Tibetan
སྩལ་ཏོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཞན་དབང་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ལས་དང་པོ་པས་ཟངས་རྡོ་བཞུ་བ་ལས་ཟངས། རག་རྡོ་བླུགས་ན་ར་གན། ཞ་ནེ་བླུགས་ན་འཁར་བར་འགྲོ་བའི་དཔེས་འོག་མ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དཔེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་དངོས་ཞེན་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་ལ་ལྟུང་བའི་ཆར་པ་འབབ་བོ། །གཅིག་ལ་གཞི་མི་མཐུན་པའང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དོན་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང༌། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞི་མི་མཐུན་པར་གྲུབ་སྟེ། དབུ་མའི་མན་ངག་ལས། རིགས་པས་བརྟགས་ན་བདེན་མ་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་དུ་བདེན་པ་སྟེ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ལ། །བདེན་ དང་མི་བདེན་ཇི་ལྟར་འགལ། ཞེས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །གསུམ་ཀ་རྫས་འགལ་གོང་འཕེལ་དུ་འདོད་པ་ནི། སྡོམ་གསུམ་རྫོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་དངོས་ཀྱི་བློའི་རིམ་པ་ལས་ས་སོ་སོ་ན་ཡོད་དོ་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་ངོར་རྫས་འགལ་བས་གོང་མའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འོག་མའི་སྡོམ་པ་དངོས་པོ་དང་འགལ་བ་འདུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་ནུས་ཏེ་འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པས་བསྟན་པ་ལས། བཙུན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། བ་ལང་གླང་པོ་ཆེ་དེ་ལ་བརྡེག་པ་བོང་བུས་བཟོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་རྟེན་འཕོས་པས་ལྡོག་ཆ་ཙམ་གཏོང་ཡང་ངོ་བོ་གནས་པར་འདོད་པ་དང༌། ལ་ལ་ཤི་འཕོས་པས་གཏོང་ཡང༌། དེའི་ངོ་བོ་སྡོམ་པ་ཙམ་པོ་བ་ཞིག་བྱང་སྡོམ་དུ་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་པ་ཡང་དོན་གྱི་གནས་འགྱུར་དང་དངོས་པོ་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་དམན་སེམས་ཀྱིས་བླངས་པའི་སོ་ཐར་དེ་ཉིད་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་གནས་གྱུར་པར་ནི་ངེས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། མཛོད་ལས། གླིང་གསུམ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ཀྱི། །རྟེན་ལ་སྐྱེས་ཡི་ཟ་མ་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དང་པོར་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དང༌། བསླབ་པ་ཕུལ་དང་ཤི་འཕོས་དང༌། །མཚན་གཉིས་དག་ནི་བྱུང་བ་དང༌། །རྩ་བ་ཆད་དང་མཚན་འདས་ ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར། ལས། །སོ་སོ་ཐར་པའི་འདུལ་བ་གཏོང༌། །ཞེས་མཐར་གཏོང་བའི་མཚམས་བཤད་པ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་རྣམ་རིག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་རྫས་མི་མཐུན་ནོ་སྙམ་པའི་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བསླད་པའི་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་རྣམ་གཞག་གི་དོན་འགལ་བར་མཐོང་བས་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་སོ་སོ་ཐར་པ་ལ་དངོས་བསྟན་དང་ཙམ་པོ་པའི་ཐ་སྙད་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལས་
Chinese
赐予了。然而，最初的修行者，由于受到意识的异体支配，就像熔炼铜矿石得到铜，倒入黄铜矿石得到黄铜，倒入铅矿石变成锡一样，认为下者不如上者是不合理的。因为例子是跟随世俗的，所以对于具有实在执着的分辨者来说，会降下堕落的雨。一个事物具有不相同的基。虽然智慧的意义是相同的，但从概念的角度来看，基是不同的。正如中观的口诀中所说：如果用理智来分析，就不是真实的。除此之外，才是真实的。因此，对于同一个事物，真实与不真实怎么会矛盾呢？这和上述说法是相似的。认为三者是物质相违背且不断增长，是指圆满了三种戒律的补特伽罗，认为其在实际的智慧次第中存在于不同的地上。在认识上，由于物质是相违背的，所以上者的方便和智慧无法压倒下者的戒律，因为下者的戒律具有包含相违背事物的性质。正如圣者无垢所说：尊敬的光护大德，就像公牛击打大象，驴子是无法忍受的。同样，即使别解脱戒律因为所依转移而只放弃了部分，但其本质仍然存在。有些人认为，即使死亡转移而放弃了，但其本质，即仅仅是戒律，已经转变为菩萨戒。这种观点也是意义上的转变和事物的一体性。例如，以低劣之心所受持的别解脱，必然会转变为菩萨的罪行戒律。然而，《俱舍论》中说：三洲所生的男人和女人，在所依处出生的是阉人和双性人。等等，最初出生的所依处，以及放弃学处、死亡转移、出现两性、断了根本和越过性界限，从（第401页到500页）那里，放弃别解脱的律仪。最终说明了放弃的界限，这是因为认为菩萨的戒律是跟随唯识宗的非物质，并且物质是不相同的。这是由于被世俗的错觉所迷惑，偏袒了具有自续的、能见到彼岸的分别的意义，因此认为它们是矛盾的。否则，别解脱的律仪中，在律藏中会有直接开示和“仅仅是”这样的词语。
English
