Tibetan
འི་བསམ་པ་མངོན་དུ་བྱས་ལ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱ་ཞིང་ཅི་ནུས་པའི་མཆོད་པ་དང༌། བཤགས་པ་ལ་སོགས་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱས་རྗེས། སྟན་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་ལ་རྣམས་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ངམ། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པ་ཡང་རུང་སྟེ། མིག་ཧ་ཅང་མི་དབྱེ། ཧ་ཅང་ མི་ཟུམ་པར་སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད། ལུས་ཀྱང་དགྱེ་སྒུའི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་མ་ལྷུང་བ་དྲང་པོར་བསྲང༌། ཕྲག་པ་མཐོ་དམན་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཉམ་པར་བཞག །སྣ་དང་ལྟེ་བ་ནི་དྲང་པོར་བསྟུན། ལྕེ་ཡང་སོའི་དྲུང་དུ་བཞག །དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བའང་སྒྲ་ཅན་དང༌། རྔམ་པ་དང༌། རྒོད་པ་ཅན་དུ་མི་གཏོང་བར་དལ་བུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་འཇུག་དང༌། དྲན་པ་ནང་དུ་བཞག་སྟེ་འདུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འདུག་ནས་ཐོག་མར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་བྱིན་རླབས་ཅན་སྔར་མཐོང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་མཚན་དཔེའི་རང་བཞིན་ཐོས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གིས་སེམས་འཇོག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་པར་གཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བསྒྲུབ་གཞི་ནི་སེམས་ཡིན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་དཀོན་ཅོག་བརྩེགས་པ་ལས་འོད་སྲུང་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་དོ། །གང་མ་རྙེད་པ་དེ་མི་དམིགས་སོ། །གང་མི་དམིགས་པ་དེ་འདས་པའང་མ་ཡིན། མ་འོངས་པའང་མ་ ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་དངོས་པོ་གཟུགས་ཅན་ནམ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་གང་ལའང་དམིགས་པ་གཏད་དུ་རུང་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མཐའ་དག་ཞི་ནས་སྤྲོས་པའི་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ནུབ་ཅིང༌། ནུབ་པ་དེ་ཡང་སྣང་ཆ་འགགས་པའི་གླེན་པ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ། དངོས་པོ་མེད་པས་ཕྲ་བ་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་བལྟ་དཀའ་བ་སྟེ། སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་འདུ་ཤེས་བཅོམ་པ་ནི་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་སྤངས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྙོམས་པའི་ས། །ཞི་བ་ཕྲ་སྟེ་བལྟ་དཀའ་བ། འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པས་ན། །དེ་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་དྲན་པའི་ཐག་པས་བཏགས་ནས་དམིགས་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་ཤིང་བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་
Chinese
从而显现意念，向十方诸佛和菩萨顶礼，尽力供养，忏悔等等，行持七支之后，在非常舒适的坐垫上，结跏趺坐或半跏趺坐都可以，眼睛不要睁得太大，也不要闭得太紧，而是注视鼻尖。身体也不要向前后倾斜，而是正直端身。双肩保持水平，不要一高一低。鼻子和肚脐对齐。舌尖抵住上颚。呼吸也要避免发出声音、粗重和急促，而是以缓慢、自然的方式进行呼入和呼出，并将正念放在内心而安住。如此安住后，首先将心专注于先前见过的具有加持力的如来身像，以及听闻过的佛陀降临世间的功德和相好，从而修持止观。如《圣三摩地王经》所说：犹如金色之身躯，世间怙主极庄严，于彼所缘何者住，菩提萨埵彼安住。如是。此外，修持的基础是心，而心的自性如《宝积经》所说：世尊，若遍寻觅心，则不可得。何者不可得，彼则不可缘。何者不可缘，彼非已逝，亦非未来，亦非现在生起。因此，可以专注于任何有形或无形的物体。平息对外境的一切散乱，使显现的现象融入法性一味之中。而融入也不是进入到现象停止的愚痴状态，而是自性寂静。因为没有实体，所以微细，因为没有成立自性，所以难以观察。不是现象的境灭绝，而是断除了对境的执着，这是具有极度断除过患的三摩地。如前者所说：三摩地乃寂静处，寂静微细极难见，由断一切诸分别，是故名为三摩地。如是安住于此状态，以正念之绳系缚，使专注持续不断，并防止掉举和沉没等。
English
Thus manifesting intention, prostrate to all Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, make offerings to the best of your ability, perform confession, etc., and after performing the seven branches, on a very comfortable cushion, either sit in the full lotus posture of Vairochana or the half lotus posture is also fine, do not open the eyes too wide, nor close them too tightly, but focus on the tip of the nose. The body should not lean forward or backward, but be upright. Keep the shoulders level, without being high or low. Align the nose and navel in a straight line. Place the tongue against the root of the teeth. The breath should also not be noisy, heavy, or rushed, but inhale and exhale slowly and naturally, and abide with mindfulness placed within. Having abided thus, first focus the mind single-pointedly on the blessed form of the Tathagata previously seen, and the qualities and marks of the Buddha's appearance in the world that have been heard, thereby cultivating calm abiding. As it says in the Noble Samadhiraja Sutra: Like a body of golden hue, The protector of the world is utterly beautiful, Whoever places their mind on that object, That Bodhisattva abides in equipoise. Thus it is. Furthermore, the basis of cultivation is the mind, and its nature is as stated in the Ratnakuta Sutra: World Honored One, if one searches everywhere for the mind, it cannot be found. That which cannot be found is unobservable. That which is unobservable is neither past, nor future, nor presently arising. Therefore, it is permissible to focus on any object, whether form or formless. Pacify all distractions towards external objects, and let the appearance of elaboration dissolve into the nature of the single Dharmata. And this dissolving is not entering into a state of foolishness where appearances cease, but is naturally peaceful. Because there is no entity, it is subtle, because its characteristics are not established, it is difficult to observe. It is not that the field of appearance ceases, but that the perception of grasping at it is destroyed, this is the samadhi that possesses the utter abandonment of faults. As the former says: Samadhi is a place of equanimity, Peaceful, subtle, and difficult to see, Because all perceptions are destroyed, Therefore it is called samadhi. Abiding in such a state, bound by the rope of mindfulness, keep the focus continuous, and prevent sinking and excitement, etc.