Tibetan
ང་ཁྱེར་གྱི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་ཕྱུང་ནས་སའི་འོག་ཏུ་བཅུག་གམ། འབྲོག་དགོན་པར་སའི་འོག་ཏུ་བཅུག་ཀྱང༌། བྱ་རོག་དང༌། བྱ་རྒོད་དང༌། ཝ་ལ་སོགས་པས་ཟོས་ཤིང་རུས་པ་དེ་དག་མེས་བསྲེགས་སམ། ཆུ་ལ་སྐྱུར་རམ། སའི་འོག་ཏུ་བཅུག་ཀྱང་རླུང་དང༌། ཉི་མ་དང༌། ཆར་པས་ཕྱེ་མར་བྱས་ཏེ། ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་འཐོར་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་རུལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མི་རྟག་པ། འདི་ལྟར་མི་བརྟན་པ། འདི་ལྟར་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན། ཡུན་ཐུང་བ། མི་གནས་པ། གཡོ་བ། འགུལ་བ། མཐར་འཇིག་པ། སྐད་ཅིག་པ། མཐར་སྡིག་པ། ཟད་ཅིང་འཇིག་པའི་སྒོ་སོགས་ནས། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། ཞེས་དང༌། རྒྱལ་སྲིད་དང༌། དབང་ཕྱུག་དང༌། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ ཀྱི་བདེ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆགས་པར་མི་བྱའོ། །སྲོག་དང་ནད་མེད་པའི་རྒྱགས་པས་རྒྱགས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མཐར་གྱིས་ངེས་པར་རང་དབང་མ་ཡིན་པར་འདོར་དགོས་པའི་ལུས་འདི་གཞན་ལ་དུས་ནམ་ཞིག་གཏོང་བར་ནུས་སྙམ་པ་དང༌། བསམ་པའི་སྒོ་ནས་བཏང་བ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བློ་སྦྱང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་སྦྱངས་ན་མོས་པ་སྨིན་པ་དང༌། ད་གདོད་ལུས་སྲོག་སྟེར་ནུས་པའི་སྐབས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པར་བསླབ་བཏུས་ལས་ཀྱང་བཤད་ཅིང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་རབས་ལས། བདག་མེད་འཇིག་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས། །སྡུག་བསྔལ་དྲི་མེད་རྟག་ཏུ་མི་གཙང་བའི། །ལུས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་འགྱུར་བ་ལ། །དགའ་བར་མི་འགྱུར་དེ་ནི་མཁས་མ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཐམས་ཅད་གཏོང་བར་ཆབས་ཅིག་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཏང་བ་མཆོག །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ནི་ཐོག་མར་གོམས་སུ་འཇུག་པ་རྣམས། །སེར་སྣས་བསྡམས་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལག་པ་ནི། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཤོས་སྦྱིན་པར་བསམ་པའི་སེམས། །ཡང་ཡང་སྤོས་པས་ཚོད་མ་ལ་སོགས་ལ། །བརྐམ་ཆགས་འཇིག་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ལ་བསླབ། །དེ་ལ་ཐོག་མ་ནས་སེར་སྣའི་འཆིང་བ་དམ་པོ་དང་ལྡན་པ་དག་ནི་སྔོན་ཁྱིམ་བདག་འཇུར་གེགས་ཅན་ཞིག་ལ། རང་གི་ལག་པ་ཅིག་ཤོས་སུ་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་ངན་ངོན་ཅུང་ཟད་བཟུང་ནས་ཅིག་ཤོས་སུ་སྦྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་བསླབ་ཏུ་བཅུག་པས་མཐར་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཏོང་ནུས་པར་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་རང་ཅག་ཀྱང་ཚོད་མ་ཙམ་ལ་སོགས་པ་ཕྲ་མོ་ལ་ཐོག་མར་གཏོང་སེམས་གོམས་སུ་བཅུག་པས་ཕྱིས་ནས་བློའི་མཐུ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བར་འ
Chinese
我死后，是把尸体从南方的门抬出去埋在地下吗？即使埋在荒无人烟的地方，也会被乌鸦、秃鹫、狐狸等吃掉，那些骨头会被火烧掉吗？会被扔进水里吗？即使埋在地下，也会被风、太阳、雨水磨成粉末，四处飘散，在那里腐烂。伟大的国王啊，一切众生的身体的自性就是这样，这样无常，这样不稳定，这样不可靠，这样是彻底坏灭的法性，短暂，不住，动摇，变动，最终坏灭，刹那，最终堕落，是穷尽和坏灭之门等等，是彻底坏灭的法性。等等。对于王位、权势和欲望的享受的安乐，也不应该执着。不要因生命和无病的饱足而自满。如是说，最终必定要不由自主地舍弃的这个身体，心想何时才能施舍给他人呢？并且对于从思想上施舍也要反复修习，如果不这样修习，就不能成熟意乐，也未曾体验过真正能够施舍身体和生命的时候，在《学集论》中也有说到。同样在《本生经》中说：无我坏灭无实义之身，无垢痛苦恒时不净之，身能利益于他者之事，不喜悦者彼非是智者。等等。在《入行论》中说：一切施舍同时，施舍于有情最为殊胜。等等。这些是最初开始习惯的，被吝啬束缚之人的手，从一只手到另一只手，布施的意念，反复转移，对于菜蔬等等，贪执坏灭，力量增长后学习。对于那些最初就具有牢固吝啬束缚的人，以前有一个吝啬的居士，让他手里拿着一点点微薄的布施之物，然后教他布施到另一只手上，最终就能做到广大的布施，同样我们也要从菜蔬等微小之物开始，首先习惯布施之心，之后智慧的力量就会越来越增长。
English
