Tibetan
་དཔའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་སྤྱོད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་གྲོལ་བས་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དགེ་ལ་བརྟེན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་ ཇི་ལྟར་ཞེས་སོགས་གཞུང་འགྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པས་ཟིན་པ་ལ་ཤེས་བྱའི་སྟེང་དུ་འགལ་བ་འདུ་བའི་ཉེས་ལྟུང་གི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མི་མངའ་བས་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཡར་ལྡན་དུ་ཚང་ཞིང་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ལ་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་བསམ་པས་སྤྱད་ན་ནི་འཆིང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་གསེར་ཡིན་ཡང་སྒྲོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་འཆིང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་བཟུང་ན་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་དོན་གྱི་བསྡམས་པའི་གནས་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ནས་བདེ་འགྲོ་དང་ཐར་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་གསེར་ཉིད་ཡི་དམ་གྱི་ཕྱག་མཚན་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བསམ་པས་ཟིན་པར་སྤྱད་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་རྒྱུར་བཤད་དོ། །དཔེར་ན་གསེར་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་སུ་བྱས་པའི་དུས་ན་ནི་མཆོད་གནས་ཀྱི་ཞིང་དམ་པར་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དགག་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་ཀུན་སློང་རང་རྒྱུད་པ་ལས་འདས་ཤིང༌། ཡུལ་རང་མཚན་པ་ ལས་ལོག་པའི་དགོས་པ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་མི་གསོག་པའི་སྟེང་དུ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པས་སྡོམ་པ་གསུམ་ཀའི་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་དུག་གིས་འཆི་བར་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་ཀྱང་ལོག་པར་ལྟུང་བ་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་སོ། །གནད་ཀྱིས་མི་འགལ་བ་ནི་བགྲོད་བྱ་བགྲོད་པ་ལ་མཚོན་ན། སྤྱིར་ཆགས་པ་རང་རྒྱུད་པ་དག་པའི་ཚེ་སོ་ཐར་གྱི་ཕམ་པའི་ཡན་ལག་ཚང་བ་མི་སྲིད་དེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་དབང་པོའི་འདུ་འཕྲོད་ཀྱི་རེག་པ་ཉིད་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང༌། སྡོམ་པའི་རྩ་བ་ཞིག་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་སྐབས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུལ་བའི་འགྲོ་བ་འགའ་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་བརྩམས་ཏེ། གཞན་དོན་གྱི་བསམ་པས་འཕངས་པའམ་སྔགས་ཀྱི་དུས་ན་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་དང༌། དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པས་འཕངས་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་རྣམས་སྣང་ཚོད་ལྟར་འཛིན་པའི་བློ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་པས་བསམ་པ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཡན་ ལག་དང་མི་ལྡན་ལ། ཐབས་ལ་མཁས་པས་བསྐྱེད་པའི་བློ་ཡིན་པས་ན་ཆགས་པའི་ཡན་ལག་རང་མཚན་པ་དང་ཡང་མི་ལྡན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བློ་ཆུང་གང་དག་ཐབས་ལ་དངོས་པོར་བལྟ་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱིངས་འཇལ་མི་ཤེས་པས། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་དངོས་པོ་གཙོ་བས་པགས་རིམ་དང་པོ་འདས་པས་ཕམ་པ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ན། ཐབས་ལ་མི་མཁས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱིས། དཔེར་ན་སྔགས་དང་མི་ལྡན་པའི་ལྕེ་ནི་ལྕགས་བསྲེགས་ཀྱིས་འཚིག་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་ན་གདང་བྱས་དུག་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ་ནི་གནད་ཀྱི་མི་འགལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་ཝས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤང་འདོད་པས། །དམ་པའི་དོན་གྱིས་འཚལ་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དུས་སྐབས་ཀྱི་གཙོ་བོར་སྤྱད་པ་ནི། སྤྱིར་ལས་དང་པོ་པ་ནས་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་བར་དུ་རང་ཉམས་ལ་དཔགས་པའི་སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བར་སྤྱོད་པ་ཉིད་དེ། ཚོགས་ཀྱི་དབུས་ན་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ལྔ་ལ་ཁྲེལ་བག་ཡོད་པར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་གནས་དག་པ་ནི་དགོན་པ་དང་བས་མཐའོ། །འཚོ་བ་དག་པ་ནི་ ལོག་འཚོ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་མཐུན་ནོ། །སྡོམ་པ་དག་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་སོ་སོ་ཐར་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལས། རིམ་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་བློའི་ནུས་པ་ནར་སོན་པ་དང་བསྟུན་ནས་གོང་མ་གོང་མའི་དགོས་པ་གཙོ་བོར་བསྒྲུབ་ཅིང༌། བྱང་སེམས་རིག་འཛིན་གསུམ་ག་ལ་ཉེས་པས་མ་གོས་པའོ། །གྲོགས་དག་བ་ནི་བླ་མ་ཚངས་པར་མཚུངས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཆོས་དག་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་རྩིས་ཟིན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་གསང་འདུས་ལས། ཕྱི་རུ་ཉན་ཐོས་སྤྱོད་པ་སྐྱོང༌། །ནང་དུ་འདུས་པའི་དོན་ལ་དགའ། །ཞེས་པ་དང་མཐུན་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པདྨ་སྐྱེས་ཀྱང་བཞེད་དོ། །གསང་སྤྱོད་ཀྱི་དུས་ན་ལྟུང་
Chinese
因为行为是唯一行持殊胜菩提心的清净意乐，并且以解脱有情而永不穷尽之故，也显示了依于善行的福德亦永不穷尽，如是等等是为了阐释经论。
English
Because the conduct is solely based on the pure intention of practicing the supreme Bodhicitta, and because it is inexhaustible by liberating sentient beings, it also shows that the merit based on virtue is also inexhaustible, and so on, in order to explain the scriptures and commentaries.
Chinese
如同已经说的那样，为了调伏某些有情，依仗菩萨戒的场合而造作，为了利益他人的想法所驱使，或者在密咒的时期进入秘密的坛城，以及为了成就两种悉地等等的想法所驱使。将事物执着为显现的念头，如同进入幻化的体验中，因此不具备念头不混乱的烦恼支分，因为是善巧方便所产生的念头，所以也不具备贪欲的支分自性。虽然如此，某些小心眼的人将方便视为实有，不了解智慧的境界，认为对于非梵行，因为实有为主，所以一旦越过第一层皮肤就会失败。对于不善巧方便且远离智慧见解的人来说，确实是这样。例如，不具备密咒的舌头就像被烧红的铁烫伤一样。正确来说，就像打开毒药的盖子一样，被方便和智慧所掌握，是关键的不相违背的自性。导师圣天（梵文：Ārya Deva）说：“想要断除一切烦恼，应当以殊胜的意义来追求。”一般来说，从最初的业行者到瑜伽自在者之间，都是根据自己的体验，与时俱进地修行。在僧团中，则是以没有罪过的普贤五行，怀着羞耻和谨慎来修行。其中，清净的处所是寺庙和边地。清净的生计是不与邪命混杂的如法行为。清净的戒律是对于最初的业行者来说，以别解脱戒为主，逐渐地随着大悲心、善巧方便、胜义谛中完全不生、以及事物不存在的念头力量的成熟，来成办越来越高的需求，并且菩萨、持明者三者都不会被罪过所染污。清净的道友是具备与上师同等梵行的人。清净的法是空性和悲心的总和。如《密集金刚》中所说：“外护声闻行，内喜密集义。”与此相符，圆满正等觉莲花生也这样认为。在秘密行持的时期，堕罪
English
As it has been said, in order to subdue certain sentient beings, it is created based on the occasion of the Bodhisattva vows, driven by the thought of benefiting others, or entering the secret mandala during the time of mantra, and driven by the thought of accomplishing the two siddhis, etc. The thought of grasping things as they appear is like entering the experience of illusion, so it does not possess the branch of affliction of non-confused thought, because it is a thought generated by skillful means, so it also does not possess the self-nature of the branch of attachment. However, some small-minded people regard the means as real, and do not understand the realm of wisdom, thinking that for non-brahmacharya, because reality is the main thing, once the first layer of skin is crossed, failure will occur. For those who are not skilled in means and are far from the view of wisdom, it is indeed like this. For example, a tongue that does not possess mantra is like being burned by red-hot iron. Correctly speaking, just like opening the lid of poison, being grasped by means and wisdom is the nature of the key non-contradiction. The teacher Ārya Deva said: "Wanting to cut off all afflictions, one should seek with the supreme meaning." In general, from the initial practitioner