Tibetan
་ལ་རྨ་བྱུང་ནས་བཙལ་ཞིང་བསགས་པའི་དངོས་པོས་སྦྱིན་པ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཉེས་དམིགས་ལ་ཅང་མི་བསམ་པ་འགོག་པའི་སླད་དུ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་སྔོན་གྱི་སྦྱིན་འབྲས་ཀྱི་མཐུས་རང་བཞིན་དུ་རྙེད་པ་ལ་གཏོང་བའི་ཕན་ཡོན་བཀག་ནས་སྦྱིན་པར་མ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དགེ་འདུན་མང་པོ་ལ་འཚོ་བ་སྦྱར་བ་དང༌། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་ཉིན་རེར་བསོད་སྙོམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྙེད་པས་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བཀག་པ་ཡང་མེད་དེ། ལི་ཙ་བཱི་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་ཁྱིམ་ན་ངོ་མཚར་བའི་གནས་བརྒྱད་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་རྒྱ་ཆེ་ལ་དོན་ཟབ་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དམ་པ་ དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བར་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ཀུན་སློང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་ནི་རྟེན་དམ་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་པའི་ཁྱད་པར་གང་ལ་འཇུག་ཀྱང་དེའི་བསམ་པ་མ་དོར་བའི་དངོས་པོ་དམ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འཕྲལ་དུ་བདེ་བ་དང་ཡུན་དུ་ཕན་པའི་ཕྱིར་གཏོང་བ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དམ་པ་དང༌། བཏང་བའི་དགེ་བ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའི་བསྔོ་བ་དམ་པས་ཟིན་པ་དང༌། ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་འགོག་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་དམ་པས་ཟིན་པའོ། །དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་བསམ་པ་ལ་ནི་བྱི་དོར་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་དང༌། གནོད་འཚེའང་ཆོས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་སེམས་གྱི་སྲོག་ལ་སོགས་པར་འཚེ་ཞིང་གཡོ་སྒྱུས་ཕྱོགས་བསླད་པའི་སེམས་ཚོང་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་བ་གཞན་དག་ཕྱོགས་སུ་རིང་བའི་འགྲོ་ལྡོག་ལ་ཁུར་གྱིས་དུབ་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ནི་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ཀླ་ཀློའི་གྲུབ་མཐའ་དང་མཚུངས་ལ། གཞན་ཡང་དགེ་མཚན་དང་བཀྲ་ཤིས་དང་སྦྱར་ཏེ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཁེངས་པའི་བསམ་པས་སྦྱིན་པ་དང༌། གཞན་དང་འགྲན་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་དང༌། སློང་བ་ལ་བརྙས་བཞིན་དུ་བྱིན་པ་དང༌། བདག་ནི་གཏོང་ཕོད་ཅན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་རློམ་སེམས་ཀྱིས་བྱིན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་རྫོགས་པ་ཙམ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇི
Chinese
为了阻止因受伤而寻找和积累的财物进行布施，却不考虑执着的过患。否则，如果凭借前世布施的果报自然获得，就会阻止施舍的利益，因此没有宣说布施。例如，圣者龙树曾为众多僧侣提供生活所需，导师英雄凭借前世的福德力，每天获得大量的食物，从而利益所有的僧侣。对于在家居士中具有大智慧的菩萨，也没有禁止法布施。在名为离垢的离车族人家中，有八种稀有之处，以及六度，还有广阔而意义深远的关于不退转法轮的谈论。因此，所有的布施波罗蜜多都应当具备六种殊胜之处，如《摄波罗蜜多论》中所说：依于发起菩提心是所依殊胜；无论布施涉及一般还是特殊的差别，都不舍弃其发心是事物殊胜；为了所有众生暂时安乐和长远利益而施舍是目的殊胜；被无分别的智慧所摄持是方便善巧殊胜；以回向所施之善根于圆满菩提的回向殊胜所摄持；以及被遮止烦恼障和所知障二者的清净殊胜所摄持。对于不殊胜的发心，应当进行 очищение（纠正）：例如，认为布施没有果报的恶见，以及认为损害也是佛法的观点，从而伤害众生的生命等，或者以欺骗性的手段扰乱方向，或者以类似商业的手段，以使其他众生在遥远的方向上因负担而疲惫不堪的财物进行布施，这与声称伤害是佛法的外道宗派相同。此外，将吉祥和好运联系起来进行布施，以傲慢的心态进行布施，为了与他人竞争而布施，在布施时轻视乞讨者，认为“我是慷慨的，而其他人不是这样”的傲慢心态进行布施，以及仅仅因为布施完成就认为可以获得世间和
English
In order to prevent giving alms with things that have been sought and accumulated due to injury, without considering the faults of attachment. Otherwise, if one naturally obtains something through the power of the fruits of past generosity, the benefit of giving it away is prevented, and thus giving is not spoken of. For example, the Protector Nagarjuna provided sustenance for many monks, and the Teacher Hero, through the power of past merit, obtained vast alms every day, thus benefiting all the monks. For lay bodhisattvas who possess great wisdom, there is also