Tibetan
་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདག་གི་སྟོན་པ་ལགས་ཏེ། བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཉན་ ཐོས་ལགས་སོ། །ཞེས་ལན་གསུམ་དུ་གསོལ་ཞིང༌། སྟོན་པས་མཐུན་འགྱུར་མཛད་པའི་ཁས་བླངས་དེ་ཁོ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་འཁོར་དུ་བསྡུས་པ་ལྟ་བུའོ། །དགུ་པ་ནི། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་རེས་འགའ་ནི་བདག་གི་བུ་ཁོ་ན་མཐུ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེའོ་སྙམ་ཁེངས་ཤིང་དྲེགས་པ་དང༌། རེས་འགའ་ནི་སྔོན་ཆད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ཀྱང་མཆོད་པར་བྱེད་ན། ད་ལྟ་ནི་མི་ཁོ་ན་ལས་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ཞུམ་པ་སྟེ་རྒྱུ་གཉིས་པོས་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ། འཕགས་པ་མཽངྒལ་གྱི་བུ་ལ་ཡབ་ལ་སོམས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་དེས་ནམ་མཁའ་ལ་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་སྤྱོད་ལམ་བཞི་བྱས་པས་དྲེགས་པ་ཞི་བར་མཛད་པ་དང༌། ལྷ་རྣམས་ལ་ཐུགས་བསྐྱེད་པས་ལྷའི་ཚོགས་ཀྱིས་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བར་ལྷའི་བཟོ་བོས་གཞལ་མེད་ཁང་འདུ་བྱས་ཤིང༌། དབང་པོ་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞིས་སྒོ་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་བསྟན་པས་ཞུམ་པའི་སེམས་གཟེངས་མཐོ་བར་མཛད་དེ། སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མས་བདེན་པ་མཐོང་བར་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། །བཅུ་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་ན། ཉིད་ལས་རྒན་ཞིང་རྒན་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྫོགས་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་ཁས་མི་འཆེ་ན། ཤེས་ལྡན་གཽ་ཏ་མ་འཁྲུངས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གསར་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྫུན་གསུང་ཞེས་བསྐུར་པ་གདབ་པའི་གནས་སུ་མི་འགྱུར་རམ་ཞུས་པས། རྒྱལ་རིགས་དཔེ་བྱད་ལྡན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་བྲང་འགྲོ་མི་དང་ནི། དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་དེ་ལ། །བློ་དང་ལྡན་པས་བརྙས་མི་བྱ། །ཞེས་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཀའ་བསྩལ་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཞིང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་དགའ་བར་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞི་བ། འཁོར་ཞི་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དུལ་བ། འཁོར་དུལ་བ། བདག་ཀྱང་གཞན་གྱི་ཞེ་མི་གཅོད་ཅིང༌། ཕ་རོལ་ཀྱང་ཚིག་བསྲུང་བ་ལ་འགོད་པར་མཛད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ། ལྷས་བྱིན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བགྲེས་ཤིང་འཁོགས་པས་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གདམས་ངག་འབོགས་པ་བསྙེལ་གྱིས། འཁོར་རྣམས་བདག་ལ་གཏད་ན། ཐུགས་ལས་ཆུད་དུས་བ
Chinese
世尊是我的导师，我是您的声闻。像这样祈请三次，导师以顺应的方式承诺，仅凭此就如同出家、受具足戒并被纳入僧团一般。第九个故事是：父子相见时，国王净饭王有时认为只有我的儿子才具有神力和神通，因而骄傲自满；有时又想以前世尊连天神和非天都供养，现在只有人供养，因而感到沮丧，由于这两种原因而没有见到真谛。世尊命令圣者目犍连的儿子去安慰父亲，于是他便在空中示现了四种神变行为，从而平息了国王的骄傲。又因为对天神们生起了慈悲心，天神们便在尼拘律陀园林中，由天界的工匠建造了无量宫殿，帝释天等一切都聚集在那里，四大天王守护着大门等等，以此显示，使国王沮丧的心情高昂起来。像这样，使国王安住在平等心中，并为他宣说佛法，从而使净饭王见到了真谛。第十个故事是：国王光明王说，沙门乔达摩已经证悟了无上正等正觉，成为了佛陀。于是，比他年长且年老的沙门和婆罗门圆满者等也不敢那样自称，因此有人问：有智慧的乔达摩出生后不久，出家也只是个新人，这样说难道不是在说谎，构成诽谤吗？世尊回答说：对于具有王族相好的人，以及像胸前行走的（指佛陀），还有持守戒律的比丘，有智慧的人不应轻蔑。世尊广说了这些道理，从而以使人确信世尊是全知且圆满的佛陀的功德而使国王感到高兴。第十一个故事是：世尊寂静，眷属寂静，世尊调柔，眷属调柔，我也不断绝他人的心意，也使他人安住在守护誓言之中，像这样。提婆达多却说，世尊年老体衰，已经忘记了如何教导四众弟子，如果把僧团托付给我，世尊就可以安心休息了。
English
