Tibetan
བར་རང་ལམ་སོ་སོར་གཅིག་པའི་ཚུལ་སོ་ཐར་དུ་སྤོང༌། བྱང་སེམས་སུ་བསྒྱུར། སྔགས་སུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་དཔེ་འདིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་གཅིག་ཏུ་ཧ་ལའི་སྡོང་པོ་སྐྱེས་པ་ན། བདག་པོ་ནི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་དེའི་སྡོང་བུ་དང༌། ཡལ་ག་དང༌། འདབ་མ་དང༌། རྩ་བའི་བར་ལྷག་མ་མེད་པར་ཕྱུང་སྟེ་ཐག་རིང་པོར་སྤོང་ངོ༌། །ད་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི་ཕྱི་བཟུང་བའི་ཡུལ་རགས་པ་དང༌། ནང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རྒྱུན་དང་བཅས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ཡང༌། གཟུང་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང༌། འཛིན་སེམས་ཀྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པས་ཉོན་མོངས་པ་དགྲ་བཞིན་དུ་སྤོང་བ་ལྷུར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཚལ་དེར་སྨན་པ་མཁས་པ་ཞིག་འོངས་པར་གྱུར་ན། ཀ་ཡེ་གྲོགས་པོ་དག་དུག་སྡོང་རྩ་བ་འབྱིན་པ་ནི་ངལ་ཞིང་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྨན་མར་སྦྱོར་བ་ལ་དུག་ཤིང་མ་འབྱོར་བས་ད་རེས་གོ་བཅད་དོ་ཟེར་ནས། དུག་ཤིང་ལ་སྨན་མར་གྱི་ལྡེ་གུ་བྱས་པས་ནད་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞི་ལ་ཕན་པ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི། ནང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྐྱེན་གྱིས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དོན་དམ་པར་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མ་མཆིས་ཀྱང༌། ཕྱི་ཡུལ་དུ་འདོགས་པ་ནི་ ཀུན་བརྟགས་དང༌། གཞན་དབང་ཡིན་པས། ཡོངས་གྲུབ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མ་སྐྱེས་པར་ཤེས་ནས། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་སྦྱོང་ཞིང་བསྒྱུར་བའི་ཐབས་ལྷུར་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་ཡང༌། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་ན། །འདོད་ཆགས་དེ་གཞི་གང་ལས་བྱུང་བར་འཚོལ་བར་བྱེད་དེ། ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ན་དེ་གཞི་མི་དམིགས་སོ། །གང་ལས་འདོད་ཆགས་དེ་སྐྱེ་བ་དང༌། གང་གིས་འདོད་ཆགས་དེ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་དེ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་གང་གི་སྐྱེ་བ་དེ་མི་དམིགས་སོ། །གང་ལ་སྐྱེ་བ་དེ་མི་དམིགས། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དེ་མི་དམིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དེ་མི་དམིགས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུས་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱེད་ལ། དེའི་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་མ་སྨད་ཅིང་བསྔགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དེར་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་གྲོས་བྱང་བ་ཞིག་འོངས་ནས། དུག་ཤིང་དང་སྨན་དུ་སྦྱོར་བའང་བྱ་བ་མང་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷའི་རྣལ་ འབྱོར་གཅིག་གིས་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་དུག་ཤིང་དེ་དེ་བས་ཀྱང་ཁ་དོག་དྲི་རོ་ནུས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ཡུད་ཙམ་ལ་གྱུར་པ་བཞིན། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་བའི་ཐབས་ལ་མི་རྨོངས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣལ་མ་མཐོང་བ་དག་ལ་ནི་དཔེར་ན་རྨ་བྱ་ཞིག་ལྷགས་ནས་དེས་དུག་གི་སྡོང་པོ་བླང་དོར་མེད་པར་ཟོས་པས་ལང་ཚོ་རྒྱས་ཤིང༌། འདབ་མ་བལྟ་ན་སྡུག་པར་གྱུར་པ་བཞིན་ཏེ་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར། ཐབས་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། ལྷའི་བུ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་པོ་དེ་དག་རྟོགས་ཤིང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཆད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་ཉན་ཐོས་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟ་བས་སོ་ཐར་གྱིས་སྤོང་བ་དང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེས་སྦྱོང་བ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་དག་ཅིང་གྲོལ་བས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་གསུམ་ཀས་ རྒྱུད་གཅིག་པོ་དེའི་མི་དགེ་བ་སྡོམ་པར་གཅིག་གོ །ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་འཆད་དོ། །ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཆེན་པོ་ལས། བླ་མེད་མཆོག་གི་སྡོམ་པ་རུ། །འདུལ་བའི་དབང་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ཀུན། །མ་ལུས་ཀུན་འདུས་རྣམ་པར་དག །ཅེས་པ་ལྟར་སོ་བྱང་གི་བསླབ་བྱ་མཐའ་དག་སྔགས་ཀྱི་དུས་ན་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་དམ་ཚིག་ཏུ་འདུས་པའི་ཚུལ་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་སོ་ཐར་གྱི་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ལྡོག་པ་ནི་བྱང་སྡོམ་གྱིས་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པར་ཚང་ཞིང༌། སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཀྱང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟེང་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་གཡོ་བ་མེད་བཞིན་དུ་ཐབས་མཁས་ཀྱི་མཛད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡིད་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས
Chinese
此外，对于各自不同的道路，在别解脱戒中是舍弃，在菩萨戒中是转变，在密咒中是作为道用的道理，应当通过这个比喻来了解：譬如在一个花园里生长着诃梨勒树，主人不善于方法，就把它的树苗、树枝、树叶乃至树根都彻底拔除，远远地抛弃了。同样，从小乘的律藏中，由于了悟到外境的粗大所取和内能取的心识连同相续都是无自性的，所以一定能从轮回中解脱，但是由于认为所取的极微和能取的心识刹那在胜义中存在，所以努力像对待仇敌一样舍弃烦恼。又，在那花园里来了一位精通医术的医生，说：诸位朋友，拔除毒树的根是很辛苦和费力的，而且我们调配的药膏中没有毒树是不行的，所以这次就到此为止吧。于是把药膏涂在毒树上，结果对四百零四种疾病都有疗效。同样，从菩萨的律藏中，虽然内能取的心识只是由因缘产生的错乱显现，在胜义中并不存在真实的成立，但是外境的执着是遍计所执和依他起，因此通过证悟圆成实性的无我智慧，了知境和识二者没有产生差别，从而努力调伏和转变烦恼和分别念为法性。如是菩萨的别解脱戒中说：舍利子，此外，菩萨如果生起贪欲，在如实地见到之后，就会寻找贪欲是从何处产生的，完全寻找之后，就无法找到它的根源。贪欲从何处产生，由何产生贪欲，如何产生贪欲，同样，它的产生是不可见的。在何处产生是不可见的，如何产生是不可见的，因为贪欲是不可见的，所以不会因为贪欲的因由而造作罪恶，而且它的善法会增长，不会被呵责，而且会被赞叹。等等广说。又，那里来了一位精通密咒续部的仪轨和真如的人，把毒树和
English
Furthermore, regarding the different paths, in the Pratimoksha it is abandonment, in the Bodhisattva vow it is transformation, and in the mantra it is the principle of using it as a path. This should be understood through this analogy: For example, in a garden, a haritaki tree grows. The owner, unskilled in methods, completely uproots its saplings, branches, leaves, and even roots, and throws them far away. Similarly, from the Sravaka's Vinaya Pitaka, because one realizes that the gross object of external grasping and the internal grasping consciousness along with the continuum are without self-nature, one will certainly be liberated from samsara. However, because they believe that the grasped atom and the grasping consciousness-moment exist in the ultimate sense, they strive to abandon afflictions as if they were enemies. Again, a skilled doctor comes to that garden and says: "Friends, uprooting the poisonous tree is laborious and strenuous, and it is impossible for us to prepare the medicinal ointment without the poisonous tree, so let's stop here." Then, he applies the medicinal ointment to the poisonous tree, and as a result, it is effective for four hundred and four diseases. Similarly, from the Bodhisattva's Vinaya Pitaka, although the internal grasping consciousness is merely a mistaken appearance arising from conditions, and does not exist as truly established in the ultimate sense, the attachment to external objects is the completely imputed and the other-dependent. Therefore, through the wisdom of realizing the selflessness of the perfectly established nature, one knows that the object and consciousness do not arise as different, and thus strives to tame and transform afflictions and conceptual thoughts into the nature of reality. As it is said in the Bodhisattva's Pratimoksha: "Shariputra, furthermore, if a Bodhisattva generates desire, after seeing it as it is, he will search for the source from which desire arises. After searching completely, he cannot find its root. From where desire arises, by what desire arises, how desire arises, similarly, its arising is invisible. Where it arises is invisible, how it arises is invisible, because desire is invisible, one will not commit sinful deeds because of the cause of desire, and its virtuous qualities will increase, it will not be blamed, and it will be praised." And so on, extensively explained. Again, there came someone who was proficient in the rituals of the mantra tantras and suchness, and the poisonous tree and
