Tibetan
སྡོམ་པ་མེད་ན་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་བ་དང་ལྟུང་བ་གཉིས་ཀ་མེད། སྡོམ་པས་མ་བསྡམས་པ་ལ་བར་མ་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྲིད་པའི་རང་བཞིན་ལས་མི་འདའ། དེ་བས་ན་ཞིང་ཡོད་པ་རྣམས་ཐན་པ་དང་སེར་བ་ལ་འཇིགས་དགོས་པ་ལྟར་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་སྡོམ་པ་ཐོབ་དགོས་ཏེ། གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་གསུམ་ལྡན་བསྲུང་བ་ལ་གོང་མ་ལ་གནས་པས་འོག་མ་འདོར་དུ་མི་རུང་བའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང༌། བློ་དང་འབྲེལ་བའི་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་ཆ་ནས་སྡོམ་གསུམ་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་ལ། དེ་ལྟར་ཡོད་པས་བསྲུང་མཚམས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་བླང་དོར་དང་བཅས་པ་དེ་སྲིད་དུ་གནང་བཀག་རང་གཞུང་དང་མི་འགལ་བར་སྤྱོད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་དགེ་སྡིག་རྣམ་རྟོག་གི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ལམ་གྱི་མངོན་པར་ རྟོགས་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ནས་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ལ་འདྲེས་པའི་ཚེ། དེའི་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་འདས་པའི་འདུས་མ་བྱས་སུ་གནས་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་འབྲས་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཤིས་ལ་དགེ་སྡིག་མི་གནས་པའི་དོན་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་བློ་གྲོས་རབ་གསལ་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ནི་ལྷའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་སླར་ངན་སོང་དུ་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་རློམས་སེམས་མེད་ཅིང་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས་ཆུ་ཕྲན་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་བ་ཚྭ་ཅན་དུ་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། བགྲོད་པའི་ལམ་དུ་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་ལྟར། སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་གླིང་གཞི་ཙམ་པའི་སྟེང་དུ་གནས་འགྱུར་གྱི་གྲུབ་མཐའ་འཇིག་པའི་ཚུལ། གླེང་གཞི་གནས་འགྱུར་འདོད་ལ་ཕྱིར་བཅོས་མེད། །སོ་ཐར་ངོས་ནས་བྱང་བའི་ལྟུང་བ་གཅིག། རང་ངོས་འཆོས་ན་གནས་འགྱུར་ ཟིན་པས་འགལ། །གོང་མའི་ངོས་ནས་འཆོས་ན་དེ་ཉིད་ལ། །ལྟུང་བ་མ་བྱུང་ཕྱིར་བཅོས་མི་དགོས་བསྙོན། །འདི་ལྟར་ལས་བྱེད་པ་པོ་ནི་སེམས། དེ་ཉིད་དགེ་དང་མི་དགེ་བ་ནི་ལས། ལས་བཟང་ངན་ལས་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བས། དེ་དག་བླང་དོར་བྱེད་པའི་ཐབས་ནི་སྡོམ་པ་ཡིན་ན་ལམ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་གསུམ་ལྡན
Chinese
如果没有律仪，既没有殊胜的福德，也没有堕罪。没有被律仪约束的，叫做中等善，不能超出有为法的自性。因此，就像有田地的人害怕干旱和冰雹一样，为了追求解脱之道，必须获得律仪。守护一个人的相续中的三戒，意味着安住于更高的戒律，不能舍弃较低的戒律。从与智慧相关的假立的角度来看，三戒各自独立，互不混淆。因为这样存在，所以在守护界限的现观中，取舍等行为，在那之前，必须按照允许和禁止的自宗来行持，不相违背，因为这是善恶分别念的影像。然而，当道的现观变得强大，律仪和非律仪的状态与具有自性空的智慧之义相融合时，其三律仪的自性，从八识聚中超越，转变为无为法，因此称为果位的戒律，因为获得了对善恶不成立之义的自在。如《大方广菩萨藏文殊师利根本仪轨经》中说：比丘瑜伽行者具有戒律、破戒、守护戒律等各种概念，享受天界的安乐后，又会堕入恶趣。对于没有律仪和非律仪的傲慢心，也没有分别念的人，那就是清净的涅槃戒律。虽然如此，小河汇入大海时，会转变为咸味，但在行道的道路上，就像各自独立不混淆一样。在三律仪的岛屿基础上，毁灭转化的宗派的方式是：如果想要讨论基础转化的观点，就没有回头的余地。从别解脱戒的角度来看，犯了一个根本堕罪。如果从自己的角度来忏悔，因为已经转化了，所以相违背。如果从更高的角度来忏悔，对于那本身，因为没有发生堕罪，所以辩称不需要忏悔。像这样，行动者是心，那本身就是善与非善，善与非善就是业，从业的好坏中产生安乐和痛苦，那么，取舍那些的方便就是律仪，所以是入道的具足三种智慧的人。
English
Without vows, there is neither special merit nor transgression. That which is not bound by vows is called intermediate virtue, and it does not transcend the nature of existence. Therefore, just as those who have fields must fear drought and hail, one must obtain vows in order to pursue the path of liberation. Guarding the three vows in the continuum of one person means that abiding in the higher vows, one cannot abandon the lower vows. From the perspective of conceptual existence related to wisdom, the three vows exist independently and are not mixed. Because they exist in this way, in the realization of the boundaries of protection, actions such as acceptance and rejection must be practiced in accordance with the self-established principles of permission and prohibition until then, without contradiction, because they are the images of good and evil conceptualizations. However, when the realization of the path becomes powerful, and the state of vows and non-vows merges with the meaning of wisdom that is devoid