Tibetan
་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་ངེས་གཉིས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལས་འབྱུང་བར་སྣང་སྟེ། འདིར་རེ་ཞིག་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་བཤད་ཅིང༌། རྒྱུད་བླ་མའི་དགོངས་པའང་དགོངས་གཞི་སྟོང་ཉིད་དང༌། དགོས་པ་སྐྱོན་ལྔ་སྤང་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་འབྲེལ་བའི་རིག་པའི་དཔྱད་པ་རྣོན་པོས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་དྲང་དོན་དུ་ཁས་ལེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་བདེ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེའི་དགོངས་གཞི་ནི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དེ། དགོས་པ་རྒྱུད་བླར། སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཆགས་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་དེ་དག་སྤོང་བའི་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་བསལ་ཞིང༌། བདག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དྲང་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་ལ་རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་གི་སྐུ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་བཞུགས་སོའི་སྒྲ་ཟིན་གྱི་ཚིག་ཙམ་ལ་རྟོན་ པ་དག་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་བདག་དང་འཁྲུལ་པ་སྤང་ཕྱིར་དེ། མྱང་འདས་ལས། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ད་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ནི་འཁོར་ལོ་བར་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱས་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དཔྱོད་ནུས་ལ། ཐ་མའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱས་དེ་ལྟར་དཔྱོད་མི་ནུས་པར་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་བར་པའི་དགོངས་པ་འཚོལ་བ་ཡིན་པར་འདོད་ཅིང༌། སྔ་ཕྱི་དེ་གཉིས་ལ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱད་གཞི་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་མི་རུང་སྟེ་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་གདུལ་བྱ་མཐའ་དག་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཡིན་པར་ཅིས་གྲུབ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་བསྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་འགྲོ་བ་མགྱོགས་པ་གཞན་མེད་དོ། །ཞེས་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་ཡང་བསྔགས་ཤིང༌། ཚངས་པས་ཞུས་པ་ལས། དབང་པོ་ རྟུལ་པོ་ཁོ་ནས་སྤྱོད་པར་བྱའི། དབང་པོ་རྣོན་པོས་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་རུང་སྟེ།
Chinese
似乎来自于将如来藏理解为需诠释和不需诠释二者的立场。在此，寂护论师将如来藏解释为需诠释的意义。如果将《宝性论》的观点转为意在空性的观点，以及为了舍弃五种过患的目的，那么对于那些以敏锐的智慧分析与八识相关的知识，并承认不退转法轮之说是需诠释意义的宗派论者来说是适宜的。因为，其观点是法性离戏论，而《宝性论》中的必要性是：为了消除怯懦、轻蔑劣等众生、执持非正见、诽谤正法、以及过度的我执这五种过失，因此宣说了这些过失的消除。并且，为了纠正对外我的执着，仅仅依赖于众生相续中常、恒、不变的，以三十二相庄严的佛身存在的说法，为了避免与外道之我的混淆，因此在《涅槃经》中说：因此，一切众生在未来时都有无上圆满正等菩提，所以称为如来藏。一切众生现在都有各种烦恼，因此没有三十二相和八十随形好。这些是为中转法轮的所化而设立的，他们不依赖于后转法轮，能够凭借自己的力量辨别三种解脱之门的含义。并且，认为为后转法轮的所化不能那样辨别，而是依赖于后转法轮来寻求中转法轮的含义，并且区分了前后二者根器的利钝。然而，这种区分是不正确的，怎么能证明后转法轮的一切所化都是钝根者呢？《摄经》中也赞叹道：行持和具备六度波罗蜜多的菩萨们，是如来神变所生的，没有比这更快的了。并且，《梵天请问经》中说：不能说只有钝根者才应该行持，利根者不应该行持。
English
It seems to arise from the position of considering the Tathāgatagarbha as interpretable and not interpretable. Here, for a while, the teacher Śāntarakṣita explained the Tathāgatagarbha as an interpretable meaning. If the view of the Uttaratantra is turned to the view that the basis is emptiness and the purpose is to abandon the five faults, then it is suitable for those who analyze knowledge related to the eight consciousnesses with sharp intelligence and admit that the discourse of the irreversible wheel of Dharma is an interpretable meaning. Because, its view is that the nature of reality is free from elaboration, and the necessity in the Uttaratantra is: To eliminate the five faults of being timid, despising inferior beings, holding wrong views, slandering the true Dharma, and excessive attachment to self, therefore, it is said for the purpose of eliminating these faults. Moreover, in order to correct the attachment to an external self, relying solely on the statement that the Buddha's body, adorned with the thirty-two marks, exists as permanent, constant, and unchanging in the continuum of beings, in order to avoid confusion with the self of the non-Buddhists, therefore, in the Nirvāṇa Sutra it says: Therefore, all sentient beings have unsurpassed, perfectly complete enlightenment in the future, therefore it is called the Tathāgatagarbha. All sentient beings now have all kinds of afflictions, therefore there are no thirty-two marks and eighty minor marks. These are established for the trainees of the intermediate turning of the wheel, who do not rely on the later turning of the wheel and can discern the meaning of the three doors of liberation by their own power. And, it is believed that the trainees of the later turning of the wheel cannot discern in that way, but rely on the later turning of the wheel to seek the meaning of the intermediate turning of the wheel, and distinguish the sharpness and dullness of the faculties of the former and latter. However, that distinction is not correct, how can it be proven that all the trainees of the later turning of the wheel are dull-witted? The Collected Sutras also praised: The Bodhisattvas who practice and possess the six perfections are those who go by the miraculous power of the Tathāgata, there is nothing faster than that. And, in the Brahma's Request Sutra it says: It cannot be said that only the dull-witted should practice, the sharp-witted should not practice.
Tibetan
འདི་ལྟར་ས་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བཅུ་པའི་བར་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེའང་ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་གྲུབ་མཉམ་དུ་བསྟན་ནས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྟོན་པར་འཁོར་ལོ་དང་པོ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་མ་གྲུབ་མཉམ་དུ་བསྟན་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྟོན་པ་འཁོར་ལོ་བར་པ་དང༌། ཀུན་བརྟགས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ཅིང༌། གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་གསུམ་ལས་དང་པོ་དྲང་དོན་ཡིན་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀ་མཐུན་ལ་འཁོར་ལོ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་རྣམ་རིག་པས་ཐ་མ་ངེས་དོན་དང༌། དབུ་མ་པ་བར་པ་ངེས་དོན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་འདིར་ནི་རེ་ཞིག་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་གྲུབ་མཐའི་ཁས་བླངས་སོར་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་སྟོང་དག་ཏུ། །ངས་ནི་མདོ་སྡེ་གང་བཤད་པ། །ཚིགས་འབྲུ་ཐ་དད་དོན་གཅིག་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བརྗོད་ པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཚིག་གཅིག་གོམས་པར་བྱས་པས་ན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་གོམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། འབྱུང་བ་མེད་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ། །ཚིག་གི་དམ་པས་བྱང་ཆུབ་འཚང་མི་རྒྱ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་པས་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དོན་སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་པ་གང་ཞིག་ལ་ལམ་དུས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཐུག་པ་མེད་ཀྱང༌། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་རབས་རྣམས་དྲང་བའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་བཀྲི་བ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དོན་གྱི་ཆ་ནས་འགལ་བ་མེད་པར་བསྡུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། མང་དུ་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལ་མཁས་པ་ཡིན་གྱི། ཚིག་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ནི་བློའི་རི་མོ་མཁན་གྱིས་བྲིས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ས་གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་ཏུ་རིམ་བཞིན། གླིང་བཞིའི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་དང༌། བརྒྱ་བྱིན་དང༌། མཚེ་མ་དང༌། དགའ་ལྡན་དང༌། འཕྲུལ་དགའ་དང༌། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དང༌། དག་པ་ས་གསུམ་ནས་སྟོང་དང་པོ་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདག་པོ་ཚངས་པ་དང༌། སྟོང་གཉིས་པ་བར་མའི་བདག་པོ་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་ བདག་པོ་ལྷའི་བུ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་སྐྱེ་བ་འཛིན་པར་ནུས་ཏེ། ས་བཅུའི་ད
