Tibetan
ག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལོག་པར་བལྟ་བ་ཉིད་ནི་ཀུན་སློང་ངན་པས་བསྐྱེད་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས་གནང་བའི་སྐབས་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལུས་ངག་གི་ལས་ཇི་ལྟར་གནང་ན། འདི་ལྟར་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་མྱོང་བ་པོ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྩིས་ཟིན་པ་གཞིར་བཞག་ནས་མང་པོའི་སྲོག་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་གཤེད་མའི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་གྱིས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱའི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ཤེས་ནས། དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སྡིག་ཏོ་ཅན་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་ཐར་བ་དང༌། ཚོང་པ་རྣམས་སྲོག་གི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་མི་དག་མདུང་ཐུང་ཅན་བསད་པ་དང༌། འབྱོར་ཡང་སེར་སྣས་མི་སྦྱིན་པ་དང༌། བཀྲེས་པས་སྲོག་ལ་ཐུག་པ་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕྱུག་པོ་ལས་བརྐུས་ཏེ་ དབུལ་པོ་ལ་སྟེར་བ་ལྟ་བུ་དང༌། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་ལ་དགའ་བས་ལོ་གྲངས་བརྒྱད་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པའི་མཐར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་པ། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་དེ་ལ་ཆགས་དེ་འདོད་པས་གདུང་ནས་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་འཆི་བར་བརྩམ་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སླད་དུ་ཚངས་སྤྱོད་བཏང་བས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་པ་དང༌། གསོད་ངེས་པ་སྲོག་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྡའ་སྤྲད་ཅིང་རྫུན་སྨྲ་བ་མི་བདག་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་ལྟ་བུ་དང༌། སྡིག་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསླད་ཅིང་ངན་འགྲོར་འཁྲིད་པ་ལས་ལྡོག་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཕྲ་མས་དབྱེ་བ་དང༌། མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པ་ཡེངས་ལ་བོར་བའི་ཕྱིར་རམ་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་དགོས་པ་མཐོང་ནས་སྒྲུང་དང་བཞད་གད་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའི་ངག་འཁྱལ་དང༌། སྡིག་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལས་བཟློག་ཕྱིར་ཚིག་རྩུབ་མོས་སྤྱོ་བ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་མི་དགེ་ཡང་དོན་ལ་དགེ་བ་ཡིན་པས་གནང་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་སྦྱོང་ལས། དགེ་སློང་རང་གི་ཕ་རྒན་ལ། །མྱུར་འདོང་ཞེས་ནི་བསྐུལ་གྱུར་ནས། །ཕུལ་བས་དེ་ནི་ཤི་གྱུར་ཀྱང༌། །མཚམས་མེད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། དེ་ཕྱིར་བསམ་པའི་རྩ་བ་ལ། བསོད་ནམས་སྡིག་པ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་དང༌། བཞི་བརྒྱ་པར། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །དགེའམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བ། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་སེམས་དེ་གཙོ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་དང༌། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་ཀྱང༌། སྙིང་རྗེར་ལྡན་ཞིང་བྱམས་ཕྱིར་དང༌། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་
Chinese
这是为了阐述三种“嘎”的功德而说的。错误的见解是由不良的动机产生的，并且是各种各样的，因此要知道没有允许的情况。那么，如何允许身语的行为呢？像这样，基于对行为者和承受者双方的因果都以大悲心来把握，为了拯救众多生命而夺取刽子手的生命，例如，得知一个黑皮肤的短矛者要夺取五百商人的生命后，船长以大悲心生起让罪恶者从业力的异熟中解脱，以及商人们从生命的恐惧中解脱的心，从而杀死了那个黑皮肤的短矛者；或者，虽然富有却吝啬不施舍，以及饥饿到生命垂危，为了这两个人的利益，生起从富人那里偷窃并给予穷人的心；或者，一个婆罗门之子喜欢星宿，在八万二千年中于森林中梵行，最终到城市乞食，一个商人的女儿对他产生贪恋，因渴望而痛苦，即将死去，为了阻止这种情况，破了梵行，从而转生到梵天世界；或者，为了使必定被杀者从生命中解脱，传递信号并说谎，比如人主进行祭祀；或者，为了阻止被罪恶的朋友完全迷惑并引入恶趣，用离间语来离间他们两个；或者，为了消除被忧伤压迫的散乱，或者看到进入佛法的必要，而说故事和笑话之类的绮语；或者，为了阻止进入罪恶的行为，用粗暴的语言斥责，像这些虽然表面上是不善的，但实际上是善的，因此是允许的。从《心的障碍清净》中说：比丘对自己的老父亲，催促说“快来”，结果他死了，但这不是无间罪。因此，《意乐根本颂》中说：福德和罪恶存在于意乐中。以及《四百论》中说：菩萨的意乐，无论是善还是不善，一切都变成善，因为心是主要的。以及《二十颂》中也说：具有慈悲和爱心，善心中没有过失。
English
