Tibetan
ས་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་གི་བདེ་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བརྗེ་བ་ལ་སློབ་པ་ནི་སེམས་སྤེལ་བའི་ཐབས་ཀྱི་དམ་པ་ཡིན་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་བདེ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དག །ཡང་དག་བརྗེ་བར་མ་བྱས་ན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་ཅིང༌། །འཁོར་བ་ན་ཡང་བདེ་བ་མེད། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཕར་ཞོག་གི །བྲན་གཡོག་ལས་མི་བྱེད་པ་དང༌། །རྗེ་དཔོན་བརྔན་པ་མི་སྟེར་བས། །ཚེ་འདིའི་དོན་ཡང་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ལས་དང་པོ་པའི་དུས་སུ་བདག་ཉིད་ཕུན་ སུམ་ཚོག་པར་དགའ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གཞན་དང་གཞན་དག་ཀྱང་དགའ། བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་བ་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་ཉིད་ནི་བསྲུང་ཞིང༌། གཞན་དག་ཡལ་བར་འདོར་བ་འདི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པར་བལྟས་ལ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གོམས་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁུར་དུ་ཁྱེར་ནས་བདག་གི་བདེ་བའི་དབུགས་ཕ་རོལ་ཏུ་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཏེ་གཞན་ལ་བཏང་བར་བྱའོ། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་དབུགས་ནང་དུ་རྔུབ་བའི་གནས་སྐབས་དང་ལྷན་ཅིག་རང་གིས་བླང་བའི་གཏོང་ལེན་ལ་བསླབ་པ་སྟེ་སྔ་མ་ལས། སྒྱིད་ལུག་མེད་པའི་དཔུང་ཚོགས་དང༌། །ལྷུར་བླང་བདག་ཉིད་དབང་བྱ་དང༌། །བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པ་དང༌། །བདག་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་བར་གྱིས། །ཞེས་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་དམིགས་པ་ན་བདག་ལྟ་བུས་དོ་ཟླར་མི་སྤོབས་སྙམ་ནས་སྐྲག་ཅིང་སྒྱིད་ལུག་པ་ལ་ནི་ཐི་བས་བྲག་ལ་ཚང་བཅའ་བ་ལྟ་བུའི་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་དཔུང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །རྨ་བྱ་མདོངས་ལ་གཅེས་པ་ལྟར་ལྷུར་བླང་བར་བྱའོ། །བྱ་རྒོད་ནམ་འཕང་སྙོགས་པ་བཞིན་བདག་ཉིད་ལ་དབང་དུ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་སྔོན་ཆད་ཀྱང་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ཕ་མར་བཟུང་ནས་དེའི་དོན་དུ་མ་བརྩོན་ཞིང༌། བདག་གི་དོན་དུ་གཞན་བཀོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་ད་ལྟ་ཡང་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྲན་གཡོག་གི་ཁོང་དུ་གྱུར་ལ། དེ་བས་ན་ད་ནི་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་དམིགས་ནས་བདག་ཉིད་ཚར་བཅད་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་སྙིང་སྟོབས་དང་འགྲེལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་བ་ལ་བསླབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བདག་ཕྱིར་གཞན་ལ་གནོད་བྱས་ན། །དམྱལ་ལ་སོགས་པར་གདུང་བར་འགྱུར། །གཞན་ཕྱིར་བདག་ལ་གནོད་བྱས་ན། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འཐོབ། །བདག་ཉིད་མཐོ་བར་འདོད་པ་དེས། །ངན་འགྲོ་ངན་དང་གླེན་པར་འགྱུར།
Chinese
在一切地方修习交换自己的安乐和众生的痛苦，是修心之法中的殊胜者。如《入行论》云：“若未将自身之乐，与他众之苦完全交换，则无法成就佛陀之果位，即使在轮回中也无安乐。更何况是来世？如同不为奴仆提供工作，不给主人赏赐，今生的利益也无法成就。”因此，在最初的阶段，如同自己喜欢圆满一样，其他众生也喜欢圆满。如同自己不希望痛苦一样，其他众生也是如此。因此，观察到守护自己而抛弃他人是不好的，应当视自己与他人平等。对此加以习惯，并将一切众生视为自己的责任，在自己安乐之气息呼出之际，观想一切都施与他人。在吸入气息之际，将他人的痛苦与自己一同摄入，修习此种施受法。如前所说：“无有懈怠之军队，承担责任，调伏自心，视自他平等，修习自他交换。”如是，当观想菩萨的伟大行持时，若认为像我这样的人无法匹敌而感到恐惧和懈怠，则应生起如燕子在岩石上筑巢般的勇气。如同孔雀珍爱自己的羽毛一样，承担起责任。如同雄鹰翱翔于天空一样，调伏自心。如此行持后，往昔自己将一切众生视为父母，却不为他们的利益而努力，为了自己的利益而役使他人等行为，导致现在仍然沦为国王等人的奴仆。因此，现在应当以利益其他众生为目标，生起乐于降伏自己的勇气，修习与菩提心不分离。如彼论云：“若为自己而损害他人，则将在地狱等处受苦。若为他人而损害自己，则将获得一切圆满。若有人想要自己高高在上，则将堕入恶趣，变得恶劣和愚蠢。”
English