to the yoga master, one practices in accordance with one's own experience, in conjunction with the times. In the Sangha, one practices with the five faultless Samantabhadra practices, with shame and caution. Among them, the pure place is the monastery and the borderland. Pure livelihood is righteous conduct that is not mixed with wrong livelihood. Pure precepts are mainly the Pratimoksha vows for the initial practitioner, gradually with great compassion, skillful means, the complete non-arising in ultimate truth, and the maturity of the power of the thought of the non-existence of things, to accomplish the needs of higher and higher levels, and the Bodhisattva, Vidyadhara, and all three will not be contaminated by faults. Pure friends are those who possess the same brahmacharya as the guru. Pure Dharma is the sum of emptiness and compassion. As it is said in the Guhyasamaja Tantra: "Externally protect the conduct of the Shravakas, internally rejoice in the meaning of the Guhyasamaja." In accordance with this, the fully enlightened Buddha Padmasambhava also thinks so. During the time of secret practice, downfall
Tibetan
བ་ནང་མ་འཛོམ་པ་རྣམས་ནི་འདྲེས་པ་མེད་ཅིང་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་བསྲུང་ལ། འདོམ་པའམ་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སློབ་པའི་ཚེ་སྔགས་གཙོ་བོར་བསྲུང་ཞིང༌། འོག་མའི་ཆ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཀྱང་གོང་མའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལས་འདས་པའི་གཟུགས་ཅན་ཡིན་པས་ལྟུང་བའང་གཟུགས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་འཇིག་རྟེན་མ་དད་པར་གྱུར་པའི་ཆ་སྡོམ་པ་གཉིས་སུ་མཐུན་པ་རྣམས་དེ་ཉིད་ལྟར་བསྲུང་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འཇིག་རྟེན་མ་ དད་གྱུར་པའི་ཆ། །མཐོང་དང་འདྲིས་ཏེ་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མདོ་བསྡུ་ན། ལས་དང་པོ་པ་དང༌། ལམ་ལ་རྣལ་དུ་འབྱོར་པ་དང༌། གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེ་དག་གི་སྤྱོད་པ་མ་འདྲེས་པར་བླང་དོར་བྱ་བའི་ཚུལ་དུས་འཁོར་འགྲེལ་ཆེན་ལས། དེའི་ཕྱིར་ལས་དང་པོ་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་བྱ་བ་མི་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་གྲུབ་པའི་བྱ་བ་མི་བྱའོ། །གྲུབ་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བྱ་བ་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ནི་དུས་སྐབས་ཀྱི་མདོ་འམ། སྡོམ་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ༌། །ད་ནི་གྲུབ་མཐའི་འདོད་གཞུང་ཕྱེས་ནས་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་དཔྱད་པ་ཞུགས་པ་རྣམས། །གནས་འགྱུར་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དང༌། །གཅིག་ལ་གཞི་མི་མཐུན་དུ་འདོད་པ་དང༌། །གསུམ་ག་རྫས་འགལ་གོང་འཕེལ་འདོད་པ་དང༌། །གཏོང་ཐོབ་མཚམས་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང༌། །དོང་རྩེ་བརྩེགས་བཞིན་མ་འདྲེས་འདོད་པ་དང༌། །ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་རིམ་ཅན་ཚོགས་པ་ལྟར། །རང་འོད་མ་ཉམས་ནུས་པའི་ཁྱད་ཞུགས་འདོད། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་ལ་རང་རང་གི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་ཀུན་ནས་སློང་བ་དག་གིས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན་བློའི་རང་བཞིན་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང༌། ཚིག་ནི་དཔེ་དོན་དང་མཚུངས་པར་འཇུག་པས་ཐལ་ འགྱུར་གྱི་མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནི། རྟོན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རེ་ཞིག་གང་ཟག་གི་སེམས་འཇུག་ཡོད་ཀྱི་བར་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡང་དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པས་གནས་འགྱུར་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ཡང་ཡོངས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པས་རྒྱུད་གྲོལ་བླ་རུང་སྟེ། སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དངོས་པོར་བལྟ་བ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་འཐོབ། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས། ཞེས་བཀའ་བ
