Tibetan
ང་བཅས་པའི་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ལ་བསླབ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་མ་ནོར་བ་ཡིན་ཏེ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ལས། སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཆོས་འདི་ནི། །རྟོག་པ་ལས་ནི་མ་ལུས་འབྱུང༌། །གང་རྟོག་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་གྲོལ་བ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ནོར་བ་ཡིན་ཏེ་མདོ་ལས། གང་ལ་མགོ་མཆིས་པ་དེ་ལ་འཚོ་བ་མཆིས་སོ། །གང་ལ་སྙིང་རྗེ་མཆིས་པ་ལ་བྱང་ཆུམ་ཀྱི་སེམས་མཆིས་སོ། །གང་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཆིས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་མཆིས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཉེ་རིང་དང་དགྲ་ཟུན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་མ་ཆད་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉིད་དེ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སྙིང་ རྗེ་སྐྱེ་སླ་བའི་གང་ཟག་དག་གིས་སྤྱོད་པ་མི་བསྲུན་པའི་རིགས་ཅན་ལ་མཐོང་ཆོས་མྱོང་གྱུར་མངོན་དུ་གྱུར་ན། དེ་ནི་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་སྡང་ཞེན་དུ་བལྟ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དམྱལ་བར་ལྟུང་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པ་མཐོང་ན་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དུ་ག་ལ་ཞིག་སྟེ། སྟེས་དབང་གིས་དེར་ལྟུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྙིང་རྗེའི་ཕན་ཡོན་ལ་བྲོད་པ་བསྐྱེད་ནས་ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་བློ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱངས་པས་གནོད་སེམས་དང་ཆགས་སྡང་མེད་པའི་སེམས་ལས་སུ་རུང་པར་འགྱུར་ཏེ། སྙིང་པོ་མཆོག་ལས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང༌། འཚེ་བ་མེད་པ་དང༌། དགའ་བས་བརྒྱན་པའི་མཆོག་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དགའ་བའི་དམིགས་རྣམ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དགའ་བའི་ངོ་བོ་གཞན་དག་ཕུན་ཚོགས་ལ། །སྤྲོ་བའི་སེམས་འཇུག་ཀུན་ལ་ལེགས་སྨོན་བསྒོམ། །རང་རང་མཐུ་ཡིས་ཐོབ་ལ་དགའ་བྱེད་ཅིང༌། །ཕྱིན་ཆད་དེ་དང་མི་འབྲལ་སྨོན་པ་ཡིན། །དེ་ལའང་དབྱེ་ན་གསུམ་སྟེ། ཚད་མེད་བཞིའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་དགའ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཟང་ཟིང་གི་འབྱོར་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་པ་དང༌། བདེ་བའི་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་པས་དགའ་བའོ། །བདག་གི་ ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་དགའ་བ་ནི་བདག་ཉིད་དགེ་བའི་ཚོགས་ཆེ་བ་ལ་དམིགས་ནས་དགའ་བའི་དོན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོ་ལ་དམིགས་པའི་དགའ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་ཆོས་ཐོས
Chinese
我们所修习的与慈悲的自性空性相关联的，是通往一切智智的无谬之道，如龙树论师的《修习次第》中所说：无有实义之法，皆由分别而生，何所分别亦是空，如是空性即解脱。如是宣说。如此，大悲是圆满正等觉之因，经典中说：何者有头，彼有生命；何者有慈悲，彼有菩提心；何者有菩提心，彼有佛。如是。虽然如此，但与亲疏、敌友之分别念相连不断的慈悲，乃是与慈悲相违背的。对于中舍之境易生慈悲之人，若见行为不驯顺之辈遭受现世之苦，便认为彼等非慈悲之境，而生嗔恨之心，此种情况甚多。若如此，则慈悲生起的因果将被摧毁。即使是堕入地狱的众生，若见其造作恶因，也应生起慈悲之心，又怎能说彼等非慈悲之境呢？因为彼等并非偶然堕入地狱。因此，应对慈悲的利益生起欢喜心，并修习无有偏颇的慈悲。如是修习，则能使心变得堪能，远离害心与贪嗔。《宝性论》中说：大悲能使心变得堪能，无有损害，并获得以喜乐庄严之殊胜功德。如是。为了阐述喜乐之所缘行相，喜乐的自性是对于其他圆满的功德，生起欢喜之心，并对一切众生修习善愿，随喜他人以各自的能力获得成就，并祈愿未来永不分离。对此也可分为三种：在《四无量广释》中说：所谓喜乐，是指众生具有财富、佛法和安乐而感到欢喜。以圆满自身之功德为所缘的喜乐，是指自己具有广大的善根而感到欢喜之义。以殊胜佛法之味为所缘的喜乐，是指自己和他人听闻佛法
English
