Chinese
也已经出现。 “回来吧”这件事，从佛陀成佛到涅槃之间也在做。虽然这是果位的教法，但因为看到一些过失，所以给予了四羯磨的预备仪轨。其他那些在佛陀成佛后不久，直到这个仪轨没有出现之前的受比丘戒的方式。其中最初的七位是给予预备仪轨者，因为没有具足四羯磨的仪轨。现在的仪轨与事业仪轨相同，因为地方（中央和边地）的差别，比丘人数的多寡，难易程度的缘故，有十众，五众，或者特殊情况下有四众，以及在两个僧团中圆满，通过事业仪轨次第进行等。其中，中央和边地的说法，是以圣地（印度）为标准的地点，如《词句》中所说：里卡拉那是茂密的森林，里卡树生长的地方是东方。被称为乌希里的山，是黑暗山是北方。靠近柱子的卡帕的城市，位于西方。在芦苇城的旁边，有芦苇的河流是南方。这些地方的中间，要知道是中央地区，外面的边地，是无边智慧者所说的。就像这样。即使如此，现在凡是存在经教和证悟教法的地方，都被认为是法会的中央地区。其中，有时限的戒律和永久的戒律两种，第一种是，一般来说，产生戒律的所依是，分别说部认为，三大洲的男子或女子，只能从比丘那里获得。而且，五种不男不女者，化身者，两性人，外道，犯五无间罪者，父母，国王不允许者，不能驱赶乌鸦者，种姓有缺陷者，头发发黄和手残疾等身体有缺陷，成为让在家人不信任的原因者，都要远离。经部师认为，畜生的所依也能产生戒律，有时限的戒律的获得者，也只能是居士直到八关斋戒者。第二种是永久的戒律，是男子三学和女子五学相结合的仪轨程序，以及律经根本释，律藏广大的教法。
English
has also appeared. The event of "come back" was also done from the Buddha's enlightenment to his Parinirvana. Although this is the teaching of the fruition, because of seeing some faults, the preliminary ritual of the four karmas was given. The other ways of taking the Bhikshu vows before this ritual appeared not long after the Buddha's enlightenment. Among them, the first seven were those who gave the preliminary ritual, because there was no ritual of the four karmas with characteristics. The current ritual is the same as the Karma ritual, because of the difference between the central and border areas, the number of monks, the difficulty, there are ten assemblies, five assemblies, or in special cases, four assemblies, and completion in two Sanghas, and the gradual accomplishment through Karma rituals. Among them, the terms central and border areas are based on the holy land (India), as stated in the "Words and Phrases": Likarana is a dense forest, the place where Likar trees grow is the east. The mountain called Ushiri, the dark mountain is the north. The city of Kapa near the pillar is located in the west. Next to the reed city, the river with reeds is the south. The middle of these places is known as the central region, the outer border is what the infinitely wise one said. Like this. Even so, now wherever the teachings of scripture and realization exist, it is considered the central region of the Dharma assembly. Among them, there are two types of precepts: temporary precepts and permanent precepts. The first is that, in general, the basis for generating precepts is that the Sarvastivadins believe that men or women from the three continents can only obtain them from Bhikshus. Moreover, the five types of hermaphrodites, emanations, hermaphrodites, heretics, those who have committed the five heinous crimes, parents, those not allowed by the king, those who cannot drive away crows, those with defects in their lineage, those with yellow hair and crippled hands, etc., who have physical defects and become the cause of distrust among lay people, must be kept away. The Sutra school believes that precepts can also be generated on the basis of animals, and the recipients of temporary precepts can only be lay practitioners up to the eight precepts. The second is the permanent precepts, which are the ritual procedures that combine the three trainings for men and the five trainings for women, as well as the root commentary of the Vinaya Sutra and the extensive teachings of the Vinaya Pitaka.
