Tibetan
ན་བཅུ་གཅིག་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དོན་བྱ་བ་བཅུ་གཅིག་རེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རྩ་འགྲེལ་གྱིས་སྟོན་ཏོ། །འདིར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་ལྔའི་ཉེར་གནས་ སེར་སྣ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། འཁོན་འཛིན་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱང་བ་སྟེ་རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལྔ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཉེར་གནས་དགེ་བའི་ཕན་ཡོན་དང༌། དགེ་བའི་རྒྱུ་དང༌། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། མ་ལོག་པ་དང༌། དགེ་བ་སྡུད་པའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ལྔ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་ནས་དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་ལྔ་དང་བར་དུ་གཅོད་པ་སྤོང་པ་ནི་དགེ་བ་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལའང་བརྟག་པའི་གནས་དྲུག་གསུངས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། །གང་ལ་བརྟག་པ་དྲུག་དུ་གསུངས་པ་ཡང༌། །རང་གི་ཆོས་ལ་འབྱོར་རྒུད་བརྟག་པར་འདུ། །རང་ཉིད་ཆོས་ལམ་མ་ཉམས་གཞན་དོན་བྱ། །རང་དོན་ཉམས་པའི་སོ་སྐྱེས་འཁྲུལ་པ་བརྟག །དེ་ལ་བརྟག་པ་དྲུག་ནི་བསྡུ་བ་ལས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྩོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་དྲུག་ལ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དང་ཟང་ཟིང་གིས་ཕོངས་པ་དང་ཟང་ཟིང་འབྱོར་པ་དང་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་དང་ཆོས་ཀྱིས་འབྱོར་པ་ནི་གནས་དྲུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཟང་ཟིང་གིས་ཕོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་མ་རྙེད་པ་རྣམས་མི་རྙེད་པ་དང་རྙེད་ཅིང་འཇུག་པ་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ པའོ། །ཟང་ཟིང་འབྱོར་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པ་ཉམས་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་དོན་དམ་པ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་སྔོན་དུ་མ་ཐོས་པ་མཉན་དུ་མེད་པ་དང༌། སྔོན་མ་ཐོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྔོན་མ་བསམས་པ་བསམ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཐོས་པའི་བར་ཆད་དང་བསམ་པའི་བར་ཆད་དང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་བརྗེད་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་མ་ཐོབ་པ་མི་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཆོས་འབྱོར་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་ནི་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གིས་འབྱོར་པ་དང་རྒུད་པའི་གཞི་ཡིན་པས་གཞན་བཞི་པོ་ཡང་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུའོ། །དེ་ལྟར་གནས་དྲུག་ལ་བརྟགས་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་ཚུལ་ཡང་བསྡུ་བའི་དོན་གོ་བདེ་བར་དྲངས་ན། བདག་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་པའི་གནས་ཉམས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་ན་གཞན་དོན་ལ་གཙོ་བོར་བྱ་ཞིང༌། བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཕྱིས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྲུབ་པའི་སླད་དུ་རང་གི་འཁྲུལ་པའི་བསམ་པ་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་བུས་བརྟགས་ནས་ཉམས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དག་ཀྱང་བསྲུང་བ་ལ་གཙོ་བོར་བྱ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ ཐབས་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞན་དོན་ཡང་ཞར་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གཞན་ལ་ཕན་པ་རླབས་ཆེན་འགྲུབ་སྲིད་ན། །བཅས་པ་ཆུང་ངུ་བག་ཡངས་གནང་བའི་སྐབས། །ཡོད་དེ་གྲོང་ཁྱེར་ཕྱིར་ན་གྲོང་བརྡལ་དང༌། བདག་ཕྱིར་ས་གཏོང་ཆོས་ཕྱིར་བདག་ཀྱང་གཏོང༌། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཐབས་དང༌། དངོས་པོར་བལྟ་བ་ཅན་གྱི་སེམས་རྙོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆ་ལས་ལྡོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོས་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རླབས་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་ངེས་ན། འོག་མའི་ལུས་ངག་གི་བཅས་པ་ཕྲ་མོ་ལ་བར་དུ་གཅོད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང༌། ཐབས་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། རྣམ་ཐར་དང༌། ཡོན་ཏན་དམ་པའི་འབྱུང་གནས་སེམས་དགེ་བའི་བསླབ་པ་གང་ཡིན་པ་དང་དུ་བླང་སྟེ། སྙིང་བརྩེ་ལྡན་ཕྱིར་བྱམས་ཕྱིར་དང༌། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་པ་གོང་ལྟར་རོ། །དེའང་དོན་འབྲས་ཉམས་ཆུང་ངུའི་ཕྱིར་དོན་ཆེན་པོ་བཏང་བ་མ་ཡིན་པར་དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུ་དོན་ཆུང་བཏང་ནས་མཐར་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་དམ་པའི་ཆོས་བསྲུངས་པ་ཁོ་ན་ལས་ཉམས་པ་མེད་པ་དགོས་ཏེ། སྐྱེས་རབས་ལས། ཁྱིམ་གྱི་ཕྱིར་ན་གཅིག་བཏང་དེ། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ན་ཁྱིམ་བཏང་ ངོ༌། །ལྗོངས་ཀྱི་ཕྱིར་ན་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། །བདག་གི་དོན་དུ་ས་བཏང་ངོ༌། །ཆོས་གྱི་ཕྱིར་ན་བདག་ཀྱང་གཏོང༌། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་སྡོམ་པ་བླངས་པ་ཙམ་ནས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ལ་བསླབ་དགོས་པ་ཡིན་ཀྱང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དེ་སྲིད་དུ་གཞན་དོན་གནད་དུ་འགྲོ་དཀའ་བས་ས་མཚམས་དང་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་གཙོ་ཆེ་བར་སློབ་པའི་ཚུལ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཡི་དམ་བླང་བ་ལས། ལས་དང་པོ་པ་ལ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཡི་དམ་གྱི་སྤྱོད་པའོ། །མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཅན་ལ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པའོ། །ས་ལ་ཞུགས་པ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་མགུ་བའི་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ལས་དང་པོ་པའི་དུས་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དེ། འཇུག་སྡོམ་དང་ལྡན་ཞིང་མ་ཉམས་པའི་རྒྱུད་ལ་སེམས་གཡེངས་བ་དང་གཉིད་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་སུའང་བསོད་ནམས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་བསྡུ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་རྟོགས་བསླབ་པ་གསུམ་བསྒྲུབ་ཅིང་སྤངས་རྟོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ འབྲས་བུར་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་འཐོབ་བོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་ཅིང་དོན་གཉིས་ལྷུན་འགྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཡན་ལག་དྲུག་ཞི་བསམ་པས་ཟིན། །བདེ་འགྲོར་གནས་པ་སྦྱིན་བྱེད་དང༌། །རྟེན་དང་ཞི་དང་འཇིགས་པ་མེད། །བསོད་ནམས་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་དང༌། །བརྡར་བརྟགས་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ། །སྡོམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཡོད། །ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པས་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡན་ལག་དྲུག་ལྡན་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ། ཆོ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ལའང་འཇིགས་པའི་གནས་སུ་བལྟ་བ། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སློབ་པའོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། འཇིགས་པའི་ཚོགས་ཞི་ནས་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་བདེ་འགྲོར་གནས་པ་ཉིད་སྦྱིན་པར་ བྱེད་དོ། །བྱེད་ལས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །དབྱེ་ན་མཛོད་ལས། སྡོམ་པ་སོ་སོར་ཐར་ཅེས་བྱ། །དེ་བཞིན་བསམ་གཏན་ཟག་མེད་སྐྱེས། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་བརྡའ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སོ་སོ་ཐར་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ནི། བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ལས་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཏེ། བསམ་གཏན་དངོས་གཞིའི་སེམས་ཐོབ་པ་དང༌། མཐོང་ལམ་ལ་སོགས་ཟག་པ་མེད་པ་འཕགས་པའི་ས་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཁྲིམས་ཀྱི
