English
Having the nature of subduing, therefore abandoning the faults of wrong livelihood and arrogance, possessing the virtue of enduring insults. Dwelling in one place and eating, which is not eating repeatedly. If, after eating, one does not rise from the seat, even if one takes the water for washing the bowl, one does not eat again. After obtaining food separately, after eating a fixed amount of food, one does not eat again, that is the limit of food. Thus it is said. The one who always sits, not leaning on the bedding to sit, but sitting in the lotus position, keeping the body upright. As the former said: Because the vow comes first, one abandons the posture of leaning and sitting, having this state, therefore is the one who always sits. Thus it is said. Not accepting food sent afterwards, as it says: Cutting off food sent afterwards. Because one has taken a vow, one has no greed or attachment, has contentment, and conforms to the behavior of faith. Thus it is. The one with three Dharma robes, having the state of wearing the sanghati, uttarasanga, and antarvasa, therefore is the one with three Dharma robes. The one who wears felt, for the felt made of wool that has not been woven, the world calls it felt, having contentment and wearing it. The one who dwells wherever, not being satisfied with the bedding obtained wherever, having no attachment to good bedding, dwelling in dwelling wherever. The one who dwells in the charnel ground, in order to feel disgusted and prevent carelessness, dwells in a place without fear in the charnel ground. The one who dwells under a tree, under a tree having abandoned a sheltered dwelling, having the concept of impermanence from the changes of the four seasons there and dwelling. The one who dwells in the open, not dwelling in houses and other dwellings, dwelling in a place that does not obscure the light and images of the sun, moon, and stars. Having practiced thus, after fully receiving these qualities, one should not praise oneself, slander others, and should not follow the path of the unholy. Now, in order to show the permissibility of incidental implications, here, apart from the seventeen parajikas and sanghavasesas, for the blessed objects that are not allowed to be enjoyed: If one must eat food at an inappropriate time, taking pleasure in a place where the sound is not pleasing, similarly, for bathing, a sick person may have extra clothes, or white clothes that are not allowed to be worn, or because of poverty and distress, it is allowed to wear leather etc. in order to preserve life, thinking thus, and touching precious things.
Tibetan
་དཀོན་ཅོག་མཆོད་པ་དང༌། །སེམས་ཅན་གསོ་བའི་སླད་དུ་གནང་བར་བསྒོམ། །གནང་མེད་བཀག་པ་མེད་ལ་རྗེས་མཐུན་བརྩི། །དེ་ལ་ཕམ་པའི་དངོས་པོ་བཞི་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་བཅས་པ་ཕྲ་མོའི་གནས་ལ་ལ་དག་ཅི་ནས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་མ་ནུས་ན་སེམས་བསྐྱེད་དེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཚུལ། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་སམ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཟ་དགོས་པ་ལ། སྤྱིར་རང་བཞིན་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། སྡོམ་པ་དང༌། སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་པ་བཞི་ལས་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ཡིན་པས་གླིང་དེར་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། དུས་མ་ཡིན་པར་