Tibetan
མ་ཡང་མི་བྱེད་པ་སོར་ཆུད་པའི་སྟོབས་དང༌། དཀོན་ཅོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་བསྟེན་ནས་སྡིག་པ་ཟད་ཅིང་སྲབ་མོར་བྱེད་པ་ནི་རྟེན་གྱི་སྟོབས་ཏེ། ཆོས་བཞི་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། བྱམས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་སྡིག་པ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང༌། གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང༌། སོར་ཆུད་པའི་སྟོབས་དང༌། རྟེན་གྱི་སྟོབས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་སྤྱོད་ན་ལས་དེ་ལ་འགྱོད་པ་མང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་ཀྱང་དགེ་བའི་ལས་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྡོམ་པ་ཡང་དག་པ་བླངས་ནས་སྡིག་པ་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་གཏོང་བ་ ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བཤགས་པའི་ཚུལ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བསམས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་སྟོབས་བཞིའི་དོན་དྲན་པས་ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་མདོ་འདོན་པ་དང༌། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ལས། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དབང་གིས་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤོ་ལོ་ཀའམ། སྤྱོད་འཇུག་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ན་བཞུགས་པ་ཡི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བཤགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཤགས་ན་སྡིག་པ་ཡང་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་ཏེ། བྱམས་པ་སེང་གེ་སྒྲ་ཆེན་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། མི་ཤེས་པས་ནི་གང་བྱས་པའི། །སྡིག་པའི་ལས་ནི་བཤགས་པར་བགྱི། །མཁས་པས་ཉེས་པ་བཤགས་ནས་ནི། །ལས་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་སོ། །ཞེས་དང༌། ཁྱད་པར་འགྱོད་ཚངས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། ཕ་མ་དང་རང་སངས་རྒྱས་བསད་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡན་ལག་ནི། སྦྱོར་བ་གང་གིས་བདག་ཉིད་མ་འཁྲུགས་བཞིན། །བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གཅིག་གིས་གཞན་དག་པའི། །རྣམ་དཀར་ཡུད་ལ་འཕྲོག་པའི་ཆོམ་རྐུན་གྱི། །བརྟུལ་ཞུགས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཁོ་ནས་བྱས། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་གང་དག་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ཞིང་བདེ་བར་ རེག་པ་ལ་མགུ་ཞིང་དགའ་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། གཞན་དང་གཞན་གྱིས་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེག
Chinese
不再造作恶业，恢复清净的力量；皈依三宝，依止珍贵的菩提心，使罪业消尽、减轻，这是依止力的力量。《四法经》中说：慈氏，菩萨具有四法，能胜伏一切已作和已积的罪业。四法是什么呢？即：追悔往昔所作之恶业并努力断除，行持对治之法，恢复清净的力量，以及依止力。其中第一种是，如果造作不善业，则对该业生起强烈的后悔心。第二种是，即使造作了不善业，也精勤于善业。第三种是，受持清净的戒律，获得不造恶业的誓言。第四种是，皈依佛、法、僧三宝，并且不舍弃菩提心。 那么，如何忏悔呢？观想无量无边的佛和菩萨的聚会在面前的虚空中，忆念皈依和四力的意义，念诵《三蕴经》，以及《普贤行愿品》中的“贪嗔痴慢作诸恶”等偈颂，或者《入菩萨行论》中所说的“于诸方所诸佛前”等来忏悔。如此忏悔，罪业也是有为法，不会常住。《慈氏狮子吼经》中说：无知所造诸罪业，皆当于彼诚忏悔，智者忏悔诸罪已，罪业不与其人住。特别是，忏悔的殊胜之法是修习空性见。《佛藏经》中说：杀父母及杀罗汉，亦能依空性而得解脱。 第四支，随喜支：以何方便自性不扰乱，以一分别之念令他清净，刹那夺取善法之盗贼行，唯以随喜而行之。其中，对于那些从恶趣痛苦中解脱并感受安乐的众生，感到满足和喜悦，随喜他们，以及随喜他人所获得的增上生和决定胜。
English
The power of restoring purity by not creating negative actions; relying on the Three Jewels for refuge and cherishing the precious Bodhicitta, causing sins to be exhausted and thinned, this is the power of reliance. In the Sutra of the Four Dharmas, it says: Maitreya, if a Bodhisattva possesses four dharmas, all sins committed and accumulated will be subdued. What are the four? They are: always practicing remorse, always practicing antidotes, the power of restoration, and the power of reliance. The first is, if one engages in non-virtuous actions, one should have much regret for that action. The second is, even if one has committed non-virtuous actions, one should be extremely diligent in virtuous