Chinese
用作药物也需要很多工作，并且伴随着对实物的执着。如果说通过咒语、手印和本尊瑜伽，就能转变为甘露的自性，像那样去做，毒树反而会立即变得颜色、气味、味道和效能更加圆满一样。金刚乘中，对于将烦恼和分别念转化为本尊和智慧的方法不愚昧，特别是对于真正见到法性之义的人来说，比如一只孔雀飞来，它毫无取舍地吞食毒树，从而变得青春焕发，羽毛也变得美丽动人一样。《二十戒经》中说：“具足广大方便者，烦恼转为菩提支。”以及，在菩萨藏中说：“天子，如果通达那三种解脱之门，并且彻底断除一切戏论，那么这就是过去、未来和现在诸佛世尊的所有声闻的圆满近事。”就像这样。总之，声闻乘将二谛都视为实有，因此通过别解脱戒来断除；菩萨乘将世俗谛视为实有，通过空性和慈悲来清净；密乘则以五种智慧的自性来清净和解脱，从而作为道用。这三者都将同一相续的不善业视为戒律。本体的转变将在密乘的章节中阐述。功德的增上，如《幻化网大续》中所说：“无上胜妙之律仪，以调伏之威力，戒律与菩萨之学，无余皆集极清净。”就像这样，声闻乘和菩萨乘的一切学处，在密乘时期都汇集为共同和个别的誓言，其方式将在后面阐述。而且，别解脱戒是断除以害他为基础的行为，而菩萨戒则圆满地成办利他之事，密乘的誓言也在与此相符的基础上，修持佛陀的事业，在不离大平等性的状态中，以善巧方便的作为如意成办有情众生的利益，这是两个菩萨藏的主要行为。在《集经论》的解释中也说菩提心
English
Using it as medicine also requires a lot of work and is accompanied by clinging to things as real. If it is said that through mantra, mudra, and deity yoga, it can be transformed into the nature of nectar, doing it that way, the poisonous tree will instead immediately become more perfect in color, smell, taste, and potency. In the Vajrayana, there is no ignorance about the method of transforming afflictions and conceptual thoughts into deities and wisdom, especially for those who truly see the meaning of Dharmata, like a peacock flying in, it eats the poisonous tree without acceptance or rejection, thereby becoming youthful and its feathers becoming beautiful to look at. The Twentieth Precept says: "For those endowed with great means, afflictions transform into limbs of enlightenment." And, in the Bodhisattva Pitaka, it says: "Son of the gods, if you realize those three doors of liberation and completely cut off all elaboration, then that is the complete ordination of all the Shravakas of the Buddhas, the Bhagavat, of the past, future, and present." Like that. In short, the Shravakas view both truths as substantially existent, therefore they abandon them through the Pratimoksha; the Bodhisattvas view the conventional truth as substantially existent, they purify it through emptiness and compassion; and the Mantrayana purifies and liberates it as the nature of the five wisdoms, thereby using it as the path. All three of these regard the non-virtue of the same continuum as the precepts. The transformation of the essence will be explained in the chapter on Mantrayana. The increase of qualities, as it says in the Great Net of Illusion: "In the supreme and excellent precepts, through the power of taming, discipline and all the Bodhisattva's training, without remainder, all are gathered, completely pure." Like that, all the trainings of the Shravakas and Bodhisattvas, in the time of Mantrayana, are gathered into common and individual vows, the way of which will be explained later. Moreover, the Pratimoksha is abandoning actions based on harming others, while the Bodhisattva vows completely accomplish benefiting others, and the Mantrayana vows are also in accordance with this, practicing the activities of the Buddha, in the state of unwavering great equanimity, accomplishing the benefit of sentient beings as desired through skillful means, this is the main activity of the two Bodhisattva Pitakas. In the explanation of the Compendium of Sutras, it also says Bodhicitta.