Tibetan
ན་བཤད། །ཅེས་པས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་འགོད་པ་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ་སོགས་རང་རང་གི་སྦྱིན་པ། རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས། དེ་དང་དེའི་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པའི་བཟོད་པ། དེ་ལ་སྤྲོ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས། གང་ཞིག་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བའི་བསམ་གཏན། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྟ་བས་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་བསླབ་པ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་གྲངས་ངེས་པའང་སྔ་མ་ལས། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཐ་མ་ གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །ཞེས་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་བཟོད་པ་སྟེ་དང་པོ་གསུམ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པར་བསྡུ་ལ། བསམ་གཏན་ནི་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ནི་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པར་བསྡུ་བས་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་གཏོགས་པས་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་བུར་འབྲེལ་ཞིང་དམན་མཆོག་དང་རགས་ཕྲའི་ཁྱད་པར་དུ་གནས་པའི་ཚུལ། དེ་ཉིད་ལས། སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཕྱི་མ་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་དང༌། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་པས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུའི་དོན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། ལན་དང་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ། བདེ་འགྲོ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་ཞེ་འགྲས་པ་མེད་པའི་བཟོད་པ། དགེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་སྡུད་པའི་བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བསལ་བའི་ཏིང་འཛིན་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང༌། །ཡང་སྲིད་མི་འདོད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་བཟོད་པ་དང༌། །ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། །དེ་བཞིན་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་མིན། །ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ལ། །བརྟེན་པ་རྣམས་
Chinese
如是宣说。 所谓安立六度，即布施的布施等各自的布施，守护各自不相顺品的戒律，忍耐彼和彼的苦行的忍辱，欢喜而行的精进，不散乱于其他之事的静虑，以及不分别三轮的见解所摄持的智慧，总共成为三十六。 又，观察将那些善法归纳为三学，从而确定六度的数量，也出自前文： 依于三学自在故， 胜者宣说六度已， 初三摄于戒学中， 后二即是二自性， 一者亦摄于三学。 如是，由于不执著布施之物，戒律得以完全清净，由此具足四种沙门之法，即是忍辱，所以初三摄于增上戒学中。 静虑摄于增上定学，智慧摄于增上慧学，所以后二即是二自性。 精进则摄于三学，成为彼一切的助伴。 那些也如前后因果般相关联，并且安住于下劣殊胜和粗细差别的状态。 如彼经所说： 依于前者生后者， 安住下劣殊胜故， 以及粗大与微细故， 故彼等次第而宣说。 并且，将究竟果位的意义也结合于般若波罗蜜多的方式。《入行论》中说： 此等一切之支分， 佛说皆为慧之义。 如是等等。 如何修持之方式： 不希求回报和异熟的布施，不以善趣为目标的戒律，对于一切有情没有嗔恨的忍辱，汇集一切善法的精进，排除静虑和无色定的等持，以及以方便和广大慈悲所摄持的智慧。 如前文所说： 无有希求之布施， 不欲有生之戒律， 于诸有情皆忍辱， 汇集功德之精进， 如是静虑非无色， 智慧具有方便力， 依止六度彼岸等。
English
Thus it is said. The establishment of the six perfections means that the giving of generosity, etc., each their own generosity; the discipline of guarding against their respective unfavorable factors; the patience of enduring the hardships of that and that; the diligence of practicing with joy; the meditative concentration of not being distracted by anything else; and the wisdom that is grasped by the view of not conceptually elaborating the three spheres, thus becoming thirty-six in total. Furthermore, considering that those virtuous dharmas are summarized into the three trainings, thereby determining the number of the six perfections, also comes from the previous text: Because of mastering the three trainings, The Victorious Ones have truly taught the six perfections; The first three are included in the training of discipline, The latter two are of two kinds, One also belongs to all three. Thus, because of being free from attachment to the object of giving, discipline becomes completely pure, and from that, one becomes endowed with the four qualities of a renunciate, which is patience, so the first three are included in the higher training of discipline. Meditative concentration is included in the higher training of concentration, and wisdom is included in the higher training of wisdom, so the latter two are of two kinds. Diligence belongs to all three, thus becoming the companion of all of them. Those are also related like cause and effect, and abide in the state of inferior and superior, and coarse and subtle differences. As it says in that very text: Relying on the former, the latter arises, Because they abide in inferior and superior, And because of coarse and subtle, Therefore, these are taught in order. Furthermore, the meaning of the ultimate result is also connected to the Perfection of Wisdom. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: All these limbs, The Subduer said, are for the sake of wisdom. Like that and so on. How to accomplish it: Giving without expecting reward or fruition, discipline without aiming for happy migrations, patience without resentment towards all sentient beings, diligence in gathering all virtuous dharmas, meditative concentration that excludes meditative absorption and formless absorption, and wisdom that is grasped by skillful means and great compassion. As it says in the previous text: Giving without expectation, Discipline without desiring rebirth, Patience towards all, Diligence in gathering all qualities, Likewise, meditative concentration is not formless, Wisdom is endowed with skillful means, Relying on the six perfections, etc.
