Tibetan
པའི་ཚུལ། ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ན་གནོད་པའི་ངོ་བོ་ལ། །མཚན་ཉིད་མེད་དེ་ཆུ་ཡི་རི་མོ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་ཁྲོ་གཉེར་རྩུབ་མོ་ཞིག་པའི་མོད། །མཁའ་བཞིན་རྣམ་པར་སྟོང་ལ་ཐོབ་ཤོར་མེད། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བཟོད་པ་ནི། གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམ་པ་བཞིས་རྟོག་པ་བསལ་ནས། ཡུལ་ཅན་གྱིས་སེམས་ལ་བརྟགས་པ་ན། གནོད་པའི་རང་བཞིན་གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོས་མཚན་ཉིད་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཆུའི་རི་མོ་ནི་མོད་ལ་བྱུང་ཡང་མོད་ལ་མེད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན། འདུ་བྱེད་ཀྱིས་བསྡུས་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཁྲོ་གཉེར་གློ་བུར་བ་ཞིག་པའི་མོད་ལ་ཁྲོ་བའི་སེམས་བྱུང་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་འགོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་བསམས་ནས་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་སྐད་ཅིག་གིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མཉམ་པར་གནས་ན་རང་གི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐོབ་ ཤོར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པ་ལས། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་ཞིང༌། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། །སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་མཉམ་པ། །བཟོད་པ་འདི་ལ་ཐམས་ཅད་གཏོད་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་ལྟར་ཤེས་ན་སྤྲུལ་པ་ལྟའི། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྲོ་མི་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། དེ་ལྟར་སྟོང་པའི་དངོས་རྣམས་ལ། །ཐོབ་པ་ཅི་ཡོད་ཤོར་ཅི་ཡོད། །ཅེས་དང༌། འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ཏེ། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ནི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ས་བདུན་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའོ། །ཞེས་སྤྱོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །ཡང༌། གང་ཕྱིར་བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་གསུམ་ཉམས་ན། །སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་གཞན་ལྔ་ཡང༌། །ཕྱི་མཐའ་དགྲ་ཡིས་བསྐོར་བའི་བཤུལ་ལམ་བཞིན། །འདོད་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་དཀའ་བློ་སྟོབས་བསྐྱེད། །དེ་ལ་བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་གསུམ་ལས་ཕྱོགས་དང་པོ་དཀའ་བ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པའི་སྲོ་ཤི་ནས་སེམས་ཞུམ་པར་གྱུར་ན་ལམ་གྱི་བར་ཆད་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ནི་ལས་ཀྱིས་གཞན་དབང་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་བདེ་བའི་རྒྱུ་ནི་ཉུང་ལ། སྡུག་བསྔལ་ གྱི་རྒྱུ་ནི་མང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་སྤྱོད་
Chinese
之理。若极度审察，则于损害之自性，无有体性，如水中之纹。念头、怒容、粗暴止息之顷，如虚空般空寂，无得失。于此，超离世间之安忍是，于损害之境，以颠倒四相破除分别念后，有境者于内心审察时，损害之自性，仅是由突发之因缘所生，而无以自性体性恒常执持之能力。譬如水之纹路，顷刻产生亦顷刻消失般。由诸行所摄，具分别之怒容突发止息之顷，所有剩余之嗔恚心生亦将止息。何以故？因具有心之故，特意思虑后，如幻化般刹那产生。若于彼性中安住，则自性不生之故。如虚空般，因无分别之故，无得失。如是，于《地藏十轮经》中云：“诸行皆寂静，分别念皆断，心如虚空等，一切托付此安忍。”又，《入行论》云：“如是知已如幻物，于诸事物不生嗔。”又云：“如是空性诸事物，何有可得何有失？”此乃依于胜义谛之理，行于法之安忍。于信解行地，是随顺于语；于七地，是随顺相应；于八地等，是于无生法之安忍。如是《入行论释》中说。又，何以故，安忍之三苦行若衰损，则布施等其余五度亦如外围为敌所绕之路途般，难以到达所欲之处，应生起智慧之力。于此，安忍之三苦行中，第一品尝痛苦之安忍若消亡，心生怯懦，则将成为道之大障碍。如是，士夫众生皆是为业所系缚，安乐之因少，痛苦之因多故，行
English
