Tibetan
མཆོག་ཏཱ་ལར་བསམ་པའི་རྟེན་གཙོ་པའི། །རྗེས་ཕྱོགས་དབུ་མའི་ལམ་སྲོལ་འཇུག་པ་ཡངས། །སྤྱིར་སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀར་ཡོད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། རང་རྒྱལ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཏེ་ལུགས་གསུམ་དུ་གནས་ཀྱང་དེའི་ཆོ་ག་སྤྱོད་པ་མེད་དོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་སེམས་ཙམ་པ་དང༌། དབུ་མ་པའི་ལུགས་གཉིས་སུ་གྲགས་པ་ལས། དང་པོ་ལྟར་ན་སོ་སོ་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གང་རུང་གི་རྟེན་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད་དེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། སོ་སོ་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གྱི། །རྟག་ཏུ་སྡོམ་ གཞན་ལྡན་པ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡི། །སྐལ་པ་ཡོད་ཀྱིས་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་བཤད་པས་དབུ་མའི་ལུགས་དང་འདི་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཀྱང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཆོ་ག་དང༌། ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་དང༌། བསླབ་བྱ་མཐའ་དག་སོ་སོར་ཡོད་པས་སུ་རུང་རུང་ལ་བྱ་བར་མི་རུང་བར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ཀྱང་བཤད་ཅིང་ལྷག་པར་སྡིག་ཅན་ལ་མི་སྐྱེ་བས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མའི་ལུགས་འདིར་རྟེན་མ་ངེས་པ་ནི། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་དང༌། བསྐལ་བཟང་དང༌། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་ཅིང༌། དེ་སྐད་དུ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ན། ལྷ་དང༌། ཀླུ་དང༌། ལྷ་མ་ཡིན་དང༌། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང༌། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་དག་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་དང༌། ཛེ་ཏཱ་རིས། རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་རྟེན་དང་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པས། ཞེས་ལུས་སེམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྨོན་སེམས་བསྐྱེད་རུང་བ་མཐའ་དག་ལུགས་འདིའི་རྟེན་དུ་རུང་བ་ནི་སྤྱིར་བཏང་ཡིན་ལ། དམིགས་བསལ་སྲོག་མི་གཅོད་པར་དམ་འཆའ་ནུས་པ་སོགས་སེམས་བསྐྱེད་དེའི་བསླབ་པ་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་པའི་ སེམས་ལྡན་ཞིག་མེད་ན་དེ་ལའང་སྐྱེ་མི་རུང་བས། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལ་སྡོམ་པ་ཕོག་ཀྱང་ལྟུང་བའི་སྣོད་འཆོས་པ་ཉིད་ལས་སྙིང་པོ་གཞན་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་རྟེན་འགྲོ་བ་གང་གི་ས་པས་བསྡུས་ཀྱང་རུང་སྟེ། རྒྱལ་བ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ཉིན་གཅིག་གི་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླངས་པ་ལའང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་མཛད་པའི་དོན་དད་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་བསོད་ནམས་ཀྱི་བློ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་རྟེན་གཙོ་ཆེ་བའི་ཚུལ། དཀོན་མཆོག་ཏཱ་ལ་ལའི་མདོ་ལས། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་
Chinese
以殊胜的塔拉（藏文：ཏཱ་ལ།）为意念之所依，后续进入广大的中观之道。一般来说，发心仅存在于大小乘之中，声闻乘的教法包括阿罗汉、独觉和佛陀三种，但没有其仪轨和行持。在此，大乘的发心有唯识宗和中观宗两种说法。按照前者，发心必须依于七种别解脱戒中的任何一种。如《道炬论》所说：“恒具七别解脱戒，具足律仪者，乃有菩萨戒之分，否则无。”这表明中观宗和唯识宗在本质上没有区别，但在见解、仪轨、堕罪的补救以及所有应学之处都有所不同，因此并非任何人都可以随意行持，菩萨地中也有这样的说法，特别是禁止罪人发心。中观宗的所依不定，如《华严经》、《贤劫经》、《虚空藏经》等经典所示。如《宝积经》中也说：“当宣说此法门时，天、龙、非天、迦楼罗、大腹行等无数众生皆发无上正等觉心。”又如杰达日说：“种姓之子或种姓之女，具足所依和圆满意乐。”因此，从身心方面来说，所有可以生起愿心的众生，一般都可以作为此宗的所依。但特殊情况下，如果不能承诺不杀生等与发心学处相违背的誓言，也不能发心。即使这样的人受了戒，也只是准备了堕罪的容器，没有任何意义。因此，身体的所依无论属于哪一道的众生都可以。由于胜者具有大悲心，即使受了一日不杀生的戒，也能生起菩提心，这表明信心和慈悲等殊胜的福德智慧是意念的主要所依。如《宝塔拉经》所说：国王和国王
English
With the excellent Tala (Tibetan: ཏཱ་ལ།) as the main support for thought, subsequently entering the vast Middle Way. Generally, the arising of Bodhicitta is present in both the Great and Small Vehicles. The teachings of the Shravakas include the three paths of Arhats, Pratyekabuddhas, and Buddhas, but there are no rituals or practices for it. Here, there are two traditions of Bodhicitta in the Mahayana, the Mind-Only school and the Middle Way school. According to the former, Bodhicitta must arise based on any of the seven types of individual liberation vows. As stated in the "Lamp for the Path