ཁྲུས་བྱེད་ན་བདག་ན་བའི་ཉེས་པ་དེ་དང་དེ་འགེགས་པའི་ཕྱིར་ཁྲུས་བྱེད་པར་གནང་སྙམ་པ་དང༌། གོས་ལྷག་པའམ། མི་རུང་བའི་གོས་དཀར་པོ་དང༌། ཀོ་ལྤགས་ལ་སོགས་སྤྱོད་དགོས་ན་གོས་སྟན་གྱིས་ཕོངས་པ་དང༌། གྲང་བས་ཉམ་ཐག་པ་སྲོག་ལ་ཐུག་པར་འགྱུར་བས་ད་རེས་ལོངས་སྤྱོད་པར་གནང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་ལ་རེག་པ་དང་བདག་གིར་བྱ་དགོས་ན་དཀོན་ཅོག་མཆོད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་དངོས་སུ་མ་སྨོས་པའི་གནང་བཀག་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམ་ནི་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས། དགེ་སློང་དག་ངས་ཁྱེད་ལ་འདུལ་བ་རྒྱ་ཆེར་ནི་བསྟན་ན། མདོར་བསྡུས་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་བ་ཡང་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་ངས་ཁྱེད་ལ་གང་ཞིག་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་གནང་བ་ཡང་མེད། བཀག་པ་ཡང་མེད། གལ་ཏེ་རུང་བ་དང་ཉེ་བ་ཡིན་ཞིང་མི་རུང་བ་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་རུང་བ་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མི་རུང་བ་དང་ཉེ་ བ་ཡིན་ཞིང་རུང་བ་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་མི་རུང་བ་ཡིན་པས་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་སླའོ། །དེ་སྐད་དུ་སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་གནང་མེད་དེ་བཞིན་བཀག་མེད་པ། དེ་ནི་གསུངས་པའི་རྗེས་མཐུན་བརྟགས་ཏེ་བཟུང༌། །འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ཞེས་བྱ་སྒྲོན་མ་དང༌། །འདྲ་བ་གཞན་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན། ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་ཕལ་ཆེན་སྡེ་པ་དང༌། །གནས་བརྟན་པ་དང་མང་པོས་བཀུར་བ་སྟེ། །སྡེ་པ་བཞི་ཀའི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །སྟོན་པའི་བཅས་པས་མ་ཁྱབ་མི་སྲིད་པས། །བསླབ་པ་ཀུན་ལ་དབང་ཐོབ་བྱེད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སུམ་ཅུས་ལྷག་པའི་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་འདས་པ་ན། བདུད་སྡིག་ཅན་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་ཅན་གྱིས་གཞི་ལྔས་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པ་ལས་རྩ་བའི་སྡེ་པ་གཉིས་སུ་ཆད་པ་ནི་གནས་བརྟན་པ་དང༌། ཕལ་ཆེན་སྡེ་པའོ། །དེ་ཡང་གྱེས་པས་གནས་བརྟན་པ་ལ་བཅུ་དང༌། ཕལ་ཆེན་པ་ལ་བརྒྱད་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དགེ་འདུན་བྱེ་ནས་འཁྲུགས་ལོང་གིས་གནས་པའི་མཐར་གནས་བརྟན་གནས་མའི་བུས་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་འདུན་བྱེ་ཡང་འཁོར་ལོའི་ དབྱེན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། དང་པོ་མཐའ་སྐྱོན་ཟུང་གཅིག་གི །སྔ་རོལ་ཐུབ་པ་ནོངས་པ་དང༌། །མཚམས་མ་བཅད་པ་དག་ཏུ་ཡང༌། །འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ནི་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་པས། །དེ་ཡང་འབྱེད་པ་པོ་དགེ་སློང་ལྟ་སྤྱོད་དང་ལྡན་པས། གནས་སྟོན་པའི་མདུན་ལས་གཞན་དུ། དབྱེ་བྱ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དགེ་འདུན་བརྒྱད་དུ་ལོངས་པ། མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་སྟོན་པ་ལྷས་བྱིན་དང༌། དམ་ཆོས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་བསྟན་པ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔ་ལ་ལམ་དུ་བཟོད་ཅིང་ཚུལ་ཤིང་བླངས་པ་ན་བྱེ་བའོ། །དེ་བས་ན་དུས་འདི་ཙམ་ན་སྟོན་པ་འཚོ་ཞིང་བཞེས་པ་ཡང་མེད་ལ། བསྟན་པ་ལ་སྐྱོན་ཡང་བྱུང་བའི་དུས་དང༌། མཆོག་ཟུང་གཅིག་བསྐོས་པའི་མཚམས་ནང་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་འདི་འདྲའི་ཉེས་དམིགས་ནི་བློས་ཐུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་འདུན་བྱེ་ནས་མ་འདུམས་ཀྱི་བར་ལ་སྟོན་པ་གཅིག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ལམ་ལྔ་གང་ཡང་མི་སྐྱེའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འདི་ནི་ཕ་རོལ་པོས་མི་མཐུན་པར་སྨྲས་པའི་ཚིག་ཕྱིར་སེམས་གཞོལ་བ་ལ་བསྟེན་ནས་དེ་ཉིད་ལ་འཁོན་དུ་འཛིན་པའི་འཁྲུག་ལོང་སྟེ། ནང་གི་རྒྱུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ། ཕྱིའི་རྒྱུ་དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྟེང༌། གདམས་ངག་སྤོང་བ། ལྟུང་བ་དང་ བཅས་པ། ལས་ལ་མི་མཐུན་པ་སྦྱིན་པ་སྟེ་འཁྲུག་ལོང་གི་རྒྱུ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཞི་བའི་ཆོ་ག་རྩ་བའི་ལུང་ལས། མངོན་གསུམ་དྲན་པ་མ་སྨྱོས་དང༌། །དེ་བཞིན་གང་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད། །རྩྭ་རྣམས་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུ་དང༌། །ཁས་བླངས་པར་ནི་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཞི་བྱེད་བདུན་ནོ། །དེ་ལ་སྡེ་པ་བཞི་ནི། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། ཕལ་ཆེན་པ་དང༌། གནས་བརྟན་པ་དང༌། མང་པོས་བཀུར་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་རྒྱལ་རིགས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་བརྒྱུད་པ་སྟེ་དེ་ལས
Chinese
供养三宝，为了救护众生而观想允许。对于没有允许也没有禁止的，要依随（佛陀）所说而行持。对此，如果实在不能做到四种他胜法和十三种僧残等之外的微细戒条，就要发心加持。对于非时食，或者必须反复食用，一般来说，从自性、法性、律仪和断除这四种戒律来说，凡是北方的不悦耳之声，都是自性戒，因此可以在该洲发心享用。如果非时沐浴，为了阻止自己生病，就想允许沐浴。如果需要使用多余的衣服，或者不合适的白色衣服和皮革等，就想因为缺乏衣服和垫子，或者因为寒冷而濒临死亡，所以现在允许享用。如果需要触摸或拥有珍宝，就发心是为了供养三宝和利益众生而允许的。此外，对于没有明确说明的允许和禁止，可以从零星的教言中得知。比丘们，我为你们广说了律藏，但没有简略地说。然而，你们也要听简略的说法。比丘们，对于我从一开始就没有允许，也没有禁止的事情，如果它与允许的事情相近，并且能够阻止不允许的事情，那么就应当认为是允许的。如果它与不允许的事情相近，并且能够阻止允许的事情，那么就应当认为是不允许的，不应当普遍行持。这样就很容易理解了。因此，《三百颂》中说：对于没有允许也没有禁止的，要依随所说的而行持。这部名为《律藏简略》的明灯，世尊也曾这样说过。简而言之，一切有部的大众部，上座部和大众敬奉部，这四个部派的所有学处，导师的戒律不可能全部涵盖，因此可以获得对所有学处的支配权。导师涅槃后
English
Meditate on allowing for the purpose of offering to the Three Jewels and healing sentient beings. For things that are neither allowed nor prohibited, follow what has been said. In this regard, if one is unable to practice the minor precepts other than the four defeats and thirteen sanghavasesas, one should generate the mind of blessing. Regarding untimely food, or if one must eat repeatedly, in general, from the four types of discipline: nature, dharma, vows, and abandonment, all unpleasant sounds of the north are of the nature of discipline, so one can enjoy them in that continent by generating the mind. If one bathes at an improper time, thinking that it is allowed to bathe in order to prevent oneself from getting sick. If one needs to use extra clothes, or unsuitable white clothes and leather, one should think that because of the lack of clothes and mats, or because of being exhausted by the cold and facing death, one is now allowed to enjoy them. If one needs to touch or possess precious things, one should generate the mind that it is allowed for the purpose of offering to the Three Jewels and benefiting sentient beings. Furthermore, for the allowances and prohibitions that are not explicitly mentioned, one can know from the miscellaneous teachings. Monks, I have taught you the Vinaya extensively, but not in brief. However, listen to the brief explanation. Monks, for things that I have neither allowed nor prohibited from the beginning, if it is close to what is allowed and can prevent what is not allowed, then it should be considered allowed. If it is close to what is not allowed and can prevent what is allowed, then it should be considered not allowed and should not be practiced universally. This is easy to understand. Therefore, the Three Hundred Verses says: For what is not allowed and not prohibited, one should examine and follow what has been said. This lamp called the Condensed Vinaya, the Tathagata has also spoken in this way. In short, the Sarvastivada, the Mahasanghika, the Sthavira, and the Mahasammatas, the precepts of all four schools, it is impossible for the Teacher's precepts to cover everything, so one can obtain authority over all the precepts. After the Teacher passed into Nirvana
