Tibetan
ལེའུ་བདུན་པའི་འགྲེལ་པ། ལེའུ་བདུན་པའི་འགྲེལ་པ། ཡོན་ཏན་མཛོད་འགྲེལ་བདེན་གཉིས་ཤིང་རྟའི་གླེགས་བམ་གཉིས་པ། དེ་ལྟར་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དངོས་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མར་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། ཐེག་དམན་རྫིང་བུར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁམས། །རིགས་ལས་ཉམས་པ་ཉན་རང་སྐྱེས་བུའི་སེམས། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་དེད་དཔོན་མཐུས་སད་ནས། །ཐེག་ཆེན་རྒྱ་མཚོ་ཀུན་མཁྱེན་གླིང་དུ་འགྲོ། །དེ་ལ་སྲིད་པ་མཐའ་དག་མེའི་འོབས་ལྟར་མཐོང་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཐར་པ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློས་བསྐུལ་ནས་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ནས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་དཔལ་ལྟར་སླར་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཞི་བདེའི་ཐར་པ་ཙམ་ཉན་རང་གི་ལམ་ལ་ཡོད་ཀྱང་སྐྱོན་ཟད་པ་དང་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའི་ཆ་ཕྱོགས་རེ་བ་ཡིན་པས་རང་གི་དོན་ཡང་མཐར་ཐུག་པ་མ་རྫོགས་ན། གཞན་དོན་རླབས་པོ་ཆེ་འགྲུབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། རྒྱུ་དེས་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་གཞན་ཕན་གྱི་ཡུར་བ་ལ་མི་ཕྱོགས་པར་རྫིང་བུའམ། ལྟེང་ཀའི་ཆུ་བྲན་ལྟ་བུའི་ཞི་བདེའི་རུམ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཐུ་ཉམས་པ་དེ། མཐར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་རིགས་སད་དགོས་པས་ན། བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་འཇུག་ངོགས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་ཕར་ ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་དོན་བསྒྲུབ་ཚུལ་ལ་མཐུ་མེད་པའི། །ཐེག་པ་གཉིས་པོ་གཏན་དུ་སྤང་བྱས་ཤིང༌། །ཐུབ་རྒྱལ་ཐེག་པ་སྙིང་རྗེས་བསྟན་པ་ལ། །གཞན་ཕན་རོ་གཅིག་རང་བཞིན་དེ་དག་འཇུག །ཅེས་སོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ན། རང་དོན་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པའི་དུད་འགྲོ་དང་ཡང་ཐུན་མོང་གི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ངང་ཚུལ་ནི་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་ཕན་བདེ་ཁོ་ན་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མཱིས། ཤིན་ཏུ་རྙེད་སླའི་རྩྭ་ཁམས་འགའ་ཏེ་ཕྱུགས་ཀྱང་རང་ཉིད་བཟའ། །ཤིན་ཏུ་སྐོམ་པས་གདུངས་པའང་ཆུ་ཞིག་རྙེད་ན་དགའ་མགུར་འཐུང༌། །འདི་ནི་སྐྱེས་བུ་གཞན་དོན་བྱེད་པར་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་འདིའི་བརྗིད་བག་ཡིན་ཏེ་དེ་བདེ་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་དེ་འཕགས། །ཞེས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང༌། བརྗིད་བག་དང༌། སྐྱེས་བུའི་རྩལ་གྱི་རང་བཞིན་མཐུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་དོན་འཁུར་དུ་འཁྱེར་བའི་ཐབས་སུ་འགྲོ་བར་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་མ་རིག་དུད་སྤྲིན་འཁྲིགས་པ་འགྲོ་བ་འཁྲུག་གྱུར་པ།
Chinese
第七品释。 第七品释。 功德藏释，二谛宝车，第二函。 如是皈依后，为进入大乘正道之初，区分体性之故。小乘如水池，菩提心之界。种性已退失，声闻缘觉之士夫心。空性大悲之舵手力苏醒，去往大乘大海，一切智之洲。于彼，视一切有如火坑，由欲得痛苦及烦恼寂灭之解脱之心所驱使，从三学之道，如天界之安乐般，不复退转之寂静解脱唯有声闻缘觉道，然断过及得功德之分，乃是期望，故自利亦未究竟圆满，何况成就利他之伟大事业？以此之故，小乘道不趋向利他之田地，如水池或水洼之水泉般，于寂静之怀中，菩提心之力量退失，最终需由诸佛劝请，方能苏醒进入大乘道之种性。故具慧者之道的入口唯有大乘，如《波罗蜜多集》云：无力成办世间义，二乘道者恒当舍，胜者以悲宣说之，利他一味自性彼等入。如是。何为因？仅缘自利乃是与极愚痴之旁生亦共通之行境，大丈夫之行相乃是唯一专注于有情他众之利益安乐，如亲教师旃扎果弥云：极易得之草料少许，畜生亦自食，极度干渴所逼迫，得水亦欢喜饮用。此乃士夫勤奋成办他利者，此乃此之威严，此乃安乐，士夫之能力，此乃殊胜。如是，圣者们之安乐及威严及士夫能力之自性大力量等，乃是成为荷担他众利益之方便，理应如此。彼亦云：世间无明烟云弥漫，众生迷乱。
English
