Tibetan
་བློའི་ནུས་པ་ཇི་ཙམ་ཆེ་བ་དེ་སྲིད་དུ་གྲོལ་མྱུར་བ་ཡིན་པས་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་གོ་ཆ་བསྐོན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ལས་དང་པོ་པ་ནི་བདག་ཏུ་བལྟ་བ་ལ་གོམས་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་ཏེ་དེ་ལྟར་སྐྱེ་རུ་མི་འདོད་སྙམ་པའི་ཞུམ་པ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ཡིན་པར་བཤད་དེ་བདག་ཏུ་བལྟ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ། འོད་སྲུང་གི་ཞུས་པ་ལས། དཔེར་ན་ལུད་བཅས་འདམ་རྫབ་ཆུ་ལས་ནི། །པདྨ་སྐྱེ་ཡི་ཐང་ལས་ནམ་ཡང་མིན། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ལོག་ལྡན་སྐྱེ་བོ་ལ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ། །ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་དེ་ལས་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཅེས་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་བདག་འཛིན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་འདི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་ཆོས་སོ། །སྤྱིར་སེམས་སྟོབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདིར་བརྗོད་པའི་དགོས་ པའང༌། འདུལ་བ་དང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ནི་སྔོན་ལ་སྡོམ་པ་མ་བཟུང་ན་བསླབ་བྱ་མཉན་དུ་མི་རུང་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ནི་སྔོན་དུ་བསླབ་བྱ་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་དད་ཅིང་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་ཚེ་བསླབ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་བྱང་ས་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པས་འདིར་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་བློ་སྟོབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་བསྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྔགས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ལས་མགྱོགས་པ་ནི་གཞན་མེད་དོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། ས་བཅུ་ལ་མ་གཏོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་འཇུག་པའི་ལམ་གཞན་མེད་དོ། །དེས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འདག་པ་བཞིན་དུ་རིམ་གྱིས་འདག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །ཞེས་ལུང་གིས་རྒྱབ་སྐྱོར་ནས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། སྙིང་སྟོབས་ཆེ་བ་དང༌། སྨོན་ལམ་གྱི་རང་འབྲས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དོན་དུ་དམིགས་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་འགྲུབ་པས་དོན་ཆེ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་ཟང་ ཟིང་མེད་པ་དང༌། དགེ་བ་གོང་དུ་འཕེལ་
Chinese
心的能力有多大，解脱就多快，所以要穿上勇气的盔甲。对此，这样想，最初的业者习惯于执着于我，要抛弃与烦恼相伴，不愿如此产生的沮丧。为什么呢？因为观待坏灭之蕴被说是如来种姓，依靠我执而产生菩提心的方式。在《光护所问经》中说：例如，从有粪便的泥泞水中，莲花才能生长，而从干燥的土地上永远不会生长。同样，在具有烦恼和邪见的众生中，才能产生诸佛子们的佛法。以及，《宝鬘论》中说：只要有对蕴的执着，就有对我的执着。从我执中产生业，从业中产生轮回。因此，以方便摄持的我执和烦恼是产生功德的原因，这是大乘的特点。总的来说，在这里讲述心力的差别的原因是，律和密咒的道路，如果事先没有受持戒律，就不能听闻学处。而菩萨的道路是，事先很好地了解学处，在相信并能够修行的时候，如《菩萨地论》中所说，正确地受持学处。因此，为了使进入这里的行为具有心力越来越增上的大修行，在《经集》中说：具有修行六度等的菩萨们，是以如来的神变而行走的。赞叹说，没有比以如来的神变行走更快的了。除了六度和十地之外，菩萨们没有其他非常快速进入的道路。经部中也说：这样，心的相续就像擦拭污垢一样逐渐被擦拭干净。以教证支持而说。因此，以精通方便、具有大勇气、愿望的自果显现，才能使为利他而缘念广大，以成就增上生和决定胜而意义重大，以超越世间而没有杂染，善业更增。
English
The greater the power of the mind, the faster the liberation, so one should don the armor of courage. In this regard, one should think like this: the initial practitioner is accustomed to clinging to the self, and one should abandon the despondency of not wanting to be born in such a way, accompanied by afflictions. Why? Because contemplating the aggregates of decay is said to be the lineage of the Tathagata, and the way in which the mind of enlightenment arises depends on clinging to the self. In the Questions of Light Protector it says: For example, from