Tibetan
ཅོས་ས་སྡེ། མངོན་པ་མཛོད་རྩ་འགྲེལ་སོགས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་བརྟན་མཁས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ། ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་བྱའི་ངོས་ནས་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་མེད་པའི་མཁན་པོ་ངང་རྒྱུད་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པ་དག་ལས་ཆོ་ག་མ་འཁྲུལ་པར་སྡོམ་པ་བླང་ངོ༌། །འདིར་ནི་བསླབ་བྱའི་གནས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། དབྱེ་ན་དགེ་བསྙེན་རྣམས་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །སྣ་གཅིག་བསྲུང་བ་སྲོག་གཅོད་ལྟ་ བུ་སྤང༌། །དེ་སྟེང་མ་བྱིན་ལེན་སྤོང་ཕྱོགས་གཅིག་ལྡན། །དེ་སྟེང་རྫུན་སྨྲ་སྤང་བ་ཕལ་ཆེར་བསྲུང༌། །དེ་སྟེང་འདོད་ལོག་ཆང་དང་བཅས་སྤང་ན། །ཡོངས་རྫོགས་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་དག་ཏུ་འདོད། །རྩ་བཞི་ཆང་དང་ལྔ་ག་སྤང་བ་ལ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ཞེས་སུ་གྲགས། །དེ་ལ་འདུལ་བར་ཡོངས་རྫོགས་དགེ་བསྙེན་ལས་གཞན་པའི་འབོགས་ཆོག་མ་བསྟན་པས་སྡོམ་པ་ཞུ་བའི་དུས་བདག་དགེ་བསྙེན་དུ་བཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨོས་ནས། བསླབ་པ་བརྗོད་པའི་དུས་དགེ་བསྙེན་གང་དང་གང་གི་མཚམས་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་སྡོམ་པ་ནི་བརྗོད་པ་གསུམ་གྱི་ཐ་མ་ལ་སྐྱེ་ན། བསླབ་པ་ནི། དེའི་ཕྱི་ནས་བརྗོད་པས་མ་ངེས་པའི་སྡོམ་པར་འགྲོ་སྙམ་པ་མི་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་པ་དེ་ལྟར་འདོད་སྲིད་ཀྱིས། ལུང་རྣམ་བཞི་ལས་བདག་ཆེ་གོ་མོའི་དགེ་བསྙེན་དུ་བཟུང་དུ་གསོལ། ཞེས་བྱ་པ་མི་འབྱུང་བས་སོ། །སྤྱིར་བརྗོད་པ་གོང་མ་གཉིས་ལ་དོན་མ་མཆིས་པར། ཕྱི་མའི་གཟུང་དུ་གསོལ་བྱ་བ་དེ་རང་ནུས་པ་ཆེ་ནས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན། བརྗོད་པ་གསུམ་གྱི་ཐ་མ་ལ་གསུམ་ཀའི་ཐོབ་མཚམས་བརྗོད་པ་ཡིན་པས། སྐྱེས་སྙམ་པ་མཛོད་བྱ་བ་དེ། འདུན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མན་ངག་འདེབས་པའི་ངག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ། སྣ་གཅིག་བསྲུང་ བ། ཕྱོགས་གཅིག་བསྲུང་པ། ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བ། ཡོངས་རྫོགས་བསྲུང་བ་དང་བཞིར་བཤད་པའི་དང་པོ་ནི། རྩ་བ་བཞི་ལས་སྲོག་གཅོད་པའམ། མ་བྱིན་ལེན་པའམ། འདོད་ལོག་གམ། རྫུན་དུ་སྨྲ་པ་རྣམས་ལས་གང་རུང་བ་གཅིག་སྤོང་བ་ནི་སྣ་གཅིག་བསྲུང་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་ཡིན་པ་དགོས་ཏེ། འགྲོ་བའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྟེང་དུ་མ་བྱིན་ལེན་བསྣན་ནས་བསྲུང་བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་བསྲུང་བའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་གསུམ་བསྲུང་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བའོ། །རྩ་བ་ཕྱེད་དང་བཞི་ཆང་དང་བཅས་སྤོང་པ་ནི་ཡོངས་རྫོགས་བསྲུང་བའོ། །རྩ་བ་བཞི་ཆང་དང་ལྔ་སྤོང་བ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ནོ། །དེ
Chinese
乔萨德（chos sa sde），精通《俱舍论》根本和注释等，具有稳固和智慧的功德。特别是从所要受戒者的角度来看，从没有见、闻、疑三种过失的、具有良好品性的堪布那里，如法无误地受戒。这里是为了区分所学之处，区分则有居士两种类型。守护一种，如舍弃杀生。在其上加上舍弃不予取，具足一种。在其上加上舍弃妄语，守护大部分。在其上加上舍弃邪淫和酒，则称为守护全部的居士。舍弃四根本和酒及五种，则被称为梵行居士。对此，在律藏中没有开示除了圆满居士之外的受戒仪轨，所以在请求受戒时，说“请纳受我为居士”，在宣说学处时，就是要区分是哪一种居士。而且，戒律是在三次陈述的最后产生，学处是，不要认为在那之后陈述会变成不确定的戒律，因为有部宗可能会这样认为。在四部律中，不会出现“请纳受我为大估摩的居士”这样的说法。一般来说，前两次陈述没有意义，并非是后面的“请纳受”本身具有强大的力量而产生戒律。在三次陈述的最后，是陈述三者的获得界限，所以认为产生戒律的“俱舍”行为，是依靠意乐而进行加持的语言。对此，按照分别说者的观点，守护一种，守护一方，守护大部分，守护全部，分为四种，第一种是，从四根本中舍弃杀生、不予取、邪淫、妄语中的任何一种，就是守护一种。这些也需要是处所的支分是人，因为是众生的主要部分。在其上加上不予取而守护，就是守护一方。在其上加上妄语，守护三种，就是守护大部分。舍弃四根本的一半和酒，就是守护全部。舍弃四根本和酒及五种，就是梵行居士。
English
Chos Sadé, mastering the root and commentary of the Abhidharmakośa and others, possessing the qualities of stability and wisdom. Especially from the perspective of the one to be ordained, receiving the vows without error from a Khenpo who is free from the three faults of seeing, hearing, and doubt, and who possesses good character. Here, for the purpose of distinguishing the objects of learning, there are two types of lay practitioners. Guarding one, such as abandoning killing. Adding abandoning ungenerous taking on top of that, possessing one aspect. Adding abandoning lying on top of that, guarding mostly. Adding abandoning sexual misconduct and alcohol on top of that, then they are considered lay practitioners who guard completely. Abandoning the four roots and alcohol and all five, then they are known as celibate lay practitioners. Regarding this, since the Vinaya does not teach the method of bestowing vows other than for the fully complete lay practitioner, when requesting the vows, one says, "Please accept me as a lay practitioner." When stating the precepts, it is to distinguish which type of lay practitioner one is. Moreover, the vows arise at the end of the three statements. The precepts are: one should not think that stating them after that will lead to uncertain vows, because the Sautrāntikas might think that way. In the four Vinayas, the statement "Please accept me as a lay practitioner of Great Gomo" does not occur. Generally, the first two statements are meaningless; it is not that the later "Please accept" itself has the power to generate the vows. At the end of the three statements, the boundary of obtaining all three is stated, so the act of "Kośa," which thinks that the vows are generated, is a speech of blessing based on intention. Regarding this, according to the view of the Vibhajyavādins, guarding one, guarding one aspect, guarding mostly, and guarding completely are divided into four. The first is that abandoning any one of killing, ungenerous taking, sexual misconduct, or lying from the four roots is guarding one. These also need to be humans as parts of the place, because they are the main part of beings. Adding ungenerous taking and guarding on top of that is guarding one aspect. Adding lying and guarding three on top of that is guarding mostly. Abandoning half of the four roots and alcohol is guarding completely. Abandoning the four roots and alcohol and all five is a celibate lay practitioner.