Commentary on Chapter Seven. Commentary on Chapter Seven. The Second Volume of the Commentary on the "Treasury of Qualities," the Chariot of the Two Truths. Having thus taken refuge, in order to initially distinguish the characteristics for entering the actual path of the Great Vehicle. The realm of the mind of enlightenment is like a pond in the Lesser Vehicle. The minds of Hearers and Solitary Realizers whose lineage has declined. Awakened by the power of the captain of emptiness and compassion. They go to the ocean of the Great Vehicle, the island of omniscience. There, seeing all existence as a pit of fire, driven by the desire to attain liberation from suffering and the pacification of afflictions, from the path of the three trainings, like the bliss of the heavens, the peaceful liberation of non-return is only in the path of Hearers and Solitary Realizers, but the aspect of exhausting faults and attaining qualities is a hope, so even one's own benefit is not ultimately perfected. What need is there to mention the accomplishment of the great work of benefiting others? For this reason, the path of the Lesser Vehicle does not turn towards the field of benefiting others, but in the womb of peace, like a pond or a spring of water in a puddle, the power of the mind of enlightenment diminishes. In the end, it is necessary for the Buddhas to urge them to awaken the lineage of entering the path of the Great Vehicle. Therefore, the entrance to the path of those with intelligence is only the Great Vehicle, as it is said in the Condensed Perfection of Wisdom: "Those two vehicles that have no power to accomplish the benefit of the world, should be abandoned forever. The Victorious Conqueror taught the vehicle of compassion, those of one taste of benefiting others enter into that nature." So it is. What is the cause? Focusing only on one's own benefit is a practice common even to extremely ignorant animals. The conduct of a great person is to be solely devoted to the benefit and happiness of other sentient beings. As the teacher Chandragomin said: "Even animals eat a few blades of grass that are very easy to find. Even when tormented by extreme thirst, they happily drink when they find water. This is the majesty of one who strives to benefit others, this is happiness, this is the ability of a person, this is supreme." Thus, the happiness, majesty, and great power of the nature of a person's ability are the means of taking on the burden of the benefit of others, and it is reasonable to do so. He also said: "The world is covered with a cloud of ignorance, and beings are confused."
Tibetan
།སྡུག་བསྔལ་མེ་རབ་འབར་བའི་ནང་དུ་དབང་མེད་ལྷུང་མཐོང་ནས། །ཐོད་ལ་མེ་ཆེན་མཆེད་པ་ལྟ་བུར་ཡིད་བྲེལ་བརྩོན་པ་གང༌། །འདི་ན་ དེ་དག་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ཏེ་མཁས་པའང་དེ་དག་ཡིན། །ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ལྔའི། །ངོ་བོ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་ལྕགས་ཁམས་སུ། །རྣམ་པར་ཉམས་པ་ཐབས་ཤེས་གསེར་འགྱུར་རྩིས། །ཐེབས་པའི་མོད་ལ་རིན་ཐང་ཆེན་པོར་བྱེད། །འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལྔ་པོ་ཡང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་མ་ཟིན་པའི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལྕགས་ཁམས་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ། །དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩི་ལྟ་བུས་ཐེབས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ནོར་བ་ཡིན་ལ། འཇུག་སྒོའི་ཆ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེགས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་གསུངས་ཀྱི། གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་ལ་ནམ་སྐྱེས་པ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གང་ཟག་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ན་སྟོང་ཆད་བསྒོམ་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལྷར་སྣང་གི་ང་རྒྱལ་བརྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡོད་ཀྱང་དམན་པའི་ལམ་ཉིད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཕྱོགས་འཛོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་མི་ཆོག་སྟེ། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འགྲོ་དགོས་པ་ནི་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