Tibetan
ད་པའོ། །ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་མི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀའི་ས་བོན་དྲུང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། སྤངས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གསུམ་ལྡན་དང༌། རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ གསུམ་ལྡན་གྱིས་རང་དོན་མཐར་ཕྱིན་པའི་བདེ་གཤེགས་གཉིས་ལས་གཞན་དོན་མཐར་ཐུག་སྐྱོབ་བས་གདུལ་བྱ་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་ཏེ་སྨིན་གྲོལ་ལ་འགོད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུར་འདོད་དོ། །དེའང་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་བཞིར་འདོད་དེ་ཇོ་བོས། ཉན་ཐོས་རྣམ་བཞི་སྤྲུལ་པ་དང༌། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྱུར་བ་དང༌། །ཞི་བགྲོད་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལས། སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་མཆོག་ཟུང་དང་རབ་འབྱོར་དང་མ་འགགས་པ་ལ་སོགས་སོ། །མྱང་འདས་ལས་ནི་ལྷས་བྱིན་དང་དྲུག་སྟེ་ཡང་དེར་བསྡུས་སོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་བཤད་མ་ཐག་པ་མཛོད་རྩ་འགྲེལ་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །ཞི་བ་བགྲོད་པ་ནི་རང་ལམ་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ལྟར་འཇུག་པའོ། །གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ནི་བསམ་པ་ཐེག་ཆེན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པའོ། །དེའང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཉན་ཐོས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་གཉིས་ལས་འཕགས་པ་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་འདོད་ཁམས་སུ་ལུས་རྟེན་མཚན་ཉིད་པ་བཟུང་ནས་ཐེག་ ཆེན་གྱི་སྤྱོད་པ་བསྒྲུབ་ལ། ཕྱིར་མི་འོང་ནི་སྤྲུལ་པའི་ལུས་ཀྱི་གཞན་དོན་བྱེད་པར་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཡང༌། ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་ཞིང་དག་པར་པདྨའི་སྡུབས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་གཞན་དོན་བྱས་ཏེ། ཚོགས་བསགས་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུ་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སེམས་ཙམ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཉིད་དེ་གང་ལས་གཞན། །གཉིས་མེད་ཤེས་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་རུ། །འདོད་པ་སེམས་ཙམ་པ་ཡི་གྲུབ་པའི་མཐའ། །དེ་ལ་ཕྱི་དོན་མེད་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཁས་ལེན་པའི་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་དེ་ལ་སེམས་ཙམ་པའམ། རྣམ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དབྱེ་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བའི་གཟུགས་རགས་པར་སྣང་བ་འདི་དག་སྣང་བ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི་རྣམ་བདེན་པ་དང༌། མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་རྣམ་རྫུན་པའོ། །སེམས་ཙམ་པ་ལའང་ལུང་དང་རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ལ། སློབ་ད
Chinese
此为彼。以方便大悲等大乘道而随行修持，从根拔除二不知之种子，具足断除殊胜三者，以及证悟殊胜三者，以自利究竟之善逝二者，救护他利究竟，为所化众转四谛法轮，安置于成熟解脱，是为无上菩提之果。其亦从种姓之门分为四种，如觉窝（阿底峡）所说：声闻四种为化身，圆满菩提为转变，寂行持宗是执持。其中，化身声闻为具足双胜、大迦叶、阿那律等。涅槃中，提婆达多与六众亦摄于此。转变为圆满菩提者，谓于加行道得忍位后，转变为佛之理，如《俱舍论》根本及注释所示。寂静行者，谓如自宗所说而行持者。执持宗者，谓发心大乘者执持声闻之宗。如《经庄严论》云：声闻异生与圣者，趣入大乘道有二，圣者入流与一来，欲界受生具特征，修持大乘之行仪，不来化身作利他。无论如何，于无余涅槃清净刹土中，于莲花苞中出生者，由佛陀劝请而作利他，积聚资粮而成佛，是为龙树论师之意趣。为说大乘唯识故，显现能取所取之境及有境，即是世俗谛，除此更有何者？无二智即是胜义谛，此乃唯识宗之宗义。其中，虽不许外境存在，然许真实成立之内道宗义论者，即称为唯识师或唯识家。若分，则于异生相续之根识前，显现粗分之色法，若许此等显现如是成立，是为真实唯识，若不许成立，则为虚妄唯识。唯识宗亦有随经部与随理部二者，如
English
Here, through practicing the Mahayana path, such as the means of great compassion, and following it, the seeds of both ignorances are uprooted. Endowed with three special abandonments and three special realizations, the Sugatas, who have perfected their own benefit, ultimately protect others. They turn the wheel of Dharma of the Four Noble Truths for those to be tamed, placing them in maturation and liberation. This is considered the fruit of unsurpassed Bodhi. Furthermore, it is considered to be divided into four types according to lineage, as Jowo (Atisha) said: "The four types of Shravakas are emanations, perfect Bodhi is transformation, peaceful conduct is upholding tenets." Among these, the emanation Shravakas are those such as the pair of supreme ones, Mahakashyapa, and Aniruddha. In Nirvana, Devadatta and the