Tibetan
་དང་རྒྱན་ལས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་ཆུང་བས་ན། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེའང་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་དད་པས་ཡིད་ཆེས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྤྲོ། དྲན་པས་མི་བརྗེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག །ཤེས་རབ་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པའོ། །དེའང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞི་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་བཅུ་གཉིས་སུ་གནས་པའི་ཚུལ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་ལ་རིམ་བཞིན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང༌། སྣང་བ་མཆེད་ པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་རྣམ་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་མཐོང་བས་ཕྱི་དོན་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ན་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་གསལ་བ་དེས་དོན་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་དྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱན་ལས། དེ་དང་དེ་འདྲར་གྱུར་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་མ་རྟོགས་པར། །དོན་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་སྣང་དེ་ཉིད་སྔོན་བས་གསལ་བར་གྱུར་པས་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པར་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པས་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར། །བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ་ཀུན་ཏུ་བརྩམ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པས་ཕྱི་དོན་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་མི་སྣང་བས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་སེམས་ཙམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་དོན་ཀུན་སྣང་བ་ནི། །སེམས་སུ་རབ་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་གཟུང་བ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་སྤོང་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གང་ཞིག་འཛིན་པའི་ རྣམ་པ་དང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་འཇིག་པ་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམས་བྱུང་མི་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་བསྡུས། །ཞེས་སོ། །འདི་མན་ཆད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཉམ་གཞག་གི་ཆ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆ་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་ཅི་རིགས་
Chinese
又如《现观庄严论》中说：由于不顺品衰弱，因此称这些为力量。也就是说，对于以二谛了解轮涅一切法的意义，以信心生起信赖，以精进生起欢喜，以正念不忘失，以禅定专注一境，以智慧了解自性的方式进行修习。其中，四种决择分以小、中、大的差别分为十二种状态。《现观庄严论》中说：如此决择分相同，有小、中、大三种。对于这些，依次获得大乘的暖位，生起顶位，进入忍位，以及紧随其后的世第一法。第一种是：当见到一切法唯是心的显现，外境完全坏灭时，智慧的显现稍微明亮，以此作为对耽著实有的对治，称为暖位。《现观庄严论》中说：如彼及如彼之菩萨，安住于等持中，不领会心的言说，不能完全见到诸义。第二种是：彼智慧的显现比之前更为明亮，为了增长法的显现而进入稳固的精进，称为顶位。为了增长法的显现，恒常发起稳固的精进。第三种是：进入真如的同一方面，外境所取的行相不显现，生起智慧的行相，此时安住于唯识，称为忍位。法的显现增长后，安住于唯识，之后一切义的显现，完全显现为心，此时舍弃彼所取的散乱。第四种是：能取所取的行相与无二的智慧也完全坏灭，此时世间的修所生完全圆满，称为世第一法。之后智慧的体性，等持的部分是无分别智的空性，从彼起立的后得是，大悲的部分有分别无分别随其所应。
English
Also, from the Ornament [of Realization]: Because the opposing side is weakened, therefore these are called strengths. That is to say, with faith, one trusts in the meaning of knowing all phenomena of samsara and nirvana through the two truths, with diligence, one rejoices, with mindfulness, one does not forget, with samadhi, one is single-pointed, and with wisdom, one meditates in the manner of knowing the nature. Among these, the four aspects of ascertainment are divided into twelve states by the distinctions of small, medium, and large. From the Ornament of Realization: Thus, the aspects of ascertainment are the same, there are small, medium, and large. For these, in sequence, one obtains the heat of the Great Vehicle, the arising of the peak, entering the forbearance, and the immediately following mundane supreme dharma. The first is: when all phenomena are seen as merely appearances of the mind, and external objects are completely destroyed, the appearance of wisdom is slightly clear, and this acts as an antidote to clinging to reality, and is called heat. From the Ornament: Bodhisattvas who have become like that and like that, abiding in equipoise, without comprehending the speech of the mind, do not fully see all meanings. The second is: that appearance of wisdom becomes clearer than before, and one engages in firm diligence in order to increase the appearance of dharma, and is called the peak. For the sake of increasing the appearance of dharma, one constantly undertakes firm diligence. The third is: having entered into one aspect of suchness, the aspect of grasping external objects does not appear, and the aspect of wisdom arises, at that time, one abides in mind-only, and is called forbearance. After the appearance of dharma has increased, one abides in mind-only, and then the appearance of all meanings fully appears as mind, at that time, one abandons the distraction of that which is grasped. The fourth is: whatever grasping aspect and non-dual wisdom are also completely destroyed, at that time, the mundane meditation-born is completely perfected, and is called the mundane supreme dharma. After this, the nature of wisdom, the part of equipoise, is the emptiness of non-conceptual wisdom, and the subsequent attainment arising from that is, the part of great compassion has concepts and no concepts as appropriate.