to Enlightenment": "Those who constantly possess the seven types of individual liberation vows, who are endowed with discipline, have the potential for the Bodhisattva vows, otherwise not." This indicates that although the Middle Way and Mind-Only schools are not different in essence, they differ in view, rituals, remedies for downfalls, and all that should be learned. Therefore, it is not permissible for just anyone to practice arbitrarily, as stated in the Bodhisattva grounds, and especially it is forbidden for sinners to generate Bodhicitta. In this Middle Way tradition, the basis is not fixed, as shown in the "Flower Ornament Sutra," "Bhadrakalpa Sutra," "Akashagarbha Sutra," and other scriptures. As also stated in the "Ratnakuta Sutra": "When this Dharma discourse was taught, countless beings such as gods, nagas, asuras, garudas, and mahoragas generated the mind of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment." Furthermore, Jetari said: "Sons or daughters of good family, endowed with a basis and perfect intention." Therefore, in terms of body and mind, all beings who can generate aspirational Bodhicitta can generally serve as the basis for this tradition. However, in special cases, if one cannot vow not to kill, etc., which contradicts the precepts of Bodhicitta, then Bodhicitta cannot arise. Even if such a person takes vows, it is merely preparing a vessel for downfalls, and there is no other essence. Therefore, the bodily basis can be any being from any realm. Because the Victorious Ones possess great compassion, even taking a vow not to kill for one day can generate Bodhicitta, indicating that faith and compassion, etc., are the main support for thought, being extraordinary meritorious wisdom. As stated in the "Ratna Tala Sutra": Kings and kings
Tibetan
བའི་ཆོས་ལ་དད་གྱུར་ཅིང༌། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་ལའང་དད་གྱུར་ལ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལ་དད་བྱེད་ན། །བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། །ཞེས་སོ། །གནས་པའི་ཚད་ཀྱང་གང་ལས་སྐྱེས་པའི་རྟེན་ལ་ཉམས་པའི་རྒྱུ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་ཡིན་པ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བོན་ཙམ་འཇོག་པ་ལ་སྡིག་པ་ཡོད་མེད་ཀུན་ལ་སྐྱེར་རུང་བ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་སྲོལ་གྱི་ཆོ་ག་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཉིད་ལམ་ཡངས་པར་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྤྱོད་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱ་གཞུང་ཆེན་པོ་དག་གི་འཇུག་སྡོམ་བླང་བའི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་ཆོས་སྤྱོད་དུ་མཆི་བ་ཉིད་ཀྱང་ལས་དང་པོ་པས་ཁ་ཏོན་ཏུ་བྱས་ན་ རྩ་ལྟུང་གི་དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཐལ་འགྱུར་འགོད་པ་སྣང་སྟེ། དེ་ཆོ་གས་འཛིན་པའི་ཚིག་ཏུ་སྣང་ཡང་ཆོ་གའི་རྒྱུ་རྐྱེན་མཐའ་དག་མ་ཚང་བས་རེ་ཞིག་དམ་བཅའི་ཚིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས་འགལ་བ་མེད་ལ། སྒྲ་འདོད་རྒྱལ་བ་དག་ཀྱང་ཆོ་གར་འགྱུར་ན་གང་ཟག་ལས་དང་པོ་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྡེ་སྣོད་གང་བཀླགས་ཀྱང་ཉེས་དམིགས་དུ་མ་འདུ་བའི་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བརྡའ་ཅན་ཆོ་ག་ལས་ཐོབ་པ་དེའི་སྦྱོར་བ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཚོགས་བསག་པ་ནི་ལྷག་པར་སྐྱེ་བའི་ཐབས། །རྒྱུ་ནི་ཀུན་ཀྱང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན། །རྐྱེན་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་ལ་རབ་བསྟེན་པས། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་མཆོག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་གང་བ་དེས། །དེ་ལ་སྤྱིར་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་མཁན་སློབ་ལས་སྐྱེ། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་དད་པའི་དགེ་འདུན་ལས་སྐྱེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ཚོགས་བསགས་པ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བས་བཤད་མ་ཐག་པ་བཞིན་ཚོགས་གསོག་གི་རིམ་པ་མུ་མེད་པ་ལ་འཇུག་ཅིང༌། ཁྱད་པར་ནུས་པ་ཡོད་ཚད་ཀྱིས་དཀོན་ཅོག་མཆོད་པ་གཞན་གྱི་བློར་མི་ཤོང་བ་ཙམ་གཡོ་སྒྱུ་མེད་པར་བཤམ་དགོས་ཏེ། སྔོན་དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དཱི་པཾ་ཀཱ་ར་ལ་མང་ཡུལ་དང་ཆོས་འཁོར་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་ཞུ་དུས་བོད་ཀྱི་མཆོད་པ་ ལ་མ་མཉེས་པར། མཆོད་པ་ངན། སེམས་བསྐྱེད་མི་སྐྱེ་གསུངས་ནས་ལན་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་ཁང་ནས་གཤེགས་མཐར་ནུས་པ་ཡོད་ཚད་སྤྲུགས་པས། དེ་ལ་རྟེན་དུ་རུང་ཙམ་ཡིན་གསུང༌། དེ་བས་ན་བདོག་པ་བཏང་བའི་ཚད་རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆ་གསུམ་དུ་བཅད་པའི་གསུམ་ཆ་ནི་དཀོན་མཆོག །གསུམ་ཆ་ནི་བླ་མ། གསུམ་ཆ་ནི་རང་གི་འཚོ་བའི་ཆ་རྐྱེན