of inherent existence, then the nature of its three vows, transcending the eight aggregates of consciousness, transforms into the unconditioned, and is therefore called the discipline of fruition, because it has attained mastery over the meaning of good and evil not being established in nature. As it is said in the Sutra Requested by Sagacious Intelligence: "Monks who practice yoga, possessing various concepts such as discipline, breaking discipline, and guarding discipline, will experience the bliss of the gods and then be reborn in the lower realms. Those who have no arrogance of vows and non-vows, and no conceptualization, that is the pure discipline of nirvana." Although this is so, when a small stream flows into the ocean, it transforms into saltiness, but on the path of practice, just as they are independent and not mixed, the way to destroy the tenets of transformation on the basis of the island of the three vows is: If you want to discuss the view of the transformation of the basis, there is no turning back. From the perspective of individual liberation vows, one has committed a root downfall. If you confess from your own perspective, it is contradictory because it has already been transformed. If you confess from the perspective of the higher, for that itself, because no downfall has occurred, it is argued that there is no need to confess. In this way, the actor is the mind, and that itself is good and non-good, good and non-good is karma, and happiness and suffering arise from the good and bad of karma, then the means of accepting and rejecting those is vows, so it is a person with three wisdoms who has entered the path.
Tibetan
་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་དགེ་སློང་དུ་ཁས་འཆེ་བ་ཙམ་སྤྱིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ན་སྡོམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་ཅིང་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་དགོས་པས་གླེང་གཞི་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཟག་སྡོམ་གསུམ་ནོད་ཚད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་འགྱུར་མཉམ་པར་བརྡལ་བ་མེད་དེ། ཤིང་རྟ་རྣམ་དག་ཏུ། ཁ་ཅིག་གནས་འགྱུར་དུ་བསྲུང་ཟེར་ཏེ། ཟངས་རྡོ་བཞུ་བ་ལས་ཟངས། རག་རྡོ་བླུགས་ན་ར་གན། ཞ་ནེ་བླུགས་ན་འཁར་བར་འགྲོ་བ་བཞིན། གོང་མ་ཐོབ་ནས་འོག་མ་གནས་འགྱུར་ཏེ། སྔགས་གཅིག་པུ་བསྲུངས་པས་ཆོག་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དམ་པ་དང་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ནི་རང་བཞིན་ཞེས་འོག་མ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ལྟུང་བར་གསུངས་ཤིང༌། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྲུང་བར་བཤད་པས་གནོད་དོ། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེ་བས་ན་གཞི་གཅིག་ལ་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དྲུག་འདྲེན་དགོས་པའང་སྤྱིར་ བཏང་དང་དམིགས་བསལ་ཕྱེད་པའི་སླད་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་དང༌། ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ཐ་མི་དད་པར་འདོད་པ་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ལ་འདོད་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་སྡོམ་པ་གསུམ་ནི། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་པས་སྔ་མ་ལས། དང་པོ་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་ཏེ། མཚན་ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཐེག་པ་མས་རིམ་ནས་འཛེག་པའི་གང་ཟག་ལས་དང་པོ་པས་སྟོན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་དགོངས་ཏེ་བསླབ་གཞི་བཅས་པའི་གཉེན་པོ་བྱེ་བྲག་གི་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་གནས་འགྱུར་དུ་བསྲུང་ངོ་སྙམ་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་ཅན་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་བྱས་ན་ཕྱིར་བཅོས་མི་ཐུབ་པའི་ཚུལ། འདི་ལྟར་བཅས་ལྡན་དགེ་སློང་གི་ལྟུང་བ་ཕྲ་རགས་གཅིག་སོ་བྱང་གང་གི་ངོས་ནས་འཆོས། སོ་ཐར་གྱི་ངོས་ནས་འཆོས་པར་འདོད་ན་དེ་གནས་འགྱུར་ཟིན་པས་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཆོས་པའི་རྒྱུ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོས་ནས་འཆོས་པར་འདོད་ན་གནང་ན་འགལ་མི་སྲིད་པས་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་ལས་དང་པོ་པས་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་མི་བྱ་བའི་ཚུལ། འདི་ལྟར། ལུས་ངག་ལས་སྐྱེས་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་ནམ། །སྤོང་སེམས་རྒྱུན་ཆགས་ས་བོན་ བདེན་ཞེན་ལྡན། །བསྒྱུར་དང་ལམ་འཁྱེར་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པར། །ཐེག་ཆེན་ལམ་ཞུགས་དབང་བསྐུར་ནོད་ནའང༌། །གནས་འགྱུར་ཐོབ་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མིན། །ཞེས་འདོམས་སོ། །འོ་ན་གནས་འགྱུར་ཁས་བླང་པའི་ཚད་གང་དུ་ངེས་ན། སྡོམ་པ་དག་པར་