group of six are also included there. Those who transform into perfect Bodhi are those who, having attained forbearance on the path of joining, transform into Buddhas, as explained in the root text and commentary of the Treasury of Knowledge. Those who proceed peacefully are those who engage as explained in their own path. Those who uphold tenets are those who, with the intention of the Great Vehicle, uphold the tenets of the Shravakas. Furthermore, in the Ornament of the Sutras, it says: "Among the Shravaka ordinary beings and noble ones who enter the Mahayana path, the noble stream-enterers and once-returners take a body of characteristic in the desire realm and accomplish the conduct of the Great Vehicle, while the non-returners perform the benefit of others with an emanation body." However, in the pure land of Nirvana without remainder, those born in the lotus bud are urged by the Buddhas to perform the benefit of others, accumulate merit, and attain Buddhahood. This is the intention of the teacher Nagarjuna. Because the Great Vehicle is explained as Mind-Only, the objects and subjects that appear as dualistic are merely conventional truth; what else is there? Non-dual knowledge is ultimate truth. This is the tenet of the Mind-Only school. Among them, those who do not accept external objects but accept the true establishment of the inner Buddhist tenets are called Mind-Only practitioners or Vijnanavada. If divided, those who accept that the coarse forms that appear to the senses of ordinary beings are established as they appear are called true aspectarians, while those who do not accept them are called false aspectarians. Among the Mind-Only practitioners, there are those who follow scripture and those who follow reasoning, such as the teacher.
Tibetan
པོན་སོ་སོའི་བཞེད་གཞུང་གི་དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆ་ནས་ཐ་མལ་པ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་ཅིང་ཉམས་ལེན་ གཏན་ལ་འབེབས་པས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཆ་ཤས་ཅན་ཞེས་བྱ་མེད་ཅིང༌། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྣམས་མེད་པ་དང༌། །སོ་སོར་སྣང་ལ་དམིགས་མེད་ལ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྨི་ལམ་འདྲ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི། །རྣམ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད། །བློ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ལུགས་བསྒྲགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཞིའི་རྣམ་གཞག་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་འདོད་པ་ལས། །དང་པོ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས། གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་གསུམ་ལས་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་བརྟགས་དང༌། གཞན་དབང་དུ་འདུས་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་འདུ་བས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ནི་ཡོངས་གྲུབ་མཚན་ཉིད་པ་དང༌། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀུན་བརྟགས་སུ་འདོད་པ་སྟེ། མདོར་བསྡུ་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཁས་ལེན་པ་དག་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལྔའི་ཡིད་དང་བཅས་པར་མ་འགྱུས་པའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གྱུར་པའི་གཙོ་བོ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ པར་རིག་པ་ཅན་ནོ། །དེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལའང་ཡོད་པས་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་མ་ཡིན། དགེ་རྩ་ཆད་པའི་རྒྱུད་ལའང་ཡོད་པས་དགེ་བ་མ་ཡིན། ཁམས་གོང་མའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པས་མི་དགེ་བའང་མ་ཡིན། ཉོན་ཡིད་ནི་དམིགས་པའི་ཆ་ནས་ཀུན་གཞི་དང༌། རྣམ་པའི་ཆ་ནས་རང་སེམས་པའི་ངོ་བོ་བསྒྲིབས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །འཇུག་ཤེས་དྲུག་པོ་སྤྱི་དང་མཐུན་ཀྱང་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་རིག་དང་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གཉིས་ལས་གཞན་པ་འཁྲུལ་པའི་ཆ་ཅན་དུ་འདོད་པའོ། །འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་ནི་རྟོགས་བྲལ་གྱི་ཁྱབ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ལམ་ལ་ཐེག་པ་དམན་མཆོག་གཉིས་ལས། དམན་ལམ་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་དམིགས་ནས་བསྐལ་པ་རྒྱ་མཚོའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་འབྲེལ་བར་སྤྱོད་པའི་ཡུན་གྱི་གོམས་པ་དང་བསྲིང་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་དང༌། ཉན་རང་གཉིས་བསྒོམ་སྤངས་ཀྱི་ཆ་ནས་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་མ་འབྲེལ་བའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྐྱང་པ་ཙམ་གྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་
