Tibetan
པའི་བཞི་ཚན་བཞིར་བཤད་མོད་དེ། ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་དང༌། ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་གཉིས་དང༌། རྨད་བྱུང་གཉིས་དང༌། རྩོམ་མཁས་དཔའ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་ཐ་དད་པར་སྣང་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དོན་གཙོ་ཆེ་བ་བསྡུས་པའི་ལུགས་དང༌། ལ་ལ་སེམས་དང་པོར་བསྐྱེད་པ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་དམིགས་ནས་དབྱེ་བསྡུ་མཛད་པའི་དོན་གྱིས་བསྟན་བཅོས་འགྱུར་རོ་འཚལ་དུ་ཚུད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་གྱི་རིམ་པ་མང་དག་ལ་དཀར་ནག་གི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་པ་མང་ཞིང་གྲངས་ངེས་ཀྱང་དེ་བས་ཆེས་མང་བར་སྣང་བས་རྒྱ་གཞུང་མཐའ་དག་ལ་བསླབ་བྱ་བསྡུ་ལུགས་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པ་ཤ་སྟག་མཐོང་ལ། བོད་འདིར་ནི་སྲོལ་འབྱེད་གཉིས་ཀྱི་རིང་ལུགས་ཁོ་ན་དར་ཆེ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། །དེ་ལ་དཀར་ནག་གི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱར་མཐུན་ཡང༌། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་པོ་སྐྱེ་བ་འདིར་ སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བའི་རྒྱུར་འདོད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་གནས་ཏེ། སྤྱིར་སྨོན་པའི་སེམས་བཏང་བའི་ཚད་ནི་སེམས་ཅན་བློས་བཏང་བ་ལ་འདོད་པས། དེ་བཏང་ན་འཇུག་པ་ཤུགས་ལ་དེངས་འགྲོ་སྟེ་དེ་གཉིས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཚུལ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བས་ན་སྨོན་སེམས་མ་ཉམས་ན་ནག་པོའི་ཆོས་གཅིག་པོས་སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག །འོན་ཀྱང་གནད་འཆད་ན་ཚོར་བ་རང་འགགས་པ་བཞིན། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི་སྨོན་པའི་སེམས་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་འཇུག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་སྟོན་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་དེས་སྨོན་སེམས་ཉམས་པའི་རྒྱུ་བྱས་ནས་གཏོང་སྟེ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྨོན་སེམས་ནི་ཕན་པའི་སེམས་ཡིན་ལ། ནག་ཆོས་ནི་ཕན་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་རྫས་འགལ་བ་འདྲེས་ན། གནམ་སྟོང་གི་ཟླ་བ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲིབ་པ་དང༌། བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བ་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པ་གཉིས་བཀྲག་ཏུ་མི་མངོན་པ་ལ་མཚུངས་པའི་དཔེས་ཤེས་པར་སླ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བཞི་པོས་སྐྱེ་བ་འདིར་ཡང་སེམས་ཉམས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་མི་འགལ་ལ། འོད་སྲུང་གི་ལེའུ་ལས་ཀྱང་དཀར་ཆོས་བཞི་ལྟར་ཚེ་ ཕྱི་མའི་གསལ་ཀ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པར་མ་ངེས་ལ། སྨོན་སེམས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཏོང་མི་གཏོང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་སྙམ་ན། མདུད་པ་གྲོ
Chinese
虽然说有四组四法，但因扎菩提（Indrabhuti），以及车轨的开创者二位，还有奇妙二位，以及善于写作的英雄等，似乎有不同的流派。有的流派是汇集了大乘经藏的主要意义，有的则着眼于最初发心和进入修行之间的差别而进行区分归纳，因此在收入到翻译典籍中的菩提心修习次第中，很多都没有黑白八法的区分，而且数量也显得更多。因此，可以看到，在所有的印度论典中，学习的方法并非只有一种。而在藏地，仅仅是追随开创者二位的宗风。其中，黑白八法在发愿的学处上是一致的，但是，对于黑法四条，有两种观点，一种认为是在此生中舍弃菩提心的原因，另一种认为是来世菩提心不显现的原因。一般来说，舍弃发愿心的标准是舍弃众生，因此，如果舍弃了众生，那么入行也会随之消失，因为二者是所依和能依的关系。因此，如果发愿心没有消失，怎么会因为一个黑法就舍弃菩提心呢？然而，如果从要点上解释，就像感觉自然停止一样。黑法四条就像秋天的月亮一样，是使入行的形象清晰显现的作者本身，但它们是遮蔽入行的大障碍，因此会成为发愿心衰退的原因而舍弃。为什么呢？因为发愿心是有益的心，而黑法是无益的心，如果这两种相反的事物混合在一起，就像天空中的月亮因自身的力量而减弱，以及十五的月亮因外力而遮蔽一样，用不显光彩的比喻就容易理解了。因此，四法在此生中也会成为心衰退的原因，这并不矛盾。就像《光明守护》的章节中所说的那样，如果没有白法四法，就没有来世的光明。那么，如果认为黑法四条并非一定针对所有众生，而发愿心是针对所有众生的，因此存在舍弃与不舍弃的差别，那么，结就被解开了。
English
Although it is said that there are four sets of four dharmas, it seems that there are different schools, such as Indrabhuti, the two founders of the chariot path, the two marvelous ones, and the hero skilled in writing. Some schools gather the main meanings of the Mahayana scriptures, while others distinguish and summarize based on the difference between initially generating the mind and entering practice. Therefore, in the stages of Bodhicitta practice included in the translated scriptures, many do not have the distinction of the eight black and white dharmas, and the number also