Tibetan
ལ་བ་དང༌། བརྗོད་པ་ཟབ་པ་ཉིད་ལ་ནི། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་དགོངས་དང་ལྡེམ་པོའི་ཁྱད་པར་ནི། །དགོངས་པ་ཡིད་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ། །ཡིན་གྱི་ཕ་རོལ་བཟུང་ལ་ལྟོས་པ་མིན། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ཕ་རོལ་བཟུང་བ་ལ། །ལྟོས་པའི་རྣམ་འབྱེད་གསུང་རབ་བལྟ་བའི་མིག །དེ་ལ་དགོངས་ལྡེམ་གཉིས་པོའི་ཁྱད་པར་ནི། བཤད་སྦྱར་ལས། དགོངས་པ་ནི་ཡིད་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཕ་རོལ་པོ་གཟུང་བ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི་ཕ་རོལ་གཟུང་བ་ལ་ལྟོས་པའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དགོངས་ལྡེམ་གྱི་གནས་འདི་ལ་སྔོན་གྱི་མཁན་པོ་རྣམས་བཞེད་པ་མི་མཐུན་ པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་དེ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ལ། ཇི་ལྟར་མོས་པའི་ཆོས་གསུངས་ཏེ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་སྡིག་པ་ལས། །རྣམ་པར་བཟློག་པའི་ཆོས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས། །ཆུད་མི་གསན་ཞེས་ཆོས་གསུངས་ཏེ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བདེན་པ་གཉིས། །རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཆོས་གསུངས་སོ། །ཟབ་མོ་འཁུ་འཕྲིག་ཅན་རྣམས་ལ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཇི་ལྟར་མོས་པའི་ཆོས་གསུངས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་གདུལ་བྱའི་སྣོད་དང་སྦྱར་ནས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བློ་ཆེན་རྣམས་ལ་འགལ་བ་འདུ་བ་མ་ཡིན་པས་སྒྲ་དང༌། དོན་དང༌། དགོངས་པ་དང༌། དགོས་ཆེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལེགས་པར་ཤེས་པས་གསུང་རབ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ལེགས་པར་འབྱེད་ཤེས་པ་ནི་མདོ་རྒྱུད་བལྟ་བའི་ལྡེ་མིག་གཉིས་པའོ། །ད་ནི་གཞལ་བྱ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱའི་ངོས་ནས་རྒྱལ་བས་ཆོས་ཀྱི་སྒོ། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་པ་མཐའ་དག་དོན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པ་དང་དོན་དམ་སྟེ། །བདེན་པ་གཉིས་ལས་གསུམ་པ་མ་མཆིས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་རང་རྒྱུད་ལྡན་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གདུལ་བ་ལ་སྟོས་ནས། འདུལ་བྱེད་ དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་དང༌། མངོན་པ་སྡེ་ལུང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང༌། མངོན་རྟོགས་བསླབ་པ་གསུམ་མམ། གྲངས་ངེས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ངོས་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་པ་མཐའ་དག་སྣང་ལུགས་ཀུན་རྫོབ་དང༌། གནས་ལུགས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་མ་བསྟེན་པ་མེད་པས་གསུམ་པ་ལ་དགག་སྒྲ་ཞུགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁས་པའི་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཏེ། །ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་ལས་མ་གསན་རང་གིས་གཟིགས། །དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་ད
Chinese
以及。所说甚深之义，有四种隐晦之意。总而言之，意趣和隐晦的区别是：意趣仅仅是心中确立，不依赖于抓住对方。隐晦之意依赖于抓住对方，是辨别经文的慧眼。关于意趣和隐晦的区别，《释论》中说：意趣仅仅是心中确立，不承认依赖于抓住对方。隐晦之意是依赖于抓住对方。如此说道。关于意趣和隐晦的这个处所，以前的堪布们有少许不同的观点。 圣天论师说：诸佛对所化众生，随其意乐宣说佛法。对某些众生，宣说断除罪恶之法。对某些众生，宣说莫听闻因果之法。对某些众生，宣说分别二谛之法。对于具有甚深隐晦者，宣说具有空性和慈悲心髓之法。如是，对于善于理解与所化之器相合之理的大智者们来说，不会有矛盾和冲突，因为他们善于了解语言、意义、意趣和必要性的场合，所以能够很好地区分经文的含义，这是观看经续的第二个钥匙。现在，为了阐述作为衡量标准的圣法的分类，从衡量标准的角度来说，诸佛所说的八万四千法门，其意义都在于世俗和胜义，没有第三种真谛。依赖于调伏众生相续中具有的烦恼，调伏者，圣法，即调伏、经部和论部，是三藏；或者从证悟和三学来说；或者从数量确定且广大的角度来说，所说的八万四千法门，都无不依赖于显现方式的世俗谛和实相的胜义谛，因此第三者被否定。如《父子相会经》中所说：世间智者的这两种真谛，你没有从别人那里听过，而是自己看到的。那就是世俗谛。
English
And. As for the profound meaning, there are four kinds of hidden meanings. In short, the difference between intention and hidden meaning is: intention is merely established in the mind, and does not depend on grasping the other party. Hidden meaning depends on grasping the other party, and is the eye of wisdom for distinguishing scriptures. Regarding the difference between intention and hidden meaning, the Commentary says: Intention is merely established in the mind, and does not admit dependence on grasping the other party. Hidden meaning depends on grasping the other party. Thus it is said. Regarding this place of intention and hidden meaning, the previous Khenpos had slightly different views. Aryadeva said: The Buddhas, for the sake of the disciples, teach the Dharma according to their inclinations. To some beings, they teach the Dharma of abandoning evil. To some beings, they teach the Dharma of not listening to cause and effect. To some beings, they teach the Dharma of distinguishing the two truths. For those with profound hidden meanings, they teach the Dharma with the essence of emptiness and compassion. Thus, for great intellectuals who are good at understanding the principle of being in harmony with the vessel of the disciples, there will be no contradiction or conflict, because they are good at understanding the occasions of language, meaning, intention, and necessity, so they can well distinguish the meaning of the scriptures, which is the second key to viewing the sutras and tantras. Now, in order to explain the classification of the sacred Dharma as a measure, from the perspective of the measure, the eighty-four thousand Dharmas spoken by the Buddhas all have their meaning in the conventional and ultimate, and there is no third truth. Depending on taming the afflictions inherent in the minds of sentient beings, the tamer, the sacred Dharma, namely the Vinaya, Sutra, and Abhidhamma, are the three pitakas; or from the perspective of realization and the three trainings; or from the perspective of definite and vast numbers, the eighty-four thousand Dharmas spoken all rely on the conventional truth of appearance and the ultimate truth of reality, so the third is negated. As it is said in the Sutra of the Meeting of Father and Son: These two truths of worldly wise men, you have not heard from others, but have seen for yourself. That is the conventional truth.