Chinese
那十一个（菩萨）中的每一个，如何根据情况成就十一种利益的方法，由导师无著以《菩萨地根本释》阐述。此处，布施等前五种波罗蜜多的近对治是悭吝、烦恼、嗔恨、懈怠、以及耽著禅定的滋味，这是各自的五种相违品。智慧的近对治是对善的利益、善的因、善的果颠倒、不颠倒、以及断绝积聚善根的五种障碍，如实了知后，舍弃其五种违品和障碍，是圆满积聚善根的戒律之因。对此也为了阐述所说的六种观察处。其中所说的六种观察，在于观察自己对法的兴衰。自己不失坏于法道，而行利他之事。观察自利衰损的凡夫之错谬。其中六种观察出自《摄事品》：为利有情而精进于戒律的菩萨，应当分别观察六种所缘境，即自身、他人、资财匮乏、资财丰饶、法匮乏、法丰饶，此为六处。所谓资财匮乏，即是说，未获得法衣和乞食等，未获得，以及获得后持续行持的，将会中断。资财丰饶，应理解为与此相反。所谓法匮乏，即是说，戒律衰损，以及如来所说的真实义的法句，以前未曾听闻的，没有机会听闻，以前未听闻的，如同以前未曾思惟的，没有机会思惟，听闻的障碍和思惟的障碍，以及忘失听闻和思惟，以及未获得从修习中产生的善，无法获得，以及已获得的将会完全衰损。法丰饶，应理解为与此相反。如是说，自身与他人是法与资财兴盛和衰败的基础，因此其他四者也包含于其中。如是观察六处后，行持进退的方法，也从《摄事品》中引用易懂的意义：自身不失坏于学处之品
English
The method of how each of those eleven (Bodhisattvas) accomplishes eleven kinds of benefits according to the circumstances is explained by the teacher Asanga in the "Root Commentary on the Bodhisattva Grounds." Here, the near enemies of the first five perfections, such as generosity, are stinginess, affliction, resentment, laziness, and savoring the taste of meditative absorption, which are the five opposing factors of each. The near enemies of wisdom are the five obstacles that pervert or do not pervert the benefits of virtue, the causes of virtue, and the fruits of virtue, and that cut off the accumulation of virtue. Having understood them as they are, abandoning their five opposing factors and obstacles is the cause of the perfection of discipline that accumulates virtue. To this end, it also explains the six places of examination that were spoken of. The six examinations that were spoken of are to examine one's own prosperity and decline in relation to the Dharma. One should not be corrupted on the path of Dharma and should work for the benefit of others. Examine the mistakes of ordinary people who have lost their own benefit. The six examinations are from the Compendium: A Bodhisattva who strives in discipline for the benefit of sentient beings should examine the six objects of observation separately: oneself, others, lack of resources, abundance of resources, lack of Dharma, and abundance of Dharma are the six places. What is called lack of resources is that one does not obtain robes and alms, etc., and that those who obtain and continue to practice will be interrupted. Abundance of resources should be understood as the opposite of this. What is called lack of Dharma is that the precepts are impaired, and that one does not have the opportunity to hear the words of the Dharma of the ultimate meaning spoken by the Tathagata, which one has not heard before, and that one does not have the opportunity to think about what one has not heard before, just as one has not thought about it before, and that there are obstacles to hearing and obstacles to thinking, and that one forgets hearing and thinking, and that one does not obtain the virtue arising from cultivation, and that what one has obtained will be completely impaired. Abundance of Dharma should be understood as the opposite of this. Thus, oneself and others are the basis of the prosperity and decline of Dharma and resources, so the other four are also included in them. Having examined the six places in this way, the method of engaging and disengaging is also quoted from the Compendium in an easy-to-understand way: One's own place of learning is not corrupted.