The reason for this is that if one examines it closely, the nature of harm has no characteristics, like ripples in water. The moment thoughts, angry expressions, and harshness cease, it is empty like the sky, without gain or loss. In this context, transcendent patience is when, regarding the object of harm, one eliminates conceptualizations with the four reversed aspects. When the subject examines the mind, the nature of harm arises only from sudden causes, and it does not have the ability to constantly hold characteristics by its own nature. For example, like ripples in water that appear and disappear in an instant. Gathered by formations, the sudden cessation of anger with conceptualizations causes the cessation of all remaining anger-arising minds. Why? Because it has a mind, and after deliberately thinking, it arises in an instant like an illusion. If one remains in that very nature, then because there is no arising of self-nature, like the sky, because there is no conceptualization, there is no gain or loss. As it is said in the "Ten Wheels of Ksitigarbha Sutra": "All formations are completely pacified, all conceptualizations are completely abandoned, the mind is equal to the sky, everything is entrusted to this patience." Also, in the "Bodhicharyavatara": "Having understood thus, like illusions, one does not become angry with all things." And: "Thus, in empty things, what is there to gain, what is there to lose?" This is patience that practices the Dharma based on the principle of ultimate truth. In the stage of faith, it follows the words; in the seventh stage, it is in accordance; in the eighth stage and so on, it is patience towards the unborn Dharma. As explained in the commentary on the "Bodhicharyavatara." Furthermore, why is it that if the three austerities of patience decline, the other five perfections, such as generosity, are like a path surrounded by enemies, making it difficult to reach the desired place, and one should generate the power of wisdom. Among the three austerities of patience, if the first, the patience of enduring hardship, perishes and the mind becomes timid, then it will become a great obstacle on the path. Thus, all beings are bound by karma, and the causes of happiness are few, while the causes of suffering are many, so practice
Tibetan
འཇུག་ལས། བདེ་བའི་རྒྱུ་ནི་རེས་འགའ་ཞིག །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རང་གི་སྔོན་ལས་སམ། གཞན་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་ན་དེའི་སེམས་ཁྲལ་ལམ། བྱེད་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་དཀའ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའམ། དཀའ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བཟོད་སྲན་ཆུང་བ་དེ་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཤེས་པ་ཞིག་མེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། བུ་མོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པར་དཀའ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་ཞུགས་ཀྱང་སེམས་སྲབ་མོར་གྱུར་ཏེ་བརྟན་ཚུགས་པའི་སྙིང་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་ན་དཀའ་བའི་གནས་ཆུང་ངུས་ཀྱང་ལམ་ལས་ལྡོག་པའི་རྐྱེན་བྱེད་ལ། སྙིང་སྟོབས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་སྡར་མའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལས་ལྡོག་པས་སྡུག་བསྔལ་དང་དཀའ་སྤྱད་ཆེན་པོ་ཡང་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་སྟེ། དཔེར་ན་དཔའ་ཞིང་བརྟུལ་ཕོད་པའི་སྐྱེས་བུ་གཡུལ་ངོར་ཞུགས་པ་དེས་རང་གི་ཁྲག་བོ་བ་མཐོང་ན་སླར་ལ་སྙིང་སྟོབས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་ལ། ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མ་ལྟར་ཡང་ཞིང་གཡོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་སྡར་མར་གྱུར་པ་དག་ནི་གཞན་གྱི་ཁྲག་མཐོང་ནའང་བརྟབས་ནས་བོག་ཅིང་ འགྱེལ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལ་ལ་བདག་གི་ཁྲག་མཐོང་ན། །དཔའ་བརྟན་ལྷག་པར་སྐྱེ་འགྱུར་ཡོད། །ལ་ལ་གཞན་གྱི་ཁྲག་མཐོང་ཡང༌། །བོག་ཅིང་བརྒྱལ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད། །དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངང་བརྟན་དང༌། །སྡར་མའི་ཚུལ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ན་གནས་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་དང༌། སྤྱོད་ལམ་དང༌། ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། སློང་མོས་འཚོ་བ་དང༌། མངོན་པར་བརྩོན་པས་དུབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དང༌། འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པའི་རྣམ་གྲངས་བརྒྱད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་ལ། དང་བའི་ཡུལ་དང༌། མངོན་དུ་བྱ་བ་དང༌། འདོད་པའི་ཡུལ་དང༌། བླང་དོར་དང༌། བསྒོམ་པའི་ཡུལ་དང༌། རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། མོས་པའི་དང༌། ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ཏེ་སྤྱིར་བརྒྱད་ཚན་གཉིས་སུ་བྱང་ས་ལས་བཤད་པའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུའི་རྣམ་པར་ཐར་པས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་ཉམས་ན། ཁྲོ་བའི་སེམས་དེ་ཉིད་ཁོ་ནས་བདག་ཉིད་ལ་སྡུ
Chinese
《入行论》中说：“安乐之因偶一有，痛苦之因极繁多。”这或者依赖于自己的前世业力，或者依赖于其他的因缘。如果投入到善业之中，就会体验到由此产生的操心或者行为所带来的各种困难。这时，对于痛苦的遍计，或者对于困难的承受力较小，必须要有通过勇气将其转化为道的能力。如《宝鬘论》中说：“为了摧毁你所有的烦恼，应当生起难以忍受之心。”如果进入大乘道，却变得心胸狭窄，不具备坚定的勇气，那么即使是微小的困难也会成为从道中退转的因素。而具备强大勇气的人，因为远离了懦夫的行为，即使是巨大的痛苦和苦行也能成为道的助伴。例如，勇敢而果断的人投入战场，看到自己的鲜血，反而会更加激发勇气。而像木棉花瓣一样轻浮摇摆不定的人，即使看到别人的鲜血也会惊慌失措，昏厥倒地。《入行论》中说：“有些人见己血，勇气倍复生，有些人见他血，惊惶便闷绝，此由怯弱与，勇毅之所致。”因此，对于处所、世间法、行为、全面接受佛法、乞讨为生、因精进而疲惫、利益众生、依赖于临时的事务，这八种是接受痛苦的忍耐的类别。同样，对于必须思维佛法的忍耐，有信心的对境、显现之所为、欲望的对境、取舍、禅修的对境、随行、信仰的和所知之境，通常在《菩提道次第论》中分为两组八个方面，也应当以常啼菩萨的传记来修持。第二方面，如果失去了对损害毫不在意的忍耐，仅仅是愤怒的心本身就会给自己带来痛苦。
English
The Bodhisattvacharyavatara says, "The cause of happiness is rare, the cause of suffering is very abundant." This depends on one's own past karma or on other conditions. If one engages in virtuous deeds, one will experience various difficulties caused by the worries or actions arising from it. At that time, it is necessary to have the ability to transform the perception of suffering or the lack of tolerance for difficulties into the path through courage. As the Ratnavali says, "To destroy all your afflictions, you should generate an unbearable mind." If one enters the Mahayana path but becomes narrow-minded and lacks steadfast courage, even small difficulties will become factors for turning away from the path. Those who possess great courage, because they turn away from the behavior of cowards, even great suffering and asceticism become companions on the path. For example, when a brave and decisive person enters the battlefield and sees their own blood, it becomes a cause for further courage. But those who are as light and wavering as cottonwood petals, even seeing the blood of others, become frightened, faint, and fall down. The Bodhisattvacharyavatara says, "Some, seeing their own blood, have their courage redoubled; others, seeing the blood of others, faint and collapse. This is due to the difference between cowardice and bravery." Therefore, the eight categories of accepting suffering are: dwelling, worldly dharmas, conduct, fully embracing the Dharma, living by begging, being exhausted by diligence, benefiting sentient beings, and relying on temporary affairs. Similarly, for the patience of necessarily contemplating the Dharma, there are the object of faith, what is to be manifested, the object of desire, what to accept and reject, the object of meditation, following, faith, and the object of knowledge. Generally, in the Bodhisattvabhumi, it is explained in two sets of eight aspects, which should also be practiced through the biography of the Bodhisattva Sadāprarudita. Secondly, if the patience of not caring about harm is lost, the mind of anger itself will bring suffering to oneself.