Tibetan
པར་ཐལ་འགྱུར་འཕེན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའོ། །དེ་བས་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདིར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྣང་བའི་དུས་ཙམ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་འགགས་པ་དང༌། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཁས་ལེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡང་འགོག་སྟེ། ཟླ་བ་གྲགས་པས། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གིས་ ཁས་མ་བླངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའམ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྙམ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར། ཅི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེས་པའམ། འོན་ཏེ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ། ཁོ་བོ་ནི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་འདོད། སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་འདོད་ཅེས་ཁས་ལེན་གྱི་དམ་བཅའ་བ་གཞན་འགོག་གོ །ཡང་འགག་མེད་དུ་སྣང་བ་འདི་ལ་སྐྱེ་སོགས་སུ་གྲུབ་བོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་བློས་ཕར་བཏགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། མ་གྲུབ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་བླངས་པ་མེད་ཀྱིས། སྣང་ཙམ་བཀག་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ལྷས། ཇི་ལྟར་སྣང་ཉིད་དགག་མིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པའི། །བདེན་པར་རྟོག་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་བཞི་པོ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ལ་དབུ་མའི་ལྟ་བར་འདོད་ཀྱི། གཏན་ལ་འབེབས་ཡུལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་ལྟ་བར་འདོད་ན་ནི་མཐའ་བཞི་པོ་དེ་ཀ་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བར་འགྱུར་བས་ མཐའ་དང་མཐར་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས། མཐའ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ལ། །གོང་བུར་འདུ་ཤེས་སུ་ཞིག་བལྟ། །ཅུང་ཟད་ཙམ་དུ་ཁས་བླངས་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་འོག་མ་གསུམ་པོའི་མཚན་ཉིད་ལ་བློས་བརྟག་ཤིང་དཔྱད་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡུལ་སྐྱེ་མེད་དང་སྟོང་ཉིད་དང་མཐའ་བྲལ་ལ་སོགས་སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་བ་དཔྱད་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་བརྩད་པའི་དོན་པོ་མཐར་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་རེ་རེ་ནས་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་སུན་ཕྱུང་བས་གོང་མ་ནོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ཁས་ལེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་གང་ཞིག་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ཟབ་མོ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
因此，具有施加归谬论证的特殊性。因此，在这个宗义中，一切法的自性无生，法性远离一切戏论之边，仅从显现之时起，就以不生、不灭、本来寂静、自性涅槃来承认，甚至遮止了世俗谛。月称菩萨说：‘如汝欲求他性实，我亦不许世俗谛。’如是，如何成立一切法不生或生的体性呢？世尊母经中说：‘具寿善现，何为法不生而生，或已生而生？’善现说：‘具寿舍利子，我不欲法不生而生，亦不欲已生而生。’这是遮止他人承诺的立宗。又，对于这无灭而显现之法，认为成立生等，这仅仅是分别假立的体性而已，没有承认成立与不成立的宗义，所以并没有遮止显现本身。如圣天菩萨说：‘不遮如何显现性，以是缘起之因故，于此能断苦因者，真实分别当遮止。’如是，四种理智于本性上获得定解，就认为是中观见；如果认为定解之境的空性、离边是中观见，那么这四边本身就会变成执边的见解，这是没有区分边与执边之故。如《智慧光明庄严经》中说：‘于离边之自性，谁观有实体之想，于少分亦无承诺。’因此，对于下三宗的体性，以智慧进行观察和分析，对于智慧的对境——无生、空性、离边等戏论，不是仅仅分析一方面，而是从辩论的要点，以归谬论证驳斥每一个执着的对象，这样就不会违背上宗，并且在最终分析的明智面前，不是有能立的作者、有分别识的智慧，而是无分别的智慧，这就是宣说无自性的甚深中观见。
English
Therefore, it has the distinct characteristic of applying reductio ad absurdum arguments. Thus, in this tenet system, the nature of all phenomena is unborn, and the nature of reality is free from all extremes of elaboration. From the very moment of appearance, it is accepted as unborn, unceasing, primordially peaceful, and naturally in nirvana, even refuting the mere conventional truth of acceptance. Chandrakirti said, 'As you desire other-powered entities as real, I also do not accept conventional truth.' If so, how is the characteristic of all phenomena being unborn or born