Training to exchange my happiness for the suffering of sentient beings in all places is the supreme method of mind training. As it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "If one does not completely exchange one's own happiness for the suffering of others, one will not attain Buddhahood, and there will be no happiness even in samsara. Let alone the next world! Just as not providing work for servants and not giving rewards to masters, the benefits of this life will not be achieved either." Therefore, in the initial stage, just as oneself likes perfection, other sentient beings also like perfection. Just as oneself does not want to suffer, other sentient beings are the same. Therefore, observing that protecting oneself and abandoning others is not good, one should view oneself and others as equal. Habituate oneself to this, and taking all sentient beings as one's own responsibility, at the moment when one's own breath of happiness is exhaled, visualize that everything is given to others. At the moment of inhaling, take in the suffering of others along with oneself, and practice this giving and taking. As mentioned earlier: "An army without laziness, taking responsibility, subduing one's own mind, viewing self and others as equal, practice exchanging self and others." Thus, when contemplating the great deeds of Bodhisattvas, if one feels fear and laziness, thinking that someone like me cannot match them, then one should generate courage like a swallow building a nest on a rock. Just as a peacock cherishes its feathers, take on the responsibility. Just as an eagle soars in the sky, subdue your own mind. Having acted in this way, in the past, I regarded all sentient beings as parents, but did not strive for their benefit, and actions such as employing others for my own benefit have led to being enslaved by kings and others even now. Therefore, now one should aim to benefit other sentient beings, generate the courage to gladly subdue oneself, and train to be inseparable from the Bodhicitta that explains this. As that treatise says: "If one harms others for oneself, one will suffer in hell and other places. If one harms oneself for others, one will obtain all perfections. If someone wants to be high above, they will fall into the lower realms, becoming wicked and foolish."
Tibetan
།དེ་ཉིད་གཞན་ལ་སྤོ་བྱས་ན། །བདེ་འགྲོར་རིམ་འགྲོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །བདག་གི་དོན་དུ་གཞན་བཀོལ་ན། །བྲན་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བར་འགྱུར། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་བདག་སྤྱད་ན། །རྗེ་དཔོན་ཉིད་སོགས་མྱོང་བར་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་བདེ་བ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་གཞན་བདེ་འདོད་ལས་བྱུང༌། །འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་རང་བདེ་འདོད་ལས་བྱུང༌། །མང་དུ་བཤད་ལྟ་ཅི་ཞིག་དགོས། །བྱིས་པ་རང་གི་དོན་བྱེད་དང༌། །ཐུབ་པ་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ནི་ཁྱད་པར་ལྟོས། །ཞེས་པ་ལ་བློ་ལེགས་པར་སྦྱང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ སྦྱང་བ་ཡང་ཚད་མེད་བཞིའི་ངོ་བོར་གནས་ཤིང༌། བཞི་པོའི་ཐོག་མའང་བྱས་པ་དྲིན་དུ་བཟོ་བ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ལས་རིམ་པར་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་བུར་འགྲུབ་པའི་ཚུལ། སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་ཚད་མེད་བཞི་པོ་ཡང༌། །བྱས་པ་དྲིན་དུ་བཟོ་ལས་བྱམས་པ་སྐྱེ། །བྱམས་ལས་སྙིང་རྗེ་དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྐྱེ་བ་ཚད་མའི་ལུང་གི་ཡང་དག་འགྲུབ། །དེ་ལ་བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏ་མར་ཤེས་པ་དང༌། དྲིན་དྲན་པ་དང༌། དྲིན་བཟོ་བ་དང༌། ཡིད་འོང་གི་བྱམས་པ་དང༌། ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་དང༌། བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། རང་འབྲས་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དེ་རྒྱུ་འབྲས་མན་ངག་བདུན་ལྡན་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེའི་དྲིན་དྲན་པའི་ཚུལ། བཙས་མ་ཐག་པའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ངན་དེ། །མ་ཡི་པང་བས་ཁྲུས་ཁང་ལྟར་བྱས་ནས། །མི་གཙང་མཐའ་དག་ལག་པས་ཉེ་རེག་བྱས། །ནུ་ཞོས་བསྙེན་བཀུར་ལུས་ཀྱི་རེག་བྱས་གཡོགས། །བུ་ཆུང་ན་ལས་བདག་ཉིད་འཆི་བར་འདམས། །སྡིག་སྡུག་གཏམ་ངན་མཐའ་དག་བསྲན་ནུས་པའི། །དྲིན་དང་རིམ་གྲོ་ཁྱད་དུ་གསོད་བྱེད་ན། །དེ་ལས་ཆོ་ག་འཁྲུགས་པ་སུ་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་གི་ཕ་མ་བྱས་པའི་རྒྱུ་གང་གིས་ཤེས་ན། འཕགས་པ་ཡོངས་ སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། ས་ཆེན་པོ་འདི་རིལ་བུ་སྲན་མ་ཙམ་དུ་བྱས་ཏེ། སེམས་ཅན་གཅིག་གིས་བདག་གི་ཕ་མ་བྱས་པའི་གྲངས་བགྲངས་ན་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཟད་པར་འགྱུར་གྱི། སེམས་ཅན་གཅིག་གིས་ཕ་དང་མ་བྱས་པའི་གྲངས་ནི་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་བྱས་རེས་ཀྱི་བཙས་མ་ཐག་པའི་སེམས་ཅན་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་བ། འབུའམ་སྤལ་པའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་གི་རྩལ་མ་རྫོགས་པ། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་ཏུ་འཆར་ཀྱང་དབང་པོའི་མཐུ་ཉམས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ་མ་ཡིན་པའི་བཞིན
Chinese
如果将此转移给他人，将在善趣中逐渐获得安乐。如果为了自己而役使他人，将遭受为奴等果报。如果为了他人而役使自己，将遭受为主为尊等果报。世间所有安乐，皆源于欲求他乐。世间所有痛苦，皆源于欲求自乐。何必多说呢？看看孩童只为自己做事，佛陀却行利他之事，这两者之间的差别吧！如此好好修习。像这样修习也安住于四无量心的体性中，而四者之首也从知恩报恩中产生，并由此次第如因果般成就之理。发愿的修学处四无量心也是，从知恩报恩中生起慈爱，从慈爱中生起悲心，从悲心中生起菩提心，生起是衡量标准的教证也能真实成就。对此，孟加拉的班智达认为，知母，忆念恩德，报答恩德，悦意的慈爱，清净的增上意乐，慈悲大悲，以及自果无上菩提，此乃七支因果教授。因此，将一切有情视为母亲后，忆念其恩德的方式：如同刚出生的弱小之人，母亲的怀抱如同浴室般，用手触摸所有不净之物，用乳汁侍奉，用身体的接触来遮盖。为了幼小的孩子，宁愿自己死去，能够忍受一切罪恶、痛苦和恶语。如果忘恩负义，那还有谁比这更颠倒错乱呢？如是说。那么，以何种理由得知一切有情都曾做过我的父母呢？圣者大般涅槃经中说：将此大地做成豌豆大小的丸子，如果计算一个有情做过我父母的次数，大地也会用完，但一个有情做过父母的次数是无法穷尽的。因此，无始以来，刚出生的有情非常弱小，如同虫子或小虫的形状，肢体和器官的功能尚未圆满，感受虽然显现为苦乐，但感官的能力却很弱，看起来并不悦意。
English
If this is transferred to others, one will gradually attain happiness in the good realms. If one employs others for one's own sake, one will experience being a slave, etc. If one employs oneself for the sake of others, one will experience being a lord, a master, etc. All the happiness in the world arises from the desire for the happiness of others. All the suffering in the world arises from the desire for one's own happiness. What need is there to say more? Look at the difference between a child who only works for himself and the Buddha who performs deeds for the benefit of others! Thus, train well. Such training also abides in the nature of the four immeasurables, and the first of the four also arises from repaying kindness, and from that, the manner of achieving sequentially like cause and effect. The four immeasurables of the aspiration training are also: from repaying kindness, loving-kindness arises; from loving-kindness, compassion arises; from compassion, the mind of enlightenment arises; arising is also truly accomplished by the scriptural authority of measurement. Regarding this, the Bengali Pandit considers knowing the mother, remembering kindness, repaying kindness, pleasing loving-kindness, pure higher intention, affectionate great compassion, and the ultimate unsurpassed result itself as the sevenfold cause and effect instruction. Therefore, having regarded all sentient beings as mothers, the way to remember their kindness: Like a newly born weak person, the mother's embrace is like a bathroom, touching all impure things with her hands, serving with milk, covering with bodily contact. For the sake of the young child, she would rather die herself, able to endure all sins, sufferings, and evil words. If one is ungrateful, who is more upside down and confused than that? It is said. Then, by what reason do we know that all sentient beings have been my parents? In the Sutra of the Great Nirvana of the Holy One, it says: If this great earth were made into balls the size of peas, and if the number of times a sentient being has been my parent were counted, this great earth would be exhausted, but the number of times a sentient being has been a parent would not be exhausted. Therefore, from beginningless time, newly born sentient beings are very weak, like the shape of a worm or a small insect, the functions of limbs and organs are not yet complete, although feelings appear as pleasure and pain, the power of the senses is weak, and the appearance is not pleasing.