actions. The third is, having taken pure vows, one obtains the vow not to commit sins. The fourth is, taking refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, and not abandoning the mind of enlightenment. So, how does one confess? Visualize an immeasurable gathering of Buddhas and Bodhisattvas in the sky in front of you, remember the meaning of refuge and the four powers, recite the Sutra of the Three Aggregates, and the verses from the Samantabhadra's Prayer, such as "Due to the power of desire, hatred, and delusion," or confess with verses from the Bodhisattvacharyavatara, such as "Those who dwell in all directions." If one confesses in this way, sins are also conditioned phenomena and do not remain together. In the Sutra Requested by Maitreya Lion's Roar, it says: "Whatever sinful deeds have been done out of ignorance, I confess them all. Having confessed their faults, the wise do not dwell together with karma." In particular, the supreme method of purification is to meditate on the view of emptiness. In the Sutra of the Buddha Treasury, it says: "Even killing one's parents and arhats can be liberated by meditating on emptiness." The fourth branch, the branch of rejoicing: "By what means is one's own nature not disturbed? By a single thought of distinction, others are purified. The conduct of thieves who instantly steal white virtues is done only by rejoicing." Among them, rejoice in those sentient beings who are liberated from the suffering of the lower realms and experience happiness, feeling content and joyful, and rejoice in the higher realms and definite goodness attained by others.
Tibetan
ས་ཀྱི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་ལ། བདག་ཉིད་ལས་སུ་འཕེལ་བའི་ལུས་སེམས་འཁྲུགས་པ་ཅུང་ཟད་མེད་ཀྱང༌། དེ་ལ་བསམ་པའི་ངོས་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང༌། རྒྱལ་སྲས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་འཇུག་གི་སྒོ་ནས་ཐུགས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བ་རྒྱ་མཚོ་མཐའ་དག་ལ་དགའ་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕན་ཡོན་ནི་གཞན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བདག་གིས་ཕྲོགས་པ་མེད་དེ། དཎྜིའི་ཚིག་རྒྱན་ལས་འཕྲོགས་པ་དཔེ་ཟླར་རུང་བའི་བསོད་ནམས་ཐོབ་ཚུལ། སྔོན་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སློབ་མར་བཅས་པ་ལ་ཉིན་ཞག་སྦྲེལ་ནས་བསྙེན་བཀུར་བའི་ཚེ། སྲང་མདོར་འཁྱམས་པའི་དབུལ་པོས་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བསྒོམས་པས། ཕྱི་དྲོ་བསྔོ་བའི་རེས་ལ་བབ་པ་ན་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་རིང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་མིང་ནས་བསྔོའམ། ཁྱོད་ལས་གཞན་པའི་བསོད་ནམས་འཐོབ་པ་དག་གི་མིང་ནས་བསྔོ་ཞེས་བཀའ་བསྩལ་པས། བདག་ལས་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་མཆི་ན་དེའི་མིང་ནས་བསྔོ་བར་ཞུས་པས། དབུལ་པོའི་མིང་ལས་སྨོས་ཏེ་བསྔོ་བ་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་སྡུད་པ་ལས། སྟོང་གསུམ་རི་རབ་སྲང་ལ་གཞལ་བ་ཚད་བཟུང་རུང༌། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་དགེ་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཡན་ལག་ནི། ཐར་མེད་འཁོར་བའི་སྤྱོད་པས་མ་དུལ་ཞིང༌། །རྣམ་པར་སྲ་མཁྲེགས་ཐ་བ་གང་གིས་ཀྱང༌། །གདུལ་ཐབས་བརྟན་པ་བྲལ་ལ་ཆོས་འཁོར་གྱི། །རྩིབས་རྣོན་མུ་ཁྱུད་འཛིན་དེ་བསྐོར་བར་བསྐུལ། །འདི་ལྟར་འཁོར་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་མ་དུལ་བ། མ་ཞི་བ། མ་བསྡམས་པ། སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བ་དང༌། གཡོ་སྒྱུས་ཕྱོགས་བསླད་པ། གཏོང་བའི་དོན་དུ་ནི་ལྕགས་ཀྱི་ཕ་གུ་བཞིན་དུ་སྲ་བ། ལས་ངན་གོམས་པ་ལ་ནི་རྡོ་རྗེའི་འདག་པ་བཞིན་དུ་མཁྲེགས་ཤིང་སྲན་བཟོད་པ། ངེས་འབྱུང་དང་དད་པའི་ཕྱོགས་སུ་རྒྱུད་ཐ་བ་རེངས་པ་ལྟར་གྱུར་པ་དེ། ཐབས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་གདུལ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་དྲང་དོན་དང༌། ངེས་དོན་དང༌། ལྡེམ་དགོངས་ཅན་དུ་གསུངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བའི་རྩིབས་རྣོན་པོ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང༌། ངེས་པར་ལེགས་པའི་མུ་ཁྱུད་ལས་འདའ་བ་མེད་པ་དེ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ། །ཐལ་
