Tibetan
བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པ་དེ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ཁ་ཏོན་ལ་བསྐུར་བར་བྱའོ། །མང་དུ་ཐོས་ནས་དབེན་པར་གནས་པ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །རབ་ཏུ་དབེན་པར་གྱུར་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་གྱུར་པར་ཡོངས་སུ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་གྱུར་ནས་ང་ལོ་བདེ་བ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །ང་ལོ་བདེ་བར་གྱུར་ནས་དུས་ཤེས་པ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །དུས་ཤེས་པར་གྱུར་ནས་མི་འཇིགས་པ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །མི་འཇིགས་པར་གྱུར་ནས་དོན་ཤེས་པ་ལ་བསྐུལ་ བར་བྱའོ། །དོན་ཤེས་པར་གྱུར་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གྱུར་ནས་རྨོངས་པ་མེད་པ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །རྨོངས་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས་རྣམ་པར་དགོད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་གདམས་པ་དང༌། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་དང༌། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་དུ་བརྩོན་པས་བསལ་བར་བྱ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལ་མོས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཀློག་པ་ལ་བརྩོན་པས་གཞན་ཕན་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ནི། གང་གིས་མདོ་སྡེ་འདི་བཀླགས་སམ། དྲན་ནམ། ཁ་ཏོན་བྱེད་དམ། ཡི་གེར་འདྲི་བ་དང་འདྲིར་འཇུག་པ་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །ཞེས་པས་སྤྱིར་མཚོན་ལ་ཁྱད་པར་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མདོ་སྡེ་ཞལ་འདོན་མཛད་པ་གདུང་ཕྲག་གི་ཕུག་རོན་གྱིས་ཐོས་པས་ལས་བསྲབས་ཏེ་ཚེ་འཕོས་ནས་སློབ་མ་དབུས་པ་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དང༌། གཞན་ཡང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་མཆོག་ལ་གནས་པས་གསུང་རབ་གདོན་པ་ལ། ནམ་མཁའ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་ཉན་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཡོད་ པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་ཆད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བཞུགས་པའི་གནས་སུའང་གཞི་བདག་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་འཇམ་པར་གྱུར་པས་གནས་དེར་བཀྲ་ཤིས་པའི་ཡོན་ཏན་ཚང་བ་ཡིན་ལ། དེའང་དེས་དངོས་སུ་ཆོས་བཤད་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཟབ་མོ་ཁ་ཏོན་དང༌། ཐ་ན་ཆུ་གཏོར་ཙམ་གྱི་རྗེས་ཀྱི་བྱ་བ་ལའང་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཡོད་པ་དེས་དེའི་རྒྱུད་འཇམ་ཞིང་དེས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བ་ལ་དམིགས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་གསུང་རབ་ཟབ་མོ་འདོན་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དངོས་སུ་སྨྱུ་གུ་དང༌། སྣག་ཚ་དང༌། གླེགས་བམ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་དང༌། བཟོ་གནས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལས་མཐའ་ཁྱད་པར་ཅན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པས་སློབ་པར་རིགས་པ་དག་སྟོན་པ་དང༌། ཐ་ན་སྒྲུང་རྒྱུད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་མོས་པར་འགྱུར་བའི་གཏམ་དང༌། དགེ་སྡིག་དང་ལས་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གཏོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་གླེང་མོས་ཀྱང་ད་ལྟ་བསྟན་པ་སྙིགས་པའི་དུས་ན་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རང་གི་རྒྱུད་གྲོལ་བ་དང་གཞན་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕན་གདགས་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཟང་ཟིང་ལ་སོགས་པས་གནས་སྐབས་ཀྱི་ སྡུག་བསྔལ་ལས་དབུགས་ཕྱུང་བ་ཙམ་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གདུལ་བྱའི་བློ་ཚོད་དང་བསྟུན་ནས་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཐུན་མོང་བ་སྟོན་པ་ནི་འབྲིང་པོ་སྟེ། དེའང་ཡིད་བྱེད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་ལ་མོས་ཤིང་གཞན་གྱི་གཤེ་བ་བཟོད་པའི་བཟོད་པ། གོང་འཕེལ་དུ་འདུན་པའི་བརྩོན་འགྲུས། ཐེག་དམན་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་ཀྱི་དགེ་བ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའི་བསམ་གཏན། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བ་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་གྱིས་བཤད་དོ། །བློ་མཆོག་རྣམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ལ་འགོད་པ་དྲངས་མ་ཐག་པའི་ལུང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་ནི་གཙོ་བོར་ཟང་ཟིང་དང་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་གཉེར་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱ་བར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་གང་གིས་སངས་རྒྱས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཀང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དབུལ་བ་ཕུལ་བ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་གང་གིས་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞིག་བསྟན་ན་འདི་ནི་དེ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་མང་དུ་བསྐྱེད་དེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བྱ་བར་མ་གནང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །དེའི་དགོངས་པ་ནི། ཟང་ཟིང་ནི་ཕལ་ཆེར་ཁྱིམ་པ་དང་འབྲེལ་བ་ལས་འབྱུང་སླ་སྟེ། དེ་བས་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས
Chinese
对于最初的发心菩萨，应当首先劝其念诵。听闻广博后，应当劝其安住于寂静处。完全安住于寂静处后，应当劝其成为善知识。成为善知识后，应当劝其安乐自在。安乐自在后，应当劝其知晓时机。知晓时机后，应当劝其无所畏惧。无所畏惧后，应当劝其了知意义。 了知意义后，应当劝其随顺佛法。随顺佛法后，应当劝其远离愚痴。远离愚痴后，应当劝其完全欢喜。如是说。因此，对于自相续的烦恼，应当依靠善知识的教导、善逝的经典、以及圣者智者们所阐释的论典，通过闻思修三方面精勤而遣除。对于众生，应当怀有慈爱和悲悯，并且以对如来教法的信心，精勤读诵大乘经典，从而转变为广大的利他行为。无论谁读诵、忆念、念诵此经，或者书写、劝人书写，其成熟的果报都是不可思议的。如是说，总的来说，特别是学问僧友作念诵经，鸽子的后代听到后减轻了业障，寿命终结后转世为弟子中部学问僧友慧稳的故事。此外，安住于慈爱和悲悯至高境界，念诵经典时，甚至有天神从天空中倾听的传说。 同样，过去具有菩提心的人们所居住的地方，由于地神等心续变得柔和，因此那个地方具备吉祥的功德。即使他们没有直接说法，仅仅是念诵深奥的佛法词句，甚至只是洒水等行为，也具有佛法的布施，因此使他们的心续变得柔和而喜悦。因此，为了消除一切众生的业和烦恼，应当以菩提心念诵深奥的经典，并进行佛法的布施。
English
For a bodhisattva who is a beginner, one should first encourage them to recite. After hearing extensively, one should encourage them to dwell in solitude. Having completely dwelt in solitude, one should encourage them to become a virtuous friend. Having become a virtuous friend, one should encourage them to be happy and at ease. Having become happy and at ease, one should encourage them to know the time. Having known the time, one should encourage them to be fearless. Having become fearless, one should encourage them to understand the meaning. Having understood the meaning, one should encourage them to follow the Dharma. Having followed the Dharma, one should encourage them to be without delusion. Having become without delusion, one should encourage them to be completely joyful. Thus it is said. Therefore, the afflictions of one's own mind-stream should be eliminated by diligently engaging in listening, contemplation, and meditation on the instructions of virtuous friends, the scriptures of the Sugatas, and the treatises explained by noble and wise beings. One should have love and compassion for sentient beings, and with faith in the teachings of the Tathagatas, one should diligently read the Mahayana scriptures, thereby transforming into great benefit for others. Whoever reads, remembers, or recites this sutra, or writes it or encourages others to write it, the ripening result of that is inconceivable. Thus it is said, generally speaking, and in particular, the story of the scholar friend Dbyig gnyen reciting sutras, and the descendants of pigeons hearing it, thereby reducing their karma, and after their lifespan ended, being reborn as the disciple Dbus pa, the scholar friend Blo gros brtan pa. Furthermore, there is a story that when one dwells in the supreme state of love and compassion and recites scriptures, even the gods from the sky listen. Similarly, in the places where those who possessed the mind of enlightenment in the past resided, the mind-streams of the local deities and others became gentle, and therefore that place is complete with auspicious qualities. Even if they did not directly teach the Dharma, merely reciting the profound words and meanings of the Dharma, or even just the act of sprinkling water, has the giving of Dharma, and therefore makes their mind-streams gentle and joyful. Therefore, in order to eliminate the karma and afflictions of all sentient beings, one should recite profound scriptures with the mind of enlightenment and give the gift of Dharma.