Chinese
未聚集的支分，应无杂染地守护使其圆满。学习仪轨或苦行时，应主要守护真言。虽然不特别舍弃下部的支分，但当被上部的方便和智慧所摄持时，声闻的律仪是超越了有分别识的色法，因此堕罪也是色法。即便如此，对于令世间不信的，两种律仪共同的部分，也应如是守护。如《入行论》云：令世人不 信之处，见闻之后当舍弃。总而言之，初学者，以及已于道上纯熟者，以及获得成就者，以及一切智者的阶段，对于这些不同阶段的行为，应如何取舍，时轮大疏中说：因此，初学者不应做瑜伽士的行为，瑜伽士不应做成就者的行为，成就者不应做一切智者的行为。这被认为是时期的教言或律仪。现在，为了剖析宗派的观点，并解释本体的转变，对于已进入宗派研究的诸位：认为处所转变本体唯一，以及一者之上有不共之基，以及三者皆为相违之物而增上，以及从舍弃和获得之界限上进行区分，以及如堆积的坑顶般不混杂，以及如日月星三者依次聚集，不失自光而入功能差别。如此，对于持有不同观点的方式，若以各自先前所引发的动机进行考察和研究，则心的自性会追随思辨，词句也会像比喻一样运用，虽然不会陷入过分的极端，但如来之教法，是具有四依的。即便如此，在众生的心识存在期间，宗派也与此相关联，因此，认为处所转变本体唯一，也是以圆满大成就的证悟来解脱相续，因为律仪和非律仪是从视为实有而产生的。世尊说：以智慧获得完全清净的智慧，以完全清净的智慧而圆满具足戒律。
English
Those ungathered parts should be protected without contamination to make them complete. When learning vows or ascetic practices, the main focus should be on protecting mantras. Although the lower parts are not specifically abandoned, when they are grasped by the higher means and wisdom, the vows of the Hearers are forms that transcend discriminating consciousness, so transgressions are also forms. Even so, those aspects that cause the world to lose faith, the parts that are common to both sets of vows, should be protected as such. As it says in the *Bodhicharyavatara*: "Those things that cause the world to lose faith, after seeing and becoming familiar with them, should be abandoned." In summary, the conduct of beginners, those who are skilled on the path, those who have attained accomplishment, and the state of omniscient ones, how to adopt and abandon these different stages of practice is explained in the great commentary on the Kalachakra: "Therefore, beginners should not engage in the activities of yogis, yogis should not engage in the activities of accomplished ones, and accomplished ones should not engage in the activities of omniscient ones." This is regarded as the teaching or discipline of the times. Now, in order to dissect the tenets of philosophical systems and explain the transformation of essence, for those who have engaged in the study of philosophical systems: Some hold that the transformation of place is one essence, others hold that one has a dissimilar basis, others hold that all three are contradictory substances that increase, others distinguish from the boundary of abandonment and attainment, others hold that they are unmixed like a stacked pit top, and others hold that like the sun, moon, and stars gathering in sequence, their own light is not diminished, and they enter into functional differences. Thus, if the ways of holding different views are examined and investigated with the motivations that arose from their respective previous positions, the nature of the mind will follow speculation, and words will be used like metaphors, although it will not reach an extreme of excess, the teachings of the Thus-Gone One are endowed with four reliances. Even so, for the time being, while the minds of beings exist, philosophical systems are also related to this, therefore, holding that the transformation of place is one essence is also a way to liberate the continuum through the realization of great perfect accomplishment, because vows and non-vows arise from viewing things as real. The Blessed One said: "Through wisdom, one obtains completely pure wisdom; through completely pure wisdom, one perfectly possesses morality."