Chinese
如果能成就广大的利益他人之事，就应以利他为主。孩童和凡夫俗子时期恰恰相反，因此为了以后能成就利益众生之事，要用智慧的眼睛观察自己的错误想法以及由此产生的过失，对于已经发生的和将要发生的都要着重守护，从大慈悲的方便方面，也应顺便成办利他之事。如果能成就巨大的利益他人之事，在允许小小的限制稍微放宽的情况下，是可以的，例如为了城市可以放弃村镇，为了自己可以放弃土地，为了佛法甚至可以放弃自己。菩萨的戒律是以唯识宗的具有大悲心的心和方便，以及与执着实有的染污心相反的智慧的体性所掌握的，因此如果确定能成就巨大的利益众生之事，即使阻碍了下等的细微身语戒律，也要接受菩提心、增上意乐、方便、智慧、禅定、解脱、功德等一切殊胜的善心学处，因为具有慈悲心和爱心，所以善良的心没有过失。如上所述。也就是说，不能因为微小的利益而放弃大的利益，而是为了成办大的利益而放弃小的利益，最终守护所要成办的殊胜之法，只有这样才没有过失。如《本生经》所说：为了家舍弃一人，为了生命舍弃家，为了国土舍弃城市，为了自己舍弃土地，为了佛法甚至可以舍弃自己。一般来说，菩萨仅仅是受戒之后，就应该学习积累善法和利益众生，但是由于在没有现量智慧之前，很难真正利益他人，因此要着重学习与自身根器相应的行为方式，从发菩提心和受持本尊开始。对于初学者来说，戒律的律仪是主要的，因此是本尊的行为。对于以信心行事的人来说，积累善法的律仪是主要的，因此是禅定。
English
If one can accomplish great benefit for others, one should prioritize benefiting others. Children and ordinary people are the opposite at the time of their birth, so in order to accomplish the benefit of sentient beings later, one should examine one's own mistaken thoughts and the faults arising from them with the eye of wisdom, and focus on protecting what has happened and what will happen. From the aspect of the means of great compassion, one should also incidentally accomplish the benefit of others. If it is possible to accomplish great benefit for others, it is permissible to slightly relax small restrictions. For example, one can give up villages for the sake of cities, give up land for oneself, and even give up oneself for the sake of the Dharma. The vows of a Bodhisattva are governed by the mind of the Vijnanavada school, which has great compassion and skillful means, and by the nature of wisdom, which is the opposite of the mind that clings to reality and is defiled. Therefore, if it is certain that one can accomplish great benefit for sentient beings, even if one obstructs the subtle vows of body and speech of the lower classes, one should accept whatever is the source of Bodhicitta, higher intention, skillful means, wisdom, Samadhi, liberation, and excellent qualities, which are the trainings of the virtuous mind, because one has compassion and love, so there is no fault in a virtuous mind. As mentioned above. That is to say, one should not give up great benefit for the sake of small benefit, but rather give up small benefit in order to accomplish great benefit, and in the end, one must protect the supreme Dharma to be accomplished, and only then is there no fault. As it says in the Jataka tales: For the sake of the family, give up one person; for the sake of life, give up the family; for the sake of the country, give up the city; for one's own sake, give up the land; and for the sake of the Dharma, one can even give up oneself. In general, as soon as a Bodhisattva takes vows, he should learn to accumulate virtuous Dharma and benefit sentient beings, but since it is difficult to truly benefit others without direct wisdom, one should focus on learning the conduct that is appropriate to one's own capacity, starting from generating Bodhicitta and taking a Yidam. For beginners, the discipline of the vows is the main thing, so it is the practice of the Yidam. For those who act with faith, the discipline of accumulating virtuous Dharma is the main thing, so it is Samadhi.