སྟེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཉེས་པའི་སྤྲིན་གྱིས་འཁྲིགས། །བདག་ཉིད་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་མི་སྙན་སྒྲོག །ཉོན་མོངས་སྦྲུལ་ལྕེ་རྩུབ་མོའི་ཉམ་བག་བསྟེན། །དཔལ་འབྱོར་གཡོ་བ་གང་ལའང་རྟག་པར་སེམས། །བྱས་པ་མི་གཟོ་མགུ་བའི་གཟུགས་བརྙན་འཁྱོག །འཁོན་གྱི་མེ་ལྕེ་ཕྲ་མའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད། །སྤྲེའུ་བཞིན་དུ་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྟེར། །ཆུ་སྲིན་བཞིན་དུ་སྡིག་པའི་ལྟོ་བ་ཡངས། །སྦྲུལ་གདུག་བཞིན་དུ་སུ་དང་ཕྲད་པ་འཇོམས། །མེ་བཞིན་དགེ་པའི་ལྗོན་ཤིང་བསྲེག་འགྱུར་པའི། ། བྱིས་པའི་གྲོགས་ལས་རིང་དུ་བསྲིང་བར་བྱ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རང་བཞིན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པས་རང་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྐྱོན་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་བསྒོམ་མོ། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་མི་སྙན་པར་སྒྲོག་ཤེས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཁ་མི་ནོན་པས་དམུ་རྒོད་དང་སྡིག་པའི་ཆོས་འཕེལ་བ། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གཡོ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བའང་རྟག་པ་དང་བདེ་བར་མཐོང་ནས་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་དང་ཞི་བ་སྤང་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་ཅན་ཡིན་པས་སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱིས་དང་འགྲོགས་ན་བྱས་པ་ལ། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང༌། །འཁོར་བར་དགའ་བའི་གཏམ་ལ་སོགས། །མི་དགེ་ཅིས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང༌། །ཞེས་སོ། །ཁྱད་པར་དེ་དག་ནི་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་ཡིན་པས་ཕན་པའི་ལན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང༌། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་ཡིན་པས་མགུ་བའི་དུས་མེད་ཅིང༌། དགྲ་གཉེན་གང་དུའང་སྟངས་གཅོད་པར་དཀའ་བའི་ཚུལ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྐད་ཅིག་གཅིག་གི
Chinese
萨。水鸟安乐增长。例如，一只水鸟抓到鱼后，在鱼未脱手之前，其他水鸟会争先恐后地争夺。一旦鱼脱手，争夺便停止，恢复平静。同样，拥有越多俗世享受，争斗和争吵的痛苦就越大。如果完全放弃俗世享受，就不会有痛苦的折磨，而是获得安乐。如是说。因此，一无所有的人反而相反，因为事务少，更容易成就禅定。特别是：财富之中最殊胜，是知足少欲之心。天人导师如是说。时时知足吧，如果知足，即使没有财富，也是真正的富有。如前所引。与凡夫俗子交往的过患是：凡夫俗子的本性是幼稚的。幼稚之人被罪恶的乌云笼罩。他们赞美自己，宣扬他人的恶名。他们依赖烦恼之蛇粗糙的舌头。他们认为任何变动的财富都是永恒的。他们忘恩负义，扭曲满足的形象。仇恨的火焰被诽谤的风煽动。像猴子一样，他们制造各种伤害。像鳄鱼一样，他们扩张罪恶的胃。像毒蛇一样，他们摧毁每一个相遇的人。像火一样，他们会烧毁善良的树木。 应当远离幼稚之人的友谊。因此，幼稚凡夫的本性是充满烦恼的，他们将自己的缺点也视为优点。他们也擅长宣扬他人的缺点。由于无法控制烦恼，他们会增加粗暴和罪恶的法。他们认为轮回的本性是变动和痛苦的，但却认为是永恒和快乐的，因此总是努力放弃善良和寂静的事业。《入行论》中说：与孩童相伴，对于所做之事，自赞毁他以及喜欢轮回之语等，种种不善必定会产生。如是说。特别是，这些人忘恩负义，以伤害回报恩惠，并且有各种各样的欲望，所以没有满足的时候。无论对敌对还是友善，都难以把握分寸。《入行论》中说：一瞬间……
English
Sa. May the water bird's happiness increase. For example, when a water bird catches a fish, other water birds will compete and fight until the fish is lost. As soon as the fish is lost, the fighting stops, and they remain in peace. Similarly, the more worldly possessions one has, the more suffering of fighting and quarreling one experiences. But if one completely abandons worldly possessions, there will be no torment of suffering, and one will attain happiness. So it is said. Therefore, those who have no wealth are the opposite, because they have fewer affairs, it is easier to accomplish meditation. In particular: Among all riches, contentment is the most supreme. The teacher of gods and humans said so. Always be content, if you are content, even if you have no wealth, you are truly rich. As quoted before. The faults of associating with ordinary people are: The nature of ordinary people is childish. Childish people are covered with clouds of faults. They praise themselves and proclaim the bad names of others. They rely on the rough tongue of the serpent of afflictions. They think that any changing wealth is permanent. They are ungrateful and distort the image of satisfaction. The flames of hatred are fanned by the winds of slander. Like monkeys, they inflict various harms. Like crocodiles, they widen the belly of sin. Like venomous snakes, they destroy everyone they meet. Like fire, they will burn the trees of virtue. One should keep far away from the friendship of childish people. Therefore, the nature of childish ordinary people is afflicted, so they regard their own faults as virtues. They are also skilled at proclaiming the faults of others. Because they cannot control their afflictions, they increase rudeness and sinful Dharma. They think that the nature of samsara is changing and suffering, but they think it is permanent and happy, so they always strive to abandon the deeds of goodness and peace. In the Bodhicharyavatara it says: If you associate with children, for what you have done, self-praise and disparagement of others, and words that delight in samsara, all kinds of non-virtue will surely arise. So it is said. In particular, these people are ungrateful, repaying kindness with harm, and they have all kinds of desires, so there is no time for satisfaction. It is difficult to judge the measure of whether to be hostile or friendly. In the Bodhicharyavatara it says: In a single moment...