Our practice of associating with the nature of emptiness, which is the essence of love and compassion, is the unerring path to omniscience, as stated in the Stages of Meditation by the venerable Nagarjuna: This dharma without essence arises entirely from conceptualization. Whatever is conceptualized is also emptiness. Thus, emptiness is liberation. As it is said. Thus, great compassion is the unerring cause of perfect Buddhahood, as stated in the sutras: Whoever has a head has life; whoever has compassion has bodhicitta; whoever has bodhicitta has a Buddha. As it is. Although this is so, compassion that is connected and unbroken with the discrimination of near and far, enemy and friend, is the very opposite of compassion. For those who easily generate compassion towards the object of equanimity, if they see those of unruly conduct experiencing manifest suffering, they regard them as not being objects of compassion and develop hatred. This is very common. If this is the case, the cause and effect of the arising of compassion will be destroyed. Even if one sees sentient beings falling into hell creating the cause for it, one should generate compassion, so how can one say that they are not objects of compassion? Because they do not fall into hell by chance. Therefore, one should generate joy in the benefits of compassion and train the mind in impartial compassion. By training in this way, the mind will become workable, free from harmful thoughts and attachment and aversion. The Sublime Essence states: Great compassion makes the mind workable, harmless, and attains the supreme adorned with joy. As it is. In order to explain the object and aspect of joy, the nature of joy is to rejoice in the perfect qualities of others, to cultivate good wishes for all beings, to rejoice in the achievements of others through their own abilities, and to pray that they will never be separated from it in the future. This can also be divided into three: In the Extensive Explanation of the Four Immeasurables, it is said: Joy is to rejoice that sentient beings possess wealth, dharma, and happiness. Joy that focuses on the perfection of one's own accumulation is the meaning of rejoicing in the fact that one has a great accumulation of virtue. Joy that focuses on the taste of the sublime dharma is when oneself and others hear the dharma.
Tibetan
་པའི་རོ་དང༌། བསམ་པ་དང་སྒོམ་པའི་རོ་རྙེད་པའི་སྒོ་ནས་དགའ་བའི་དོན་ནོ། །ཞེས་པ་ལས་སྐབས་འདིར་ནི་དང་པོའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་གང་དག་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ་དང༌། འབྱོར་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ་དག་མཐོང་ན། འདིའི་བདེ་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ཤོག་ཅིག །འདི་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཡོད་དོ་ཅོག་སྐྱིད་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ཤོག་ཅིག །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་བདག་གིས་ནམ་ཞིག་མཐོང་བའི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། ད་དུང་འདིའི་སྟེང་དུ་ཚེ་རིང་བ་དང༌། ནད་མེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བ་དང༌། སྡིག་པའི་བསམ་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང༌། གནས་སྐབས་སུ་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་དང༌། མཐར་ཐུག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུངས་སྙམ་དུ་བྱ་སྟེ། ཉི་ཁྲི་ལས། སེམས་ཅན་གང་དག་རང་རང་གི་བདེ་བས་འབྱོར་པ་མཐོང་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདེ་བ་འདི་དང་ མི་འབྲལ་བར་ཤོག་ཅིག །ལྷ་མིའི་བདེ་བ་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་མོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་འགྲན་སེམས་དང་ཕྲག་དོག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་བཞིན་དུ་བློ་བཅོས་ནས་ལེགས་སྨོན་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་བའི་བསམ་པ་བཟང་པོ་ལ་སློབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ལ། ཞར་བྱུང་དུ་བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་དུ་འདུ་བྱས་པ་དང༌། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པ་ལའང་དགའ་བ་བསྒོམས་ནས་སླན་ཆད་བྲོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ལ་འབད་ཅིང༌། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་མཐར་ཐུག་ཞེན་པའི་ཐག་པས་མ་བཅིངས་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་དག་གིས་གཟུགས་སྤྲུལ་ནས། རྟ་དང་གླང་པོ་ཤིང་རྟ་སྣ་ཚོགས་བྱས། །དེ་ལ་ཇི་བཞིན་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དགའ་བའི་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་དང༌། འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་གསུམ་ལ་སོགས་པའང་མེད་སྣང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བསྔོ་བས་རྒྱས་གདབ་བོ། །ཕན་ཡོན་ནི། གནས་སྐབས་སུ་རང་གི་སེམས་ལ་ཕྲག་དོག་དང་ཟུག་རྔུ་མེད་པས་བག་ཕེབས་ཤིང༌། ཞི་བདེ་ ལྷུན་གྱིས་འགྲུབ་ལ། མཐར་ཐུག་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཡངས་པ་
Chinese
的味道，以及通过寻得思维和禅修的味道而获得的欢喜之义。如是说，此处应修习最初之义，即若见任何众生安乐幸福，富饶且具受用，远离不顺之境，愿此等安乐富饶圆满，一切时处不离不散！如是，愿一切众生界皆得安乐圆满！我何时能亲身经历得见如是境况之喜悦？更于此上，愿其长寿无病，生起殊胜善念，远离罪恶之念，暂时获得天人之乐果，究竟获得遍知之乐，岂不妙哉？如《二万颂》所说：若见任何众生因各自之乐而富饶，则应如是思念：愿此乐不离之！超越天人之乐，愿其获得一切遍知之乐！如是说。特别是，对于所有成为嫉妒和羡慕对象者，如同修习慈爱一般，转变心念，学习生起纯粹的良好祝愿之念，乃是欢喜之违品的对治。顺便，对于自己显现的善根，以及生起闻思修之智慧，也应修习欢喜，努力令其再次生起喜悦。所有这些，皆不应以执着的绳索束缚，而应视其为如幻之法性。如《三摩地王经》所说：魔术师幻化出，马象车乘种种物，然彼等无有真实显现，一切诸法亦当如是知。如是，对于欢喜之境的众生，以及有为之善，智慧三者等，也应知其为无有显现之幻化自性，并以回向印持。利益是，暂时，由于自心无有嫉妒和痛苦，故而安稳，和平自然成就。究竟，具有重大意义之理，如《八千颂》所说：具有欢喜之心，心胸宽广。
English
the taste of, and the meaning of joy obtained through finding the taste of thought and meditation. As it is said, here one should practice the initial meaning, that is, if one sees any sentient beings who are happy and joyful, rich and endowed with enjoyment, and free from unfavorable circumstances, may this happiness and prosperity be complete, may they never be separated! Likewise, may all sentient beings be happy and complete! When will I experience the joy of seeing such a situation? Furthermore, may they have long life and be free from illness, may they generate special virtuous thoughts, turn away from sinful thoughts, temporarily obtain the happiness of gods and humans, and ultimately attain the happiness of omniscience, wouldn't that be wonderful? As the Twenty Thousand Verses say: If one sees any sentient beings prospering with their own happiness, one should think like this: May this happiness never be separated from them! May they transcend the happiness of gods and humans and attain the happiness of omniscience! As it is said. In particular, for all those who have become objects of competition and envy, just like cultivating loving-kindness, transforming the mind and learning to generate pure good wishes is the antidote to the unfavorable aspects of joy. Incidentally, for one's own manifested roots of virtue, and for generating the wisdom of hearing, thinking, and meditating, one should also cultivate joy and strive to generate joy again and again. All of these should not be bound by the rope of attachment, but should be viewed as the nature of illusion. As the King of Samadhi Sutra says: Magicians conjure up, horses, elephants, chariots, and various things, but there is no real appearance in them, all phenomena should be known in the same way. Thus, for sentient beings who are the object of joy, and for conditioned virtue, the three wisdoms, etc., one should also know that they are the nature of illusion without appearance, and seal them with dedication. The benefits are: temporarily, because one's mind is free from jealousy and pain, one is at ease, and peace is naturally achieved. Ultimately, the way to have great meaning, as the Eight Thousand Verses say: A mind that is full of joy, a broad mind.