Chinese
对佛法生起信心，对无上菩提也生起信心，对诸佛子们的行为生起信心，那么具足智慧的人们就会生起菩提心。如是说。安住的期限也应知是，从何处生起的所依，到没有出现毁坏的因缘之间。因此，仅仅在众生的相续中种下佛的种子，对于有罪无罪的一切众生都能生起，这是中观派的无谬仪轨，应视为宽广的道路。虽然如此，像《入行论》等大部头的印度论典，其中引导和总结的词句，在日常修法中念诵，如果是初学者， 将并非根本堕落之义的内容，记录为引申的过失，这种情况是存在的。虽然这看起来像是仪轨中使用的词句，但由于仪轨的全部因缘并不具足，暂时只能算是誓言，因此没有矛盾。如果声音的执着成为胜利者，那么任何人，无论是初学者，阅读大小乘的任何经典，都会变成包含众多过失的无底深渊。现在，为了阐释从世俗名言的仪轨中获得的加行：积累资粮是特别生起的方法，一切的因都是如来藏，缘是极度依止善知识，如同如意宝般的上师，心中充满菩提心，对于此，一般来说，沙弥的戒律从亲教师和阿阇黎处生起，比丘的戒律从具信的比丘僧团处生起，大乘的珍贵菩提心唯有从积累资粮中生起，如前所说，应进入无尽的积累资粮的次第。特别是，必须尽己所能，以他人无法想象的程度，毫无虚伪地陈设对三宝的供养。以前，比丘瑜伽行者燃灯佛（梵文：Dīpaṃkara，梵文罗马拟音：Dīpaṃkara，汉语字面意思：燃灯者）在芒域和大法轮处请求生起菩提心时，对藏地的供养不满意，说：“供养不好，生不起菩提心。”说了两次之后，便从住所离开，最后尽其所能地进行布置，才说：“这勉强可以作为所依。”因此，舍弃财产的程度，应将自己的受用分为三份，一份供养三宝，一份供养上师，一份作为自己的生活所需。
English
Having faith in the Dharma, having faith in the unsurpassed Bodhi, having faith in the conduct of the Bodhisattvas, then the minds of those with intelligence will generate Bodhicitta. Thus it is said. The duration of abiding should also be understood as being from the basis from which it arises until the cause of deterioration has not occurred. Therefore, merely planting the seed of Buddhahood in the minds of sentient beings, it is possible to arise in all beings, whether sinful or not, and this faultless ritual of the Madhyamaka tradition should be regarded as a broad path. Although this is the case, the words of introduction and conclusion in great Indian treatises such as the Bodhicaryāvatāra, which are recited as Dharma practice, may appear to record consequential faults for beginners that are not the meaning of fundamental downfalls. Although this appears to be words used in rituals, since all the causes and conditions of the ritual are not complete, it temporarily becomes merely a vow, so there is no contradiction. If the adherence to sound becomes victorious, then no matter what scripture of the Greater or Lesser Vehicle a beginner reads, it will become a bottomless abyss containing numerous faults. Now, in order to explain the application of what is obtained from the conventional ritual: Accumulating merit is the method of especially arising, all causes are the Tathāgatagarbha, the condition is to rely greatly on a virtuous friend, a Lama like a wish-fulfilling jewel, whose mind is filled with Bodhicitta. In general, the vows of a Śrāmaṇera arise from the Preceptor and Ācārya, the vows of a Bhikṣu arise from the Sangha of faith, and the precious Bodhicitta of the Great Vehicle arises only from accumulating merit, so as mentioned before, one should enter into the endless sequence of accumulating merit. In particular, one must arrange offerings to the Three Jewels to the best of one's ability, to an extent that others cannot imagine, without any deceit. Previously, when the Bhikṣu Yogācāra Dīpaṃkara (藏文：དཱི་པཾ་ཀཱ་ར་，梵文天城体：दीपांकर，梵文罗马拟音：Dīpaṃkara，汉语字面意思：燃灯者) requested the generation of Bodhicitta in Mangyul and the Great Dharma Wheel, he was not pleased with the Tibetan offerings, saying, "The offerings are bad, Bodhicitta will not arise." After saying this twice, he left the residence, and finally, after arranging everything to the best of his ability, he said, "This is barely suitable as a basis." Therefore, the extent of giving away possessions should be to divide one's own enjoyment into three parts, one part for offering to the Three Jewels, one part for offering to the Lama, and one part for one's own livelihood.