Tibetan
ས་མཛའ་འགྱུར་ལ། །ཡུད་ཙམ་ཞིག་གིས་དགྲར་ཡང་འགྱུར། །དགའ་བའི་གནས་ལ་ཁྲོ་བྱེད་པས། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མགུ་བར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོན་དང་དབྱེན་གཅུགས་ལ་དགའ་བས་དྲན་པ་ཉེ་བར་མི་འཇོག་ཅིང༌། མཐུན་པའི་ཚོགས་ དང་འབྱར་བར་མི་བྱེད་པས་ཕྲ་མའི་རླུང་ཆེན་ལྡང་ལ། སྤྲེའུ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་གནོད་པའི་རྒྱུར་འོང་བ་དང༌། མང་པོར་ཚོགས་ན་འཐབ་པ་དང༌། འགྱེད་པ་དང༌། རྩོད་པ་མང་ལ་གཉིས་སུ་ཚོགས་ཀྱང་ཀྱལ་ཀ་དང་ཀུ་རེའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཚུལ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པ། །མང་པོ་དག་ནི་རྩོད་པར་འགྱུར། །གཉིས་པོ་དག་ནི་གཏམ་བཅས་འགྱུར། །གཞོན་ནུ་མ་ཡི་གདུ་བུ་བཞིན། གཅིག་པུ་ཞི་བར་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཞོན་ནུ་མའི་གདུ་བུ་ནི། དཔེར་ན་བུད་མེད་གཞོན་ནུ་མ་ཞིག་ཙནྡན་བརྡར་བ་ན་ལག་པའི་གདུ་བུ་མང་པོར་འཁྲུལ་བ་མ་བདེ་ནས་རིམ་གྱིས་ཕྱུང་སྟེ་གདུ་བུ་གཉིས་ཤིག་བཞག་པ་ལས་དེ་ཡང་འཐབས་ནས་མ་བདེ་སྟེ། གཅིག་བཞག་པས་བདེ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན། དགོན་པའི་གནས་དེར་ཡང་གྲོགས་པོ་དང་རྩོད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། གཉིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས། གཅིག་འདུག་པ་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་དཱ་ན་ཤཱི་ལས་བཤད་དོ། །ཁྱད་པར་དེང་སང་ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྙིགས་མ་ལྔའི་གདོན་གྱིས་གཟིར་བས་རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་འཚེ། ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་སྨོད། ཕྱོགས་དང་རིས་ སུ་གཅད་པ་ལ་དགའ་ནས་རང་ཕྱོགས་བསྲུངས་ཀྱང་དེ་དང་ཡང་མི་མཛའ་བའི་ཚུལ། རྒྱལ་པོ་ལ་སྤྲིང་བར། ཇི་ལྟར་ཕན་གདགས་དེ་ལྟར་གནོད། །ཡོད་ན་སྐྱོ་དང་མེད་ན་གདུང༌། །འགྲོགས་ན་སྐྱོན་མཐོང་རྩོད་འགྱུར་པ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལགས། །ཞེས་དང༌། གཞན་ཡང་སྐལ་པ་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལའང་ཕྲག་དོག་དང་མཉམ་པ་ལ་གནོན་སེམས། དམའ་བ་ལ་སུན་འབྱིན། འབྱོར་ཞིང་བསྟོད་བཀུར་ཅུང་ཟད་མཐོང་ན་ནི་དྲེགས་པར་འགྱུར་ལ། རང་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་ཐོས་ནའང་ཁོང་ཁྲོ། གསོད་པ་དང༌། འཕྲོག་པ་དང༌། རྔོན་པའི་ལས་ཐབས་ལ་དགའ་བས་སྡིག་པའི་ལྟོ་བ་ཆུ་སྲིན་ལས་ཆེ། དོན་ནི་ཉུང༌། བྱ་བ་ནི་མང༌། རྣམ་པར་གཡེང༌། འདུ་འཛི་ལ་དགའ། སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བ་འབའ་ཞིག་པས་དུག་སྦྲུལ་བཞིན་དུ་ཕྲད་ཚད་ལ་གནོད་པ་སྟེར། དེ་དང་འདྲིས་པ་དང༌། བཤེས་པ་དང༌། བསྟེན་གྲོགས་བྱས་པས་ཀྱང་མེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་བསྲེག་པས་ཆོས་ལས་རང་བཞིན་དུ་ཉམས་པར་འགྱུར་
Chinese
友谊会改变，顷刻间也会变成敌人。对快乐的事也生气，很难让普通人感到满意。因此，喜欢争吵和挑拨离间，就不会把正念放在心上，不与和睦的团体亲近，谗言的风就会大作。像猴子一样，所有的行为都会成为伤害的根源。很多人聚在一起就会争斗、打架、争吵，即使两个人在一起，也是闲聊和玩笑的根源。世尊在经部中说：人多了就会争吵，两个人就会有话说，像年轻女子的手镯一样，独自一人才能平静。因此，年轻女子的手镯是这样的：例如，年轻女子在磨檀香时，因为手上戴着很多手镯而感到不舒服，逐渐取下手镯，只留下两个，但这两个也会互相碰撞，仍然不舒服，只剩下一个时才会感到舒服。同样，在寺院里也会和朋友争吵，两个人也会成为烦恼的对境，所以独自一人是值得赞扬的。这是学诚大师所说的。特别是现在，处于五浊恶世末期的众生，被五浊的邪魔所困扰，无缘无故地通过身语意三门伤害他人，诽谤佛法和僧众，喜欢分帮结派，即使守护自己的派别，也无法与他人和睦相处。献给国王的信中说：越是想帮助，就越是造成伤害。拥有时感到悲伤，没有时感到痛苦。相处时看到缺点，发生争吵。这就是众生的本性。此外，对于不平等的人，会嫉妒，对于平等的人，会压制，对于地位低下的人，会轻视。如果看到别人稍微富裕或受到赞扬，就会变得傲慢，即使听到自己稍微的缺点也会生气。喜欢杀戮、抢劫和狩猎，罪恶的肚子比摩羯鱼还大。事情少，事情多，心散乱，喜欢热闹，只会造恶业，像毒蛇一样，遇到谁就伤害谁。与这样的人交往、做朋友、成为侍从，就像火一样，会烧毁善行的树木，自然会从佛法中堕落。
