Tibetan
ང་དོན་དམ་སྟེ། བདེན་པ་གསུམ་པ་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་པ་ལ་སྣང་ལུགས་རྣམ་པ་གཉིས། །འཁྲུལ་ཤེས་ངོ་ལ་སྣང་བ་ཇི་སྙེད་ཀྱི། །སྣང་ཚོད་ཉིད་དང་མཐུན་པར་དོན་བྱེད་རྣམས། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དེ་སྣང་ནའང༌། །དོན་མི་བྱེད་ལ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གྲགས། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབས་པས་བསྐྱེད་པའི་འཁྲུལ་སྣང་དང༌། འཁྲུལ་འཛིན་དང༌། འཁྲུལ་ཤེས་ལ་ཤར་བ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཏེ། བསླུ་ཞིང་བརྫུན་པ་དང༌། མི་བདེན་ཞིང་འགྱུར་བ་དང༌། འཁྲུལ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྣམ་པར་འཆར་ཞིང་བློ་ཡུལ་དང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ནས་ བཏགས་པས་དོན་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་དུས་དེའི་སྣང་བ་དང༌། ཤེས་པའི་ཆ་གཉིས་ཀ་ལ་རེ་ཞིག་བདེན་བརྫུན་གཉིས་སུ་གདགས་སུ་རུང་བ་ལ་བལྟོས་ནས་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྣང་ཚོད་དང་མཐུན་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ། རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ། མཐུན་སྣང་གྲུབ་པ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་འབྱུང་བ་བཞི། ནང་དུ་རང་གི་ཤེས་པ་དང་བཅས་པས་བསྡུས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། སྣང་ཡང་དོན་བྱེད་མི་ནུས་བ་རྫིང་བུར་ཟླ་བ་ཤར་བའམ། རི་མོ་མཁན་གྱི་ཤིང་རྟ་ལྟ་བུ་ནི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་དོ། བདེན་གཉིས་ལས། སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དག །ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བའང་བྱས། །ཞེས་སོ། །འདི་གཉིས་ཀའང་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་ན་གཉིས་སུ་སྣང་ཡང༌། གཤིས་ནས་གཞལ་ན་ཐ་དད་པར་མི་མངོན་ཏེ། བག་ཆགས་དང་འཁྲུལ་ངོ་ལ་སྐྱེས་པར་མཉམ། དབང་པོའི་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་སྣང་བར་མཉམ། རེ་ཞིག་འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་དོན་བྱེད་ཀྱང་མིག་ཤེས་ཀྱི་བལྟ་ཡུལ་དུ་ཡོད་ན་ཡོད་མཉམ། མེད་ན་མེད་མཉམ་དུ་གཅིག་པས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའོ། །ཁྱད་པར་དབྱེ་བའི་གཞི་ཡུལ་ ཆོས་དབྱིངས་ཙམ་ལ་ལྟོས་ན་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཚེ། བློ་ལ་བདེན་ཞེན་དང་བཅས་པའི་སེམས་རྟོགས་དང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ། བདེན་ཞེན་མེད་པའི་འཆར་སྒོ་དང༌། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། འཁྲུལ་གཞི་དང་འཁྲུལ་པའི་བློ་རྟོག་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ལྗོན་པས་ཞུས་པར། མེ་ལོང་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་དག་ལ། །བཞིན་གྱི་ཟླ་བ་སྣང་བ་ལྟར། །ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར། །ལྗོན་པས་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་བདེན་པ་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཏེ། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས། །ངོ་བོ་གཉིས་མེད་གདོད་ནས་བསམ་བརྗོད་འདས། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་བློ་ཡིས་མ་བཞག་གོ །དེ་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི། །གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ། སྤྲོས་པ་མེད་པ། གཅིག་དང་ཐ་དད་པ་ལས་འདས་ཤིང༌། འཁོར་བ་དང་ཆོས་སོ་ཅོག་གདོད་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་བློས་མ་བཞག་པ་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང༌། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མེད། །དི་ནི་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་ སོ། །གལ་ཏེ་བློས་མ་བཞག་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བའང་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུ་མེད་པའི་འབྲས་བུའོ་སྙམ་དུ་དོགས་ན་སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་བསྒོམ་རིམ་ལས། སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཆོས་འདི་ནི། །རྟོག་པ་ལས་ནི་མ་ལུས་འབྱུང༌། །གང་རྟོག་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་གྲོལ་བ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་མཚོ་ཆེན་སྟོངས་པ་ལ། །རླབས་ནི་འབྱུང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་སྣ་ཚོགས་རྣམ་ཤེས་ནི། །དངོས་པོ་མེད་ལ་འཇུག་པ་མེད། །ཅེས་པས་གཞལ་བྱའི་ཆོས་རྣམས་གཞལ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་པོར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་ཀྱང༌། གང་རྟོག་དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཚེ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆ་སྙད་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རླབས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་མེད་པའི་ཚེ་རླབས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །དེ་སྐད་དུ་སྔ་མ་ལས། གང་ཚེ་དེ་ཉིད་དོན་མཐོང་བ། །དེ་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་མཉམ་གཞག་པས། །མི་རྟོག་བརྗོད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་གི་མཐོང་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