་གོ་ཡུལ་དུ་རྒྱས་འདེབས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གང་ཕྱིར་སྙིང་རྗེའི་ཐབས་དང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི། །ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྦྱོར་པ་ཚད་མེད་བཞི་པའི་ས་མཁན་གྱི། །སྨོན་འཇུག་གཉིས་དང་བསླབ་བྱ་བསླབས་ལས་སྐྱེ། །དེ་ལ་སྙིང་རྗེས་ནི་ཞི་བའི་མཐར་ལྟུང་བ་འགོག་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་པའི་མཐར་ལྟུང་བ་འགོག་པའི་ཁྱད་ཆོས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། མ་ཕམ་པས། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང༌། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་དང་འཁོར་མི་གནས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མེད་ན། གཤོག་པ་ཅིག་ཤོས་ཆག་པའི་འདབ་ཆགས་ལ་འཕུར་བའི་ནུས་པ་མེད་པ་ལྟར་ལམ་མི་ཆོད་པའི་ཚུལ། དོ་ཧ་མཛོད་ལས། སྙིང་
Chinese
从见痛苦烈火燃烧中，无力坠落而，犹如头上燃起大火般，心中焦急努力者，此乃丈夫亦是智者，如是说故。布施等五种波罗蜜多，本体未被开示，如铁矿般，完全衰败，方便智慧如炼金术药，一接触便成巨大价值。如此布施等五种方便部分，若未被智慧波罗蜜多所掌握之时，犹如未被开示成大菩提的铁矿。其大乘方便之主菩提心与智慧之主空性，二者结合如炼金术药接触，乃是成佛之因无误，从入门部分而言，有波罗蜜多大乘与密咒大乘二者，二者之本体菩提心于相续中何时生起，即是大乘之人，若无此，则空性断见之修，以及戒律等，和显现为本尊之慢稳固等功德，无论有何，皆是下劣道，与大乘相违。因此，仅法是大乘尚不足够，补特伽罗之相续，必须趋入大乘，此乃重要，故菩提心本身，勿于口头上广为宣说。如是《华严经》云：善男子，菩提心乃一切佛法之种子。如是说故。何以故，悲心方便与空性之，智慧双运菩提心，四无量之土地上，发心与行心二者及学处，从修学中生。其中悲心能阻止堕入寂灭边，智慧能阻止堕入有边，此乃菩萨道之特点，如无垢友云：智慧不住有，悲心不住寂，涅槃与轮回不住。是故，若无二者双运之菩提心，如同一只翅膀断裂之鸟，无法飞行般，不能行道的道理，《道歌藏》中云：悲
English
Seeing helplessly falling into the raging fire of suffering, like a great fire spreading on the head, whoever is anxious and strives, these are the true men, these are the wise ones, as it is said. The essence of the five perfections, such as generosity, is like iron ore, not yet revealed, completely decayed. Skillful means and wisdom are like the elixir of alchemy, which immediately transforms it into great value. Likewise, these five aspects of skillful means, such as generosity, are like iron ore that has not been revealed as great enlightenment when not grasped by the perfection of wisdom. When the essence of the Great Vehicle, the mind of enlightenment, and the essence of wisdom, emptiness, are combined like the elixir of alchemy, it is the unerring cause of Buddhahood. From the perspective of entry, there are the Great Vehicle of the Perfections and the Great Vehicle of Secret Mantra. The essence of both is that when the mind of enlightenment arises in the continuum, one is a person of the Great Vehicle. Without it, whatever qualities there may be, such as meditating on emptiness and nihilism, ethics, and the stable pride of appearing as a deity, are inferior paths, conflicting with the Great Vehicle. Therefore, it is not enough for the Dharma to be the Great Vehicle; it is crucial that the continuum of the individual enters the Great Vehicle. Therefore, the mind of enlightenment itself should not be widely propagated verbally. As it is said in the Gandavyuha Sutra: "Son of good family, the mind of enlightenment is like the seed of all the Buddhadharmas." Thus it is said. Because the skillful means of compassion and the wisdom of emptiness, the mind of enlightenment that unites the two, arise from the four immeasurables, the ground of aspiration and practice, and the trainings learned from practice. Among them, compassion prevents falling into the extreme of peace, and wisdom prevents falling into the extreme of existence. This is the characteristic of the Bodhisattva path. As Vimalamitra said: "Wisdom does not abide in existence, compassion does not abide in peace, Nirvana and samsara do not abide." Therefore, if there is no mind of enlightenment that unites the two, like a bird with one wing broken, unable to fly, the way cannot be traversed. In the Dohakosha it says: "Com-