Chinese
应当专注于布施，实际布施笔、墨水、经书等，以及传授工巧等无过失且利益佛法和众生的世间技艺，甚至讲述故事、引人向佛的言谈，以及略微谈论善恶和业果之法，在如今的末法时代，也能对他人产生巨大的利益。因此，使自己解脱并利益他人佛法是布施的主要内容，因为财物等只能暂时缓解痛苦。 因此，应根据所化众生的根器，宣说声闻、缘觉、菩萨和持明者的共同法藏，这是中等的布施。其中，以作意守护的戒律，信乐遍知之法并忍受他人责骂的忍辱，渴望进步的精进，不与小乘混杂的心的善根回向圆满菩提的禅定，以及了知法性为空性的智慧，即八千颂释中阐述的六度。对于上等根器者，则应引导他们进入如虚空般不可思议的佛法，这由刚才引用的经文清楚地说明。此外，在家菩萨主要行持财物和无畏布施，而出家者则应行持佛法布施，如菩萨别解脱经中说：舍利子，如果一位在家菩萨用七宝充满如恒河沙数般的佛土，供养如来、应供、正等觉，舍利子，如果一位出家菩萨宣说一句四句偈，那么后者积累的福德远远超过前者。舍利子，如来不允许出家者行持财物布施。这段话的含义是，财物布施大多与在家者相关，容易获得，因此出家者应守护戒律。
English
One should focus on giving, actually giving pens, ink, scriptures, etc., and teaching worldly skills such as craftsmanship that are faultless and beneficial to the Dharma and sentient beings. Even telling stories, speaking words that inspire faith in the Dharma, and slightly discussing the laws of good and evil and karma can be of great benefit to others in this degenerate age of the Dharma. Therefore, liberating oneself and benefiting others with the Dharma is the main form of giving, because material things can only temporarily relieve suffering. Therefore, one should teach the common collections of the Hearers, Solitary Buddhas, Bodhisattvas, and Vidyadharas according to the capacity of the disciples, which is the intermediate level of giving. This includes the discipline of guarding mindfulness, the patience of believing in the Dharma of omniscience and enduring the scolding of others, the diligence of desiring progress, the samadhi of dedicating the virtue of a mind unmixed with the lesser vehicle to perfect enlightenment, and the wisdom of knowing the nature of reality to be emptiness, which are the six perfections explained in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses. For those of superior intellect, one should establish them in the Dharma that is as inconceivable as the sky, which is clearly shown by the very scripture just quoted. Furthermore, a householder Bodhisattva mainly engages in material and fearlessness giving, while an ordained person should engage in Dharma giving, as stated in the Bodhisattva Pratimoksha Sutra: Shariputra, if a householder Bodhisattva fills Buddha lands as numerous as the sands of the Ganges River with the seven precious substances and offers them to the Tathagatas, Arhats, Perfectly Enlightened Buddhas, Shariputra, if an ordained Bodhisattva teaches a four-line verse, the latter accumulates far more merit than the former. Shariputra, the Tathagata does not allow the ordained to engage in material giving. The meaning of this is that material giving is mostly related to householders and is easy to obtain, therefore the ordained should guard their discipline.