seems to be much larger. Therefore, it can be seen that there is not only one method of learning in all Indian treatises. In Tibet, only the tradition of the two founders is followed. Among them, the eight black and white dharmas are consistent in the vows of learning, but there are two views on the four black dharmas. One view is that they are the cause of abandoning Bodhicitta in this life, and the other is that they are the cause of Bodhicitta not manifesting in the next life. Generally speaking, the standard for abandoning the vow is to abandon sentient beings. Therefore, if sentient beings are abandoned, then entering the path will also disappear, because the two are the relationship between the dependent and the depended. Therefore, if the vow mind has not disappeared, how can Bodhicitta be abandoned because of one black dharma? However, if explained from the key points, just like the feeling naturally stops. The four black dharmas are like the autumn moon, which is the author himself who clearly shows the image of entering the path, but they are great obstacles that obscure entering the path, so they will become the cause of the vow mind declining and abandoning. Why? Because the vow mind is a beneficial mind, and the black dharma is a non-beneficial mind. If these two opposite things are mixed together, just like the moon in the sky weakens due to its own power, and the fifteenth moon is obscured by external forces, it is easy to understand with the metaphor of not showing brilliance. Therefore, the four dharmas will also become the cause of the mind declining in this life, which is not contradictory. Just like what is said in the chapter of "Light Protector", without the four white dharmas, there is no light in the next life. Then, if it is thought that the four black dharmas are not necessarily aimed at all sentient beings, and the vow mind is aimed at all sentient beings, so there is a difference between abandoning and not abandoning, then the knot is untied.
Tibetan
ལ་ན་ཆུན་པོ་འཇིག་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་གི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཇིག་སྟེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་གཅིག་པ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དོར་བའི་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་མ་མཆིས་སོ། །དེ་བས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གནོད་མེད་ན། །སེམས་ལ་དེ་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་མཆོད་འོས་བསླུས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞེ་སྡང་བས་ངན་སྨྲ་བརྗོད་པའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་འཆད་པར་རང་ཅག་ཀྱང་འདོད་པར་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས། འདི་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དུའང་དྲན་དོན་དུ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང༌། །ཞེས་བཤད་པས་ཟེར་ན་འོད་སྲུང་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྗེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་པ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་བརྗེད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ འདིའམ། གཞན་གྱི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་གཞན་དུའང་གི་སྒྲས་ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དངོས་བསྟན་ནི་ནག་ཆོས་བཞིའི་གཉེན་པོ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ལ་དེ་ལྟར་འཐད་པ་ལུང་གིས་སྐབས་དབྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །བླང་བྱ་དཀར་ཆོས་བཞི་ནི། གཉེན་པོར་ཆེ་བ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི། །སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་བསམས་བཞིན་བརྫུན་མི་སྨྲ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་གུས་ཤིང་བསྔགས། །གཡོ་སྒྱུ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གཉེར། །མཐའ་དག་བྱང་ཆུབ་ལམ་ལ་བཀྲི་བའོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དཀར་ཆོས་དང་པོ་བརྡའ་འཕྲོད་པའི་སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་ལ་ཤེས་བཞིན་པའི་རྫུན་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་མི་སྨྲ་སྟེ། དེས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་རྫུན་གྱིས་མགོ་བསྐོར་བའི་གནས་མ་ཡིན་པའི་གཉེན་པོར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེས་གཞན་གསུམ་ལའང་རིགས་འགྲེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོན་པ་དང་མཚུངས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང༌། དེ་དག་ལ་དོན་དུ་གནས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རིགས་དང་རུས་ཀྱིས་མི་ཤེས། ཆོ་དང་འབྲང་གིས་མི་ཤེས། ལུས་དང་རྟེན་གྱིས་མི་ཤེས། རྟགས་དང་ཆོ་གས་མི་ཤེས་པས། གང་ཟག་ ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་པ་འདི་གང་ནས་འོང་ཆ་མེད་ན། མངོན་གྱུར་དུ་རིགས་སད་པའི་རྟགས་ཅན་དཔྱད་བཟོད་ན་དེ་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་ཅིང༌། གཞན་ཤན་པ་དང༌། སྨད་འ
Chinese
就像高山崩塌一样，为了一切有情众生的利益而生起的菩提心也会崩塌。因此，佛陀没有说过为了舍弃一个、两个、三个有情众生后剩下的众生的利益而生起菩提心的仪轨。因此，凡是与发菩提心相违背的，就是菩提心崩塌的原因。《释量论》中也说：“没有不和之损害，心即转为彼自性。”特别是欺骗应供养者，以及对菩萨怀有嗔恨而说恶语的业障，会摧毁菩提心的根本，我们也是这样认为的。如果有人说，燃灯佛说过：“此于来世亦忆念，如是所说诸学处，当受持。”那么，这是针对具足具光四法就会忘失菩提心而说的。忘失是指这一世或者其他世的所有情况下的所有情况都会发生。特别是“于来世”的“也”字，也不是不依赖于此生的理由。直接显示的是，对于黑法四法的对治，白法四法是如此合理的，这可以用教证来区分情况。应取的白法四法是：对治强大的白法四法是：纵遇命难亦不故说妄语，于诸佛子视师恭敬而赞叹，无有谄诳恒常关爱诸有情，一切引向菩提道。如是说，第一白法是对所有能理解的众生，明知故犯的妄语，纵遇命难也不说。因此，对于特殊的境，也成为不是用妄语欺骗之境的对治。其余三个也应类推而知。第二是对于一切菩萨生起如同本师的想，并且对他们说真实存在的赞颂。菩萨不是用种姓和血统来认识的，不是用阶层和随从来认识的，不是用身体和所依来认识的，不是用相和仪轨来认识的。如果说依赖于人的过失不知从何而来，那么对于显现上具有觉醒种姓的相，可以观察的人，就应该对他生起恭敬，其他的屠夫和妓女
English
Just as a high mountain collapses, so too does the mind of enlightenment, generated for the benefit of all sentient beings, collapse. Therefore, the Buddhas have not taught a ritual for generating the mind of enlightenment for the benefit of the remaining sentient beings after abandoning one, two, or three sentient beings. Therefore, whatever is contrary to generating the mind of enlightenment is the cause of the collapse of the mind of enlightenment. The *Pramanavarttika* also says, "If there is no harm from the opposing side, the mind will transform into that nature." In particular, deceiving those worthy of offerings, and the karmic obscurations of speaking ill with hatred towards Bodhisattvas, destroy the root of the mind of enlightenment, which we also agree with. If someone says that Dipamkara said, "In future lives also, remember and uphold all the precepts that have been taught," then this is directed towards the fact that possessing the four qualities of the radiant one will cause the mind of enlightenment to be forgotten. Forgetting refers to all situations in this life or in all situations of other lives. In particular, the word "also" in "in future lives also" is not a reason for not relying on this life. What is directly shown is that for the antidote to the four black dharmas, the four white dharmas are so reasonable, which can be distinguished by scripture. The four white dharmas to be adopted are: The four white dharmas that are powerful antidotes are: Even if life is at stake, do not knowingly speak a lie. Respect and praise the sons of the Buddhas as teachers. Without deceit, always care for all sentient beings. Lead all to the path of enlightenment. It is said that the first white dharma is that for all sentient beings who can understand, even if life is at stake, do not speak a knowing lie. Therefore, for a special object, it also becomes an antidote to a situation where one is not deceived by lies. The other three should also be understood by analogy. The second is to generate the thought of all Bodhisattvas as equal to the teacher, and to speak praises that are true to them. Bodhisattvas are not known by lineage and blood, not known by class and followers, not known by body and support, not known by signs and rituals. If the fault of relying on a person is said to come from nowhere, then for those who have the signs of an awakened lineage, who can be examined, one should generate respect for them, and others, such as butchers and prostitutes.