muddy water with manure, a lotus grows, but never from dry land. Likewise, in beings with afflictions and wrong views, the victorious dharmas of the sons of the conquerors arise. And in the Precious Garland it says: As long as there is grasping at the aggregates, there is grasping at self. From grasping at self, karma arises, and from karma, rebirth arises. Therefore, clinging to self and afflictions, when grasped by skillful means, are the cause of the arising of qualities, and this is a characteristic of the Great Vehicle. In general, the reason for speaking about the distinction of mental strength here is that in the path of discipline and mantra, one cannot listen to the precepts unless one has first taken vows. But the path of the Bodhisattva is that one should first understand the precepts well, and then, when one believes and is able to practice, one should take the precepts correctly, as it is said in the Bodhisattva Grounds. Therefore, in order for the conduct of entering here to have great practice with the distinction of mental strength increasing more and more, in the Collected Sutras it says: Bodhisattvas who have the practice of the six perfections and so on, go by the miraculous power of the Tathagata. It is praised that there is nothing faster than going by the miraculous power of the Tathagata. Apart from the six perfections and the ten grounds, there is no other path for Bodhisattvas to enter very quickly. The Sutra Pitaka also says: In this way, the continuum of the mind will gradually be cleansed like wiping away dirt. It is said with scriptural support. Therefore, by being skilled in means, having great courage, and the self-fruit of aspiration manifesting, one can make the object of focus for the benefit of others vast, make it meaningful by accomplishing higher realms and definite goodness, make it free from confusion by transcending the world, and increase virtue.
Tibetan
བས་མི་ཟད་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟང་ཟིང་མེད། །དོན་ཆེ་བ་དང་མི་ཟད་པ། །སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་བཞིར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་གྲུ་པ་དང༌། སྐྱོང་བྱེད་ལྟ་བུ་སེམས་སྟོབས་བསྐྱེད་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གམ་བཅུ་དང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་བསླབས་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཅིག་ཆར་འཇུག་པའི་སྒོ་དེ་བཞིན་ཉིད་དམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དངོས་པོ་ས་དང་པོ་ནས་རིམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ནོད། དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་ནས་ལྟུང་བ་ཁུར་དུ་བཟུང་སྟེ་ངན་འགྲོའི་ལམ་ལ་དལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ནི་རྨོངས་པ་དང་མ་རིག་པའི་གདོན་གྱིས་བཏབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུའང༌། མགོ་ལ་སེམས་ཅན་ཁུར་ཆེན་ཁྱེར་བ་ཡི། །སེམས་དཔའ་མཆོག་རྣམས་དལ་གྱིས་འགྲོ་མི་འཛེས། །བདག་གཞན་སྣ་ཚོགས་འཆིང་བས་རབ་བཅིངས་པས། །བརྩོན་པ་བརྒྱ་འགྱུར་གྱིས་ཀྱང་བྱ་བར་རིགས། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་རྣམས་རྫོགས་པ་ལ་བསྐལ་པ་ གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཁ་བརྒྱུད་ཅིང་དེའང་ལས་ཀྱི་མཐའ་གང་བརྩམས་པ་དེ་དང་དེ་འགྲུབ་པའི་རྟེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་འབྲེལ་དགོས་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་པས་ད་རེས་ཀྱི་མངོན་མཐོའི་རྟེན་ཁྱབ་པར་ཅན་འདི་སྔར་གྱི་ལས་བཟང་པོའི་མཐུར་ཤེས་ནས་ཕྱིན་ཆད་དེའི་རྒྱུ་ལ་འབད་པ་མ་ཡིན་པས། ཇི་ཙམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡིག་པ་འཕེལ་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བས་སྔར་བསགས་ཀྱི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ཤུལ་རིང་གི་མགྲོན་པོའི་ལམ་རྒྱགས་བཞིན་དུ་སྤྱད་ཟིན་པས་ཟད། གསར་དུ་སྤེལ་བ་ལ་ནི་མི་བརྩོན་པས་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་འོག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་མགོ་ཚུགས་པ་ལ་ཅང་མི་སེམས་པ་ནི་སྐྱོ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་ཤིང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཀོལ་ཏུ་བཏུབ་པ་དག་ནི། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། བྱ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་དྲུག་གི་ལམ་ལ་བསྟེན་གོམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། །འཁོར་བརྩམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངོན་མཐོ་
Chinese
是不会穷尽的。庄严经中说：广大且无杂染，意义重大且不会穷尽，布施等一切的，四种功德应知晓。如是说后，如同船夫和守护者一样，生起心力后，修学六度或十度以及四摄等菩萨的伟大行持，为了同时进入一切智智的城市，即是如实性，或般若波罗蜜多的体性，从初地开始逐渐进入如来地。为什么呢？因为菩萨的戒律要如法守护，直接或间接地承诺利益众生，背负着堕罪的重担，缓慢地走向恶趣之路，这是被愚痴和无明的魔所击中。如是说：头上顶着众生重担的，殊胜菩萨们不会缓慢行走，自身与他者被各种束缚紧紧捆绑，所以应该以百倍的精进去做。如是说。对此，我们的导师为了圆满菩萨的伟大行持，经历了无数三大阿僧祇劫，而且无论开始做什么样的业，都必须与能成就它的圆满所依相关联。众生们因为不具备智慧，所以认为这次的增上生之所依是过去善业的力量，之后不再努力创造它的因，越是圆满，就越成为烦恼和罪业增长的原因，所以过去积累的善果就像长途旅行者的干粮一样，用完了就耗尽了，对于新增长善业又不努力，所以对于未来越来越差的境地毫不关心，这是非常可悲的。了知这样的过患，并且能够运用分别念的人们，不会被圆满、烦恼和颠倒的行为所左右，应该从各个方面、在任何时候都依止和串习布施等六度之道。经庄严论中说：受用和身体圆满，眷属兴盛圆满是增上生。
English
It is inexhaustible. The Ornament Sutra says: "Vast and without impurity, significant and inexhaustible, all of giving and so on, these four qualities should be known." Having said this, like a boatman and a guardian, after generating mental strength, one should train in the great conduct of the bodhisattvas, such as the six or ten perfections and the four ways of gathering disciples, in order to simultaneously enter the city of all-knowing wisdom, which is suchness, or the nature of prajnaparamita, gradually entering the stage of the Tathagata from the first ground. Why? Because the bodhisattva's precepts must be properly guarded, directly or indirectly promising to benefit sentient beings, bearing the burden of downfalls, and slowly walking the path of evil destinies is to be struck by the demon of ignorance and unknowing. As it is said: "The supreme bodhisattvas who carry the great burden of sentient beings on their heads do not walk slowly, because they are tightly bound by various bonds of self and others, so they should act with a hundredfold diligence." As it is said. In this regard, our teacher, in order to perfect the great conduct of the bodhisattvas, went through countless three great asamkhyeya kalpas, and whatever end of karma is undertaken, it must be related to the perfect basis for accomplishing it. Since sentient beings do not possess wisdom, they think that this basis of higher realms is the power of past good deeds, and from then on they do not strive to create its cause. The more perfect it is, the more it becomes the cause of increasing afflictions and sins, so the fruits of past accumulated virtues are exhausted like the rations of a long-distance traveler. They do not strive to increase new virtues, so they do not care at all about the future state of going from bad to worse, which is a cause for great sorrow. Those who know such faults and are able to use discrimination should not be swayed by perfection, afflictions, and inverted actions, but should rely on and habituate themselves to the path of the six perfections, such as giving, in every way and at all times. In the Ornament of Sutras it says: "Enjoyment and body are perfect, and the flourishing of retinues is perfect for higher realms."