Chinese
在嗡（嗡，梵文：oṃ，梵文羅馬轉寫：oṃ，字面意思：嗡）字之後，經過一百多年，具備比丘形象的惡毒者，以五事引起僧團大分裂，從而分裂成兩個根本部派，即上座部和大眾部。由於分裂，上座部分裂成十部，大眾部分裂成八部。在這些部派存在的六十三年間，僧團分裂並處於混亂狀態，最終由上座部中的住地子部重新正確地整理了教法。當時僧團的分裂並非轉法輪的分裂，如《俱舍論》所說：「最初的邊際過失，先前的能仁犯錯，以及未作結界等，都不會發生轉法輪的分裂。」因此，分裂者是具備見行（觀點和行為）的比丘，除了住地者之外，被分裂的對象是凡夫俗子的八個僧團，最終，除了佛陀之外，提婆達多成了導師，除了正法之外，提婆達多的五種苦行被視為道路並被接受和採用，這時才算分裂。因此，在這個時候，導師既沒有活著也沒有接受供養，而且教法也出現了問題，因為沒有指定一對至尊的結界內等等的術語。一般來說，這樣的過失並非偶然，因為從僧團分裂到未和解之間，在一個佛陀的剎土中，五道中的任何一道都不會產生。這是這樣說的。這指的是因為對方說了不和諧的話，所以依賴於內心的偏袒，並因此而懷恨在心的爭端，內在的原因是執著於我，外在的原因是對事物的如實性進行錯誤的論證，此外，捨棄教言，伴隨著墮落，行為不一致的布施，這四種爭端的原因，在寂止儀軌的根本律藏中說：「顯現的記憶不瘋狂，同樣任何事物的本質，像鋪開草一樣，以及不應承諾。」就像這樣，有七種平息的方法。其中四個部派是：一切有部、大眾部、上座部和多聞部。其中第一個部派是剎帝利種姓羅睺羅的後裔，從那裡...
English
After more than a hundred years from the syllable Om (ओम्，oṃ，literally meaning: Om), a malicious person with the appearance of a bhikṣu caused a great schism in the sangha with five points, resulting in the division into two fundamental schools, namely the Sthavira school and the Mahāsāṃghika school. Due to the schism, the Sthavira school split into ten and the Mahāsāṃghika school into eight. During the sixty-three years that these schools existed, the sangha was divided and in a state of turmoil, and finally the teachings were correctly reorganized by the son of the Sthavira Sthaviramati. At that time, the division of the sangha was not a division of the wheel of Dharma, as the Abhidharmakośa states: "The initial marginal fault, the previous Sugata's error, and the unestablished boundaries, etc., do not cause a division of the wheel of Dharma." Therefore, the divider was a bhikṣu with views and conduct, and apart from Sthavira, the objects of division were eight sanghas of ordinary people. Ultimately, other than the Buddha, Devadatta became the teacher, and other than the true Dharma, Devadatta's five ascetic practices were regarded as the path and were accepted and adopted, and only then was there a division. Therefore, at this time, the teacher was neither alive nor receiving offerings, and there were also problems with the teachings, because there were no terms such as within the boundary designated by a pair of supreme ones. In general, such a fault is not accidental, because from the division of the sangha to the non-reconciliation, in a Buddha's realm, none of the five paths will arise. This is how it is said. This refers to the dispute of relying on inner partiality because the other party has spoken discordant words, and therefore holding a grudge, the inner cause is attachment to self, the outer cause is the false establishment of the suchness of things, in addition, abandoning the instructions, accompanied by downfall, inconsistent giving of actions, these four causes of dispute, in the root Vinaya of the pacification ritual it says: "Manifest memory is not madness, likewise the essence of anything, like spreading grass, and one should not promise." Like this, there are seven methods of pacification. The four schools are: Sarvāstivāda, Mahāsāṃghika, Sthavira, and Mahāsaṃghika. The first of these schools is the lineage of the Kshatriya caste Rāhula, from there...