ནམ་མཁའི་ཆོས་ནི་འབའ་ཞིག་བཞིན། །གང་ལ་རྣམ་རིག་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་འདི་རྣམ་ཤེས་པ། །ཆུང་ཟད་ཤེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྱུང་བ་དང་ནི་གནས་པ་ཉིད། །བྱིས་པ་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་སྣང༌། །ཤེར་རབ་རིག་པས་བལྟ་བ་ལ། ། སྐྱེ་བ་དང་ནི་གནས་པ་མེད། །ཅེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་གཤིས་ལ་དམ་བཅའ་བ་དང༌། ཁས་བླང་བའི་ཡུལ། ལེན་པ་པོ་དང༌། ལེན་བྱེད་ཀྱི་ངོས་བཟུང་གང་ཡང་མེད་པ་དེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་བློས་དཔགས་ཤིང་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་རྟག་ཆད་ཀྱི་འཕྲང་ལས་ཐར་བ་མེད་པས་བརྡར་བཏགས་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་དང་སྐྱེ་བ་དང་དེ་ཉིད་འགག་པ་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ནང་དུ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་བྲལ་བར་གཤིས་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་ནི་རྣམ་གྲ
Chinese
我胜义谛，没有第三种谛。如此说。世俗谛有两种显现方式。在错觉的认知中，有多少显现，与显现的程度相符而起作用的，是真实世俗谛，即使显现却不起作用的，则被称为虚假世俗谛。对此，众生时期的八识聚之自性，由有为的世俗谛所产生的错觉显现，以及错觉执着和错觉认知上所显现的各种不同，是欺骗和虚假的，不真实且变化的，以错觉和痛苦的方式显现，并且从心识和概念的角度 进行假设，与实义非常相悖。即使如此，对于那个时期的显现和认知的两个方面，暂时可以安立为真假两种，因此称为真实世俗和虚假世俗。如此，与显现的程度相符而能够起作用，从因产生，顺应显现而成立，即外在的四大，内在包含自己的意识，这些是真实的世俗谛。虽然显现却不能起作用，比如水池中显现的月亮，或者画师所画的车辆，被认为是虚假的世俗谛。在二谛中说：虽然显现相似却能起作用，由于能起作用和不能起作用的原因，也作了真实和不真实的世俗谛的区分。如此说。这两个，如果用语言表达，似乎是两种，但从体性上衡量，并不显得不同，因为在习气和错觉的认知上产生是相同的，在各自的根识境上显现是相同的，暂时在错觉的认知中显现的作用，如果存在于眼识的观察境中，存在是相同的，不存在也是相同的，因为是相同的，所以自性上没有成立。特别是区分的基础，如果只观察法界，那么在获得圣者智慧的时候，心中具有实执的所有心识觉悟和显现都是虚假的世俗谛，没有实执的显现方式和所有显现都是真实的世俗谛，错觉的基础和错觉的心识分别念在法界中解脱，因此证悟了无自性的实相，如《宝积经》所说：如净明镜之中央，面容之月影现现，如是诸法无自性，宝积汝应如是知。
English
I am the ultimate truth, there is no third truth. So it is said. Conventional truth has two ways of appearing. In the face of illusory consciousness, however many appearances there are, those that function in accordance with the appearance are the true conventional truth, but those that appear but do not function are known as false conventional truth. In this regard, the nature of the eight aggregates of consciousness in the time of sentient beings, the illusory appearances produced by conditioned conventional truth, as well as the different appearances that arise in illusory grasping and illusory consciousness, are deceptive and false, untrue and changing, appearing in the form of illusion and suffering, and from the perspective of mental objects and concepts, being labeled, are very contradictory to the meaning. Even so, for the two aspects of appearance and consciousness at that time, it is temporarily permissible to posit them as true and false, so they are called true conventional and false conventional. Thus, being able to function in accordance with the appearance, arising from causes, and being established in accordance with the appearance, that is, the four outer elements, and the inner, including one's own consciousness, are the true conventional truth. Although it appears but cannot function, like the moon appearing in a pond, or the chariot drawn by a painter, it is considered a false conventional truth. In the two truths it is said: Although the appearances are similar, they can function, and because of the ability to function and the inability to function, the distinction between true and untrue conventional truths is also made. So it is said. These two, if spoken in words, seem to be two, but if measured from the nature, they do not appear different, because they are the same in arising in habits and illusory cognition, and they are the same in appearing in the respective sense fields. For a while, the function that appears only in the illusory cognition, if it exists in the object of observation of eye consciousness, existence is the same, and non-existence is also the same, because it is the same, so it is not established by nature. In particular, the basis for distinguishing, if only observing the Dharmadhatu, then when obtaining the wisdom of the noble ones, all the mental cognitions and appearances with true clinging in the mind are false conventional truths, and the ways of appearing and all appearances without true clinging are true conventional truths, and the basis of illusion and the illusory mental thoughts are liberated in the Dharmadhatu, therefore realizing the state of non-self-nature, as it is said in the *Lankavatara Sutra*: "Like the moon's reflection on a clear mirror, so are all dharmas without self-nature, O Lankavatara, you should know it thus."