Chinese
地的因缘是积累福德和智慧的资粮，即使自身没有丝毫身心扰动，也要从意念上随喜，并且对于圆满正等觉佛陀们的圆满、成熟、清净三功德，以及王子和菩萨们以发愿和行持的方式所生起的一切广大善根，都要欢喜随喜。这样做的利益是，我不会夺取他人的善根。正如檀丁的诗学中所说，关于获得可以作为典范的福德的方式：从前，拘萨罗国的国王光明王，日夜不断地供养包括弟子在内的如来。当时，一个在街上游荡的穷人，修习了随喜。到了傍晚回向的时候，导师说：大国王，今天功德的殊胜之处，是从国王您的名字来回向呢？还是从您之外获得功德的人的名字来回向呢？国王回答说：如果有人比我的功德更大，就请从他的名字来回向吧。
English
The cause of the earth is the accumulation of merit and wisdom. Even if there is no disturbance of body and mind that increases from oneself, one should rejoice in it from the perspective of thought, and rejoice in all the vast merits generated by the complete, mature, and pure three qualities of the perfect Buddhas, and by the aspirations and practices of princes and Bodhisattvas. The benefit of doing so is that I will not steal the roots of virtue of others. As it is said in Dandin's poetics, regarding the way to obtain merit that can be used as a model for stealing: Once upon a time, King Light of Kosala continuously offered to the Tathagata, including his disciples, day and night. At that time, a poor man wandering in the street practiced rejoicing. When it came time for the dedication in the evening, the teacher said: Great King, should the special merit of today be dedicated in the name of the King, or in the name of those who have obtained merit other than you? The king replied: If there is someone greater than my merit, please dedicate it in his name.
Tibetan
མོ་སྦྱར་ཏེ་གསོལ་བ་ནི། ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་མུན་འཐོམས་ལ། །ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་སྦར་དུ་གསོལ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཚངས་པ་བཞིན་དུ་སྨོན་ལམ་དང་སྙིང་སྟོབས་དང་གཏོང་ཕོད་ལྡན་པས་བསྐུལ་བ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བཞིན་དུ་འདྲི་ཞིང་ལན་ལྡོན་པ་ལ་མཁས་པས་བསྐུལ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང༌། གསང་བའི་བདག་པོ་བཞིན་དུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་གནས་བསྐུལ་བ་ལ་མཁས་པ་དང༌། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་དང༌། ལི་ཙ་བཱི་དྲི་མེད་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤོབས་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བསྐུལ་བ་བཞིན་ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་ཤིང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཚན་དོན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །དེས་ཆོས་སྤངས་པའི་ཉེས་པ་འདག་ཅིང་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་སྟོན་དེ་དག་ལ་བཞུགས་པར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ནི། རྒྱལ་དང་དེ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་གྱུར་པའི། །འགྲོ་འདིས་སྡུག་བསྔལ་གནས་སྐབས་བསྟེན་མཐོང་ནས། །མྱ་ངན་འདའ་བ་མིན་པའི་གདན་ཁྲི་ལ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རིན་ཐང་གཅིག་ཏུ་སྤུངས། །གང་དག་སྟོན་པ་སློབ་མར་བཅས་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་དེའི་བསྟན་པའང་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་མེད་ན་ལས་དང༌། དེ་འབྲས་ཀྱི་བླང་དོར་མི་ཤེས་པས་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྤྱོད་ཅིང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་བས་བདེ་འགྲོའི་རྟེན་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་ཁོམ་པའི་གནས་རིགས་ཉག་གཅིག་ཏུ་ལྡོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བསམས་ནས་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ལ་དགེ་བསྙེན་ཙུན་དས་མྱང་འདས་བཤོལ་བཏབ་པ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མུ་མེད་པ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