no prohibition against giving the Dharma. In the house of the Licchavi known as Immaculate, there are eight wonderful things, as well as the six perfections, and extensive and profound discussions on the irreversible wheel of Dharma. Therefore, all of the perfections of giving should possess six superior qualities, as stated in the Compendium of Perfections: Relying on the arising of the mind of enlightenment is the superior basis; whatever the difference between general and specific giving, not abandoning that thought is the superior object; giving for the immediate happiness and long-term benefit of all sentient beings is the superior purpose; being seized by non-discriminating wisdom is the superior skillful means; being seized by the superior dedication of dedicating the virtue of giving to perfect enlightenment; and being seized by the superior purity that prevents both the obscuration of affliction and the obscuration of knowledge. Non-superior thoughts should be cleansed: for example, the evil view that giving has no result, and the view that harm also becomes Dharma, thus harming the lives of sentient beings, etc., or disturbing directions with deceptive means, or giving with things that make other beings weary with burdens in distant directions through means like trade, which is the same as the heretical tenets of those who claim harm is Dharma. Furthermore, giving in connection with auspiciousness and good fortune, giving with an arrogant attitude, giving in order to compete with others, giving while despising the beggar, giving with the conceited thought that "I am generous, but others are not," and thinking that one can attain the world and just by completing the giving,
Tibetan
ག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆགས་བྲལ་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མདོར་ན་མ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པ་མཐའ་དག་ཡི་གེའི་ཁུར་གྱི་འཇིགས་ཀྱིས། རང་ལ་གཏོང་ཕོད་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་རློམ་པས་གཞན་འཇུངས་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་ལྷོད་པ་དག་ལ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། འདིས་ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་མཚོན་ཏེ་གཞན་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་པས་དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ཚེ་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་ལ་མི་དད་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེས་ཀྱང་ཁོང་ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་དམྱལ་བར་འགྲོ་བས་སྦྱིན་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བའི་ཚེ་ཡང་ཚུལ་འཆལ་ལ་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་མི་དད་པར་བྱེད་ཅིང་མ་དད་པ་དེས་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བ་དང༌། བཟོད་པ་སོགས་ལ་གནས་ནས་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་གནས་པ་ལ་མི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ལ་སྒྲིབ་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་མགོན་པོ་ཀླུའི་དབང་པོས། བདག་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང༌། །གཞན་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱ་སྟེ། །ཞུན་མར་ལྟ་བུའི་ སེམས་ཀྱིས་སུ། །ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཁོང་དུ་སྦ། །ཞེས་གསུངས་པའང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་པའི་མོད་ལ་སློང་པ་པོ་ཐུག་ཕྲད་ལ་སྟེར་བ་ཡིན་ཏེ་མང་པོ་བསགས་ནས་དུས་གཅིག་ཏུ་གཏོང་བ་ནི་རློམ་སེམས་དང་གཞན་དྲིང་འཇོག་པའི་རྒྱུར་མ་ཟད་དེའི་རིང་ལ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་བསྲུང་བ་དང༌། སྤེལ་བའི་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པས་དགེ་བའི་བྱ་བ་མང་པོར་བར་དུ་གཅོད་ཅིང༌། བར་སྐབས་སུ་བརླག་པར་གྱུར་ནས་སྦྱིན་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་མི་འགྲུབ་པའང་ཡོད་དོ། །མདོར་ན་མྱུར་པོར་མི་སྟེར་བ་དང་དྲིན་བགྲང་བ་སོགས་ཕ་རོལ་པོའི་སེམས་སུན་ཕྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། བདེན་པ་པོའི་ལེའུར། རིམ་གྲོར་བགྱིས་ཏེ་བསྩལ་བས་ནི་གཉེན་ལ་སོགས་པས་རིམ་གྲོ་བགྱིད་པར་འགྱུར། ལག་བདར་ཏེ་བསྩལ་བས་ནི་རིམ་གྲོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། དུས་སུ་བསྩལ་བས་ནི་དོན་རྣམས་དུས་སུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། གཞན་ལ་མི་གནོད་པར་བསྩལ་བས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་བརྟན་པ་དག་འཐོབ་པར་འགྱུར། མི་བདེ་བ་བཟོད་པས་བསྩལ་བས་ནི་འཁོར་སྙིང་ཉེ་བར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེ་བོ་སེར་སྣའི་དྲི་མ་ཅན་དག་གི་ཉེས་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རང་གིས་ཐབས་ ལ་མཁས་པའི་ངག་འཇམ་པོ་
Chinese
总而言之，认为能变成超越依靠的无染污等等，总的来说，由于书写负担的恐惧，所有所说的三十六种不清净的布施，自己稍微有些施舍能力，又自认为具有戒律，就对别人的吝啬和行为放荡等进行指责。这也能代表其余的情况，由于使他人产生愤怒，堕入地狱。《业障清净经》中也说：‘凡夫俗子在布施时，对吝啬之人不信任，那人也因此生起嗔恨而堕入地狱，这是对布施的障碍。守护戒律时，如果说持戒不净之人的坏话，会使很多人不信任，不信任就会堕入恶趣。’安住于忍辱等，对于安住于与这些相违背的一方不赞叹，这就是对戒律等的障碍。因此，怙主龙树菩萨说：‘我虽有圆满的财富，也不应轻蔑他人，应以如酥油般的心，将一切功德藏于心中。’这些也应铭记于心。此外，菩萨的布施是在获得受用之时，立即施予前来乞讨之人，而不是积攒很多后一次性布施，因为那不仅是傲慢和依赖他人的原因，而且在此期间，由于对吝啬等各种烦恼的守护和增长的遍计，会阻碍很多善行，有时甚至会中途丧失，导致布施之业无法完成。总而言之，不迅速施予和数说恩情等，不使他人不悦的布施的利益是，《谛者品》中说：‘以恭敬心布施，亲友等会恭敬对待；以手施予，会获得恭敬；按时布施，诸事会按时成就；不损害他人而布施，会获得稳固的受用；以忍受不适而布施，眷属会亲近。’此外，为了消除具有吝啬污垢之人的过失，自己要以善巧方便的柔和语言
English
In short, thinking that one can become free from attachment beyond dependence, and so on, in short, due to the fear of the burden of writing, all the thirty-six impure giving that are spoken of, because one has a little generosity and prides oneself on having discipline, one finds fault with others' stinginess and loose behavior. This also represents the remaining situations, because causing anger in others leads to hell. The Sutra of Complete Purification of Karmic Obscurations also says: 'When ordinary people give alms, they do not trust the stingy, and this also causes anger and leads to hell, which is an obstacle to giving. When keeping vows, if one speaks ill of those who are impure in their vows, many people will not trust them, and that lack of trust will lead to bad destinies.' Abiding in patience and so on, not praising those who abide in the opposite of these is an obstacle to discipline and so on. Therefore, the Protector Nagarjuna said: 'Although I have perfect wealth, I should not despise others, but with a mind like butter, hide all good qualities in my heart.' These should also be kept in mind. Furthermore, the giving of a Bodhisattva is to give to the beggar immediately upon receiving enjoyment, not to accumulate a lot and give it all at once, because that is not only a cause of arrogance and dependence on others, but also during that time, due to the protection and increase of various afflictions such as stinginess, it will hinder many virtuous deeds, and sometimes it will be lost in the middle, causing the act of giving to be unfulfilled. In short, the benefits of giving that does not cause displeasure to others, such as not giving quickly and counting favors, are: In the Chapter on Truthfulness, it says: 'By giving with reverence, relatives and others will treat you with reverence; by giving with your hand, you will receive reverence; by giving at the right time, things will be accomplished at the right time; by giving without harming others, you will obtain stable enjoyment; by giving with endurance of discomfort, your retinue will be close.' Furthermore, in order to eliminate the faults of those who have the stain of stinginess, one should use skillful and gentle language