Chinese
请这样做！ 因此，胜义谛是自性安住的方式，轮回和涅槃的法，本体二者无别，从本以来超离思议言说，证悟与未证悟，不是由心识安立的。 那么，胜义谛是：自性安住的方式，自性寂静，没有戏论，超越一和多，轮回和一切法从本以来本体无有，因此不是由凡夫的证悟与未证悟的心识安立的。如《根本慧论》所说：非从他缘知，寂静无戏论，无分别异义，是则名实相。 如果不是由心识安立，那么二谛的区分也不应理，会怀疑是无因之果，对此，静命论师在《修习次第》中说：此无实事法，一切从分别生，何所分别彼亦空，如是空性即解脱。 如同大海水干涸，波浪不会生起，同样，各种各样的识，不会缘于无事物。 因为所量之法，首先是从能量的本体分别而生，当证悟所分别的自性为空性时，就成立了解脱的假名，如同没有波浪的生处时，波浪这个名称也不会成立。 如前所说：何时见彼义，尔时瑜伽师，住于等持中，无分别言说，自之所见无犹豫，如虚空之法，于彼少分识亦无，如是此法唯是识，少分了知亦非有，生起以及安住，于诸愚童而显现，以智慧观视之时，生及安住皆非有。 等等广说。 因此，对于自性，没有承诺，没有承诺的对境，没有接受者，也没有接受的对境，如果仅仅以分别识来衡量，并虚构没有生灭，那么就无法从常断的悬崖中解脱，因此，与施设名言的胜义，以及生和灭等等一切戏论的边远离，在自性上解脱，是名
English
Please do so! Thus, the ultimate truth is the way of abiding in the nature, the dharmas of samsara and nirvana, the essence of both is inseparable, from the beginning beyond thought and expression, enlightenment and non-enlightenment are not established by the mind. So, the ultimate truth is: the way of abiding in the nature, naturally peaceful, without elaboration, beyond one and many, samsara and all dharmas are inherently without essence from the beginning, therefore it is not established by the minds of ordinary people who are enlightened or not. As the Root Wisdom says: Not known from others, peaceful and without elaboration, without distinction of meaning, this is called reality. If it is not established by the mind, then the distinction between the two truths is also unreasonable, and it will be suspected that it is a causeless result. In response, Master Śāntarakṣita said in the Stages of Meditation: This insubstantial dharma, all arises from discrimination, whatever is discriminated is also empty, thus emptiness is liberation. Just as when the great sea dries up, waves will not arise, similarly, various kinds of consciousness do not arise from non-existent things. Because the measurable dharmas first arise from the discrimination of the essence of the measurer, when one realizes that the nature of what is discriminated is emptiness, then the term liberation is established, just as when there is no source of waves, the name wave will not be established either. As previously said: When one sees that meaning, at that time the yogi, dwells in samadhi, without discrimination or speech, without doubt in one's own seeing, like the dharma of space, in which there is no small amount of consciousness, likewise this dharma is only consciousness, there is not even a small amount of knowledge, arising and abiding, appear to foolish children, when viewed with wisdom, there is no arising or abiding. And so on, extensively explained. Therefore, for the nature, there is no commitment, no object of commitment, no receiver, and no object of receiving. If one merely measures with discriminating consciousness and fabricates that there is no arising or ceasing, then one cannot be liberated from the precipice of permanence and annihilation. Therefore, being separated from the ultimate truth of imputed names and all the extremes of elaboration such as arising and ceasing, liberation in the nature is called