Chinese
因此，从第一地到第十地之间安住的菩萨们的布施等行为会产生，但也不是完全不实行其余的行为。这已经很清楚了。而且，在第一个法轮中，显示了蕴等一切法都真实成立，从而宣说人无我；在第二个法轮中，显示了一切法都不真实成立，从而宣说了法无我；在第三个法轮中，区分了遍计所执不成立，而依他起和圆成实真实成立的差别而进行宣说。在这三个法轮中，大小乘都一致认为第一个法轮是不了义，而对于后面的两个法轮，唯识宗认为最后一个法轮是了义，中观宗则认为中间的法轮是了义。因此，在这里暂时保持因乘宗派的观点。如《月灯经》中所说：“世间界是清净的，我所说的经典，词句各异意义相同，不能全部表达。如果习惯了一个词句，那么就会习惯所有这些。”以及《无生经》中所说：“如果不能完全了解法的自性，就不能通过语言的束缚证得菩提。”因此，虽然了义的经部和瑜伽大义的意义，是言语思虑所不能及的，与道时期的名相没有穷尽，但为了引导低劣的凡夫俗子，需要依赖逐渐引导的方式，因此，对于所说的意图，要能够从意义的角度上理解为没有矛盾地进行归纳。如《楞伽经》中所说：“所谓多闻，是指精通意义，而不是精通词句。”因此，仅仅从名相的角度上进行宣说的宗派，就像是头脑绘画者所画的图画一样。关于受生的差别，从第二地到第十地依次能够受生为：四大洲的转轮王、帝释天、善时天、兜率天、乐变化天、他化自在天，以及从第三地开始，在第一个大千世界的总持世间主梵天，第二个中千世界的世间主大梵天，第三个三千大千世界的 世间主自在天之子的化身。能够受持十地的
English
Thus, the practices of generosity and so on of the Bodhisattvas abiding from the first bhumi to the tenth bhumi will arise, but it is not the case that they do not practice the remaining ones at all. This is clear. Moreover, in the first turning of the wheel, it was shown that all dharmas such as the skandhas are truly established, thereby teaching the selflessness of the person; in the second turning of the wheel, it was shown that all dharmas are not truly established, thereby teaching the selflessness of dharmas; in the third turning of the wheel, the difference between the imputed being not established, and the dependent arising and the perfectly established being truly established was distinguished and taught. Among these three turnings of the wheel, both the Great Vehicle traditions agree that the first turning is provisional, while for the latter two turnings, the Mind-Only school considers the last turning to be definitive, and the Madhyamaka school considers the middle turning to be definitive. Therefore, here, for the time being, the tenets of the causal vehicle's philosophical system should be kept as they are. As it is said in the Sutra of the Moon Lamp: "The realm of the world is pure, whatever sutras I have spoken, the syllables are different but the meaning is the same, it is not possible to express everything. If one becomes accustomed to one syllable, then one will become accustomed to all of them." And as it is said in the Sutra of No Arising: "If one does not fully understand the nature of dharmas, one will not attain enlightenment through the bonds of words." Therefore, although the meaning of the definitive sutras and the great meaning of yoga, which is beyond words and thoughts, is not exhausted by the terminology of the path stage, in order to guide inferior ordinary beings, it is necessary to rely on gradual guidance, therefore, whatever the intention of what is said, it should be understood from the point of view of meaning as being able to be summarized without contradiction. As it is said in the Lankavatara Sutra: "What is called much learning is being skilled in meaning, not being skilled in words." Therefore, the philosophical system that is explained only from the point of view of terminology is like a picture drawn by a mental painter. The difference in taking birth is that from the second bhumi to the tenth bhumi, one can successively take birth as: a wheel-turning king of the four continents, Indra, Shanti Deva, Tushita, Nirmāṇarati, Paranirmita-vaśavartin, and from the third bhumi onwards, the lord of the first thousand worlds, Brahma, the lord of the second intermediate thousand worlds, Great Brahma, and the lord of the third great thousand worlds, the emanation of the son of the god Great Isvara. Able to hold the ten bhumis