Tibetan
སུ་ཡོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་དང་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཚེ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །ཅེས་སོ། །དེའང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་ནི་ཆུང་ངུ་སྟེ། །མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བ་ལ་དུས་མ་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །བཟོད་པ་ནི་འབྲིང་སྟེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཉིད་དོ། །ཆོས་མཆོག་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །དེའང་ཐབས་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་སྐབས་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་མ་མཁན་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་ཅིང་མོས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སར་བཞག་སྟེ། ལམ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པར་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིས་ལས་བཤད་དེ། གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ལ་སུན་འབྱིན་པའི། སྤོང་བའི། རྟེན་གྱི། ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོ་བཞི་དང༌། སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་དང་མངོན་གྱུར་ཉམས་སྨད་པ་དང༌། བྱིས་པའི་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང༌། རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བསྒོམས་བྱུང་གི་ཆ་ནས་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སྤྱན་དང༌། མངོན་ཤེས་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཚོགས་ལམ་ལས་འཕགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་དང་བསྒོམས་བྱུང་དུ་འདྲ་ཡང༌། མཐོང་ལམ་ལ་ཉེ་རིང་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་དྲོད་བརྟན་མི་བརྟན་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པར་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། བར་ཆད་མེད་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཆེས་ཉེ་བར་འབྱུང་ཞེས་པ་འདིའི་ཁྱད་པར་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་གཉིས་པོ་ནི། །ཟུང་དུ་འཇུག་ཅིང་འདུ་འབྲལ་མེད། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་པོའི་སར། ། ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མངོན་སུམ་མཐོང༌། །ཞེས་སྨོས་ནས། གང་གི་ཚེ་ཆོས་མཆོག་གི་རྗེས་ཐོགས་དེ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ལྔ་གང་ཡང་རུང་བའི་ལུས་ཀྱི་རྟེན་ལ་བསམ་པའི་རྟེན་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་ལ་ཞུགས་པས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་
Chinese
存在于何处。如此，此殊胜之法乃是大乘见道，且不为他者所隔断。彼时，无有阻碍，速触三摩地。如是说。其中，暖位与顶位二者微小，是于见道生起之时不确定的加行道。忍位中等，是于来世必定生起见道的加行道。胜法位广大，是于当世生起见道的加行道。又，依于方便之此时，菩萨如幻术师般，不颠倒，故而与超世间的智慧相结合，方便与智慧双运而行，仅是信解极为稳固而已。由于未现量证得二无我之真如，故安立于信行地。安住于此道的菩萨虽是凡夫，然却具足五种功德，如圣者《宝云经》中所说。于对治之功德中，有破斥之对治、断除之对治、所依之对治、延缓之对治四者。于断除之功德中，有断除烦恼之种子与现行衰损，以及完全脱离孩童之贫乏。于证悟之功德中，从修生之分证悟二无我。于功德之功德中，具足三摩地、眼、神通、神变等众多功德。于超胜资粮道之功德中，与资粮道大位及修生相似，然于见道之远近及智慧之暖热稳固与否有差别，如《八千颂释》中云：“若无有阻碍，则见道极近生起。”应知此为彼之差别。获得见道后之二者，双运且无有分离，于极喜第一地，现见法性真如。如是说。何时随胜法之后，即于五道中任何一道之身体所依，思维之所依乃是第四禅定，以超世间的智慧，入于远离一切戏论之真如之真实见，故称为获得见道，即获得无尘垢且无染污之法眼。
English
Where does it exist? Thus, this great Dharma Supreme is the Mahayana Path of Seeing, and is not interrupted by others. At that time, there is no obstruction, and one quickly touches Samadhi. So it is said. Among them, the Heat and Peak stages are small, being the Path of Joining where the time of the arising of the Path of Seeing is uncertain. Patience is intermediate, being the Path of Joining where the arising of the Path of Seeing in the next life is certain. Dharma Supreme is great, being the Path of Joining where the Path of Seeing arises in this very life. Moreover, this state of relying on skillful means is such that the Bodhisattva, like a magician, is not inverted, and therefore engages in the union of skillful means and wisdom with transcendental wisdom, where only faith is extremely firm. Since the suchness of the two selflessnesses is not directly realized, it is placed in the stage of acting through faith. Although the Bodhisattva abiding in this path is an ordinary being, he possesses five special qualities, as explained in the Noble Jewel Cloud Sutra. Among the special qualities of antidotes, there are four antidotes: refuting, abandoning, relying, and delaying. Among the special qualities of abandonment, there are the seeds of obscurations, the decline of manifestation, and complete liberation from all the poverty of childhood. Among the special qualities of realization, there is the realization of the two selflessnesses from the aspect of cultivation. Among the special qualities of qualities, there are many qualities such as Samadhi, eyes, clairvoyance, and miracles. Among the special qualities of surpassing the Path of Accumulation, although it is similar to the great stage of the Path of Accumulation and cultivation, there is a difference in the proximity of the Path of Seeing and the stability of the warmth of wisdom, as stated in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses: "If there is no obstruction, the Path of Seeing will arise very near." This should be understood as the difference between them. After obtaining the Path of Seeing, the two are united and inseparable. In the first stage of Great Joy, the true nature of Dharma is directly seen. As it is said, when one follows after the Dharma Supreme, the basis of thought is the fourth Dhyana, based on the body of any of the five realms of existence. With transcendental wisdom, one enters into the true seeing of suchness, which is free from all elaborations, and is therefore called obtaining the Path of Seeing, that is, obtaining the Dharma eye that is without dust and free from defilement.