Tibetan
ཀྱིས་ཡང་དག་སྦྱོར༌། །ཞེས་དང། དེ་དག་གི་འབྲས་བུའང་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་ན་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ། །བཟོད་པས་མདངས་ལྡན་བརྩོན་པས་བརྗིད། །བསམ་གཏན་གྱིས་ཞི་བློ་ཡིས་གྲོལ། །ཞེས་དང༌། མཐར་ཐུག་ལ་ལྟོས་ན་སྔ་མ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས་པ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀའི་ངོ་བོར་གནས་པས་བརྗོད་བྱ་ཡང་ཀུན་ཏུ་འདྲེས་པར་འབྱུང་ལ། ཀུན་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་ཅིང༌། སྐྱེས་ཟིན་ཉམས་པ་མེད་པར་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པའི་སེམས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་ཡོངས་སུ་མ་བརྟེན་ན་བསླབ་པར་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་ན། པདྨ་སྤུངས་པ་ལས་ཀྱང༌། སྦྱིན་པའི་གཡབ་མོས་ལེགས་བོས་ཏེ། །ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལེགས་པར་བསྡུས་ནས་སྙན་པར་སྨྲ་བའི་གཏམ་གྱིས་དེ་དག་གི་ཡིད་དྲང་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་དོན་གཉེར་གྱི་མོས་པ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་ནས་གདུལ་བྱ་རང་རང་གི་བློ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་སྤྱོད་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་མོས་པ་དག་ནི་རེ་ཞིག་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་ནས་རིམ་གྱིས་ཁ་དྲང་བར་བྱ་ཞིང༌། མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་མོས་པ་དག་ནི་སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་གདུལ་བ་ལ་མཁས་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། དམན་ལ་མཆོག་གི་ཆོས་མི་བསྟན། །རྒྱ་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་གྱུར་པ། །དམན་པའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་མི་བྱ། །ཞེས་ སོ། །དེ་ལྟར་གཞན་དག་ཐབས་གང་གིས་ལམ་ལ་འཛུད་པའི་དོན་མཐུན་པ་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱང་གནས་དགོས་ཏེ། རང་གིས་མ་བསྒྲུབས་ན་གཞན་འཇུག་ལྡོག་གི་ལམ་སྲོལ་ལ་བཅུག་ཀྱང་ཉན་དུ་མི་འོང་བ་མཐོང་ཆོས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པས་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕན་པའང་བསྒྲུབ་ལ། སྙན་པར་སྨྲ་བས་ནི་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དོན་སྤྱོད་པས་ནི་མཐར་ཐུག་ཏུ་ཕན་པའི་ཆོས་འཛིན་ལ
Chinese
以正确结合。（这是引文）并且，那些果实，如果从暂时的角度来看，《宝鬘论》中说：布施带来享受，戒律带来安乐，忍辱带来光彩，精进带来威严，禅定带来寂静，智慧带来解脱。（这是引文）如果从究竟的角度来看，前面说：色身如果简而言之，是从福德资粮中产生的；法身如果简而言之，是从智慧资粮中产生的。（这是引文结束）因此，积累善法的戒律，存在于六度波罗蜜多的自性中，因此所表达的内容也总是混合在一起。一切都能生起自己相续中未生起的，已经生起的也不会衰退，而是越来越增长。 第三，利益有情之戒律是：直接或间接地，以各种方式进入他人利益的心，以及与之相应的心理活动，是它的自性。也就是说，如果不完全依赖四种摄事，就无法成就应该学习的意义。因此，《莲花鬘》中也说：用布施的扇子好好地招呼。（这是引文）如前所述。首先，用财物布施很好地摄受有情众生后，用悦耳的语言引导他们的心，使他们对修持正法产生追求的意乐、意愿和欢喜，然后让他们行持与各自根器相符的佛法意义。也就是说，对于那些喜欢小乘的人，暂时用与之相应的佛法来摄受，然后逐渐引导他们走向正道。对于那些喜欢极深和广大的法的人，要善于用与行为、时间和相关的方便来调伏他们。学诚大师寂天说：不要对低劣者宣说殊胜之法，不要将广大的法器，用于低劣之法。（这是引文结束） 因此，为了使他人通过任何方法进入正道，自己也必须安住于此。因为如果自己没有做到，即使引导他人进入或离开道路，他们也不会听从，这是显而易见的。其中，布施能成办暂时的利益，悦耳的语言能成办相应的因，行持义能执持究竟利益之法。
English
With correct combination. (This is a quote) And, those fruits, if viewed from a temporary perspective, the Ratnavali states: Giving brings enjoyment, discipline brings happiness, patience brings radiance, diligence brings majesty, meditation brings peace, and wisdom brings liberation. (This is a quote) If viewed from an ultimate perspective, it was said earlier: The Form Body, in brief, arises from the accumulation of merit; the Dharma Body, in brief, arises from the accumulation of the king of wisdom. (End of quote) Therefore, the discipline of accumulating virtuous dharmas exists in the nature of the six perfections, so the content expressed is always mixed together. Everything can generate what has not arisen in one's own continuum, and what has already arisen will not decline, but will increase more and more. Third, the discipline of benefiting sentient beings is: directly or indirectly, the mind that engages in the benefit of others in all ways, along with the corresponding mental activities, is its nature. That is, if one does not fully rely on the four objects of collection, one cannot accomplish the meaning of what should be learned. Therefore, it is also said in the Lotus Garland: Greet them well with the fan of generosity. (This is a quote) As mentioned before. First, after well gathering sentient beings with material generosity, guide their minds with pleasant speech, and make them generate the desire, intention, and joy of pursuing the practice of the true Dharma, and then let them practice the meaning of the Dharma that suits their respective minds. That is, for those who like the Lesser Vehicle, temporarily take them in with the Dharma that corresponds to it, and then gradually guide them to the right path. For those who like the extremely profound and vast Dharma, one should be skilled in taming them with methods related to behavior and time. Master Shantideva said: Do not teach the superior Dharma to the inferior, do not apply the vast vessel of Dharma to the inferior Dharma. (End of quote) Therefore, in order to lead others to the path by any means, one must also abide in it oneself. Because if one does not accomplish it oneself, even if one guides others to enter or leave the path, they will not listen, which is obvious. Among them, generosity can accomplish temporary benefits, pleasant speech can accomplish the corresponding cause, and practicing the meaning can hold the Dharma that ultimately benefits.