Tibetan
ཚད་མེད་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཕྲོག་པ་གང་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པའི་ཚུལ། བཏང་སྙོམས་ངོ་བོ་བྱམས་སྡང་འདྲལ་བ་སྟེ། ཕྱོགས་དང་རིས་ཆད་མཉམ་པ་ཉིད་བརྡལ་ནས། །དགྲ་དང་གཉེན་དང་བར་མའི་འདུ་ཤེས་གསུམ། །ཕན་འདོགས་ཡུལ་ལ་མཉམ་པར་རབ་ཏུ་སྤྱད། །རྣམ་པའི་དམིགས་བཅས་དམིགས་མེད་རྩི་ཡིས་སྦྱར། །དེ་ལ་གཉིས། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གོ་དོན་གཞལ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བཏང་སྙོམས་སོ། །སྔ་མ་ནི་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བསལ་མེད་པར་གཉིས་ཀ་མགོ་སྙོམས་པར་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་ལ་མཚོན་ན། བདག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྙེད་པ་ན་དེ་ལ་དགའ་སྟེ་ཆགས་པ་ཡང་མེད་ན། འགྲིབས་སམ་མ་རྙེད་ན་ཡི་ཆད་པ་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་དེ། རྙེད་མ་རྙེད་མཉམ་པའི་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཧ་ཅང་དགའ་བ་མི་སྐྱེ་ན། ཁྲོ་ཞིང་བརྡེག་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྡང་ཞེན་གྱི་དངོས་འཛིན་ཆུང་བས་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་སོ། ། བདག་གི་རིགས་གཟུགས་དང་ཡོན་ཏན་ལ་བསྟོད་པས་སེམས་གཟེངས་མཐོ་བར་གྱུར་ན་ནི། སྐྱོན་བྲུས་ཤིང་སྐུར་བའི་ཕྱོགས་ལ་མི་བཟོད་པ་ཆོས་ཉིད་དེ། དེ་གཉིས་ཀ་ལས་ལོག་པ་ནི་བསྟོད་སྨད་ལ་དགའ་སྡུག་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་སོ། །རང་གི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་དགའ་ཞིང་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་ཐོས་ཤིང་མ་གྲགས་པས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གཉིས་ཀ་མེད་ན་གྲགས་པ་དང༌། མ་གྲགས་པ་ལ་དགའ་སྡུག་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། བདག་གི་དོན་དུ་ཆོས་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་སྔོན་ལ་མགོ་སྙོམས་ན་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱང་ངང་གིས་བསྒྲུབ་པར་སླ་སྟེ། ཕྱོགས་རིས་ཞིག་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་ཚུན་མཉམ་ཞིང་སྙོམས་པའི་སེམས་སུ་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ནི། འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་མེད་པས་སེམས་ཅན་རེ་རེ་ནས་བསམས་ན། དགྲ་དང་གཉེན་དུ་མ་གྱུར་པ་མེད་ཕྱིར་དེ་ལ་ཆགས་སྡང་བྱ་བ་མི་རིགས་ཏེ། དགྲ་དང་གཉེན་གྱི་ཕྱོགས་རིས་ནི་ད་རེས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་འདིའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ནམ། རང་གི་དགྲར་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་འབྱུང་བའང་ཡོད་དེ། གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དགྲར་བལྟ་ལ་གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་བྱམས་པའི་སེམས་དང
Chinese
无论声闻和独觉，都无法夺走，凭借它能够获得无与伦比的圆满和显赫的地位。如是说。修习舍的方法。舍的自性是断绝爱憎，断除偏袒和派系，扩展平等性。 对怨敌、亲友和中等三种观念，在利益的对象上平等地实行。以有相和无相的对境，用精勤加以调和。 这有二：衡量舍的意义，以及缘众生的舍。前者是指对好坏等两种差别不作区分，将二者平等对待的说法。例如，就世间八法而言，如果我获得圆满的享受，不因此而喜悦和贪执，那么失去或未获得时，自然也不会沮丧，这就是得与不得平等的舍。同样，如果对恭敬供养的一方不产生过分的喜爱，那么对谩骂和殴打的一方，由于嗔恨的执着较小，就是苦乐的舍。 如果我的种姓、容貌和功德受到赞扬而心生骄傲，那么自然无法忍受揭露缺点和诽谤的一方，脱离这二者，就是对赞扬和批评没有喜恶的舍。如果自己的功德被他人知晓而感到高兴，或者不被众人听闻而心中郁闷，如果这二者都没有，就是对名声和不名声没有喜恶的舍。为了自己的缘故，如果先将这八法平等对待，那么缘众生的舍也自然容易成就，因为消除偏袒是舍的特征。如《律藏》中所说：你应该对一切众生持有相互平等和公正的心。如是说。缘众生的相状是：如此轮回没有尽头，如果思及每一个众生，没有未曾做过怨敌和亲友的，因此不应对其产生爱憎。怨敌和亲友的偏袒，是今生此世的缘起因缘，或者也源于自己执为怨敌的分别念。一方视为怨敌，而另一方则持有慈爱之心，
English
Whatever cannot be taken away by all the Shravakas and Pratyekabuddhas, by which one attains the unsurpassed perfection and eminent status. Thus it is said. The method of meditating on equanimity. The essence of equanimity is to sever love and hatred, to cut off partiality and factions, and to spread equality. Towards the three concepts of enemies, friends, and neutrals, one should equally practice benefiting them. Combine the objects with and without characteristics with diligence. There are two aspects to this: measuring the meaning of equanimity, and equanimity focused on sentient beings. The former refers to the statement that without distinguishing between good and bad, both should be treated equally. For example, concerning the eight worldly dharmas, if one does not rejoice or become attached when one obtains perfect enjoyment, then naturally one will not be discouraged if one loses it or does not obtain it, this is equanimity of gain and loss. Similarly, if one does not develop excessive fondness for those who show respect and honor, then because the clinging to hatred is small towards those who scold and beat, it is equanimity of pleasure and pain. If one becomes arrogant when one's lineage, appearance, and qualities are praised, then naturally one cannot tolerate those who expose faults and slander, to be free from both of these is equanimity without joy or sorrow towards praise and blame. If one is happy when one's qualities are known by others, or if one is depressed when one's qualities are not heard by many people, if neither of these is present, it is equanimity without joy or sorrow towards fame and obscurity. For one's own sake, if one first treats these eight dharmas equally, then equanimity focused on sentient beings will also be easily accomplished, because eliminating partiality is the characteristic of equanimity. As it is said in the Vinaya Sutra: You should have a mind that is mutually equal and impartial towards all sentient beings. Thus it is said. The aspect of focusing on sentient beings is: since samsara is endless, if one thinks of each sentient being, there is none who has not been an enemy or a friend, therefore one should not develop love and hatred towards them. The partiality of enemies and friends is the causal condition of interdependent origination in this present life, or it also originates from one's own conceptualization of holding them as enemies. One side views them as enemies, while the other side holds a mind of love,