This is said to explain the merits of the three "gas." Wrong views are generated by bad motivations and are of all kinds, so it should be known that there is no allowance for them. So, how are the actions of body and speech allowed? Like this, based on the fact that the cause and effect of both the actor and the sufferer are grasped with great compassion, like taking the life of an executioner in order to save many lives, for example, knowing that a black-skinned short spearman is about to take the lives of five hundred merchants, the captain, with great compassion, generates the mind to liberate the evil one from the ripening of karma, and the merchants from the fear of life, thereby killing that black-skinned short spearman; or, although wealthy, is stingy and does not give, and is starving to the point of death, for the benefit of both of these people, generates the mind to steal from the rich and give to the poor; or, a Brahmin boy who likes constellations, practices celibacy in the forest for eighty-two thousand years, and finally goes to the city to beg for alms, a merchant's daughter develops attachment to him, suffers from desire, and is about to die, in order to prevent this, breaks his celibacy, thereby being reborn in the Brahma world; or, in order to liberate someone who is certain to be killed from life, gives a signal and lies, like a human lord performing a sacrifice; or, in order to prevent being completely deluded by evil friends and led into the lower realms, uses divisive speech to separate the two of them; or, in order to eliminate the distraction of being overwhelmed by sorrow, or seeing the necessity of entering the Dharma, speaks frivolous words such as stories and jokes; or, in order to prevent engaging in sinful actions, scolds with harsh words, like these, although outwardly unwholesome, are actually wholesome, therefore they are allowed. From "Purifying the Obscurations of the Mind": A monk urged his old father, saying "Come quickly," as a result, he died, but this is not an action of immediate retribution. Therefore, in "The Root of Intention," it says: Merit and demerit reside in intention. And in "The Four Hundred," it says: The intention of a Bodhisattva, whether wholesome or unwholesome, all becomes wholesome, because the mind is the main thing. And in "The Twenty Verses," it also says: Possessing compassion and love, there is no fault in a wholesome mind.
Tibetan
སོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་བཀག་པ་དག །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནས་གནང་བ་ནི་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་བློའི་རིམ་པ་དང༌། ནུས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གསུང་ལ་བསྟོད་པ་ལས། །གནང་བ་དང་ནི་བཀག་པ་ལ། །ཁྱོད་བཀའ་ལ་ལར་གཅིག་ཏུ་ངེས། །ལ་ལར་ངེས་པ་མ་ལགས་ལ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲང་ངེས་དང༌། ལྡེམ་དགོངས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གནང་བའང་པདྨ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ལྟར་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ན་སྡོམ་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལ་འཇིགས་པ་དག་གིས་ཚིག་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བར་མི་བྱ་བའི་ཚུལ། ཡུམ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་ སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ཡང་སྟོན་ཏེ། ཉམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན། དེ་ལྟ་ནའང་རྒྱལ་སྲས་སྡོམ་པ་ལ། །རང་དོན་ཞི་བདེ་ཉེར་དང་བྱ་དཀའ་སྤང༌། །གཞན་ཕྱིར་ཕན་པ་མི་བསྒྲུབ་གང་དང་གང༌། །ལྟུང་བའི་རྒྱུ་རུ་གཅིག་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་གནང་བཀག་གི་གནས་གང་ལའང་རང་རང་གི་བློའི་མཐུ་དང་ཉམས་ལ་དཔགས་ནས་དགག་བསྒྲུབ་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་མ་བརྟགས་པར་བརྩམ་པར་བྱ་བའི་གནས་མཐོང་ཡང་ཞི་བདེའི་བློ་དང་དུ་བླངས་ནས་དེ་ཉིད་བཟློག་པའམ། བཟློག་པར་བྱ་བའི་གནས་མཐོང་ཡང་བསླབ་པའི་གནས་འོག་མ་བྱ་དཀའ་བ་ལ་འཇིགས་ནས་སྤངས་ཏེ། གོང་མ་བབ་ཅོལ་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། འཇུག་ལྡོག་གཉིས་ཀའི་གཞི་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་རུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྟུང་བ་དང༌། དེའི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། ལྟུང་མེད་དང༌། དེའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་འཆད་པའི་མུ་བཞི་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་དུ་སྦྱར་ན་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཞེ་སྡང་གིས་སྲོག་གཅོད་པ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་གསོད་པ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། སྙིང་རྗེས་མི་གསོད་པ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་ཕན་ཀྱང་མི་གསོད་པ་ ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ལ། སེར་སྣས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བསམ་པ་དག་པས་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་གནོད་ཕྱིར་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ལ། ནད་པའི་རིམ་གྲོ་མ་བྱས་པ་ལྟུང་བ
Chinese
索！因此，从小乘的律藏中所禁止的，大乘中所开许的，应当理解为是顾及到清净与不清净的众生的心识的次第和能力。如《赞颂语》中所说：“开许与禁制，您的教诲，有些是确定的，有些是不确定的，彼此之间没有矛盾。”应当以这种方式来了解直接与间接，隐蔽与意图。像这样开许，也像是莲花不被淤泥所染一样，是对安住于大地的、具有空性与慈悲之心的菩萨的意图。不要因为害怕戒律的苦行而仅仅在字面上产生误解。如《母经》中说：“大菩萨想要修习甚深的般若波罗蜜多，有些为了使众生完全成熟，也会示现享用五种欲妙，但实际上并没有被其所染污。”因此，即使如此，在菩萨戒中也说：“为了自己追求寂静安乐，舍弃难行，对于为了他人而不去成办利益，无论是什么，都被说成是堕落的因。”对于开许与禁制，无论在什么情况下，都要根据自己的智慧和经验来衡量，不要不加思考地开始去做。即使看到应该阻止的事情，也因为贪图安逸而接受，从而阻止了它。或者，即使看到应该阻止的事情，也因为害怕学习下层的难行之法而放弃，从而草率地修习上层之法。对于进入和返回的两种基础，都采取放任的态度，所有这些都是堕落的因。像这样，如果将堕落、堕落的影像、不堕落和不堕落的影像这四种情况与三种戒律结合起来，那么在别解脱戒中，以嗔恨心杀生是堕落，以利他心杀生是堕落的影像，以慈悲心不杀生是不堕落，即使对他人有益也不杀生是不堕落的影像。在积累善法戒中，以吝啬心不给予是堕落，以利他心不给予是堕落的影像，以清净的意愿给予是不堕落，为了损害他人而给予是不堕落的影像。在饶益有情戒中，不照顾病人是堕落。
English
So! Therefore, what is prohibited in the Vinaya Pitaka of the Lesser Vehicle, and what is permitted in the Great Vehicle, should be understood as taking into account the order and capacity of the minds of sentient beings, both pure and impure. As it is said in the Praise of Speech: "In permission and prohibition, some of your teachings are definite, some are indefinite, and there is no contradiction between them." In this way, direct and indirect, hidden and intended meanings should be understood. Such permission is like a lotus not being stained by mud, it is intended for bodhisattvas who dwell on the earth and have the essence of emptiness and compassion. Do not be misled by the mere words out of fear of the asceticism of vows. As it is said in the Mother Sutra: "Great Bodhisattvas who wish to practice the profound Perfection of Wisdom, some, in order to fully ripen sentient beings, also show the enjoyment of the five objects of desire, but in reality, they are not defiled by them." Therefore, even so, it is said in the Bodhisattva Vows: "For the sake of one's own peace and happiness, abandoning what is difficult to do, and whatever is not done for the benefit of others, is said to be a cause of downfall." Regarding permission and prohibition, in any situation, one should measure according to one's own wisdom and experience, and not start doing things without thinking. Even if one sees something that should be prevented, one accepts it out of greed for comfort, thereby preventing it. Or, even if one sees something that should be prevented, one abandons it out of fear of learning the difficult practices of the lower levels, thereby hastily practicing the higher levels. Taking a laissez-faire attitude towards both entering and returning, all of these are causes of downfall. In this way, if we combine the four categories of downfall, image of downfall, non-downfall, and image of non-downfall with the three trainings of morality, then in the Pratimoksha vows, killing with hatred is a downfall, killing with altruism is an image of downfall, not killing with compassion is a non-downfall, and not killing even if it benefits others is an image of non-downfall. In the training of accumulating virtuous dharmas, not giving with stinginess is a downfall, not giving with altruism is an image of downfall, giving with pure intention is a non-downfall, and giving to harm others is an image of non-downfall. In the training of benefiting sentient beings, not taking care of the sick is a downfall.