Chinese
仅仅是自诩为金刚持的比丘，在共同的意识层面，必须各自持有三律仪的特征，并且各自的体性不相混淆，因此，从所有的论题来看，凡是受持三律仪的人，其相续中不可能同时遍布律仪的转变。在《清净车》中说：有些人说要守护转变，就像熔炼铜矿石得到铜，倒入黄铜矿石得到黄铜，倒入铅矿石就变成铅一样。获得上面的律仪后，下面的律仪就转变了，说仅仅守护一个密咒就足够了，这是不合理的。在《最初圣者续》中说：如果轻视，那就是自性，意思是如果轻视下面的律仪，就会堕落，并且说要守护所有的律仪，所以是有害的。这很清楚。因此，必须引用在一个基础上体性不相混淆等六法，这也是为了区分一般和特殊，因此，认为本体转变和功德增上没有差别，那是完全错误的。同样，认为本体转变是功德的一部分也是不合理的，因为三律仪是世俗谛，所以从前面来说：首先，各自的体性不相混淆，各自持有特征。这样说，是因为从小乘逐渐上升的人，最初的人所教导的，是考虑到众生的思想差别，为了对治而制定的别解脱的这三种律仪，认为是转变而守护，这是一种遍计所执，所以在那个时候如果做了成就的行为，就无法挽回了。比如，一个具足戒律的比丘，无论从声闻乘还是菩萨乘的角度犯了轻重罪，如果想从声闻乘的角度忏悔，因为已经转变了，没有各自体性不相混淆的缘故，所以没有忏悔的因。如果想从菩萨乘的角度忏悔，允许的话也不会有违越，所以没有产生堕落的因。因此，最初的修行者不应该做成就的行为。比如这样说：身语所生的律仪是有形的吗？舍弃之心持续不断，种子具有实执。如果没有通过转变和取道的方法来掌握，即使进入大乘道并接受灌顶，也不是获得转变的金刚持。这样教诫。那么，承诺转变的标准是什么呢？律仪清净地
English
Merely claiming to be a Vajra-holder monk, on the level of common consciousness, one must individually hold the characteristics of the three vows, and their respective natures must not be confused. Therefore, from all topics, it is impossible for the continuum of a person who has received the three vows to be simultaneously pervaded by the transformation of the vows. In the 'Pure Vehicle,' it says: Some say to protect the transformation, just as melting copper ore yields copper, pouring in brass ore yields brass, and pouring in lead ore turns into lead. After obtaining the higher vow, the lower vow transforms, and saying that it is enough to protect only one mantra is unreasonable. In the 'Initial Holy One Tantra,' it says: If you despise, that is the nature, meaning that if you despise the lower vow, you will fall, and it is said that all vows must be protected, so it is harmful. This is clear. Therefore, it is necessary to cite the six dharmas, such as the non-confusion of individual entities on one basis, which is also for the sake of distinguishing between the general and the specific. Therefore, to think that the transformation of the essence and the increase of qualities are not different is completely wrong. Similarly, it is unreasonable to think that the transformation of the essence is part of the qualities, because the three vows are conventional truth, so from the beginning: First, their respective entities are not confused, and they each hold characteristics. This is said because the person who gradually ascends from the Lesser Vehicle, the first person who teaches, considers the differences in the thoughts of sentient beings, and these three vows of individual liberation, which are established as antidotes, are thought to be transformed and protected, which is a completely imputed notion. Therefore, if one performs accomplished actions at that time, it will be impossible to undo. For example, if a monk who possesses vows commits a minor or major transgression from the perspective of either the Hearer Vehicle or the Bodhisattva Vehicle, if one wants to confess from the perspective of the Hearer Vehicle, because it has already been transformed, there is no cause for confession because there is no non-confusion of individual entities. If one wants to confess from the perspective of the Bodhisattva Vehicle, there will be no contradiction if it is permitted, so there is no cause for falling. Therefore, the initial practitioner should not perform accomplished actions. For example, it is said: Are the vows born from body and speech tangible? The mind of renunciation is continuous, and the seed possesses attachment to reality. If one does not grasp it through the methods of transformation and taking the path, even if one enters the Great Vehicle path and receives empowerment, one is not a Vajra-holder who has obtained transformation. This is the admonition. So, what is the standard for promising transformation? The vows are purely