དམིགས་ཤིང༌། སྐྱེས་བུ་དམ་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་ཡོན་སྦྱར་ནས་འཚོ་ཞིང་བཞེས་པར་གསོལ་བ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གདབ་བོ། །དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུར་བདག་ཉིད་ཀྱང་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བདུན་པ་བསྔོ་བའི་ཡན་ལག་ནི། བདག་ཏུ་བལྟ་བས་འདར་བའི་རྣམ་དཀར་ཡང༌། །སྲིད་པར་ལན་གཅིག་མཐོ་བའི་ཆོ་ངེ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་བསྔོ་བའི་གསེར་འགྱུར་རྩིས་ཐེབས་པ། །འདི་ནི་སྟོན་པ་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད། །འདི་ལྟར་སྲིད་པའི་བདེ་འབྲས་ལ་དམིགས་པ་ཅན་བདག་ཏུ་བལྟ་བ་དང་འདྲེས་པའི་དགེ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ཞེས་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་ལན་གཅིག་སྨིན་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱ
Chinese
祈请如下： 对于被众生痛苦黑暗所笼罩者，祈请点燃正法的明灯。如是，如同梵天一般，以具足发愿、勇气和布施来劝请；如同具寿罗睺罗一般，以精通提问和回答来劝请；如同菩萨观世音和秘密主一般，以擅长劝请深广之处来劝请；如同圣者无尽慧和离车毗·无垢称一般，以自身的自信来劝请善巧方便，如是，缘于十方诸佛及其眷属，并对具足名称和意义的善知识们进行实际劝请。如此可以消除舍弃佛法的罪过，并且生生世世都能受持正法。第六，祈请如来不要入灭。看到此世间被诸佛菩萨所舍弃，暂时依赖痛苦，因此将一切事物的价值堆积在不是涅槃的宝座上。如果导师和弟子都不存在，那么他的教法也会衰败。如果没有教法，那么业和业果的取舍就无法知晓，因此只能行于痛苦的因果之中，并且会被解脱之道所抛弃，即使拥有善趣的所依，也会沦为唯一的无暇之处。如是思索之后，如同居士纯陀劝请我们的导师不要入灭一般，缘于安住于无边世界的诸佛，并以实际供养来供养那些成为殊胜士夫的人们，并再三祈请他们长久住世。如此，作为同类因的果报，自己也不会非时而死。第七，回向支：以我执而动摇的善行，乃是轮回中一次高呼的哀鸣，以菩提心回向的炼金术，是其他导师的教法中所没有的。如是，以轮回的安乐果为目标，与我执相混合的善根，被称为顺福，果报成熟一次后就会耗尽。同样，声闻和独觉
English
The supplication is as follows: For sentient beings shrouded in the darkness of suffering, please light the lamp of Dharma. Thus, like Brahma, urging with aspiration, courage, and generosity; like the venerable Rahula, urging with skill in asking and answering; like the bodhisattva Avalokiteshvara and the Lord of Secrets, urging with skill in urging profound and vast subjects; like the noble Inexhaustible Intelligence and the Licchavi Vimalakirti, urging with skill in means through one's own confidence, thus, focusing on the Buddhas of the ten directions and their retinues, and actually urging virtuous spiritual friends who possess names and meanings. By doing so, the fault of abandoning the Dharma will be purified, and in all lifetimes, one will uphold the sacred Dharma. Sixth, requesting the Buddhas not to pass into nirvana: Seeing that this world, abandoned by the Buddhas and their heirs, temporarily relies on suffering, therefore, piling up the value of all things on a throne that is not nirvana. If the teacher and disciples do not exist, then his teachings will also decline. If there are no teachings, then the acceptance and rejection of actions and their results will not be known, therefore, one will only engage in the causes and effects of suffering, and will be abandoned by the path of liberation, even if one possesses the basis of a good rebirth, one will be reduced to a single state of disadvantage. Having thought in this way, just as the layman Cunda requested our teacher not to pass into nirvana, focusing on the Buddhas residing in limitless realms, and actually offering sustenance to those who have become supreme beings, and repeatedly requesting them to remain for a long time. Thus, as a result of a similar cause, one will not die untimely. Seventh, the limb of dedication: Even the white virtue that trembles with self-grasping is a single cry of elevation in samsara; the alchemy of dedicating to bodhichitta is not found in the teachings of other teachers. Thus, good deeds aimed at the happiness and fruit of samsara, mixed with self-grasping, are called concordant merit, and the fruit will ripen once and then be exhausted. Similarly, the Shravakas and Pratyekabuddhas