The Blessed One is my teacher, and I am your disciple. Having prayed in this way three times, the teacher promised in a compliant manner, and by that very fact, it was as if he had ordained, received full ordination, and been included in the Sangha. The ninth story is: When the father and son met, King Śuddhodana sometimes thought that only my son had great power and miraculous abilities, and was arrogant and conceited; and sometimes he thought that in the past, even gods and asuras worshiped the Blessed One, but now only humans do, and he felt dejected, and because of these two reasons, he did not see the truth. The Blessed One ordered the son of Maudgalyāyana to comfort his father, so he performed four kinds of miraculous acts in the sky, thereby pacifying the king's arrogance. And because he generated compassion for the gods, the assembly of gods, in the Nyagrodha garden, had immeasurable palaces built by the craftsmen of the gods, and Indra and all others gathered there, and the four guardians of the world guarded the gate, etc., showing this, he made the king's dejected mind high. In this way, he made the king abide in equanimity, and by teaching him the Dharma, he made Śuddhodana see the truth. The tenth story is: King Prasenajit said that the ascetic Gautama had awakened to unsurpassed perfect enlightenment and had become a Buddha. Then, ascetics and Brahmins who were older and more senior than him, such as the Pūraṇa Kāśyapa, did not dare to claim such a thing, so someone asked: The wise Gautama was born not long ago, and his ordination is only new, wouldn't saying this be lying and constitute slander? The Blessed One replied: For a person with the marks of a royal family, and also like the one who walks on the chest (referring to the Buddha), and a monk who upholds the precepts, a wise person should not despise. The Blessed One extensively explained these reasons, thereby making the king happy with the merit of making him believe that the Blessed One was the all-knowing and perfect Buddha. The eleventh story is: The Blessed One is peaceful, the retinue is peaceful, the Blessed One is gentle, the retinue is gentle, I also do not cut off the minds of others, and I also make others abide in guarding vows, like this. Devadatta said, the Blessed One is old and frail, and has forgotten how to teach the four assemblies of disciples, if the Sangha is entrusted to me, the Blessed One can rest in peace.
Tibetan
དེ་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞུས་པས། འཇམ་པོས་གོ་བར་བྱ་བའི་དུས་མ་ཡིན་པར་དགོངས་ ནས་ངའི་འཁོར་རྣམས་བུམ་པ་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཆོག་ཤཱ་རིའི་བུ་དང༌། མཽངྒལ་གྱི་བུ་ལའང་མི་གཏོད་ན། གཏི་མུག་ཅན་རོ་དང་འདྲ་བ་མཆིལ་མ་ཟ་བ་ཁྱོད་ལ་གཏོད་རེ་སྐན། ཞེས་སྦྱོར་བས་ཚར་བཅད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སྐྲག་ཅིང་འདུན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས་པ་ན། མ་སྐྱེས་དགྲའི་གླང་པོ་ནོར་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ཀླུའི་གླང་པོ་ཆེ་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང༌། གཟུ་ལུམས་ཅན་མ་རུངས་པ་ར་བ་ལས་འཐོན་རེས་ཀྱིས་མི་ཕྱུགས་མང་པོ་ཚར་གཅོད་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྦད་པར་འདོད་ནས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་སྦྱོང་མཁན་ལ། མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་སྲང་བརྒྱ་སྟོང་རི་བ་ཞིག་བྱིན་ཏེ། ནང་པར་དགེ་སྦྱོང་གོ་ཏ་མ་ཕྱིར་གཤེགས་པའི་ཚེ་གླང་པོ་ཆེ་རྦོད་ཅིག་ཅེས་གོ་བར་བྱས་པས། དེས་ཀྱང་གྲོང་ཁྱེར་བ་གཞན་རྣམས་ལ་རང་རང་བསྲུང་བ་ལ་སྒྲིམས་ཤིག་ཅེས་དྲིལ་བསྒྲགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་གཤེགས་པ་ན། གླང་པོ་ཆེ་ནོར་སྐྱོང་རྦད་དོ། །དེ་ནི་སྒྲ་དྲག་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ཤུགས་ཅི་ཡོད་པས་སྟོན་པའི་ཕྱོགས་སུ་བརྒྱུགས་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་ལྡན་རྨད་བྱུང་བའི། །སྟོབས་ཀྱི་མཐུ་ལ་ད་ལྟོས་ཤིག །གསུངས་ནས་ ཕྱག་སོར་ལས་སེང་གེ་ལྔ་སྤྲུལ་པས་གླང་པོ་ཆེ་རབ་ཏུ་སྐྲག་ནས་རྟབས་བཞིན་དུ་བྲོས་པ་ན་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མེའི་འོབས་ཀྱིས་བསྐོར་བར་སྤྲུལ་པས་འབྲོས་པའི་གནས་ཀྱང་མ་རྙེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ན་བཞུགས་པའི་ཕྱོགས་ཞི་བ་དང་བདེ་བར་མཐོང་བས་དལ་བུས་ཞབས་ལ་བཏུད་དེ་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་ཞིང༌། མཐར་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ར་བར་བསྐོར་བའི་ཚེ་དེས་སངས་རྒྱས་མ་མཐོང་བས་སྐྱོ་སྟེ། རང་གི་སྣ་ཤལ་རྡོག་པས་བརྫིས་ཏེ་ཤི་འཕོས་ནས་རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་པའི་ལྷར་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་མཛད་པ་ཞར་དང་ཞར་བྱུང་དྲན་པའི་སླད་དང་དཔེ་ཙམ་དུ་མཚོན་པར་བྱས་ཀྱི། གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསྒྲུབ་ནུས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་བཀོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་པ་བཅུ་གཅིག་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བགྱིད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པའོ། །འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་སྐབས་ལ་མཚོན་ན་སེམས་ཅ
Chinese
那会触及到他。问道：文殊菩萨认为现在不是让他明白的时候，所以我的眷属们，像好瓶子一样的声闻中的佼佼者舍利子和目犍连也不交付，难道会把愚痴如尸体、吃鼻涕的你交付吗？像这样用言语折服对方，堪称善巧方便。再说以神变来降伏，据说世尊前往王舍城时，未生怨王的名为护财的大象，是龙族的大象，具有力量，性情粗暴，经常从栅栏里跑出来，残害许多人畜。提婆达多想要加害世尊，就给驯象师一串价值百千两黄金的珍珠项链，告诉他：明天沙门乔达摩外出时，就去加害大象。驯象师也告知城里其他人，要各自小心防范。第二天，世尊与五百比丘一同外出时，护财大象就被放了出来。它发出巨大的声音，用尽全力朝向世尊的方向奔跑。世尊说：十力具足稀有者，现在看看力量的威力吧！说完，从手指中化出五只狮子，大象非常害怕，像往常一样逃跑，这时又化现出四面八方都被火坑包围，大象找不到逃跑的地方，看到只有世尊所在的方向是寂静安乐的，就慢慢地走到世尊脚下顶礼，然后跟在后面。最后绕到城墙边时，大象看不到佛陀，感到非常悲伤，用鼻子卷起石头砸自己的头而死，死后转生到四大天王天的天神中。这些也只是为了回忆佛陀的功德和事业，以及作为比喻而描述的，并不是为了说明菩萨能够做到佛陀的事业。以利益有情的戒律圆满的十一种因，安住于利益有情的一切戒律之中。比如，就利益有情的情况而言，心
English
That will touch him. When asked, Manjushri thought that it was not the time for him to understand, so my retinue, like good vases, the chief of the Shravakas, Shariputra and Maudgalyayana, I would not entrust to them. Would I entrust to you, who are as foolish as a corpse and eat snot? Like this, subduing the other party with words can be called skillful means. Furthermore, subduing with miracles, it is said that when the Blessed One went to Rajagriha, the elephant of Ajatashatru named Protector of Wealth, was a dragon elephant, powerful, and violent, often running out of the fence and harming many people and animals. Devadatta wanted to harm the Blessed One, so he gave the elephant trainer a pearl necklace worth a hundred thousand taels of gold, and told him: Tomorrow, when the Shramana Gautama goes out, go and harm the elephant. The elephant trainer also told the others in the city to be careful to protect themselves. The next day, when the Blessed One went out with five hundred monks, the elephant Protector of Wealth was released. It made a loud noise and ran towards the direction of the Teacher with all its might. The Blessed One said: The ten powers are complete, the rare one, now look at the power of strength! After speaking, five lions were transformed from his fingers, and the elephant was very frightened and ran away as usual. At this time, it was also transformed into a pit of fire surrounded on all sides, and the elephant could not find a place to escape. Seeing that only the direction where the Blessed One was was peaceful and happy, it slowly walked to the feet of the Blessed One and prostrated, and then followed behind. Finally, when it circled to the city wall, the elephant could not see the Buddha and felt very sad. It rolled up a stone with its nose and smashed its head to death, and after death, it was reborn as a god in the heaven of the Four Great Kings. These are only to recall the merits and deeds of the Buddha, and as a metaphor, not to show that Bodhisattvas can do the deeds of the Buddha. With the eleven causes of the perfect discipline of benefiting sentient beings, one abides in all the disciplines of benefiting sentient beings. For example, in the case of benefiting sentient beings, the mind