Granted. However, it is unreasonable for the initial practitioner, who is under the influence of other-powered consciousness, to think that the lower is inferior to the upper, just as smelting copper ore yields copper, pouring brass ore yields brass, and pouring lead ore turns into tin. Because examples follow the conventional, a rain of downfalls will fall upon those who have conceptualizations with substantialist clinging. One thing has dissimilar bases. Although the meaning of wisdom is the same, the bases are established as dissimilar from the aspect of concepts. As it is said in the instructions of the Middle Way: If analyzed by reasoning, it is not true. Other than that, it is true. Therefore, how can truth and untruth contradict each other in the same thing? This is similar to the above. To believe that all three are mutually contradictory substances that increase, refers to the individual who has perfected the three vows, thinking that they exist on separate grounds in the actual sequence of wisdom. In terms of cognition, because the substances are contradictory, the skillful means and wisdom of the higher cannot overwhelm the vows of the lower, because the vows of the lower have the nature of containing contradictory things. As the noble Immaculate One taught: Venerable Mahākāśyapa, like an ox striking an elephant, a donkey cannot endure it. Similarly, even if the Prātimokṣa vows only abandon a part due to the change of basis, their essence remains. Some believe that even if they are abandoned due to death and transference, their essence, which is merely vows, has transformed into Bodhisattva vows. This view is also a transformation of meaning and the unity of things. For example, it is certain that the Prātimokṣa taken with an inferior mind will transform into the moral discipline of the Bodhisattva's vows of non-virtue. However, as it is said in the Treasury: Men and women born in the three continents, those born in the basis are eunuchs and hermaphrodites. And so on, the basis of the first birth, and the abandonment of training, death and transference, the appearance of two sexes, the cutting of the root, and the transgression of the boundary of sex, from (pages 401 to 500) there, the abandonment of the Prātimokṣa discipline. The final explanation of the boundary of abandonment is because it is thought that the Bodhisattva's vows are non-material, following the Vijñānavāda, and that the substances are dissimilar. This is because they are deluded by conventional illusion, biased towards the meaning of the self-possessed Other-Shore-Seeing distinctions, and therefore see them as contradictory. Otherwise, in the Prātimokṣa vows, there would be direct teachings and the term "merely" in the Vinaya Pitaka.
Tibetan
བསྟན་པ་ནི་མེད་པས་སོ། །གཏོང་ཐོབ་མཚམས་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི། བློ་ཆུང་དག་གྲོལ་དུ་འཛིན་པའི་གང་ཟག་ལ་དགོངས་ནས་དམ་པ་དང་པོའི་རྒྱུད་ལས། དྲང་སྲོང་ཉི་མའི་ཤིང་རྟ་ཅན་ལྟ་བུ་བློ་ཆུང་ཞིང་དོན་ཟབ་མོ་རིང་དུ་སྤང་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། ཐོག་མར་དེ་སྐད་བརྗོད་པས་གདོད་སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དགོས་དབང་གཞན་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྤྱོད་པ་ལྷོད་པ་ལ་དམིགས་ནས། གསང་བ་ཤེས་རབ་དབང་བསྐུར་ནི། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པས་བླང་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་གནས་དུས་ཀྱི་དགག་བྱ་དམིགས་བསལ་ལ་ངེས་པ་མེད་ལ། ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་འདོད་ནས་གོང་མ་ཐོབ་ཚེ་འོག་མ་གཏོང་བའི་ཤེས་བྱེད་དགོད་ན་ནི་སྔགས་ཀྱི་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་ འཛིན་པའང་མི་འབྱུང་ཞིང་དབང་བཞི་མ་རྫོགས་ན་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པ་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །དོང་རྩེ་བརྩེགས་པ་ལྟར་སྡོམ་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་དུ་མ་འདྲེས་པར་འདོད་པའང༌། བཅས་པའི་འཁྲིམས་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བར་དུ་དང་པོ་རྒྱུ་ཚོགས་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པ། བར་དུ་འགལ་བ་ལྟག་མི་སྤྲོད་པ། ཐ་མར་བསྒྲུབ་སྡེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ཚང་པས་རྫས་ལྡོག་དང་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་དུ་གཅིག་པ་མེད་པའི་དབང་ལས་འཐད་དུ་རུང་ངོ༌། །ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་ཚོགས་པའི་དཔེ་དོན་གྱི་བག་ལ་ཞར་འདོད་པའང༌། མཚན་ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་པའི་ཆ་ནས་གཞལ་ན་ཡར་ཞ་བ་དང་མར་ཞ་བའི་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀ་གདགས་སུ་མི་རུང་ཀྱང༌། ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློ་དང་བྲལ་ནས་གོང་མ་གཉིས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོས་ནས་ནུས་པ་ཆེ་བར་སོང་པའི་ཚེ་འོག་མའི་རྣམ་པ་སུན་ཕྱུང་བ་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཡིན་པའི་རིག་སད་ནས་འོག་མའི་ཆ་བག་ལ་ཞར་འཐད་དུ་རུང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བི་མ་ལས། སེམས་གང་གིས་ལས་དེ་བྱ་བའི་སེམས་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྒོམས་ན། དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་ དེ་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་ནས་གྲུབ་པའི་ཚུལ། དེ་སོགས་རྣམས་པའི་ཁས་བླངས་མཐའ་དག་ཀྱང༌། །ཆོ་གའི་དུས་ལྟར་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་དང༌། བསྲུང་མཚམས་དུས་ན་དགག་དགོས་ཚང་བ་དང༌། །གནས་འགྱུར་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་མཐུས་བྱེད་པའི། །སྤྱིར་བཏང་དམིགས་བསལ་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཡིན། །དེ་ལ་སྡོམ་གསུམ་ནི་བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པ།
Chinese
因为教法已不复存在。从舍弃与获得的界限上进行区分是：考虑到那些将小智慧执着为解脱的人，在最初圣者的续部中说：如同持日车之仙人，对于小智慧且远离甚深意义的人，为了接纳他们，最初说这些话，就像是进入原始真言的原因一样。其他必要的原因还针对出家行为的松懈。密智灌顶：梵行者不应接受。像这样，对于处所和时间的遮止，没有特别的确定。如果想要从一切方面都这样认为，并举出获得上位就舍弃下位的论据，那么真言的比丘金刚持也不会出现，而且如果四灌顶不圆满，就无法成佛，这也是相违背的。如同堆砌的土堆一样，认为三律仪是不同的事物，不混合也是如此。只要有已制定的戒律，以及思维、造作和祈愿，最初从一个因缘集合中产生，中间不返还违背，最终是一个修习群体，即具备三种法，从事物反体和前后一切方面都不相同而言，是合理的。对于日月星三者聚集的比喻意义，也顺带认可。如果从各自特征的角度来衡量，那么向上衰减和向下衰减的两种说法都无法安立。然而，如果远离了所知和能知的智慧，上位二者从方便和智慧的角度变得更有力量时，即使没有驳倒下位的形态，也会因为自性觉醒了任何戒律，而使下位的部分顺带合理。正如大学者比玛拉所说：以任何心来做那件事，因为分别觉察到那个心没有自性吗？如果观修一切法没有自性，那么应当了知，那才是完全清净的戒律。总之，所有这些与补特伽罗的相续相关联而成就的方式，以及所有这些主张，在仪轨时如各自不混合，在守护界限时必须具备遮止，以处所转变的自性，通过智慧的力量来实现，一般和特殊行为是其差别。其中，三律仪是已制定的堕罪。
English
Because the teachings no longer exist. The distinction from the boundary of abandoning and obtaining is: Considering those who hold small wisdom as liberation, in the first noble one's tantra, it says: Like the sage with the sun chariot, those with small wisdom and who abandon profound meanings for a long time, in order to accept them, these words are spoken at first, like the cause of entering the primordial mantra. Other necessary reasons also target the laxity of monastic conduct. Secret wisdom empowerment: Celibates should not receive it. Like this, there is no particular certainty regarding the prohibitions of place and time. If one wants to think so in every way, and cite the argument that abandoning the lower when obtaining the higher, then the mantra's bhikshu Vajradhara will not arise, and it also contradicts the fact that if the four empowerments are not complete, one cannot attain Buddhahood. Like a piled-up mound, the idea that the three vows are different substances and not mixed is also like this. As long as there are established precepts, and as long as there is thinking, acting, and wishing, initially arising from a single cause aggregate, in the middle not returning the contradiction, and finally being a single practice group, that is, possessing three dharmas, it is reasonable from the perspective that the substance is different and not the same in all aspects of before and after. The metaphorical meaning of the gathering of the sun, moon, and stars is also incidentally accepted. If measured from the perspective of holding individual characteristics, then both the terms of waxing and waning cannot be established. However, if one is separated from the wisdom of the knowable and the knower, and the upper two become more powerful from the perspective of means and wisdom, even if the form of the lower is not refuted, the lower part can be reasonably incidental because the nature awakens to whatever discipline it is. As the great teacher Vimala said: With whatever mind that action is done, because one separately discerns that that mind has no self-nature? If one meditates that all dharmas have no self-nature, then one should know that that is the only completely pure discipline. In short, the way all of these are accomplished in relation to the continuum of the individual, and all of these claims, like their own non-mixture at the time of the ritual, and the necessity of having prohibitions complete at the time of guarding the boundaries, and the nature of the place changing, accomplished through the power of wisdom, the general and special actions are their differences. Among them, the three vows are the established downfalls.