English
Friendship changes, and in an instant, it can turn into enmity. Being angry at things that bring joy, it is difficult to please ordinary people. Therefore, being fond of quarrels and sowing discord, one does not keep mindfulness close, and does not associate with harmonious groups, so the great wind of slander arises. Like a monkey, all actions become a source of harm. When many gather, there is fighting, quarreling, and much disputing, and even when two gather, they are a source of idle talk and jokes. The Bhagavan said in the Sutra: 'Many will quarrel, two will have words, like the bangles of a young woman, one should abide in peace alone.' Therefore, the bangles of a young woman are like this: for example, when a young woman is grinding sandalwood, she feels uncomfortable with many bangles on her arm, gradually removes them, leaving only two, but even these two clash and are uncomfortable, so she is comfortable only when one is left. Similarly, in a monastery, one will quarrel with friends, and even two will become objects of affliction, so being alone is praised. This is what the teacher Danaśīla said. In particular, nowadays, beings in the degenerate age of the five hundred, afflicted by the demons of the five degenerations, harm others through body, speech, and mind for no reason, slander the Dharma and the Sangha, and delight in dividing into factions, and even when protecting their own faction, they cannot be harmonious with others. In a letter to the king, it says: 'The more one tries to help, the more harm one causes. When one has, one feels sorrow, and when one does not have, one feels pain. When one associates, one sees faults and quarrels arise. This is the nature of beings.' Furthermore, one is jealous of those who are not equal, suppresses those who are equal, and despises those who are inferior. If one sees others slightly wealthy or praised, one becomes arrogant, and even if one hears a slight fault of oneself, one becomes angry. Being fond of killing, robbing, and hunting, the belly of sin is larger than that of a crocodile. Little meaning, much activity, distracted, fond of bustle, only creating evil deeds, like a poisonous snake, harming whoever one encounters. Associating with such people, being friends with them, and becoming their attendants, is like fire, burning the trees of virtue, and one naturally falls away from the Dharma.