established? The Blessed Mother Sutra says, 'Life-endowed Subhuti, what is it that phenomena are unborn and born, or born and born?' Subhuti said, 'Life-endowed Shariputra, I do not desire phenomena to be unborn and born, nor do I desire the born to be born.' This is refuting the tenets of others' commitments. Furthermore, if one thinks that birth and so on are established in this unceasing appearance, it is merely a characteristic imputed by the mind, and there is no acceptance of a tenet system of establishment or non-establishment. Therefore, there is no negation of mere appearance. As Aryadeva said, 'How can the nature of appearance be negated? Because it arises dependently. Here, that which causes suffering, the thought of truth, should be averted.' Thus, considering that the four cognitions are definitively established in their own nature is considered the view of the Middle Way. If one considers the emptiness of the object of definitive establishment, the freedom from extremes, to be the view of the Middle Way, then those very four extremes will become views of clinging to extremes. This is because the difference between extremes and clinging to extremes has not been distinguished. As the Sutra of the Ornament of Wisdom Light says, 'In the nature that is beyond extremes, who would view it as a lump of consciousness? There is no commitment to even a small part.' Therefore, regarding the characteristics of the lower three tenet systems, by examining and analyzing with wisdom, the objects of wisdom—unbornness, emptiness, freedom from extremes, and so on—are not merely analyzed in one aspect. Rather, from the essential point of debate, each object of clinging is refuted by reductio ad absurdum arguments, so that the upper system will not be contradicted. Furthermore, in the face of the ultimate analytical intelligence, it is not the wisdom of a conceptualizing consciousness that is the agent of acceptance, but rather the non-conceptual wisdom. That is the profound Middle Way view that speaks of no inherent existence.
Tibetan
ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སེམས་ཙམ་དུ་ནི་མི་རྟོག་དང༌། ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་རྣམས་བསལ་བས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལྡོག་སྟེ། །ལམ་དེ་ཉིད་ནི་དབུ་མའོ། །ཞེས་དང༌། བློ་ཡི་རྣམ་པར་གཞིག་ན་གོ །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བརྗོད་མེད་ཅིང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་བཤད། །ཅེས་དང༌། ཚིག་ གསལ་ལས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡིན་ན་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་བསམ་བསྒོམ་གྱི་ལམ་དུ་སྦྱར་ནས་གནས་ལུགས་དྲི་མ་མེད་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་ཁྱད་པར། རང་རང་འདོད་ཞེན་གྱིས་སྦྱར་ལྟོས་གྲུབ་ཀྱི། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཉམས་འོག་ཆུད། །དེ་ལས་དངོས་དང་དངོས་འདྲ་དངོས་མིན་གྱི། །མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང༌། །ཐོས་ལ་བརྟེན་འབྱུང་དེ་ཡི་ཉོན་མོངས་བཅིལ། །ཉོན་མོངས་མེད་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་མི་རྙེད། །དེ་ལ་སྤྱིར་འཕགས་པའི་ཡུལ་ནའང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བཀའ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲགས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་སྟོན་པ་ལ་ལུང་བསྟན་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གླུ་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱང་ཆོས་ལོག་མཁན་དུ་བསྒྲགས་པ་བྱུང་ན། བྷོ་ཊའི་ཡུལ་འདིར་རང་རང་གི་ཀུན་འབྱུང་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་འདོད་ཞེན་གྱི་བལྟོས་གྲུབ་གསར་པས་མངོན་དུ་བསྐྱེད་ཅིང་བསྐྲུན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མང་ཞིང༌། དེ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་བློའི་ནུས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ ལ་ཕན་པ་ཅན་ཡིན་པར་སྟངས་བཅད་ན་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་བ་ཉིད་དེ་དགག་བཞག་གི་ལུགས་མངས་པས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་སྟེ་ངན་འགྲོའི་གཡང་ས་ལ་གོམ་པ་འཇོག་གོ །བདག་ཅག་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་མཐའ་དག་ལ་འདོད་པས་ཕྱོགས་བསླད་པའི་ངན་སེམས་བལྟར་མངོན་པའམ་མི་མངོན་པའི་ཤུགས་ལས་དགག་བསྒྲུབ་བགྱི་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ལྷུར་ལེན་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནང་ཕན་ཚུན་ངན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ལས་ལས་ཆེ་བ་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་པ་ལ་སྐྲག་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་རྒྱ་ནག་གི་རིང་ལུགས་སུ་སྒྲོག་ཅིང་འགོག་པ་
Chinese
《楞伽经》中说：唯心即不分别，遣除外境诸事物，分别诸念皆止息，此道即是中观道。又说：若分析心之相，自性即不可取，故彼等不可说，亦说自性本无有。又《释论》中说：不分别乃是心之行境，因此与彼分离，彼真实性即无分别。如是，将听闻之智慧融入思维修习之道，便能证悟无垢之实相，尤其，各自以贪执所系之待成，宗派之特征落入衰败之中。于此，真实与似真非真之特征，亦能善知之智慧，依于听闻而生起，断除彼之烦恼。无烦恼者，魔亦无隙可乘。对此，总的来说，在圣地（印度）也曾宣告大乘非佛语，同样，对于如来宣说甚深空性而受记之大成就者歌行者等，也曾发生被宣告为邪法者之事。在此卫藏（西藏）之地，以各自之生起方式各异之贪执所系之新待成，显现并创造之宗派众多，彼一切皆与各自之智慧能力相符之胜者之事业利益有情而作衡量，然法性周遍乃是圆满正等觉之教法，除此之外别无他法，无论如何，由于辩论之方式众多，众多众生堕入宗派之偏颇，于恶趣之悬崖边迈步。我等并非对于一切宗派之论者，以贪欲而偏袒之恶意显现或不显现之力而作辩论，乃是由于信奉菩萨之律藏而唯以行持为重，如《华严经》所说：诸佛子，菩萨之间生起恶意之罪过，未见有比此更大者。而对此感到恐惧之故。即便如此，亦将一切正确宣说修慧之宗派，宣告并遮止为汉地之宗风。
English
From the Lankavatara Sutra, it says: 'Mind-only is non-discrimination, eliminating all external objects. When all discriminations cease, that path is the Middle Way.' It also says: 'If one analyzes the nature of the mind, its essence cannot be grasped. Therefore, they are said to be inexpressible, and their essence is said to be non-existent.' Furthermore, the Commentary says: 'Non-discrimination is the activity of the mind, and because it is separate from that, that very reality is without discrimination.' Thus, by applying the wisdom of hearing to the path of contemplation, one will realize the stainless reality, and especially, the characteristics of schools that are dependent on their own attachments will fall into decline. From that, the wisdom that knows well the characteristics of what is real, what is similar to real, and what is not real, arises from hearing and cuts off its afflictions. Where there are no afflictions, demons cannot find an opportunity. In general, even in the noble land (India), the Great Vehicle was proclaimed as not being the word of the Buddha, and similarly, great beings such as singers and practitioners who were prophesied to teach the profound emptiness by the Tathagatas were also proclaimed as proponents of false teachings. In this land of Tibet, many schools have arisen and been created through new dependent arising based on attachments with different modes of arising, and all of them are judged to be beneficial to sentient beings through the activities of the Victorious Ones in accordance with their respective intellectual capacities. However, the pervasiveness of Dharma is only the teaching of the perfectly enlightened Buddha, and there is no other way. In any case, because there are many ways of debating, many beings fall into sectarian bias and step onto the precipice of the lower realms. We do not engage in debates with all proponents of philosophical systems out of malice or bias, whether visible or invisible, but rather because we rely on the Bodhisattva's Vinaya and focus solely on practice, as it says in the Avatamsaka Sutra: 'O sons of the Buddhas, I have not seen a fault greater than a Bodhisattva generating malice towards each other.' It is because we are afraid of that. Even so, all those who correctly proclaim the wisdom of meditation are declared and suppressed as being in the style of China.