After I die, will the corpse be carried out through the southern gate and buried underground? Even if buried in a desolate place, it will be eaten by crows, vultures, foxes, etc., and will those bones be burned by fire? Will they be thrown into the water? Even if buried underground, it will be ground into powder by wind, sun, and rain, scattering in all directions and rotting there. Great king, the nature of the bodies of all beings is like this, so impermanent, so unstable, so unreliable, so utterly subject to destruction, short-lived, not abiding, wavering, changing, ultimately decaying, momentary, ultimately falling, the gate of exhaustion and destruction, etc., utterly subject to destruction. Etc. One should not be attached to the pleasures of kingship, power, and enjoyment of desires. One should not be complacent with the fullness of life and health. As it is said, thinking about when one will be able to give away this body that one must inevitably abandon involuntarily in the end? And one should repeatedly train in giving from thought. If one does not train in this way, one cannot mature the intention, and one has not experienced the time when one can truly give away body and life. This is also mentioned in the Compendium of Trainings. Similarly, in the Jataka tales it says: The body that is selfless, decaying, and without essence, the body that is stainless with suffering and always impure, if it benefits others, one who does not rejoice is not wise. Etc. In the Bodhicharyavatara it says: At the same time as giving everything away, giving to sentient beings is the most supreme. Etc. These are for those who are initially getting used to it. The hand of a person bound by stinginess, from one hand to the other, the thought of giving, repeatedly transferring, for vegetables etc., destroying attachment, learning after the power increases. For those who initially have a strong bond of stinginess, there was once a stingy householder who was taught to hold a small amount of meager objects of giving in one hand and then give it to the other hand, and eventually he was able to make great offerings. Similarly, we should start with small things like vegetables, first get used to the mind of giving, and later the power of wisdom will increase more and more.
Tibetan
གྱུར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཚོད་མ་ལ་སོགས་སྦྱིན་པ་ལའང༌། །འདྲེན་པས་ཐོག་མར་སྦྱོར་བར་མཛད། །དེ་ལ་གོམས་ནས་ཕྱིས་ནས་ནི། །རིམ་གྱིས་རང་གི་ཤ་ཡང་གཏོང༌། །གང་ཚེ་རང་གི་ལུས་ལ་ནི། །ཚོད་སོགས་ལྟ་བུའི་བློ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཚེ་ཤ་ལ་སོགས་གཏོང་བ། །དེ་ལ་དཀའ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་དང༌། གོམས་ནས་སླ་བར་མི་འགྱུར་བའི། །དངོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སྦྱིན་པའི་བཀད་སའི་ཡང་སྟེང་ལ་འཛེགས་ནས་སློང་པ་པོ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་བའང་མིག་གིས་བསུ་ཞིང་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་ལྟར༌། སྦྱིན་གནས་ལ་འདི་ནི་བདག་གི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནོ་སྙམ་དུ་བལྟས་ལ་དངོས་པོ་འདི་དང་བདག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲལ་ཏེ་འདིས་ཀྱང་བདག་འདོར། བདག་གིས་ཀྱང་འདི་འདོར་བས་ད་ལྟ་བཏང་ན་ ཕྱི་མའི་དུས་འགྱོད་པས་མི་གདུང་ཞིང་ཆགས་ཞེན་མེད་པས་ཡིད་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སྦྱིན་པས་བརྐམ་ཆགས་འཇིག་པའི་ཐབས་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། དོན་རྣམས་གཏོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། །རྩ་བ་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་དང༌། །གཉིས་རྗེས་འཛིན་དང་རྫོགས་བྱེད་དང༌། །དེ་ཡང་སེར་སྣ་མེད་ལྡན་དང༌། །ཆོས་དང་མི་འཇིགས་ཟང་ཟིང་གཏོང༌། །སྦྱིན་པ་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པས་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི། མི་འཇིགས་སྦྱིན་པ་གཞན་གྱི་སྲོག་བསྲུང་དང༌། འཇིགས་པའི་ཡུལ་བསྒྲལ་དབུགས་འབྱིན་གནས་ལ་དགོད། །དེ་ལ་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ནི། འཇིགས་པས་སྐྲག་ཅིང་རྟབས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་མུན་དུ་ཆུད་པ་དང༌། ཆད་པས་མནར་བ་དང༌། ཆོམ་རྐུན་དང༌། གཅན་གཟན་དང༌། ལམ་འཕྲང་འཇིགས་པ་ཅན་དུ་ཉེ་ཞོས་གདུང་བ་དང༌། རི་དྭགས་རྔོན་པས་གཏུགས་པ་དང་ནད་དང་གདོན་གྱིས་གཙེས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། ཁྱད་པར་འཁོར་བའི་གནས་ན་དམྱལ་བ་པ་མ་གཏོགས་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྲོག་ནི་མི་བསྲུང་བ་འགའ་ཡང་མེད་ན། དེ་དག་གི་དཔུང་གཉེན་དང་མགོན་སྐྱབས་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་ དམ་པ་སྟེ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་མི་བདག་མཆོད་སྦྱིན་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། དེའི་མངའ་རིས་ནི་ལོག་པར་བལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་ཆར་པའི་སླད་དུ་སྲོག་གི་མཆོད་སྦྱིན་རྒྱ་ཆེན་པོ
Chinese
因此，《入行论》中说：“布施蔬菜等物时，导师最初教导施舍，习惯之后，逐渐地施舍自己的肉。当对自己的身体，生起如蔬菜等的想法时，那时施舍肉等，有什么困难呢？”又说：“没有哪件事物，习惯之后不会变得容易。”因此，菩萨在修学道次第时，登上布施的台阶，就像从远处看到乞讨者，也用眼睛迎接，修习欢喜一样。对于布施的对象，心想：‘这是我圆满布施波罗蜜多的善知识。’这样看待，心想：‘这个事物和我必定分离，它也会舍弃我，我也会舍弃它，现在布施，将来就不会因后悔而痛苦，没有贪恋，内心会感到快乐。’这样通过布施，修学摧毁贪婪执着的方法。《经庄严论》中说：“施舍诸物，根本在于心，身体和受用圆满，二者随行和圆满，那也是与无悭吝相应，施舍法和无畏的财物，通达那样的布施后，智者如理修习。”所谓无畏布施，就是无畏布施守护他人的生命，从恐惧的境地中解救出来，安立于给予气息之处。其中，无畏布施的体性是：对于因恐惧而害怕、惊慌失措的众生，施予安稳气息的处所。比如，落入国王的牢狱中，遭受刑罚的折磨，或者遭遇强盗、猛兽，在危险的道路上遭受饥渴的折磨，或者被猎人追赶，以及被疾病和魔鬼所折磨等等。特别是轮回的处境中，除了地狱众生之外，没有谁是不守护自己生命的。因此，成为他们的依靠和救护者，是菩萨们最殊胜的行为。当我们导师成为人主供施者的时候，他的领地被邪见所控制，为了下雨而进行大规模的生命祭祀。
English
Therefore, as it is said in the *Bodhicaryāvatāra*: "Even when giving vegetables and such, the guide initially teaches giving. Having become accustomed to that, later one gradually gives even one's own flesh. When one's own body, gives rise to the thought of being like vegetables and such, at that time, what difficulty is there in giving flesh and such?" Also, it says: "There is nothing whatsoever that does not become easy through habituation." Therefore, when a Bodhisattva is in the stage of learning the path, having ascended to the very top of the stage of giving, just as when seeing a beggar from afar, one also welcomes them with one's eyes and cultivates joy. Regarding the object of giving, one thinks: 'This is the virtuous friend who perfects my perfection of giving.' Looking at it in this way, one thinks: 'This thing and I will certainly be separated; it will also abandon me, and I will also abandon it. If I give it away now, I will not be tormented by regret in the future, and without attachment, my mind will be happy.' Thus, through giving, one should train in the method of destroying greed and attachment. As the *Sūtrālaṃkāra* says: "Giving away things, the root relies on the mind, body and enjoyment are abundant, the two follow and perfect, that is also associated with non-stinginess, giving Dharma and fearless wealth, having fully understood such giving, the wise accomplish it correctly." Fearless giving is: Fearless giving protects the lives of others, liberates them from fearful places, and establishes them in a place of giving breath. Therein, the nature of fearless giving is: To give a place of great relief to those who are frightened and terrified by fear. For example, being trapped in the darkness of a king's prison, being tormented by punishment, or encountering robbers, wild animals, being tormented by hunger and thirst on dangerous roads, or being pursued by hunters of wild animals, and being afflicted by diseases and demons, and so on. In particular, in the state of samsara, there is no one who does not protect their own life, except for the hell-beings. Therefore, being their support and protector is the supreme practice of the Bodhisattvas. When our teacher became a human lord offering sacrifices, his domain was controlled by following wrong views, and a large-scale life sacrifice was performed for the sake of rain.