Chinese
虽然各个本教的见解在分类归纳上有所不同，但从三摩地的角度来看，它已经超越了凡夫俗子，并通过确定修行来被称为瑜伽行。正如《智慧精要总集》中所说：没有所谓的有部分，没有微细的微尘，各自显现却没有对境，体验如同梦境。从能取和所取中解脱的，存在于神圣的意识之中。宣说超越智慧之海的，瑜伽行者的宗义。如是说。其中，基础的分类被认为是境和有境两种。第一种，所有所知都是遍计所执、依他起、圆成实三种，所有世俗谛的法都包含在遍计所执和依他起中，而胜义谛则包含在圆成实中，因此法无我是圆成实的自性，人无我被认为是遍计所执。简而言之，二取二显的境和有境是世俗谛，二取的智慧被认为是胜义谛。第二种，承认八识聚的人认为，阿赖耶识与五根识和意识没有混杂，其自性没有被遮蔽，是无记的，是主要的意之识。因为它也存在于阿罗汉的相续中，所以不是被遮蔽的无记。因为它也存在于断善根者的相续中，所以不是善。因为它也存在于上界者的相续中，所以也不是非善。染污意从对境的角度来看是阿赖耶识，从相的角度来看是自心的自性，是被遮蔽的无记。六种入识与一般相同，但认为除了内观相续的自证和瑜伽现量之外，其他都具有错乱的成分。然而，现量是离分别的周遍。在道方面，有下劣乘和殊胜乘两种。下劣道以四谛的十六种行相，即无常等为对境，与经历无数劫的福德资粮相结合，通过长期串习和延长的差别，获得独觉阿罗汉的果位。声闻和独觉在修断方面没有差别，但仅仅是不与福德资粮相结合的，对人无我的修习，只能获得声闻的
English
Although the views of each Bon tradition differ in terms of classification and categorization, from the perspective of samadhi, it has transcended ordinary people and is called Yoga practice by establishing practice. As it is said in the Essence of Wisdom Collected from All: There is no such thing as having parts, there are no subtle particles, appearing separately but without an object, the experience is like a dream. That which is liberated from the grasped and the grasper exists in the meaning of the sacred consciousness. The tenets of the Yoga practitioner, which go beyond the ocean of intelligence, are proclaimed. So it is said. In that, the basis of the classification is considered to be the two, object and subject. The first, all knowable things are the three, completely imputed, dependent, and perfectly established, all the dharmas of relative truth are included in the completely imputed and the dependent, and the ultimate truth is included in the perfectly established, therefore the selflessness of phenomena is the nature of the perfectly established, and the selflessness of the person is considered to be completely imputed. In short, the object and subject of the two graspers and two appearances are the relative truth, and the wisdom of non-duality is considered to be the ultimate truth. The second, those who accept the eight aggregates of consciousness believe that the alaya consciousness is not mixed with the five sense consciousnesses and the mind consciousness, its nature is not obscured, it is neutral, and it is the main mind consciousness. Because it also exists in the continuum of the Arhat, it is not obscured and neutral. Because it also exists in the continuum of those who have cut off the roots of virtue, it is not virtuous. Because it also exists in the continuum of those in the upper realms, it is also not non-virtuous. Afflicted mind, from the perspective of the object, is the alaya consciousness, and from the perspective of the aspect, it is the nature of one's own mind, which is obscured and neutral. The six entering consciousnesses are the same as the general, but it is believed that other than the self-awareness and yogic direct perception of the inner vision continuum, others have elements of delusion. However, direct perception is pervasive of non-conceptualization. In terms of the path, there are two, inferior vehicle and superior vehicle. The inferior path takes the sixteen aspects of the four truths, such as impermanence, as its object, and in conjunction with the accumulation of merit for countless eons, through the difference of prolonged habituation and extension, obtains the state of the Pratyekabuddha Arhat. The Hearers and Solitary Realizers have no difference in terms of what is abandoned by meditation, but only the practice of selflessness of the person, which is not combined with the accumulation of merit, can only obtain the Hearer's.